Na de blokkering van het Venezolaanse goud bij de Bank of England, na de inbeslagname en verkoop van de Venezolaanse olieraffinaderijen in de V.S., na de roof van olietankers op zee, steelt Donald Trump nu de Venezolaanse olievelden en oliereserves, voor zover gekend de grootste van de wereld. Een diefstal die niet eens wordt verbloemd, dat is nu gewoon van ons. ‘Het nieuwe Amerikaans imperialisme is even roofzuchtig als het oude’, stelt Le Monde vast.
Caracas stapt naar de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, maar die stap zal alleen aantonen dat de VN hier, zoals in Gaza of Oekraïne, als interstatelijke organisatie volkomen afhankelijk is van de politieke wil van haar machtige Lidstaten.
Illegaal naar VS-wetgeving en schendingvan internationaal recht. En wat dan nog? De machthebbers in Washington winden er tenminste geen doekjes meer rond: alleen onze belangen tellen, wie dat tracht tegen te houden, krijgt met brutale agressie te maken. Trump had nochtans campagne gevoerd: geen nieuwe kostelijke verre oorlogen meer. Vietnam, Afghanistan, Irak… dat is het verleden. Inderdaad, nu volstaan technisch efficiënt uitgevoerde interventies. De grondwet? Ach. Veertig doden? En meer dan honderd op zee? Zo is het nu eenmaal.
Na Venezuela? Trump heeft begin vorig jaar al in de kaarten laten kijken: Groenland met zijn rijkdommen. Canada met de op drie na grootste oliereserves ter wereld. Mexico dat ‘door de kartels wordt geregeerd’. Cuba lijkt, zonder de steun van Venezuela, een vogel voor de kat. Iran dat kernwapens wil en zijn betogende burgers doodt. Wie zal de VS in Groenland tegenhouden? De EU die het nu niet over de lippen krijgt om deze flagrante schending van het internationaal recht te veroordelen?
Terughoudendheid samen met enthousiaste steunbetuigingen van onder andere de Italiaanse premier Giorgia Meloini en de Griekse premier Mitsotakis. Internationaal recht en orde, zeggen die mensen, dat moeten we in zo een geval opzij schuiven. Zoals ze ook al voor de Palestijnen doen. De Deense premier Mette Frederiksen kan die collega’s best al polsen over wat ze in geval van een VS-agressie gaan doen. Ursula von der Leyen wilde een ‘geopolitieke Commissie’, maar met deze verdeeldheid is er beslist nog veel werk aan de winkel.
De VS-agressie in Venezuela gaat wel regelrecht in tegen de belangen van China. Vandaar ook de scherpe veroordeling vanuit Peking, want die agressie is onderdeel van Trumps strategie om de recent sterk gestegen invloed van China op het ganse continent terug te dringen. Zoals hij een jaar geleden al deed in Panama. Nagenoeg alle Latijns-Amerikaanse landen drijven meer handel met China dan met de Noorderbuur.
Ook Ruslands belangen worden, in mindere mate, geschaad. Moskou veroordeelt eveneens de agressie in Venezuela die tenslotte de mondiale machtsverhoudingen in VS-voordeel doen verschuiven. Met de boodschap dat dit niet stopt in Caracas. Wat als de VS op verzoek van Netanyahu een dergelijke operatie uitvoeren in Teheran en de zoon van de in 1979 verdreven sjah op zijn pauwentroon zetten? Iran is momenteel voor Moskou een belangrijke bondgenoot, maar niet in staat Trump tegen te houden.
Een nieuwe orde in de V.S., waar de grondwet terzijde wordt geschoven. Een nieuwe wereldwanorde. Of toch niet, de wanorde is schijn waarachter gewoon een Nieuwe Orde staat. Een zeer hiërarchische die de naast de militaire wapens ook die van informatie en ideologie in handen heeft. Waar ‘vrijheden’ enkel gelden voor de markt. Europa is geen eiland, het is meer dan tijd dat in te zien.
Bron; uitpers.be