by admin | mrt 5, 2021 | Sectoren
Op zoek naar een job in de Zorg?
Neem deel aan de virtuele Jobbeurs en ga in gesprek met tientallen bedrijven!
ONLINE EVENEMENT 4 maart 14:00 tot 19:00 CET Aan kalender toevoegen
Georganiseerd door Jobat.be
Op donderdag 4 maart nodigen we je graag uit op onze volledig virtuele Jobbeurs Werken in de Zorg. We combineren voor jou alle voordelen van onze fysieke job-events met een coronaproof sollicitatieproces:
- Bekijk jobs van werkgevers die momenteel actief aanwerven in de sector
- Ga 1-op-1 het gesprek aan met HR-verantwoordelijken
- Volg live interessante webinars, gegeven door experts in rekrutering, binnen en buiten de Zorg
- Voer meerdere sollicitatiegesprekken op 1 dag
… en dit alles vanuit je eigen kot!
Klik snel op aanmelden en registreer gratis. Dit online evenement is toegankelijk voor werkzoekenden van alle leeftijden en opleidingsniveaus.
WEBINARS
14u-15u: #kiesvoordezorg
Er is in de zorgsector een enorme vraag naar gekwalificeerde verpleegkundigen en zorgkundigen.
Het project #kiesvoordezorg wil hierop inspelen door werknemers uit andere sectoren die een tweede carrière als zorgkundige of verpleegkundige overwegen, de kans te geven om als werknemer een betaald opleidingstraject te volgen in dienst van een werkgever uit de zorgsector.
Het project biedt opleidingskansen en een grote werkzekerheid nadien. Twee vliegen in één klap!
Door Bob Van Santbergen van Zorgnet-Icuro
14u-19u (doorlopend): Hoe geraak jij naar jouw next level? Hoe zet je zelfverzekerd je volgende stap?
Wil je graag die leuke job? Die andere functie? Of net minder uren werken? Doen wat je graag doet?
Je carrière wordt zoveel boeiender als je dit durft te bekijken als één groot proces om telkens meer jezelf te kunnen ontdekken! In dit webinar geef ik je direct toepasbare ideeën over:
- Hoe zet je zelfverzekerd die volgende stap?
- Welke mindset is daarin helpend?
- Hoe kan je jezelf beter verkopen?
Door Inge Ketels van Bureau Stroom
https://jobbeurs.jobat.be/nl/event/4804
by admin | mrt 5, 2021 | Varia
‘Ik word boos en moedeloos als ik eraan denk hoe de overheid hier tekortschiet’, schrijft Kenny Coenraets over de huurcrisis in Vlaanderen. De Pano-reportage van vorige week kwam voor hem allerminst als een verrassing.
Door Kenny Coenraets, Historicus en leerkracht cultuurwetenschappen in Knack.
‘Huurcrisis is overheidsfalen in zijn meest groteske vorm’
Een aantal weken geleden belde ik met mijn moeder. De nacht ervoor droomde ik over een huis waar we ooit in woonden. We haalden herinneringen op aan die moeilijke tijd maar de herinnering sprak niet over die moeilijkheden, de herinnering voelde als een warm deken. Doch, warm was het huis nooit echt. Het daverde bij passage van een bus, bij regen druppelde water in de zekeringkast, wekelijks lag er een zwart uitstootlaagje over alles en de wind blies door de voegen heen, maar het was een thuis.
Ondanks dat warm deken waarin we ons, aan de telefoon, in wikkelde was de gedachte aan wat er toentertijd buiten dat deken afspeelde niet ver weg. We woonden er uit noodzaak, drie zonen met een moeder die aan het vechten was tegen kwelduivels uit een eigen jeugd. Wat we daar meemaakten zal ik nooit in al haar pijnlijkheid onder woorden kunnen brengen, en er zelfs in verborgen termen over schrijven brengt tranen in de ogen. De gebeurtenissen blijven als een litteken gebrand op mijn hart. Een litteken dat herinnert aan moeilijke tijden maar vandaag vooral de weerbarstigheid van de hoop weergeeft, de veerkracht van ons zijn. Uiteindelijk kwam alles goed, voor mijn geliefde moeder, mijn geliefde broers en mezelf.
Toch kan ik het idee niet verdringen dat het evengoed níet goed was gekomen. Dat de uiterste tragedie zich in dat huis voltrokken kon hebben, dat niet de weerbarstigheid van de hoop de bovenhand haalde maar de ogenschijnlijk onoverwinnelijke wanhoop zegevierde. Dan springt de angst mij om het hart bij de gedachten van wat had kunnen gebeuren. Dingen waarvan geen hart ooit van herstellen kan, waar geen litteken tegen opgewassen is maar bij elk kloppen van het hart steeds weer openscheuren zou totdat het kloppen zelf stopt.
Na het bekijken van de Pano-reportage ’te huur, te duur’ van afgelopen woensdag dacht ik terug aan dat gesprek. Ik moest denken aan de tragedie die zich niet voltrok in ons gezin, aan de chance dat we hierin hebben gehad maar ook aan de mensen die daar nu zelf door moeten. Aan de volgens Pano 100.000 gezinnen waarvoor de tragedie om de hoek schuilt. Waarvoor bij de kleinste tegenslag de wereld dreigt te vergaan. Mensen bij wie het leven hen misschien boven het hoofd groeit tot wat voor de buitenwereld al onleefbaar was ook onleefbaar blijkt voor henzelf. De situatie hoe ze nu is en die Pano zo pijnlijk in beeld wist te brengen mogen we niet aanvaarden, dat kunnen we niet aanvaarden.
Ik word dan ook boos en moedeloos te denken aan hoe de overheid hier tekortschiet. Hoe het overheidsfalen hier een meest groteske vorm aanneemt maar vooral aan de politieke onwil om hier werkelijk en structureel iets aan te veranderen. Een Vlaamse overheid die wel de planschaderegeling verhoogt voor ‘gedupeerden’ van de bouwshift, die pijlsnel een compensatie voorziet voor eigenaars van zonnepanelen, die renteloze renovatieleningen uitschrijft. Stuk voor stuk goede maatregelen, zonder twijfel, maar duidelijk gericht op een bepaalde laag van de bevolking. En die andere laag, die staat – vaak letterlijk – in de kou.
Ondanks alles kwam het voor ons wel goed. Aan de telefoon bedacht ik mij dat mijn moeder de krachtigste persoon is die ik ken, en uit haar kracht put ik de mijne. Dat zei ik haar niet, we sloten ons gesprek af. ’t Was daar zo slecht nog niet eh’, zei ze.
Bron: Knack.
Kenny Coenraets (26) woont in Brussel. Hij is historicus hedendaagse geschiedenis bijzondere interesse in sociale geschiedenis en identiteitsgeschiedenis. Hij werkt als leerkracht cultuurwetenschappen.
by admin | mrt 5, 2021 | Varia
Een derde van de Belgen is perfect gelukkig. Dat blijkt uit het Nationaal Geluksonderzoek dat professor Lieven Annemans (UGent), ondersteund door NN uitvoert. Het afgelopen jaar werden de resultaten van dit grootschalig wetenschappelijk onderzoek geanalyseerd.
Iedereen wil graag een gezond en gelukkig leven. Maar wat is dat geluk nu eigenlijk? Veel geld hebben, een leuke job uitoefenen of genieten van het samenzijn met familie?
Professor Lieven Annemans (UGent) en NN gingen op zoek naar wat de Belg gelukkig maakt met de leerstoel ‘Perspectieven op een gezond en gelukkig leven’.
Hoe gelukkig is de Belg? Wat maakt of kraakt ons geluk? Zijn senioren vandaag gelukkiger dan adolescenten? Zijn vrouwen gelukkiger dan mannen? Wat is de relatie tussen persoonlijkheid en geluksgevoel? En zijn mensen die vroeger gepest werden ongelukkiger dan mensen die niet gepest werden?
Lees er hier alles over: https://gelukkigebelgen.be/nationaal-geluksonderzoek/
by admin | mrt 5, 2021 | Sectoren
Een artikel van Dries Verhaeghe Bestuurder van Zita Cleaning, een dienstenchequebedrijf. Bron: De Standaard
Dat de vakbonden in het beheerscomité van de Hulpkas zitten, vormt een belangenconflict. Een hervorming is noodzakelijk, vindt Dries Verhaeghe.
De trage uitbetaling van uitkeringen duwt werklozen in de armoede (DS 10 februari). In mijn dienstenchequebedrijf stel ik vast dat dat ook voor werknemers geldt. Anderhalf jaar geleden wierf ik Gabriela aan. Ze was langdurig werkloos en had een Activakaart, een Brusselse tewerkstellingsmaatregel waarbij de RVA een deel van het loon betaalt. Sinds het begin van de coronacrisis doet ze ook occasioneel een beroep op coronawerkloosheid. De uitbetaling daarvan en van de activasteun loopt via de Hulpkas voor Werklozen of een vakbond.
In oktober vorig jaar werkte Gabriela 92 uur en stond ze, door de tweede golf, voor 40 uur op tijdelijke werkloosheid. Ze had recht op een nettoloon van 1.046,36 euro en op een uitkering van 354,84 euro voor coronawerkloosheid. Een kleine helft van haar nettoloon, 484,21 euro, wordt onder de vorm van activasteun uit?*betaald. Mijn bedrijf betaalde haar 562,15 euro, voor het restant van 839,05 euro moet Gabriela aankloppen bij de Hulpkas. Daar loopt het spaak. De coronawerkloosheid liet anderhalve maand op zich wachten, de activasteun drie maanden.
Voor de betaling van werkloosheidsuitkeringen en activasteun doet de RVA een beroep op uitbetalingsinstellingen: de Hulpkas en de drie erkende vakbonden (ABVV, ACV en ACLVB). Zij verstrekken inlichtingen en documenten, dienen aanvragen voor uitkeringen in en betalen werkloosheidsuitkeringen en andere vergoedingen.
Werklozen en werknemers hebben recht op een efficiënte overheid die maakt dat hun uitkeringen tijdig op hun rekening staat
De Hulpkas en de vakbonden zijn onderaannemers van de RVA en bieden precies dezelfde dienstverlening aan. Het zijn directe concurrenten, de vakbonden als private spelers en de Hulpkas als overheidsinstelling. Het beheerscomité van die Hulpkas is bovendien samengesteld uit acht vertegenwoordigers van de werknemersorganisaties en acht van de vakbonden. De voorzitter is Xavier Verboven, een voormalige topper van het ABVV.
God en de geldduivel
De hulpverlening van de Hulpkas draait al jaren vierkant, maar sinds de coronacrisis is ze een complete ramp. Aangezien de rechtstreekse concurrenten in het beheerscomité aan de knoppen zitten, hoeft dat niet te verbazen. De vakbonden hebben niet het minste belang bij een slagkrachtige Hulpkas. Het is alsof Telenet de helft van de zitjes van de raad van bestuur van Proximus zou bezetten en ceo John Porter de voorzitter is.
De evangelist Mattheus schreef: ‘Niemand kan twee heren dienen (…). Jullie kunnen niet God dienen én de mammon.’
De mammon staat voor geld en rijkdom, en wordt in de Willibrordvertaling omschreven als de geldduivel. De vakbonden dienen twee heren, hun eigenbelang en de Hulpkas – een dijk van een belangenconflict. In het nieuwe Wetboek voor Vennootschappen en Verenigingen (WVV) staat dat een bestuurder bij een belangenconflict aan geen enkele beraadslaging en stemming mag deelnemen, maar het WVV geldt niet voor het beheerscomité van de Hulpkas.
De vier uitbetalingsinstellingen worden door de RVA vergoed voor hun diensten. De drie vakbonden krijgen een administratievergoeding van 16,36 euro per dossier. Jaarlijks ontvangen ze tussen de 250 en 300 miljoen euro. Zoals de wet voorschrijft, zijn de beheerscomités van de Hulpkas en de RVA op dezelfde manier samengesteld. De vakbonden zijn bij de RVA vertegenwoordigd door dezelfde personen en Xavier Verboven is ook daar voorzitter. Mattheus zag het te rooskleurig in. De vakbonden dienen drie heren: de RVA, de Hulpkas en zichzelf.
De vakbonden stellen dat de administratievergoeding van de RVA nauwelijks de kosten dekt en dat ze niet voor de syndicale werking gebruikt kan worden. De lidgelden die de vakbond ontvangt van werklozen en werknemers die overstappen van de Hulpkas naar de vakbond, dienen daar uiteraard wel voor. De vakbond telt zijn winst, leden en invloed. Via de fiscale aftrek van de vakbondspremie draait de belastingbetaler daar finaal voor op.
Het paritaire beheer van de Hulpkas is een ingebakken belangenconflict. Werklozen en werknemers hebben recht op een efficiënte overheid die maakt dat hun uitkeringen tijdig op hun rekening staat. Een hervorming van het beheerscomité van de Hulpkas is noodzakelijk.
Working poor
Intussen heeft Gabriela de buik vol van de lamentabele dienstverlening bij de Hulpkas. Ze sloot zich aan bij de vakbond en betaalt 15 euro per maand voor haar lidmaatschap, geld dat ze eigenlijk niet heeft. De dienstverlening is niet beter en ze wordt niet sneller uitbetaald.
Ik krijg een loonbeslag op naam van Gabriela binnen. Ze slaagt er niet meer in de eindjes aan elkaar te knopen en ging bij een schimmige kredietmaatschappij een persoonlijke lening tegen wurgrente aan. Ze raakt in een neerwaartse spiraal en maakt binnenkort deel uit van de working poor, net die werknemers die de vakbonden beweren te verdedigen.
De klachten over de uitbetaling van de uitkeringen blijven binnenstromen.
Maar de grote vakbonden doen weinig moeite om de allerarmsten te helpen. Kasseren, dat doen ze graag, hun leden helpen gaat veel stroever.
Elke ochtend staan bij het Antwerpse ABVV-kantoor tientallen mensen uren aan te schuiven, hopend op een van de zeventig ticketjes om een werkloosheidsuitkering te kunnen aanvragen.
Het is iets voor halfnegen wanneer twee bewakingsagenten de deuren van het Antwerpse hoofdkwartier van het ABVV openen. Voor hen strekt zich een lange rij van gemondmaskerde wachtenden uit. 70 mensen worden geholpen, de rest moet morgen terugkomen.
by admin | mrt 5, 2021 | Sectoren
Werk zoeken als 50-plusser is niet gemakkelijk. Daarom richtten Nicolas Moerman en Mathieu Vandenhende het rekruteringskantoor Nestor op. Hun handelsmerk? Ze werken alleen samen met bedrijven waar oudere kandidaten welkom zijn. Nicolas vertelt: ‘Vijftigplussers zijn gedroomde werknemers.’
Heb je een pak ervaring maar geen werk? Ben je een dagje ouder en verlang je naar een rustiger werkritme? Of ben je met pensioen maar wil je actief blijven? Dan sta je voor een moeilijke zoektocht.
Loyaal en betrokken
Dat wisten ook dertigers Nicolas en Mathieu, en daarom richtten ze het uitzendkantoor Nestor op. Hun doel? Elke job die ze aanbieden, komt van een bedrijf dat graag 50-plussers of gepensioneerden in dienst neemt.
Bestaan zulke bedrijven wel? Nicolas: ‘Jazeker. Hoewel iedereen denkt dat bedrijven geen oudere werknemers willen aanwerven, geldt dit zeker niet voor alle bedrijven.
Dat ondervinden we bij Nestor elke dag: sommige werkgevers staan juist wel open voor 50-plussers. En die proberen wij te strikken.
‘Werkgevers die graag met vijftigplussers werken, erkennen de meerwaarde die oudere werknemers hebben voor hun organisatie,’ zegt Nicolas.
‘Ze zijn loyaal en betrokken, ze hebben dankzij hun ervaring een gezonde werkmentaliteit en ze kunnen zich flexibel opstellen. Die combinatie maakt van hen gedroomde werkkrachten.’
Rustiger tempo
Welk soort vacatures hebben die bedrijven in petto voor vijftigplussers en gepensioneerden? Nicolas: ‘Op onze webstek vind je voltijdse jobs met een vast contract, maar ook tijdelijk, deeltijds en flexibel werk zoals flexi-jobs.
Dat is ideaal voor 50-plussers en gepensioneerden die het professioneel rustiger aan willen doen.’
En wat met de loonkost? Vinden de werkgevers die ouderen niet te duur? ‘De idee dat werkgevers oudere werkkrachten te duur vinden, leeft inderdaad sterk.
Toch ondervinden wij daar geen problemen mee. De ervaring leert ons dat werkgevers en werkzoekenden een oplossing vinden.
Als ze rond de tafel gaan zitten om over loonvoorwaarden te praten, komt er een compromis uit de bus.’
Moeten werkzoekenden en gepensioneerden die aan de slag gaan niet opletten voor onaangename financiële gevolgen, zoals het verlies van hun uitkering of pensioen?
Nicolas: ‘Dat hangt af van hun persoonlijke situatie, en daar houden wij rekening mee.
We zijn op de hoogte van de regels, en zoeken samen met de kandidaat uit wat de beste regeling is. Zo kan hij met een gerust hart terug aan de slag.’
Online dienstverlening
Hoe kunnen kandidaten zich aanmelden? Nicolas: ‘Je kan je aanmelden door je online in te schrijven bij Nestor – uitzendkantoor voor 50-plussers en gepensioneerden. Tijdens je inschrijving beantwoord je enkele vragen, zodat wij een goed beeld krijgen van je competenties en interesses.
Na je inschrijving kom je terecht in je persoonlijke ruimte: Mijn Nestor. Daar ontdek je alle vacatures die matchen met jouw profiel, en ontvang je nieuwe aanbiedingen die bij je passen.
Zie je een leuke uitdaging? Klik dan op de button ‘ik heb interesse!’ ernaast. Zo weten onze hr-medewerkers dat je belangstelling hebt.
Als zij denken dat je een goede match bent voor de vacature, nodigen ze je uit voor een gesprek in een van onze kantoren. Als het gesprek succesvol verloopt, kan je aan de slag.’
Bron: VDAB
