Vorig jaar was op een gemiddelde werkdag 1 op de 12 werknemers afwezig door ziekte. Vooral het middellange (1 maand tot 1 jaar) en langdurige (meer dan 1 jaar) ziekteverzuim neemt toe. De stijging is het grootst bij werknemers jonger dan 40 want bij hen speelt de mentale belasting een alsmaar grotere rol. In absolute cijfers zijn er nog altijd meer oudere werknemers die uitvallen, maar de kloof tussen jong en oud wordt kleiner.
“Het ziekteverzuim heeft vaak te maken met een te hoge mentale belasting”, zegt Stephanie Heurterre. Zij is consulent welzijn en absenteïsme bij HR-dienstverlener Securex.
“Het heeft voor een groot deel met de werkomstandigheden te maken”, legt Heurterre uit in De Wereld Vandaag op Radio 1.
“Veel vacatures worden niet ingevuld waardoor er meer moet worden gedaan met minder mensen. Daardoor stijgt de werkintensiteit en wordt de druk op werknemers groter.”
Bovendien is, nu de arbeidsmarkt toch wat sputtert, onzekerheid over je job niet echt bevorderlijk voor je welbevinden. Jobonzekerheid is sterk gelinkt aan het risico op burn-out. Je gaat misschien té hard werken uit schrik voor ontslag.
Te weinig begeleiding
Door het tekort aan arbeidskrachten is er ook minder begeleiding voor jonge werknemers en dat is niet optimaal als je pas begint te werken. Jonge werknemers leren bijvoorbeeld niet om goed te communiceren met hun baas.
Ze weten niet altijd precies wat er van hen wordt verwacht en dan vullen ze die rol maar voor zichzelf in. Zo ontstaan er conflicten tussen wat ze doen en wat er van hen wordt verwacht en dat leidt tot frustratie.
Telewerken is niet de oplossing
Helpt het telewerken jongeren niet om een betere balans te vinden tussen werk en privé? “Thuiswerk is een complex verhaal”, zegt Stephanie Heurterre.
“Als je werknemers erover bevraagt, dan zijn ze daar erg positief over. Het is ook niet zo dat ze zich minder betrokken voelen door thuis te werken, tenzij er heel veel thuis wordt gewerkt. Maar werkgevers schatten dat helemaal anders in.”
“Eigenlijk moet je ook in dat thuiswerken worden opgeleid. Nu zie je vaak dat mensen thuis 8 uur aan een stuk aan hun scherm zitten gekluisterd en van call naar call gaan. Ze bewegen helemaal niet meer, zitten de hele dag stil, en ze geven ook hun ogen geen rust.”
“Op het werk wandel je letterlijk naar een vergadering en je loopt naar het bureau van een collega om iets te vragen. Thuis zou je ook die beweging moeten nemen, want als je fysiek niet in orde bent, heeft dat ook invloed op het mentale.”
Jongeren zijn geen tere kasplantjes
“Dat jongeren vaker langdurig ziek zijn, is absoluut geen generatieding”, zegt Stephanie Heurterre.
“De vorige generaties zouden in deze context dezelfde problemen hebben gehad. Er zijn nu veel uitdagingen waar vorige generaties nooit mee in contact zijn gekomen. Bovendien: in absolute aantallen zijn er nog altijd meer oudere dan jongere werknemers langdurig ziek.”
“De negatieve berichtgeving over jongeren helpt ook niet: iedereen is anders en het is niet altijd evident om samen te werken, maar dat geldt voor alle generaties. Praat met elkaar, vertel aan elkaar waar jij tegenaan bent gelopen en wat jou heeft geholpen. Daar speelt leiderschap op de werkvloer ook een cruciale rol, om de dialoog open te trekken en op gang te houden.”
BRON: VRT.nws