by admin | dec 7, 2022 | Antipestteam
Een kneep in je bil. Een kruis dat tegen je heup schuurt. Je borsten die in het voorbijgaan betast worden. Iemand weigert je met rust te laten voor je je nummer geeft. Dat hoort bij het uitgaan? ‘Nope, je bent geen opblaaspop!’, stelt vrouwenvereniging Rebelle vzw tijdens hun acties afgelopen maand tegen seksueel geweld.
Vrouwenvereniging Rebelle vzw zet zich elk jaar in tegen geweld op vrouwen* op 25 november, de Internationale dag tegen geweld op vrouwen. Dit jaar doen ze dat onder de slogan ‘Ik ben geen opblaaspop’. Hiermee willen ze sensibiliseren rond seksueel geweld tijdens het uitgaan. Want hoe vluchtig die aanrakingen ook kunnen zijn, als iemand je betast tegen je wil in dan is dat nooit oké. Dat is seksueel geweld.
Het geeft vrouwen het signaal dat hun lichaam hen niet toebehoort, dat ze er zelf geen grenzen op mogen stellen. In België maakt 81 procent van de vrouwen en 48 procent van de mannen een vorm van seksueel geweld mee in hun leven, blijkt uit een recent onderzoek van dr. prof. Ines Keygnaert. En iedere dag worden er gemiddeld tien verkrachtingen gemeld, op vijf jaar tijd zijn dat maar liefst 18.250 verkrachtingen.
In november voerde de vrouwenvereniging actie in verschillende Vlaamse steden. Ze gingen naar feestjes, vergezeld door een opblaaspop en spraken feestvierders aan en vroegen hen een sticker te plakken om de handtastelijkheden die ze te verduren kregen aan te geven. Tijdens de acties werden ze overrompeld door reacties. Vele vrouwen vroegen direct een stapeltje stickers om te plakken, omdat ongewilde aanrakingen hen zó vaak overkomen.
“We hebben de hele maand november actie gevoerd in uitgaansbuurten verspreid over heel Vlaanderen”, vertelt Isa Verlaenen, nationaal verantwoordelijke van vrouwenvereniging Rebelle vzw, als we haar opbellen. “Gisteren hebben we een actie gedaan in de studentenbuurten van Leuven en Antwerpen. Het is jammer om te moeten zeggen dat het een succesvolle actie was in de zin dat de mensen die we aanspraken het helaas wel. heel herkenbaar vonden allemaal. We hadden dus een opblaaspop mee en stickers in de vorm van een hand en voorbijgangers mochten handen kleven op de plaatsen waar zij ooit al ongewenst zijn betast. En helaas waren onze stickers heel snel uitgedeeld. Dus ja, het blijkt toch wel heel herkenbaar bij heel veel mensen.”
“De verhalen die er dan bijhoren gaan over heel ongewenst gedrag, waarbij ook aangegeven is om te stoppen maar diegene niet gehoord wordt. Ook is er vaak geen steun of erkenning van de omstaanders.”
Rebelle vzw heeft mensen opgeroepen om hun getuigenissen te delen, en deze brengt de vrouwenvereniging op 25 november via hun sociale media naar buiten. Hier alvast één ervaring:
“Op een lokale fuif met een wat ‘ouder’ publiek, dansten en lachten we met vriendinnen op de dansvloer. Dat was blijkbaar voldoende voor een kerel, om te denken dat dat een vrijgeleide was om aan onze heupen te zitten, terwijl het enige dat hij deed was op ons heupen werken. Aanvankelijk heb ik op een vriendelijke, doch duidelijke manier aangegeven dat we dit gedrag niet apprecieerden, doch drong dit blijkbaar niet geheel door, want hij bleef het doen. We hebben hem daarop een duw gegeven, want er zat werkelijk niets anders op, om het hem duidelijk te maken.”
Met deze actie wil Rebelle vzw aandacht vragen voor concrete maatregelen tegen seksueel geweld. Hun volledig standpunt leest u hier, maar samengevat pleiten ze voor toegankelijke zorg voor slachtoffers, het tegengaan van straffeloosheid, betere daderbegeleiding en bredere en betere sensibilisering.
“Om te beginnen moet het aantal centra voor slachtoffers van geweld in het land uitgebreid worden en meer bekend gemaakt worden”, legt Verlaenen uit. “Op dit moment zijn er in België slechts vijf centra, wat eigenlijk absurd weinig is als we weten dat er dagelijks zoveel geweldplegingen zijn die aangegeven worden. We moeten ons er ook van bewust worden dat dit de absolute minderheid is van het aantal gevallen dat in werkelijkheid gepleegd wordt. Wat betreft bekendheid, is het volgende een praktisch voorbeeld, namelijk dat wanneer je erover gaat googelen, deze centra een van de eerste resultaten moeten zijn die je tegenkomt. Internet is zo belangrijk in die eerste hulp-vragen.”
“Daarnaast pleiten we voor correctere straffen en een betere vervolging van geweldplegers”, gaat Verlaenen verder. “En dat ook de opvolging van geweldplegers achteraf verbeterd wordt om recidivisme te vermijden.”
“En als laatste een bredere sensibilisering naar het grote publiek toe over wat geweld en seksueel geweld is en hoe je daar als omstaander ook iets voor kan betekenen”, zegt Verlaenen. Als samenleving moeten we ons bewust worden van het ongeloof en de mythes die gepaard gaan met seksueel geweld, schrijft de vrouwenvereniging ook in hun opiniestuk, te lezen op hun website. Victim blaming staat het herstelproces in de weg en versterkt het gevoel van schuld en schaamte, benadrukken ze. Verlaenen: “Hoe kan je actie ondernemen en slachtoffers daarin ondersteunen?”
Het is daarom van groot belang dat er wordt ingezet op algemene en brede vorming over allerlei thema’s gerelateerd aan seksueel geweld, concludeert de vrouwenvereniging. Op deze manier wordt er gebouwd aan bewustzijn en gedeelde verantwoordelijkheid om bijvoorbeeld als omstaander in te grijpen bij een grensoverschrijdende situatie. Daarnaast blijft het beter in kaart brengen van de problematiek essentieel.
De actie werd ook gesteund door Lisa Gerlo (bekend van de Buurtpolitie) en DJ Wout (gekend van Sylver, Q-Party en Tomorrowland): “Als professionele DJ zie ik het helaas regelmatig voorbijkomen: meisjes die geconfronteerd worden met ongepaste aanrakingen op en rond de overvolle dansvloeren in Vlaanderen.”
“Hoopvol vonden we dat studenten die actief zijn in studentenbewegingen en studentenraden aangaven deze actie mee te willen nemen naar hun opleiding”, vertelt Verlaenen tot slot, “om die daar nog eens opnieuw te doen en zo seksueel grensoverschrijdend gedrag verder bespreekbaar te maken.”
Bron: dewereldmorgen.be
by admin | dec 7, 2022 | Onderwijs
“Lerarentekort treft scholen met kwetsbare kinderen het hardst”, kopten de Vlaamse kranten afgelopen week. Dit blijkt uit het analyserapport dat onderwijseconomen Kristof De Witte en Letizia Gambi (KU Leuven) maakten van de niet-ingevulde schoolopdrachten voor de 1.500 basisscholen van Katholiek Onderwijs Vlaanderen.
Het lerarentekort vormt zeker en vast een bedreiging voor het onderwijs van alle leerlingen. Maar het is echter nog een groter gevaar voor de onderwijskansen en toekomst van de meest kwetsbare leerlingen. Het gaat hier om kinderen met laaggeschoolde moeders of waarvan Nederlands niet de thuistaal is. In scholen met veel leerlingen uit deze doelgroep zijn leerkrachten het moeilijkst te rekruteren.
De onderwijskansen van deze kinderen staan al langer onder druk, los van het lerarentekort. De komst van de coronacrisis heeft bij elk kind, maar vooral bij de meest kwetsbare, een zware impact gehad. Eerder kwamen verontrustende cijfers bij bijna 2500 kinderen en jongeren in kwetsbare situaties in Brussel en Vlaanderen uit een grootschalig onderzoek van Uit de Marge (mei 2020).
Meer dan de helft van de kinderen en jongeren voelde zich niet goed in hun vel. Drie op vier heeft te weinig ruimte thuis. Vier op vijf kinderen en jongeren in maatschappelijk kwetsbare situaties had problemen met pre-teaching en huiswerk. Er werd bovendien amper of laat rekening gehouden met de thuissituatie van kwetsbare gezinnen, zoals bijvoorbeeld het gebrek aan internettoegang, geen beschikbare computer of beperkte IT-kennis.
Maar niet alleen het lerarentekort en de coronacrisis kunnen we als de schuldigen aanwijzen van de sterke ongelijkheid in ons onderwijs. Nog voor de coronacrisis uitbrak, toonde onderzoek al veelvuldig aan dat het Vlaamse onderwijssysteem hardnekkige ongelijkheden op basis van herkomst, en gerelateerd daaraan ook sociaaleconomische achtergrond, in stand houdt.
Zo tonen de internationaal vergelijkende PISA-onderzoeken aan dat in Vlaanderen de samenhang van de sociaaleconomische status, migratieachtergrond en thuistaal van leerlingen met minder goede schooluitkomsten beduidend groter is dan in andere OESO-landen. De prestatiekloof tussen kansarme en kansrijke leerlingen in Vlaanderen is daarmee de grootste van alle OESO-landen (Franck & Nicaise, 2019; Jacobs & Danhier, 2016).
Daarnaast toonde datzelfde onderzoek aan dat Vlaanderen het uitermate slecht doet als het gaat om de prestatieverschillen tussen leerlingen met en zonder migratieachtergrond in vergelijking met andere landen. We kunnen niet spreken van gelijke onderwijskansen, maar eerder van ongelijke onderwijskansen. Het onderwijs blijft ongelijkheid reproduceren en dit wordt nog eens pijnlijker met het groeiende lerarentekort.
LEVL en Netwerk Tegen Armoede pleiten daarom voor een beleid dat daadkrachtig en ambitieus wil inzetten op effectieve gelijke onderwijskansen, los van crisissen. Dit betekent niet dat ieder kind hetzelfde moet krijgen, maar dat voor ieder kind maximale ontwikkelingskansen nagestreefd worden en er oog is voor ieders noden. We moeten werken aan een onderwijsbeleid dat het heden en de toekomst van de meest kwetsbare kinderen niet hypothekeert, maar waar effectief talenten, competenties en vaardigheden ingezet worden. Het is aan het beleid om actief in te zetten op een hoge onderwijskwaliteit voor álle lagen van de samenleving.
Bron: dewereldmorgen
by admin | dec 7, 2022 | Economie
De Vivaldiregering biedt de sociale partners een bemiddelingsvoorstel aan om het vastgelopen nationaal overleg toch op een koopkrachtakkoord te laten eindigen. Blikvanger is de mogelijkheid om in bedrijven die (uitzonderlijk) goed boeren een eenmalige premie te onderhandelen, met een maximum van 500 à 750 euro. In ruil wordt de loonblokkering voor de volgende twee jaar gebetonneerd. Een faire deal?
Flarden van een gesprek op de avondmarkt, in de rij voor het groentekraam. Zij, jonge dertiger: “Wie krijgt er nu 500 euro en wie 750 euro, ik heb het niet goed gevolgd”.
Vriendin of kennis, met peuter in de buggy: “Je krijgt het alleen als je bedrijf veel winst maakt. Ik kan er dus een kruis over maken. Het wordt weer 0,0 opslag. Ik was van plan vanaf januari vier vijfden te gaan werken, maar ik zal dat nog maar wat uitstellen als ik onze energiefactuur zie”. Zij: “Echt? Da’s wel niet eerlijk, hé.”
“Zorg maar da je goed leert sjotten!”
Bejaarde man met caddie mengt zich: “Och meiske, wat is er nog eerlijk, de dag van vandaag? ‘k Las in de gazet dat Kevin De Bruyne 112.000 euro per dag schept. Ik heb het uitgerekend, da’s zes keer meer dan mijn pensioen op een heel jaar. En veel belastingen betaalt die gast niet, hé”. Wijzend naar het jongetje in de kinderwagen: “Zorg maar da je goed leert sjotten!”. Algemeen gelach.
Politici zouden beter wat meer naar de markt gaan, bedenk ik mij.
Een pleister heelt geen gebroken been
Zeg nu zelf, een eenmalige netto premie, enkel onderhandelbaar in bedrijven die (uitzonderlijk) hoge winsten maken, als oplossing voor een structurele daling van de koopkracht van de werkende bevolking? Weinig redenen om er ons over te verheugen. Een pleister heelt geen gebroken been.
Vooreerst kan lang niet iedereen aanspraak maken op zo’n cheque. De vorige coronapremie bedroeg gemiddeld 280 euro. Amper de helft van de werknemers in de privésector kreeg zo’n consumptiecheque.
De toekenningsvoorwaarden zijn nu strenger. Dus dit keer nog minder ‘gelukkigen’. En zelfs voor zij die de maximumcheque van 750 euro zouden krijgen betekent dat, gespreid over de volgende twee jaar, slechts 7 euro per week. Leg dat naast je gestegen uitgaven…
Zelfs voor zij die 750 euro zouden krijgen betekent dat, gespreid over de volgende twee jaar, slechts 7 euro per week.
Een tweede domper op de vreugde is dat een premie of consumptiecheque geen loon is. Je bouwt er geen sociale rechten mee op. Zo wordt het bedrag niet meegeteld in de berekening van je pensioen. Er worden geen belastingen op betaald en te weinig sociale bijdragen.
Nog maar eens minder inkomsten voor de staatskas en de sociale zekerheid. Een nefast liberaal recept dat al jaren aan de gang is. Ook als jij geen premie krijgt, onderga je mee de negatieve gevolgen. Denk bijvoorbeeld maar aan de onderfinanciering van het spoor of veel te lage wettelijke pensioenen.
Een premie als breekijzer
De regering krijgt voor haar netto-premie-voorstel een enthousiaste high five van havenbaas Fernand Huts. Altijd interessant om te zien wie spontaan applaudisseert voor een politieke beslissing. Dan drijven de belangen boven.
In De Afspraak krijgt de sterondernemer een ruim forum voor zijn liturgische lofzang op het heil van netto loonformules en de even klassieke patronale klaagzang over de veel te hoge ‘sociale lasten’. ‘Te hoog overheidsbeslag’, zegt de man die al jaren aan de slurf hangt van oversubsidiëring voor zijn zonnepanelen.
De regering krijgt voor haar netto-premie-voorstel een enthousiaste high five van havenbaas Fernand Huts.
Die mis-en-scène met het triootje regering-media-ondernemer onthult dat de keuze voor een premie in de plaats van loononderhandelingen niet zo onschuldig is. De inzet is de afbraak van vrije loononderhandelingen, van structurele, bruto loonsverhogingen en van de sociale zekerheid.
De verborgen agenda is de decentralisering van het sociaal overleg tot op het bedrijfsniveau, waar doorgaans minder vakbondskracht kan worden ontwikkeld. Het zet de deur open voor willekeur en discriminatie en ondergraaft de samen-sterk-reflex van de werkende bevolking. Een premie als breekijzer om werknemerssolidariteit te verbrokkelen.
Er is wel geld
De vakbonden blijven terecht verzet aantekenen tegen de loonnormwet van 1996, die er sindsdien voor zorgt dat de lonen zwaar achterop hinken op de stijging van de productiviteit. Het gevolg is een scheve verdeling van de welvaart: zo’n tien procent verschuift van de werkende bevolking naar de winsten en de dividenden.
De vakbonden blijven vrije loononderhandelingen eisen. Ze worden daarin gesteund door de Internationale Arbeidsorganisatie die België op de vingers tikt omdat de fameuze Wet van 1996 een regelrechte inbreuk is op de fundamentele vrijheid van onderhandelen.
Maar, is er wel financiële ruimte voor structurele, bruto loonsverhoging? Die is er inderdaad niet bij alle ondernemingen, dat erkennen ook de vakbonden. Maar het is zeker ook geen algemene kommer en kwel in ondernemingsland.
In vergelijking met onze buurlanden zijn de Belgische bedrijven extreem winstgevend.
Enkele feiten en cijfers. In het tweede kwartaal van 2022 stegen de winstmarges naar een historisch record. In vergelijking met onze buurlanden zijn de Belgische bedrijven extreem winstgevend. De ‘Top 5.000’ van Trends, een magazine dat je moeilijk van vakbondssympathie kunt verdenken, toont dat de 5.000 grootste bedrijven in ons land vorig jaar samen 36 miljard euro winst hebben geboekt.
Is er dan geen ruimte voor echte loononderhandelingen? En Engie en andere energiereuzen stapelen de overwinsten op. Dan is een streng Europees afgesproken prijzenplafond logisch, toch?
Er is wel geld. Het is de visie die ontbreekt. Een structurele crisis vraagt om een radicale keuze voor duurzaamheid en sociale rechtvaardigheid. Een zoethoudertje zal het verzet niet laten verstommen.
Bron: dewereldmorgen.be
by admin | dec 4, 2022 | Economie
De nationale stakingsdag op 9 november stond in het teken van de koopkracht. De werknemers willen de bevriezing van de energieprijzen, het einde van de loonnormwet die echte opslag onmogelijk maakt, en de bescherming van de loonindexering. Wij bezochten verschillende grote piketten, en laten de stakers aan het woord.
“We staken vandaag om de koopkracht te steunen. Als je inkopen doet merk je dat het leven tegenwoordig heel duur is geworden. De rijken worden almaar rijker terwijl het voor de gewone mensen almaar moeilijker wordt. Vandaag zijn er kinderen die met een lege brooddoos naar school gaan. Ook voor die mensen komen wij vandaag op.”
“CMA CGM heeft vorig jaar 18 miljard euro winst gemaakt, wat een gigantisch cijfer is, maar toch kunnen ze door de loonnormwet geen loonsopslag geven aan hun personeel. Dat is niet eerlijk, want het personeel zorgt voor die gigantische winsten. Het dus niet meer dan logisch dat het personeel mee kan genieten van die hogere winsten, en dat het niet enkel de aandeelhouders zijn. Daarom willen wij het signaal geven aan de regering en dit bedrijf dat wij ons deel van de koek willen.”
“Niemand staat hier voor zijn plezier. Niemand staakt graag. Wie hier vandaag staat heeft loonverlies. Maar dit is het enige wat we kunnen doen om er verandering in te brengen. Als wij allemaal met onze kop in het zand blijven zitten, dan gaat de middenklasse verdwijnen. De energieprijzen zijn onbetaalbaar, de lonen stijgen niet meer en de patroonsorganisatie VOKA wil nu al de automatische loonindexering, die ons tot op heden redelijk beschermd heeft, onder vuur nemen. Wij hebben geen keuze dan vandaag actie te voeren.”
“Mijn firma, Maersk, maakte vorig jaar 25 miljard winst. Alle rederijen maken vandaag gigantische winsten die ze vroeger niet maakten. Zij zouden een loonsopslag gemakkelijk kunnen geven, maar omwille van de loonnormwet is dat nu onmogelijk.”
“De laatste jaren is er een loonstop geweest en worden overuren zeer laag uitbetaald, maar ondertussen stijgen die winsten maar. De grote bedrijven betalen ook nauwelijks belastingen. Als je al hun winsten zou optellen dan zou je daar de staatsschuld mee kunnen afbetalen. Als wij niet staken dan zullen wij nooit een deel van die superwinsten kunnen afromen.”
“De koopkracht van de mensen gaat er op achteruit en voor de werknemers wordt het onmogelijke gemaakt om loonsopslag toe te kennen. Exxon Mobil maakt zeer hoge winsten, en daarvan dient iets terug te vloeien naar de werknemers. Het is ook een onderneming als Exxon Mobil die met hun hoge winsten er onrechtstreeks voor zorgen dat de energiefactuur de hoogte ingaat. Het is hoog tijd dat er een strategie komt van de overheid om een stop te zetten op de energieprijzen, zodat het voor de mensen opnieuw betaalbaar wordt.”
“Het is nu juist meer dan ooit verantwoord om het werk neer te leggen om een duidelijk signaal te geven aan de overheid en aan de werkgevers dat er iets moet veranderen. Voor de mensen die staken is het niet gemakkelijk, want dat kost hen geld, maar solidariteit in tijden van crisis is meer dan broodnodig. We willen graag de mensen bedanken die vandaag staken en die solidair zijn. Zij tonen dat het zo niet langer kan.”
“We staan hier omwille van de koopkracht en hoge energiefacturen. Onze overheid doet daar heel weinig aan. Frankrijk heeft de prijzen geblokkeerd. Er zijn heel wat mogelijkheden om de prijzen te drukken. Het is jammer dat dit in ons land niet gebeurd is.”
“De loonnormwet die ervoor zorgt dat er nergens een serieuze loonsopslag kan komen, die moet op de schop. Overal laten ze de markt spelen, maar als er op de arbeidsmarkt een tekort is aan werkkrachten dan gaan er bij een normale marktwerking de lonen omhoog. Wel die marktwerking wordt dan wel geblokkeerd. Er zijn blijkbaar bepaalde belangengroepen die net iets meer macht hebben binnen de politiek dan de doorsnee werknemer, die voor zijn rechten moet opkomen door middel van een stakingsactie zoals vandaag.”
Ann: “Het leven is te duur voor iedereen, de energieprijzen swingen de pan uit, waardoor mensen soms hun boodschappen niet meer kunnen betalen. We staan hier vandaag om duidelijk te maken dat de lonen gedeblokkeerd moeten worden, en dat niet de gewone burger de grote energiekost moet dragen maar de grote bedrijven.”
“Veel mensen trekken vandaag aan het kortste eind. Daarom hebben we hier een rugzak gezet met touwtjes aan, voorbijgangers of geïnteresseerden kunnen dan aan een touwtje trekken en een cadeautje krijgen uit onze boodschappentas. Zo willen we ons solidair tonen en troost bieden.”
Kaat: “Veel van onze cursisten zijn volwassenen, die werken of van een uitkering moeten leven. Zij komen aan het eind van de maand niet rond.”
“De ouders die bij ons les volgen krijgen de brooddozen van hun kinderen niet meer gevuld en hun huizen niet meer verwarmd. Ze komen zich bij ons aan de verwarming opwarmen, die ook bij ons ook op een laag pitje staat. De mensen die woekerwinsten maken moeten meer bijleggen, niet onze cursisten.”
Freya Haak is lid van de PVDA. Zij is met een groep kameraden naar het piket gekomen.
Freya: “We komen vandaag de stakers en actievoerders steunen, tegen de enorme kloof van oneerlijkheid tussen de grote multinationals met hun enorme winsten en de werkende mensen die niet rond komen.”
“Wij staan achter de eis van de vakbonden voor een aanpassing van de loonnormwet die vrije loononderhandelingen blokkeert, terwijl de prijzen blijven stijgen en de lonen niet volgen. We willen mee de boodschap verspreiden dat het anders kan, in Frankrijk hebben ze de energieprijzen geblokkeerd, de energiefactuur van de inwoners daar is nu gelijk aan een derde van onze energiefactuur.”
“Ook de middenklasse is stilletjes aan het verdwijnen. Er worden stappen in de goede richting gezet om de allerzwaksten in de maatschappij te steunen, maar ook veel jonge gezinnen, zelfs tweeverdieners en alleenstaanden die werken komen niet rond. Zij moeten soms twee jobs combineren, en dat heeft natuurlijk een effect op hun kinderen.”
Haven Gent: “Indexeren is niet genoeg”
Aan het piket op de Luchthavenlaan in Gent ontmoeten we tussen enkele brandende paletten Pascal. Hij is gepensioneerd délégué van BTB in de haven van Gent.
“Ikzelf werk niet meer, maar ik sta hier voor mijn kinderen en hun toekomst. De staking wordt goed opgevolgd bij ons, ik schat dat ongeveer de helft van het havenpersoneel staakt. De lonen moeten omhoog, mensen kunnen gewoon hun energierekening niet meer betalen. De index moet behouden blijven, maar dat is niet genoeg. Als je een loon van 1.800 euro met 10% indexeert, dan heb je 180 euro extra. Maar het leven is in werkelijkheid nog een stuk duurder geworden, ze tellen energie en brandstof onvoldoende mee.”
“Als je dan naar de politiek kijkt, daar wijzen ze naar Europa voor de energieprijzen en naar de concurrentiepositie voor de lonen. Europa is een goede zaak, maar onze ministers zouden beter kijken wat ze zelf kunnen doen voor onze koopkracht.”
“Specifiek voor havenpersoneel is dan nog dat de Wet Major onder druk staat. Die wet regelt ons statuut als havenarbeider. Volgens het Europees Hof moet die wet aangepast worden. Ik denk niet dat ze daaraan gaan durven raken. Als ze dat doen gaan alle havens volledig plat, dat zullen ze niet riskeren.”
Volvo Trucks Gent: “Brandstofprijzen zijn een flinke hap uit je budget”
Tentjes, blikjes en mensen die in een goede sfeer bezorgde gesprekken voeren, dat treffen we bij Volvo Trucks in Gent aan. Alain is afgevaardigde voor ABVV Metaal.
“Volgens mij staakt ongeveer 95% van de arbeiders bij Volvo Trucks. De hele productielijn ligt stil, er werken nog een paar mensen op de administratieve diensten. Onze mensen klagen over hun koopkracht. Onze sector heeft vrij goede lonen, zeker als je het vergelijkt met andere arbeiders. Maar ook wij voelen de crisis stilaan heel concreet. Veel arbeiders wonen vrij ver van de fabriek, sommigen van ons rijden meer dan 100 km per dag aan woon-werkverkeer. Openbaar vervoer is geen optie. Met de huidige brandstofprijzen is dat een flinke hap uit je budget. Hetzelfde met de gasprijs.”
“Het is vooral bitter als je kijkt hoe hoog de winsten zijn. Ook Volvo Trucks heeft elk jaar goede cijfers. Dan moet er toch ruimte voor een echte opslag zijn.”
“De VRT gaat het eerste overheidsbedrijf zijn waar zoveel naakte ontslagen gaan plaatsvinden. Er is grote ongerustheid dat de VRT het proefkonijn is en de Vlaamse regering dit ook in andere overheidsbedrijven kan gaan doorvoeren.”
“Onze loonsopslagen worden bevroren voor een jaar. En er worden 222 jobs geschrapt. Thuis wordt aan een privé-producent verkocht, inclusief het materiaal én 70 VRT-medewerkers. Terwijl, zij werken heel graag voor Thuis, maar zij zijn in eerste instantie VRT-medewerker en hebben destijds gekozen om voor een openbare omroep te werken en niet om in de privé te werken. Dat is voor hen een slag in het gezicht. En wij verliezen ook 70 VRT-collega’s.”
“Daarnaast gaan er 70 naakte ontslagen vallen. Voor hen is dit een drama wat betreft koopkracht. Zij hebben óók een hoge energiefactuur te betalen. En tot slot moet er een deel met vervroegd pensioen uitstromen. Dat betekent dat voor degenen die achterblijven de werkdruk enorm verhoogt.”
“Een grote oorzaak van dit alles is dat de werkingsmiddelen van de VRT niet geïndexeerd worden. Het niet indexeren van de werkingsmiddelen is in tijden van deze energiecrisis, waarbij alles veel duurder is geworden, een bedrag dat gigantisch de pan uit swingt. Er moet gecompenseerd worden aan een hoge inflatie.” “Bovendien, de Vlaamse regering krijgt zijn inkomsten van de federale overheid wel geïndexeerd. Zij houden dus eigenlijk een stuk geld achter. Het is niet dat er geen geld is. Waarom doet de Vlaamse overheid dat? Om versneld het gat in de begroting dicht te rijden. Ondertussen staan de mensen in de kou, letterlijk en figuurlijk.” Bron: dewereldmorgen
by admin | dec 4, 2022 | Sectoren
Korting van één miljard op patronale bijdragen “mogelijk staatssteun,” zegt Raad van State. PVDA: “Trek dat cadeau voor het grootbedrijf in”, zegt Gaby Colebunders (PVDA).
De federale regering besliste in oktober om de patronale bijdragen tijdens de eerste helft van 2023 met 7% te verlagen, ter compensatie van de loonindexering. In een advies op de Programmawet die het begrotingsakkoord moet uitvoeren noemt de Raad van State die maatregel nu “mogelijk staatssteun” en in contradictie met Europees recht.
ppositiepartij PVDA vraagt dat de vermindering ingetrokken wordt, omdat die de financiering van de sociale zekerheid ondergraaft. “Bovendien bevoordeelt de maatregel vooral die bedrijven die nu enorme overwinsten maken, zoals Engie,” zegt PVDA-volksvertegenwoordiger Gaby Colebunders. “Het zijn vooral de grote bedrijven die profiteren van dat miljard euro steun. Kleine zelfstandigen en bedrijven, die vaker in moeilijkheden komen, zijn veel meer gebaat met een ambitieus prijsplafond op energie.”
In haar advies1 stelt de Raad van State: “Uit wat voorafgaat volgt dat de ontworpen maatregelen mogelijk kunnen worden gekwalificeerd als staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU.” Het grootste vraagteken is volgens de instantie of het om gerichte steun gaat. Daarom stelt de Raad van State voor dat de regering de maatregel ‘on hold’ zet en een toetsing laat doorstaan door de Europese Commissie. Indien die zou beslissen dat het om staatssteun gaat, kan de maatregel achteraf nietig worden verklaard.
Volgens PVDA is België intussen kampioen in loonsubsidies aan bedrijven. “Tegen 2027 krijgen Belgische bedrijven jaarlijks bijna €17 miljard euro korting, zogezegd om hun concurrentiekracht te bevorderen,” reageert Gaby Colebunders. “Ondertussen zegt het Rekenhof dat er in 2022 uitzonderlijk hoge dividenden zijn uitgekeerd, en zijn de winstmarges hoger dan die van onze buurlanden. Dit cadeau van de regering is een nieuwe slag voor de sociale zekerheid. Het zijn die maatregelen die de betaalbaarheid van onze pensioenen en gezondheidszorg ondergraven.”https://www.dekamer.be/FLWB/PDF/55/3015/55K3015001.pdf
