Met een gemeenschappelijke petitie wisten de vakbonden ACV, ABVV en ACLVB een hoorzitting af te dwingen in de Commissie Sociale Zaken van de federale Kamer van Volksvertegenwoordigers. Daar verdedigden zij hun argumenten om een wijziging van de huidige loonnormwet te eisen. Die wet verhindert dat de lonen van de werkende mensen gelijke tred houden met de winsten die zij voor hun werkgevers produceren.
Na de grote vakbondsbetoging van 20 juni in Brussel, gaat een hoorzitting in de commissie sociale zaken van het federaal parlement over de loonnormwet. De drie vakbonden ACV, ABVV en ACLVB verzamelden meer dan 87.000 handtekeningen voor een parlementaire petitie, en voor het eerst in de parlementaire geschiedenis volgt er ook effectief een hoorzitting na een dergelijke petitie.
Tijdens deze hoorzitting zullen ACV, ABVV en ACLVB aan de parlementsleden duidelijk maken waar de loonnormwet rammelt. En waar oplossingen liggen. Dat is belangrijk, want alleen het federaal parlement kan de loonnormwet aanpassen.
Het loondebat is in tijden van zeer hoge inflatie bijzonder actueel. De automatische loonindexering is noodzakelijk, maar volstaat niet. De nominale loongroei in 2022 is 5,6 %, maar de inflatie bedraagt 8,2 %.
In de index zitten verschillende vertragingsmechanismen. Bovendien worden motorbrandstoffen niet meegerekend en wordt de prijsevolutie van stookolie afgevlakt. Lagere inkomenscategorieën spenderen in verhouding tot hun totaalinkomen ook een groter deel van hun inkomen aan energie.
Daarom moet het koopkrachtprobleem fundamenteel aangepakt worden en dat kan alleen als deze loonnormwet aangepast wordt.
Als dit niet gebeurt, komt de faire verdeling van gecreëerde welvaart steeds meer onder druk. Dat proces is trouwens al jaren gaande: de reële lonen van Belgische werknemers liggen plat op de buik sinds de financiële crisis.
Er is volgens de drie vakbonden ook ruimte voor hogere lonen. De winstmarges van bedrijven zijn historisch hoog, ook in vergelijking met onze buurlanden.
Daarom willen de vakbonden dat de loonnormwet aangepast wordt. Een diepgaande hervorming van de wet van 1996 is absoluut noodzakelijk, met als prioriteiten:
Herstel van het indicatief karakter van de loonnorm: dit betekent dat de norm in de wet niet langer bindend is en een richtlijn wordt waar bedrijven en sectoren soepel mee kunnen omgaan.
Een correcte berekening van de loonhandicap (taxshift en loonsubsidies). De loonhandicap is het concurrentieel loonverschil dat een land heeft ten opzicht van zijn buurlanden.
Verleggen van de focus van loonkosten naar breder concurrentievermogen.
Onvoorwaardelijk behoud van de automatische loonindexering en van de baremieke verhogingen (de loonsverhogingen die worden afgesproken voor o.a. anciënniteit, leeftijd, bevorderingen of veranderingen van de taakinhoud).
Zes van de zeven Vlaamse sociale partners in de Sociaal-Economische Raad van Vlaanderen (SERV) ondertekenen een werkgelegenheidsakkoord met de Vlaamse Regering. Het Vlaamse ABVV sluit zich daar niet bij aan en noemt het een onevenwichtig akkoord. Zes van de zeven Vlaamse sociale partners in de Sociaal-Economische Raad van Vlaanderen (SERV) ondertekenen een werkgelegenheidsakkoord met de Vlaamse Regering, dat de krapte op de arbeidsmarkt1 aanpakt en inzet op werkbaar werk. De Vlaamse socialistische vakbond ABVV vindt het resultaat voor werknemers echter te mager en besliste het niet mee te ondertekenen. Zes van de zeven erkende sociale partnerorganisaties, de werkgeversbond Voka, de christelijke vakbond ACV, het verbond van zelfstandig ondernemers UNIZO, de liberale vakbond ACLVB, de Boerenbond en Verso, de werkgeversorganisatie van de social profit sector, vinden het een gemiste kans dat het ABVV zich niet kan vinden in het bereikte akkoord. De Vlaamse arbeidsmarkt staat onmiskenbaar in brand en dit akkoord biedt volgens hen de juiste instrumenten om dit aan te pakken. Dit akkoord met de Vlaamse Regering sluit heel nauw aan bij het eerdere akkoord ‘Iedereen nodig, iedereen mee’ dat alle zeven werkgevers- en werknemersorganisaties op 24 maart 2022 hebben afgesloten. Dat akkoord steunt op vier pijlers:
activeren met meer resultaat en herintreders aantrekken,
opleiding sterker aanmoedigen,
inzetten op werkbaar werk
kansen benutten van interregionale mobiliteit en economische migratie. Het doel van het akkoord is om groepen die vandaag nog niet actief aanwezig zijn op de arbeidsmarkt aan te trekken en fors in te zetten op maatregelen om werknemers die reeds aan de slag zijn ook aan de slag te houden. De zes sociale partners die het akkoord ondertekenen willen zo snel mogelijk het akkoord van Vlaams Economisch Sociaal Overlegcomité (VESOC) met de Vlaamse Regering ondertekenen om acute problemen op de arbeidsmarkt op te lossen met een veertigtal concrete maatregelen. Bezwaren van het ABVV Het Vlaams ABVV liet de andere sociale partners in de SERV en het kabinet van Vlaams minister van Economie Jo Brouns (CD&V) weten het VESOC-werkgelegenheidsakkoord niet te zullen ondertekenen. Hoewel de vakbond tijdens de onderhandelingen vooruitgang zag in de positie van de Vlaamse Regering, blijft het resultaat voor werknemers volgens het ABVV bijzonder mager. De Vlaamse Regering bewijst weliswaar lippendienst aan de principes van een arbeidsmarkt die ook voor werknemers goed en structureel toegankelijk is, maar negeert de werkelijke noden. Het Vlaams ABVV betreurt het gebrek aan budget, de tijdelijkheid van initiatieven en het onevenwicht tussen maatregelen voor werkgevers versus werknemers. “Willen we de arbeidsmarktkrapte oplossen, dan zal de regering meer moeten overhebben voor werknemers”, voorspelt algemeen secretaris Vlaams ABVV Caroline Copers. “Naast betere loon- en arbeidsvoorwaarden is ook dit een cruciale luik.” Wel een korting van de sociale bijdragen aan de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid (RSZ) voor werkgevers die langdurig werkzoekenden aanwerven in een nochtans krappe arbeidsmarkt maar geen inkomensondersteunende premie voor werknemers die van een zware naar een lichte job met minder loon overschakelen om niet uit te vallen in tijden van torenhoge burnoutcijfers. Dit is symbolisch voor de aanpassingen die de Vlaamse regering deed aan het werkgelegenheidsakkoord dat de sociale partners eind maart voorlegden. Dit akkoord, waarin de sociale partners de noden van zowel werkgevers als werknemers vertaalden, veranderde volgens het ABVV tijdens de onderhandeling met de Vlaamse regering in een document waarin niet langer de problemen van werknemers maar vooral de economie centraal staat. Die verschuiving doet het Vlaams ABVV – na herhaalde pogingen tot bijsturing – besluiten het akkoord niet te kunnen steunen. Dat gebeurt ondanks de vooruitgang die de afgelopen weken merkbaar was in de onderhandelingen. De Vlaamse regering erkent weliswaar de nood aan een werkzaamheidsfonds, betere ondersteuning van oudere werknemers, bijsturing van de digitale aanpak door de Vlaamse Dienst voor Arbeidsbemiddeling en Beroepsopleiding (VDAB) of de nood aan opleiding. Verder dan erkenning komt het volgens het ABVV vaak niet. Zo zal voor het werkbaarheidsfonds amper 1,5 miljoen aan tijdelijke projecten uitgetrokken worden. Voor oudere werknemers zal men ‘een zoekconferentie’ organiseren die de drempels binnen en buiten het werk in kaart moeten brengen en ‘onderzoekt’ men een retentiepremie. Waar het over opleiding gaat, dient die niet om de werknemer te versterken, maar om knelpuntberoepen te helpen invullen met uitsluiting van wie een uitkering heeft. Enkel in de digitale aanpak VDAB is de bijsturing wél tot tevredenheid van het Vlaams ABVV. Daar begrijpt ook de Vlaamse regering eindelijk dat voor veel werkzoekenden niet een mail of sms maar face to face-contacten nodig zijn. Vraag blijft echter of met alle nieuwe opdrachten die de VDAB krijgt – zonder extra budget – ze dit ook zal kunnen waarmaken. Het resultaat van de aanpassingen door de Vlaamse regering is een onevenwichtig werkgelegenheidsakkoord waarin vooral werkgevers steun en aanmoediging ontvangen, niet de werknemers. Dit is onaanvaardbaar voor het Vlaams ABVV, dat de berichten over een dalende werkbaarheidsgraad, stijgende burn-outs en een groeiend aantal langdurig zieken niet wenst te negeren. “Dit akkoord is gewoon niet realistisch meer”, vindt algemeen secretaris va het ABVV Caroline Copers. “Natuurlijk heb je voor een goed draaiende economie gezonde bedrijven nodig. Maar ook gezonde werknemers. Dat laatste lijkt de Vlaamse regering volkomen te vergeten.” Bron: DeWereldMorgen
Wij gebruiken cookies om de werking van onze website te verbeteren
Functional Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistics
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een website of over verschillende websites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
