Actieplan nodig om Arizona weg te staken

by admin | mrt 7, 2025 | Sectoren

“Als blijkt dat er niets veranderd is aan wat nu de ronde doet, kan ons federaal comité een algemene staking afkondigen”. Voor de 35.000 betogers op 13 januari was die uitspraak van ABVV-topman Bodson helemaal niet “voorbarig” of “lichtzinnig”. Het concretiseren van de pensioenplannen van De Wever en Bouchez voor onder meer het onderwijs en het spoor leidde tot een golf van aangroeiend protest. De rechtse arrogantie na de verkiezingen kreeg op straat een eerste antwoord.

Artikel door Geert Cool uit maandblad De Linkse Socialist

De retoriek van de Arizona-partijen en hun bazen luidt dat er nu eenmaal bespaard moet worden, dat de “grootste sanering sinds de jaren 1980” onvermijdelijk is. Ze liegen! De beursgenoteerde bedrijven in België zullen dit jaar naar schatting 6,4 miljard euro aan dividenden uitdelen. De fiscale cadeaus aan de grote bedrijven zijn de afgelopen 25 jaar vertienvoudigd tot 16 miljard euro per jaar. De echte bazen moeten geen miljoen keer op de lotto gokken om hun rijkdom op kosten van onze arbeid te vergroten. 

Voor hen is besparen op onze levensstandaard de topprioriteit, wij hebben andere verzuchtingen en urgente noden. Goede lonen en werkomstandigheden, pensioen op 60 jaar, betaalbare huisvesting, toegankelijke openbare diensten, het stoppen van alle vormen van onderdrukking, een wereld zonder oorlog en koloniale plunderingen en bezettingen, een einde aan genocide, een antwoord op de existentiële bedreiging van de klimaatverandering … Kortom een toekomstperspectief voor onszelf en de komende generaties.

Na de betoging van 13 januari volgt een ongetwijfeld nog sterkere actiedag op 13 februari. Hoe kunnen we ons protest verder opbouwen? Het informeren en organiseren van collega’s, vrienden en buren is essentieel. Dat kan met infokrantjes, zoals de toegankelijke Pensioenkranten in gemeenschappelijk vakbondsfront in 2014 en 2018, en digitale varianten ervan. Met infosessies op elke werkplaats is het mogelijk om collega’s te bereiken en de geplande maatregelen te concretiseren. Militantenbijeenkomsten per sector en per regio kunnen de temperatuur meten, eisen verfijnen en volgende stappen in het actieplan voorbereiden. Van daaruit kunnen we gaan naar massale betogingen en stakingsdagen, bijvoorbeeld per sector of regio in opbouw naar nationale algemene stakingsdagen. Personeelsvergaderingen en een blijvende betrokkenheid zijn nodig. Daarmee kunnen we onze beweging organiseren en antwoorden op de leugenachtige propaganda van het establishment die een versnelling hoger schakelt.

Arizona is deel van het ‘nieuwe normaal’ van een falend kapitalisme waarin de burgerij steeds meer teruggrijpt naar autoritaire en verdelende methoden om haar bewind van winstmaximalisatie op te leggen in een samenleving waarvan een groeiende laag vervreemdt. Het Trumpisme beperkt zich niet tot de VS, ook hier is er een tendens naar het hardhandig opleggen van een brutaal reactionair beleid. Het terrein daarvoor wordt voorbereid met aanvallen op mensen met een migratie-achtergrond, vluchtelingen, werklozen, zieken … en een beperking op de mogelijkheden van protest daartegen. Voor defensie en oorlogen worden extra middelen uitgetrokken. Een regering met zowel De Wever als Bouchez bevat de meest uitsproken fans van het koloniale zionistische regime in Israël en de genocide tegen de Palestijnen. Bouchez zet de deuren letterlijk en figuurlijk open voor extreemrechts. Verzet tegen Arizona betekent ingaan tegen alles waar het voor staat en het opbouwen van een eenheid van al wie geraakt wordt, in de eerste plaats diegenen die het hardst getroffen worden. 

Als de arbeidersbeweging Arizona kan stoppen nog voor die goed en wel gevormd is, zal elke volgende regering rekening moeten houden met onze eisen en tegenmacht. Beeld je in dat er nieuwe verkiezingen komen in een context van breed gedragen strijd voor betere pensioenen en lonen, tegen genocide, tegen klimaatverwoesting, tegen racisme en verdeeldheid … Wat als de vakbondsleden en activisten zich actief mengen in de verkiezingscampagne en de PVDA zich openstelt voor die dynamiek? Het resultaat zou er wel eens heel anders kunnen uitzien. Dit zou het terrein voorbereiden om het idee van een regering van de werkende klasse in al haar diversiteit te populariseren. 

In een pleidooi voor extra investeringen in defensie stelde een topmilitair: “Zeggen dat er geen geld is, is onzin. België is een rijk land.” Hij heeft een punt. Met de meerderheid van de bevolking hebben we vandaag echter geen zeggenschap over de rijkdom die het resultaat is van onze arbeid en van de natuur. Marxisten strijden voor een socialistische samenleving waarin het niet de ‘nietsnuttende klasse’ van kapitalisten is, maar de meerderheid van de bevolking die democratisch beslist over wat en hoe er wordt geproduceerd. Dat kan door de sleutelsectoren van de economie in collectief bezit te nemen.

Bron: socialisme.be

Begrotingstabellen tonen het extreme asociale karakter van Arizona

by admin | mrt 7, 2025 | Sectoren

Zaken als een rijkentaks of een audit van de publieke schulden om de zakken van de grote financiële spelers niet langer te vullen, staan uiteraard niet op de agenda van Arizona. Beeld je in: het geld halen waar het zit om het te investeren in wat de meerderheid van de bevolking nodig heeft. Dat wordt weggezet als ‘extremistisch’. Nog wat extra cadeaus aan de rijksten geven terwijl de rest van de bevolking niet mee kan en de leefbaarheid van de planeet om zeep geholpen wordt, zou daarentegen getuigen  van ‘staatsmanschap’. Die laatste term heeft met Arizona overigens geen nood aan een genderneutrale aanpassing.

De begrotingstabellen tonen aan hoe extreem de regering is. Samen met het regeerakkoord zelf doorprikken ze de argumenten van Vooruit dat ‘erger voorkomen is’ en dat tenminste de index behouden blijft en de rijksten ook moeten betalen. De index is gegarandeerd tot eind 2026, ofte: na een eerste salvo aanvallen wil Arizona nog verder gaan. Terzijde: voor de indexering van het meer dan verzesvoudigde bedrag dat betaald wordt om de Belgische nationaliteit te verkrijgen (blijkbaar iets waar Vlaams-nationalisten veel waarde aan hechten) is er geen dergelijke einddatum voor een ‘fundamentele herziening’. Uit de begrotingstabellen blijkt nu dat ook de ‘meerwaardebelasting’ een erg lege doos is. Er wordt 500 miljoen euro voor begroot. Dat is een derde van het bedrag dat op reeds op straat slapende vluchtelingen wordt bespaard. Het is één vijfde van wat bij de werklozen gezocht wordt en iets meer dan een zesde van wat van de uitkeringen wordt afgepakt. In tijden van klimaat- en mobiliteitscrisis worden er honderden miljoenen bespaard op de NMBS. Ondertussen wordt gediscussieerd en voeren patroons campagne om de 500 miljoen voor een meerwaardebelasting naar beneden te halen.  

De top drie van getroffen groepen maakt duidelijk waar de prioriteiten van Arizona liggen:

1. 2,8 miljard moet komen van het snijden in uitkeringen (welvaartsenveloppe), de verhogingen van in het bijzonder lage pensioenen en uitkeringen boven de index om tot een leefbaar niveau te komen.
2. 2,7 miljard komt van de werklozen door de uitkering in de tijd te beperken
3. 2,4 miljard komt van de pensioenhervorming

Uitkeringsgerechtigden, werklozen en gepensioneerden. Dat is blijkbaar waar het geld kan gehaald worden! Het is een vertaling van wat Theo Francken eerder verklaarde: “Een paar miljard wegnemen uit een budget van 200 miljard is toch niet onmenselijk? Die sociale zekerheid staat te vet.” Als vluchtelingen niet in die top drie komen, is het enkel omdat je nu eenmaal geen 3 miljard kunt halen bij mensen die nu al op straat slapen…

De sociale ongelijkheid in België is groot en neemt toe. De studie ‘De paradox van ongelijkheid in België’ van André Decoster stelde vast dat er de voorbije jaren, in het bijzonder onder de rechtse regering Michel, een scherpe stijging van de ongelijkheid was. Dit komt vooral door inkomsten uit vermogen. In 2022 werden drie keer zoveel dividenden uitgekeerd als in 1995. Dat is een financiële stroom die vooral de 1% rijksten bereikt. Daarnaast is er een explosie van winsten die niet uitgekeerd worden (in 2022 57 miljard euro tegenover 15 miljard in 1995) en onder meer de waarde van managementvennootschappen fors de hoogte in stuwen. Decoster concludeert dat de belastingdruk voor de 1 procent rijksten maar half zo groot als die voor het vierde kwintiel, een belangrijk deel van de werkenden.

Arizona is vastberaden om deze kloof verder uit te diepen, tenzij we dit asociaal project wegstaken. Er zijn alternatieven: een vermogensbelasting op de 1% rijksten bijvoorbeeld of het betwisten van de overheidsschulden. Er is nood aan een ernstig syndicaal actieplan met informatiecampagnes, massale betogingen en stakingen. Arizona wegstaken is de inzet!

Bron: Socialisme.be

Rechtse regering op ramkoers met werkende klasse en wie niet mee kan. Arizona wegstaken!

by admin | mrt 7, 2025 | Sectoren

De Arizona regering van De Wever is hardvochtig en dient enkel de belangen van de superrijken. Onder het mom van ‘noodzakelijke besparingen’ worden harde aanvallen ingezet op werklozen, vluchtelingen die nu al op straat slapen, zieken en op de lonen en pensioenen van alle werkenden. Verdeeldheid wordt opgevoerd om de volledige werkende klasse in al haar diversiteit te treffen. Het gaat niet enkel om de zieken, vluchtelingen of de openbare diensten, het gaat om de levensstandaard van de overgrote meerderheid van de bevolking. Wie niet mee kan, wordt verdacht van fraude of misbruik en wordt gestraft. De andere maatregelen zorgen ervoor dat de groep van mensen die niet mee kunnen, constant wordt aangevuld. 

Door Geert Cool

Het toneelstukje over het ‘behoud van de index’ – niet eens een maatregel die onze koopkracht verbetert aangezien de index deze hoogstens grotendeels in stand houdt – in ruil voor het aanvaarden van alle andere asociale aanvallen, was doorzichtig. Het was trouwens niet eens oprecht: tegen eind 2026 wil de regering van de sociale partners voorstellen krijgen over een hervorming van de index, anders beslist ze sowieso zelf. Het riedeltje dat ‘erger voorkomen is’ klinkt steeds holler. Het enige argument dat bij Vooruit nog echt werkt is: ‘we zijn er toch bij’. Dat klopt, ze zijn deel van een asociale regering die in het bijzonder de zwaksten aanvalt.

Als werklozen, vluchtelingen en zieken eerst worden aangevallen, is dat een opstap om uiteindelijk iedereen aan te pakken. Het past in de politiek van verdeeldheid zaaien. Daarbij wordt elke schijn van diversiteit en inclusie achterwege gelaten. De foto waarop de weinige vrouwelijke ministers letterlijk in de schaduw stonden, was geen ‘accident de parcours´. Arizona is een witte mannenclub die een klassenoorlog tegen de werkenden en meest precaire lagen voert.  

We merkten eerder op dat Arizona deel is van het ‘nieuwe normaal’ van een falend kapitalisme waarin de burgerij steeds meer teruggrijpt naar autoritaire en verdelende methoden om haar bewind van winstmaximalisatie op te leggen in een samenleving waarvan een groeiende laag vervreemdt. Het Trumpisme beperkt zich niet tot de VS, ook hier is er een tendens naar het hardhandig opleggen van een brutaal reactionair beleid. Het terrein daarvoor wordt voorbereid met aanvallen op mensen met een migratie-achtergrond, vluchtelingen, werklozen, zieken … en een beperking op de mogelijkheden van protest daartegen. Voor defensie en oorlogen worden extra middelen uitgetrokken. Een regering van De Wever als Bouchez bevat de meest uitsproken fans van het koloniale zionistische regime in Israël en de genocide tegen de Palestijnen. Bouchez zet de deuren letterlijk en figuurlijk open voor extreemrechts. Verzet tegen Arizona betekent ingaan tegen alles waar het voor staat en het opbouwen van een eenheid van al wie geraakt wordt, in de eerste plaats diegenen die het hardst getroffen worden.

Wie moeite heeft wordt niet beschermd, maar aangevallen

Arizona lijkt vastberaden om de tendens van de groeiende ongelijkheidskloof te versterken. De regering stelt dat de “zwaarste sanering” uit de recente geschiedenis op de agenda staat. De middelen hiervoor worden niet gezocht bij de superrijken, ook al bezitten de 1% rijksten 24% van de rijkdom, wat meer is dan de 70% armste mensen samen. Neen, het geld wordt in de eerste plaats gezocht bij werklozen, zieken, vluchtelingen en al wie niet meekan. Er zit geen enkele ernstige herverdelende maatregel in het akkoord waarmee de ongelijkheid enigszins aan banden gelegd wordt.

Om dit beleid ‘verteerbaar’ te maken wordt de verdeeldheid versterkt. Het regeerakkoord blinkt uit in verdachtmakingen. Als het over vluchtelingen, werklozen of zieken gaat, zijn termen zoals ‘sociale fraude’ en ‘misbruik’ nooit ver weg en wordt er enkel geïnvesteerd in meer controle. In de inleiding van het regeerakkoord schrijft De Wever: “Gezonde mensen die in staat zijn om te werken zullen niet langer kunnen genieten van overdreven voordelige en eeuwigdurende stelsels die hen ontmoedigen om aan de slag te gaan.” Na twee jaar werkloosheid krijg je nog 40% van je laatste loon, wat niet bepaald ‘overdreven voordelig’ is. Zelfs dat vindt Arizona te veel en dus wordt het na twee jaar een leefloon. Tot 100.000 mensen zijn vandaag langer dan 2 jaar werkloos en worden straks dus overgeleverd aan de sociale bijstand van de OCMW’s. Dat meer Franstalige werklozen tot een ergere bedelstaf veroordeeld worden, ziet De Wever als een pluim op zijn communautaire hoed.

De aanvallen op vluchtelingen zijn bijzonder verregaand en doen het Vlaams Belang blozen. VB-voorzitter Van Grieken kon in De Zevende Dag enkel klagen dat de mogelijkheid van een elektronische asielaanvraag voor een ‘aanzuigeffect’ zou zorgen. Het regeerakkoord lijkt de laatste punten uit het oude 70-puntenplan van het VB die nog niet gerealiseerd waren op te nemen. Er is een opbod onder rechtse regeringen in Europa om het ‘strengste asielbeleid’ in te voeren. Met de Trumpiaanse wind in de rug worden de rechten van asielzoekers herleid tot een niveau dat enkel als ontmenselijkend kan omschreven worden.

Zelfs de schijn van ‘gerechtigheid’ wordt overboord gegooid. De opvang wordt beperkt tot ‘bed, bad, brood en begeleiding’ en ondanks opeenvolgende veroordelingen is de regering niet van plan om voor alle asielzoekers collectieve opvang te voorzien. Als het regeerakkoord stelt: “In het kader van de penibele opvangcontext blijven we prioritair kiezen voor de meest kwetsbaren”, staat er eigenlijk: we laten asielzoekers verder op straat slapen. Om de stelselmatige veroordelingen te stoppen, wil Arizona geen opvang voorzien maar de mogelijkheid onderzoeken om “het principe van overmacht in de wet te verankeren”. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (RVV) wordt ‘hervormd’ om kortere en volledig schriftelijke procedures mogelijk te maken, waarbij beslissingen minder gemotiveerd worden en de mogelijkheid van beroep beperkt wordt. De juridische bijstand wordt “geëvalueerd”, een procedure voor de RVV wordt duurder en er komt zelfs een mogelijkheid om advocaten te straffen bij “kennelijk onrechtmatig ingestelde beroepen”. Woonstbetredingen bij mensen zonder papieren worden mogelijk. Gezinshereniging wordt veel moeilijker, bijvoorbeeld met een wachttijd van 2 jaar voor oorlogsvluchtelingen (denk aan Gaza). Enkel wie werkt kan een permanent verblijfsrecht krijgen. Wie uiteindelijk de nationaliteit wil en slaagt in een ‘nationaliteitsexamen’, zal 1000 euro moeten betalen in plaats van de huidige 150 euro. Deze 1000 euro zal geïndexeerd worden, ook hier kan Conner Rousseau opscheppen over het behoud van de index.

Extreemrechts zit formeel niet in deze regering, maar dat neemt niet weg dat het asielbeleid enkel als extreemrechts kan omschreven worden. Zelfs de keuze voor Anneleen Van Bossuyt als de nieuwe minister van Asiel en Migratie doet Trumpiaans aan: wrok voor de mislukte poging om N-VA in het Gentse stadsbestuur te krijgen is de drijfveer voor deze beslissing. Dit alles passeerde zonder één woord van kritiek van Vooruit.

De aanvallen op de zwaksten beperken zich niet tot werklozen en vluchtelingen. De jacht op de zieken blijft grotendeels overeind. Zonder enige analyse van de redenen waarom het aantal langdurig zieken toeneemt (denk aan de hogere werkdruk maar ook de forse toename van het aantal oudere werkenden), worden de verdachtmakingen bovengehaald. Er moet meer controle komen, inclusief met “datamining” om “artsen die significant meer en/of langere periodes van arbeidsongeschiktheid voorschrijven” te kunnen “opvolgen, aanspreken en financieel responsabiliseren in hun voorschrijfgedrag.” De financiering van ziekenfondsen wordt “meer afhankelijk van de mate waarin zij er effectief in slagen om langdurig zieken te re-integreren op de arbeidsmarkt.” Kortom, niet alleen zieken maar ook wie hen begeleidt en geacht wordt voor hun belangen op te komen, zijn verdacht en moeten aan strenge controles onderworpen worden. Als er op het punt van de drie eendaagse afwezigheden wegens ziekte zonder doktersbriefje een toegeving is gedaan door de mogelijkheid van twee keer zo’n afwezigheid te behouden, komt dit enkel omdat het in de praktijk ziekteverzuim van korte duur vermindert.

Een echt vermogenskadaster is voor de traditionele partijen nooit mogelijk, waarbij onder meer met argumenten als privacy wordt geschermd. Voor wie ziek is, zonder werk valt of op de vlucht moet, wordt big brother daarentegen de norm. Dit geldt overigens voor iedereen, Arizona wil een “centraal register” waarin “alle sociale bijstand en voordelen worden meegenomen” zodat de sociale bescherming kan begrensd worden.

Hele werkende klasse wordt geraakt

De aanvallen op de pensioenen blijven overeind. De berekening van de ambtenarenpensioenen wordt aangepast, zowel door de loopbaanberekening (tantièmes) als het bedrag waarop het pensioen wordt berekend aan te passen. De verhoging van de pensioenleeftijd voor spoorpersoneel en militairen staat eveneens in het regeerakkoord en zorgt voor enorm veel ongenoegen. Wie wil straks die jobs nog doen? Past de opmerking in het regeerakkoord dat de mogelijkheid van zelfrijdende treinen (zonder bestuurder dus) onderzocht wordt in dat kader?

Voor alle werkenden wordt de toegang tot het minimumpensioen moeilijker, onder meer door de gelijkgestelde perioden te beperken. Dat raakt vrouwen het hardst. Met een bonus-malus systeem wordt de druk opgevoerd om effectief en voltijds tot 67 jaar te werken en zelfs om langer dan die wettelijke pensioenleeftijd aan de slag te blijven om aan een leefbaar pensioenbedrag te komen. Vervroegde uittreding wordt stilaan onmogelijk, zelfs bij collectieve ontslagen zou SWT (het vroegere brugpensioen) niet langer kunnen. De toegangsvoorwaarden voor een landingsbaan (halftijds of vier vijfde) worden opgevoerd tot 35 loopbaanjaren in 2030.

Het regeerakkoord voorziet in het fors opvoeren van de flexibiliteit van alle werkenden. Het verbod op nachtarbeid verdwijnt net als de verplichte sluitingsdag in de distributiesector. Het systeem van flexi-jobs wordt uitgebreid, onder meer tot het onderwijs en kinderopvang. Overuren worden gemakkelijker mogelijk. Het betekent vooral dat premies voor ongezonde arbeid – zoals nachtarbeid, zondagarbeid en overwerk – geleidelijk aan verdwijnen.

En de deur wordt geopend voor de annualisering van de arbeidstijd. Het regeerakkoord stelt: “We geven meer vrijheid aan werknemers om binnen de Europese regels in onderling akkoord met hun werkgever de arbeidsuren te bepalen. Na overleg met de sociale partners, wordt voor 30/06/2025 een nieuw wettelijk kader ingevoerd waarbij een annualisering van de arbeidstijd of ‘accordeon’ uurroosters mogelijk wordt voor deeltijdse en voltijdse arbeid.” Zoals iedereen weet, is het niet zozeer de werknemer die de arbeidsuren bepaalt maar de werkgever. Het doel is een hogere flexibiliteit en meer productiviteit.

Sociale bescherming neemt dus af wat de arbeidstijd betreft. Dit gebeurt ook op andere vlakken. De bescherming tegen ontslag wordt afgebouwd. De ontslagvergoeding wordt voor nieuwe aanwervingen beperkt tot maximaal een jaar, wat impact heeft op werknemers die na een lange loopbaan afgedankt worden. Denk bijvoorbeeld aan mensen die 30 jaar voor Audi Brussels werkten. Het doel van deze maatregel wordt duidelijk omschreven in het regeerakkoord: “een aantrekkelijk investeringsklimaat”. Niet verkozen kandidaten bij sociale verkiezingen zullen eveneens minder bescherming genieten.

De grote trofee van Conner Rousseau was het behoud van de index. Het voorstel om de indexaanpassing van onze lonen anders te berekenen, waardoor de aanpassing aan de stijgende prijzen pas later gebeurt, is van tafel. Althans, dat is hoe Vooruit het ons verkoopt. De indexaanpassing is echter niet volledig weg. De regering vraagt van de sociale partners dat ze tegen eind 2026 een advies opmaken over zowel de loonwet als de index, met als doel een “fundamentele hervorming” binnen de vooraf door de regering bepaalde ruimte. De regering voegt eraan toe dat ze zelf beslist indien er geen akkoord is. “Indien het sociaal overleg na een vooraf vastgelegde en voldoende ruime termijn geen akkoord bereikt over deze dossiers, beslist de regering binnen de vooraf bepaalde budgettaire marge, en respecteren we zo de democratische besluitvorming.” Anders geformuleerd: als de sociale partners niet beslissen wat wij willen dat ze beslissen, doen we dat gewoon zelf en we omschrijven dat sarcastisch als ‘democratische besluitvorming’. Meteen is het ook duidelijk dat Arizona de voor werknemers ongunstige loonnormwet behoudt en eventueel zelfs nog wil verstrengen. Ondertussen werd al aangekondigd dat er dit en volgend jaar geen enkele ruimte boven de index is.

Er is toch ook de belofte van hogere nettolonen? Tegen 2029 zou het nettoloon inderdaad stijgen. Wat we tegen dan verloren hebben door de andere maatregelen, krijgen we deels terug en de rekening hiervoor wordt opnieuw naar onszelf doorgeschoven. Niet de bazen maar de gemeenschap zou de kost van die hogere nettolonen dragen, wij dus. Dit is een vestzak-broekzakoperatie, een deeltje van wat eerst uit onze zakken gehaald is, krijgen we nadien terug als we er nog eens voor betalen. Moeten we daar dank u voor zeggen?

Het andere paradepaard van Vooruit is de meerwaardebelasting op inkomsten uit financiële activa (inclusief crypto). Het gaat om een erg symbolische maatregel die de grote vermogens grotendeels uitsluit en die veel minder opbrengt dan pakweg de aanval op onze pensioenen of op de werklozen. Zelfs deze wel erg beperkte maatregel leverde de toorn van Bouchez op, aangevuurd door banbliksems vanuit Open Vld. Neen, Arizona zal op geen enkele wijze de superrijken aanspreken, zoveel is duidelijk!

De maatregelen rond pensioenen, flexibiliteit, werklozen, zieken … zijn er allemaal op gericht om de arbeidstijd van ons allemaal op te drijven. Het doel is om de meerwaarde voor de bazen te vergroten. Daartegenover plaatsen wij eisen die vertrekken van de belangen van de meerderheid van de bevolking, zoals arbeidsduurvermindering zonder loonverlies en met bijkomende aanwervingen, pensioen op 60, verlaging van de werkdruk, massale publieke investeringen in openbare diensten. 

Kritiek de mond snoeren

Premier De Wever en zijn bende houden niet van kritische stemmen over hun beleid. Het is een uitgesproken anti-woke regering, waarbij elk verzet tegen onderdrukking of onrechtvaardigheid als ‘woke’ wordt weggezet. Het is geen toeval dat de middelen voor gelijkekansencentrum Unia met een kwart verminderen.

Dit is onderdeel van de poging om tegenstanders te marginaliseren, een typische methode van de conservatieve rechterzijde. De financiering van ngo’s en het middenveld wordt ondergraven: van de aangekondigde doorlichting van alle subsidies tot het verminderen van de fiscale aftrek voor giften. De vakbonden worden getroffen door de beperking van de werkloosheid in de tijd, maar ook op andere manieren. komt een betogingsverbod voor ‘relschoppers’, waarbij het maar de vraag is wat de definitie daarvan zal zijn en hoe die verandert. Is ABVV-voorzitter Bodson bijvoorbeeld een relschopper omdat hij veroordeeld is wegens deelname aan een protestactie waarbij een snelweg in Luik werd geblokkeerd? Daarnaast worden uitdrukkelijk stappen gezet om het belang van sociaal overleg te beperken (vermindering van het aantal paritaire comités, de uitdrukkelijke stelling dat sociale partners wel advies mogen geven maar de regering uiteindelijk beslist …) en om een vorm van rechtspersoonlijkheid te beginnen invoeren.

Geen middelen voor noden

Er zijn dringende noden in de samenleving: betaalbaar wonen, een haalbare pensioenleeftijd (bijvoorbeeld 60 jaar) en een leefbaar pensioen, investeringen in openbare diensten (zoals zorg, openbaar vervoer en onderwijs), klimaatmaatregelen, een toekomst zonder armoede. Daarvoor zijn er geen middelen. Het zijn geen bezorgdheden die op de radar van Arizona staan.

Extra middelen zijn er enkel voor defensie, veiligheid en de lokale besturen (omdat er nu eenmaal verwacht wordt dat het aantal leefloners sterk zal toenemen door de beperking van de werkloosheidsuitkering in de tijd). Ruim 4 miljard extra voor defensie zal voor de NAVO nog steeds niet volstaan, de druk zal blijven om dat bedrag nog te verhogen. Als er ‘nu eenmaal bespaard moet worden’, geldt dat niet voor alles.

In andere kwesties is er enkel beslist om niets te doen. De verlenging van de abortustermijn wordt bijvoorbeeld afhankelijk gemaakt van consensus tussen de meerderheidspartijen. Lees: komt er niet.

Protest nodig tegen besparingen op alle niveaus

Er is veel ongenoegen, wat al tot uiting kwam in de grote betogingen van de zorgsector (7 november), de vakbondsactie van 13 januari (met onder meer het Nederlandstalig onderwijs en het spoorpersoneel) en de Franstalige onderwijsbetoging van 27 januari. Die tonen allemaal de roep naar verzet tegen het gevoerde beleid op alle niveaus en tegen de geplande maatregelen. De betoging van 13 februari kan erg groot worden en wordt wellicht gevolgd door een algemene 24-urenstaking.

De woede organiseren in acties die opbouwen naar grotere acties en stakingen, is nu essentieel. Eenmalige stakingsdagen volstaan niet, een opeenvolging van losstaande acties is geen actieplan. De actiebereidheid neemt toe als het op de werkvloer duidelijk is dat het ‘menens’ is. We mogen ons niet beperken tot protest dat de regering gewoon kan ‘uitzitten’. We kunnen onze strijd opbouwen door zoveel mogelijk collega’s en andere lagen van de bevolking mee te trekken. Daartoe is er nood aan een brede informatiecampagne die concretiseert wat Arizona en de regionale regeringen betekenen, gekoppeld aan voorstellen en eisen van wat nodig is om onze belangen te verdedigen en aan eisen die het geld hiervoor zoeken waar het zit. 

Een actieplan met stakingen die goed voorbereid worden, kan de instabiele Arizona-coalitie doen vallen. Elke daaropvolgende regering zal rekening moeten houden met onze eisen en ons protest. Het klopt dat extreemrechts op de loer ligt en wereldwijd sterker wordt, van de VS tot Duitsland. Het racistisch beleid dat migranten en vluchtelingen viseert heeft een impact en geniet een zekere steun onder de bevolking. Dat is niet verwonderlijk: we worden elke dag door zowel de gevestigde partijen als extreemrechts met deze retoriek om de oren geslagen. Doorheen collectieve actie tegen het asociale beleid kan de valsheid van de extreemrechtse voorstellen deels aangetoond worden. Als we de strijd niet aangaan, kan extreemrechts scoren en wordt dat vervolgens door rechts (ja, Vooruit hoort daar stilaan ook toe) gebruikt om de zwaksten nog harder aan te vallen. Als we de strijd aangaan, is een overwinning niet gegarandeerd. Maar het is wel de enige manier dat we kunnen winnen.

Bron: socialisme.be

Stakingsgolf overspoelt de agenda: deze acties kunnen komende weken hinder veroorzaken

by admin | mrt 7, 2025 | Sectoren

De vakbonden draaien de komende weken en maanden overuren. Van stakingspiketten optrekken tot het spoor lamleggen: de vakbonden willen op heel wat manieren hun onvrede uiten over de besparingsplannen van de federale regering. Een overzicht van alle vakbondsacties.

Het gemeenschappelijke vakbondsfront houdt op woensdag 12 maart een actiedag uit ongerustheid over een nieuwe werkplanning. Het bus- en tramverkeer van De Lijn zal daardoor in heel Vlaanderen verstoord zijn.

Staking bij De Lijn: 12 maart

De bussen en trams zullen zoals bij elke actie rijden op basis van een alternatieve dienstregeling. Die zal vanaf maandagavond beschikbaar zijn in de routeplanner van De Lijn.

Stakingsgolf bij het spoor: vanaf 17 maart

De komende weken en maanden staan ook heel wat stakingen bij de NMBS gepland. ACV Transcom en ACOD Spoor, de twee grote spoorvakbonden, leggen op maandag 17 maart het werk neer. De vakbonden verzetten zich tegen de maatregelen van de federale regering die de pensioenrechten aantasten, luidt het.

Vanaf april tot en met juli dreigen ze met vier stakingsdagen per maand, voornamelijk regionaal. En de kleine spoorvakbond METISP-Protect dient dan weer een stakingsaanzegging in voor zondag 23 tot zondag 30 maart.

Nationale stakingsdag: 31 maart

Op maandag 31 maart plannen de christelijke vakbond ACV en de socialistische vakbond ABVV een algemene staking tegen de plannen van de regering-De Wever. De staking zal 24 uur duren.

Ze roepen alle sectoren op om het werk neer te leggen. Er wordt verwacht dat de vakbonden stakingspiketten zullen plaatsen die de toegang tot bedrijventerreinen over het hele land zullen blokkeren. ACV Transcom en ACOD Spoor, de grote spoorvakbonden, nemen ook deel aan de algemene staking.

Bron: HLN