by admin | aug 4, 2022 | Varia
Ze slaan je er dagelijks mee om je oren: als we niets doen, dreigt de vergrijzing onbetaalbaar te worden. Jonge mensen worden ingepeperd dat ze niet meer moeten rekenen op een deftig wettelijk pensioen. En het werkt. Zo reageert bijvoorbeeld Vooruit-voorzitter Conner Rousseau ontgoocheld op het zopas afgesloten akkoord over de pensioenhervorming. “Mijn generatie maakt zich zorgen om hun pensioen later. Om dat veilig te stellen, moeten we echt durven hervormen.” Beste lezer, laten we de cijfers er eens bijhalen, wat vergelijkingen maken, en bepaal zelf na het lezen van dit artikel of het allemaal zo slecht is gesteld met de betaalbaarheid van het wettelijk pensioen.
Elk jaar presenteert de Studiecommissie voor de Vergrijzing een rapport om de stijgende vergrijzingskosten in kaart te brengen. Men vertrekt van de voorspelde kosten van de volledige sociale zekerheid. Deze zouden stijgen tegen 2049 tot 29,7 procent van het bbp. In 2019 ging het nog om 24,5 procent.
Over een periode van 30 jaar zou de meeruitgave 5,2 procent van het bbp toenemen. Vooral de vergrijzing doet het kostenplaatje stijgen. Maar wat moeten we ons daarbij voorstellen? In 2021 bedroeg het bbp 507,2 miljard euro. In 2021 vertegenwoordigt 5,2 procent van het bbp ongeveer 26 miljard euro aan uitgaven. Aangezien het bbp tussen nu en 2049 zal toenemen, zal die 5,2 procent een veel hoger bedrag vertegenwoordigen.
Maar anderzijds zijn de pensioenuitgaven een zachte helling met jaarlijks slechts een kleine fractie van die 5,2 procent. In een opiniestuk in de krant De Standaard schrijft demograaf Patrick Deboosere dat vandaag één op de vijf Belgen in ons land ouder is dan 65 jaar. “In de toekomst zal dat één op de vier worden. Natuurlijk moeten we dan meer uitgeven aan pensioenen. Die vergrijzing zal niet in hetzelfde tempo voortgaan. We kennen nu een snellere vergrijzing doordat de babyboomers de pensioenleeftijd bereiken. Maar demografische prognoses geven aan dat de vergrijzing zal stabiliseren tussen 2040 en 2050 en dan rond de 25 procent zal blijven schommelen”, aldus Patrick Deboosere [1].
Hebben we er niet altijd naar gestreefd om iedereen een lang en gelukkig leven te bieden? Zou dat niet de hoofdbekommernis moeten zijn van elke politieker? Is dan 5,2 procent van het bbp meer uitgeven aan de sociale zekerheid dan een ramp? Twee vergelijkingen waarmee men het minder moeilijk heeft om geld aan uit te geven, zorgen voor realiteitszin.
- Om de werkgevers te ondersteunen om meer mensen een job te geven, moeten ze een pak sociale zekerheidsbijdragen niet doorstorten naar de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid en ontvangen ze miljarden aan loonsubsidies; dat zijn bedragen die wél van het brutoloon worden afgehouden, maar die de werkgever niet moet doorstorten aan de fiscus. Bedrijven werden op die manier in 2020 voor 11,7 miljard euro gesubsidieerd. Intussen weten we dat die subsidies weinig hebben bijgedragen aan bijkomende jobs, maar wel aan hogere winsten. Lees vooral verder, want we komen hierop terug.
- Blijkbaar heeft men er minder moeite mee om geld te geven aan wapens, dan te zorgen voor waardige pensioenen. Zo heeft men beslist om het defensiebudget op te trekken naar 2 procent van het bbp tegen 2035. Mocht de maatregel onmiddellijk worden ingevoerd betekent dat 5 miljard extra op de begroting van defensie: dat is een verdubbeling. In 2017 stemde het parlement een programmawet met investeringen in wapens ter waarde van 9,2 miljard euro. Begin dit jaar keurde de regering nog eens een militaire investeringsenveloppe goed van 10 miljard en afgelopen maart deed men er nog eens een miljard bovenop om de operationele behoeften op korte termijn te dekken. Een enveloppe van 20 miljard op vijf jaar tijd.
In een open brief luiden 22 economen gezamenlijk de alarmklok over de ontsporende overheidsfinanciën. Ze berekenden dat door het stijgend aantal gepensioneerden tussen vandaag en 2030 er elk jaar 1,3 miljard aan overheidsuitgaven bijkomen. De jaarlijkse uitgaven voor pensioenen en zorg zullen daardoor in 2030 ruim 10 miljard hoger liggen dan vandaag.
Hun antwoord? Maak werk van ernstige hervormingen in pensioenen en gezondheidszorg om de toekomstige uitgavenstijging door de vergrijzing onder controle te houden [2]. Ons antwoord: alleen al snoeien in het merendeel van de subsidies aan de bedrijven én investeren in vrede in plaats van in wapens compenseert volledig de stijging in de uitgaven voor pensioenen tot 2030.
Dan maar de werkgelegenheidsgraad opkrikken?
Om de stijgende vergrijzingskosten in de toekomst te kunnen financieren, blijft men halsstarrig geloven in het opkrikken van de werkgelegenheidsgraad, zodat meer mensen zouden bijdragen aan de sociale zekerheid.
De regering gaat ervan uit dat de werkgelegenheidsgraad, dat is het aantal werkenden tegenover alle mensen die zouden kunnen werken, 80% zal zijn in 2030. Om aan dat cijfer te geraken, verhoogt men onder andere de wettelijke pensioenleeftijd, voert men meer flexibilisering in, opent men een jacht op de langdurig zieken en ondersteunt men de werkgevers met miljarden subsidies.
In de loonkrant die de vakbonden in maart 2021 massaal hebben verspreid, staat te lezen dat wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat dat geld niet naar extra jobs ging, maar naar extra opbrengst voor de aandeelhouders. Dat is ook te zien aan de cijfers. Achttien van de twintig Bel-20-bedrijven maken winst en zullen dit jaar fikse dividenden uitkeren. Dat blijkt uit de jaarverslagen van de betrokken bedrijven die de PVDA-studiedienst kon inzien. Samengeteld gaat het over een totaalbedrag van 8,17 miljard euro dat naar de aandeelhouders vloeit.
Tewerkstelling creëren via dwangmaatregelen of massale subsidies aan de werkgevers, zal de werkgelegenheidsgraad niet opkrikken. En weet je waarom? Omdat werkgevers niet méér mensen aanwerven omdat ze bijvoorbeeld veel subsidies krijgen, maar enkel en alleen wanneer zij er zeker van zijn dat meer mensen leidt tot meer productie die op de markt kan verkocht worden.
Als de werkgever daarvan zeker is, dan zal die eventueel meer mensen aanwerven. Ook langer werken en meer flexibiliteit zorgen niet voor meer tewerkstelling. In tegendeel: mensen worden ziek. Ons land telt 500.000 langdurig zieken. Het aantal werknemers dat ziek thuiszit met een burn-out is in drie jaar met 66 procent toegenomen [3].
Dat het wettelijk pensioen in de toekomst een zware last dreigt te worden, heeft, zoals je kon lezen, weinig te maken met budgettaire ruimte. Het is niet het geld, maar de politieke keuze die het probleem vormt!
Notes
[1] De pensioenen onbetaalbaar? Het is maar hoe je het bekijkt, De standaard, 05/07/2022, p.28
[2] 22 vlaamse en franstalige economen uitgavendrift vloekt met dramatische overheidsfinanciën, De Tijd, 14/07/2022
[3] Aantal burn-outs op de werkvloer stijgt met 66 procent in drie jaar, De Tijd, 07/07/2022, Pagina 4
Bron: De Wereld Morgen
by admin | aug 4, 2022 | Sectoren
Uber stoort zich niet aan bestaande wetten op taxivervoer als het een nieuwe markt intrekt. De Uber Files, uitgebracht door het International Consortium of Investigative Journalists, toont hoe ver het bedrijf ging in het tegenwerken van justitie en het lobbyen van politici. ACV Transcom en ACV United Freelancers noemen het dossier een wake-upcall.
Martin Willems (ACV United Freelancers): “Eerlijk gezegd, wat we lezen verbaast ons niet. We zijn al jaren gewoon dat de verschillende platformen, zoals Uber en Deliveroo, zeer arrogant zijn en sterk inzetten op lobbywerk, zowel bij politici als bij de werkgeversorganisaties. Als vakbond zetelen we in de Nationale Arbeidsraad, waar we in gesprek gaan met organisaties zoals het Belgisch Verbond van Ondernemingen (VBO). Zij zijn helemaal de spreekbuis van de platformen geworden.”
De discussies gaan over de vraag of platformwerkers zoals chauffeurs en fietskoeriers werknemers of zelfstandigen zijn.
“Ja, en of die platformen daarmee dan werkgevers, opdrachtgevers of nog wat anders zijn. De platformen zeggen dat ze enkel een app aanbieden die zelfstandige werkers koppelt aan klanten. Wij zijn het daar niet mee eens. Voor ons zijn de platformen werkgevers en de werkers werknemers, tot het tegendeel bewezen is.”
Vermoeden van loondienst
Wat zijn de argumenten van de platformen om te zeggen dat ze geen werkgever zouden zijn?
“Ze zeggen dat de platformwerkers geen werknemers zijn omdat ze geen vast uurrooster krijgen, omdat ze opdrachten kunnen weigeren, omdat ze hun werk zelf mogen organiseren. Onzin natuurlijk, er zijn genoeg werknemers in allerlei sectoren die variabele uurroosters hebben, of deeltijds werken.
Een platformwerker organiseert zijn tijd alleen maar als hij niet aan het werken is. Kijk naar hoe die apps in elkaar steken, bijvoorbeeld Deliveroo: je logt in, je wacht, onbetaald, tot het platform je een opdracht stuurt, en vervolgens hang je voor elke stap vast aan de app. Je geeft in wanneer je bij het restaurant wacht, wanneer je vertrekt, wanneer je de maaltijd bezorgt … Je wordt minstens even hard gecontroleerd als in een gewone job als arbeider of bediende. En die controle maakt dat je werknemer bent. Bovendien ligt de prijs vast. Een zelfstandige kan toch zijn eigen prijs bepalen, neen?”
“Op Europees niveau ligt nu een richtlijn voor die de situatie van de platformwerkers moet regelen. Uiteraard zie je daar ook de lobbymachine aan het werk die we uit de Uber Files kennen. De platformen doen er alles aan om van die richtlijn een lege doos te maken.”
“In de Europese richtlijn wordt het vermoeden van loondienst ingevoerd. De bedoeling is dat het dan aan de platformen is om aan te tonen dat de platformwerkers geen werknemers zijn. Je kan je indenken dat er platforms zouden zijn die enkel een zelfstandige aan een klant koppelen, en zich verder nergens mee moeien. Dan kan het platform vragen het vermoeden te weerleggen. Maar dan hebben we het niet over Uber of Deliveroo zoals ze vandaag werken.”
In België heb je ook een peer-to-peerstatuut voor platformwerkers, waarbij ze zeer weinig belastingen betalen op hun werk voor een platform. Wat vind je daarvan?
“Daar zijn we met ACV United Freelancers helemaal tegen. Met dat ‘statuut’ ben je noch werknemer, noch zelfstandig. Je hebt dus geen recht op de sociale zekerheid van de werknemers, noch op die van de zelfstandigen. Je hebt dan geen sociale rechten, bouwt geen rechten voor pensioen op, kan geen werkloosheidsuitkering krijgen, geen kinderbijslag, geen gewone ziekteverzekering. Natuurlijk leggen de platformen dat helemaal niet uit aan de werkers. De gevolgen kunnen rampzalig zijn. Het is in feite geen werkstatuut, maar een ‘uitzondering’, oorspronkelijk bedoeld voor bijklus tussen buren, en die nu op grote schaal onrechtmatig door platformen gebruikt is.”
Wat voor mensen zoeken werk in de platformeconomie?
“Je hebt een deel bijverdieners, mensen die een tweede job hebben omdat ze in het werk dat ze willen doen enkel deeltijds werk gevonden hebben bijvoorbeeld. Of oudere mensen die van een klein pensioen niet rondkomen. Daarnaast zijn er ook veel mensen voor wie een job in de platformeconomie de enige bron van inkomsten is. Bij de maaltijdbezorgers zie je veel mensen die geen andere keuze hebben. Het gaat bijvoorbeeld om mensen van buitenlandse oorsprong, die in andere delen van de arbeidsmarkt discriminatie ervaren.”
Een werker is een werker
Ik kende ACV United Freelancers eigenlijk niet. Wat voor dienst zijn jullie?
“We zijn in 2019 begonnen, omdat we merkten dat veel leden van ACV naast hun vaste baan ook nog werk als zelfstandige deden, maar wij zijn er ook voor freelancers in hoofdberoep. United Freelancers is er voor iedereen die werkt zonder arbeidsovereenkomst: zelfstandigen zonder personeel, mensen die via een constructie als Amplo of Smart werken, en dus ook platformwerkers, al zijn die zeker niet de grootste groep. We hebben leden in alle sectoren : zorg, para-medisch, bouw, horeca, coaching, onderwijs, vervoer en logistiek, pers & media, artistiek & evenementen …”
“Als iemand een probleem heeft luisteren we. Soms is het een individuele zaak, dan adviseren en helpen we. Maar vaak gaat het over problemen die meerdere mensen treffen. Dan brengen we hen samen en komen we in actie, zoals dat hoort bij een vakbond.”
Komen jullie als organisatie voor zelfstandigen niet op het terrein van Unizo? Willen jullie daar een concurrent voor zijn?
“Zij zeggen dat wij dat zijn, maar wij vinden van niet. Unizo is er voor zelfstandigen en KMO’s. Wij vinden dat zij sterk de kaart trekken van de kleine bedrijven. Kijk maar naar het sociaal overleg, Unizo zit mee aan tafel als werkgeversorganisatie.
Heb je als opdrachtnemer een probleem met je opdrachtgever dan zal Unizo nooit tussenkomen, omdat je opdrachtgever vermoedelijk ook een lid van UNIZO, of van een andere werkgeversorganisatie is. Wij zijn er voor wie zelfstandig werkt, maar geen personeel in dienst heeft. Een werker is een werker, of die nu arbeider, bediende of zelfstandige is. En alle werkers hebben recht op een vakbond die hen verdedigt.”
Bron: De Wereld Morgen
by admin | aug 4, 2022 | Sectoren
Vorige maand bereikte het kernkabinet een akkoord over de pensioenhervorming.
“Op basis van wat we tot hiertoe weten, houdt deze hervorming weinig rekening met de realiteit van de werknemers.” Een andere vaststelling die het ABVV maakt: de toegangsvoorwaarden tot het minimumpensioen worden eerder gebruikt om het budgettaire plaatje te laten kloppen, dan echt rekening te houden met de noden.
Strengere toegang tot minimumpensioen
“We hebben nog maar net met succes een minimumpensioen van 1.500 kunnen onderhandelen – dat na indexeringen in 2024 zelfs op 1.630 euro zal komen te liggen – en nu hebben door deze pensioenhervorming al duizenden mensen geen recht meer op dat pensioen”, laat het ABVV weten.
Ook ACV is het daar niet mee eens: “De mensen die nu de pensioengerechtigde leeftijd bereiken, zijn in de jaren tachtig en negentig begonnen met werken. Blijkbaar is de regering vergeten dat dit een periode van massale werkloosheid was. Het akkoord van gisteren houdt daar deels geen rekening mee.”
De hervorming vereist namelijk van werknemers dat ze 20 jaar effectief gewerkt moeten hebben voordat ze recht hebben op het minimumpensioen. Hierdoor wordt het beginsel van de gelijkgestelde periodes aangevallen, dit beginsel beschermt werknemers van sociale risico’s waar ze in hun leven mee te maken kunnen krijgen, zoals zorgen voor een ziek familielid, tijdelijk werkloos zijn door crisissen zoals bijvoorbeeld de coronacrisis, tijdelijk meer gezinstaken opnemen en hierdoor minder betaald werk verrichten, noem maar op. In die ‘gelijkgestelde’ periodes werkt iemand niet, maar wordt die tijdspanne wel meegeteld in hun pensioenberekening. De overheid betaalt dan in jouw plaats pensioenbijdragen.
Deze gelijkgestelde periodes worden dus voor een hele groep weggenomen. Wel wordt nog steeds een overgangsperiode en correcties voorzien zodat men periodes van arbeidsongeschiktheid (van maximum vijf jaar), zwangerschaps- en borstvoedingsverlof wel nog meetelt om de effectieve tewerkstelling te berekenen, “maar alles bij elkaar blijven de betrokken werknemers op hun honger zitten. Wie langdurig ziek is geweest of om een andere reden niet ‘actief kon zijn op de arbeidsmarkt’, valt uit de boot en mag daarvoor niet gestraft worden.”
ABVV begrijpt zo ook niet dat de regering tijdelijke werkloosheid niet als gelijkgestelde periode meerekent, “als je ziet wat de impact was van Covid-19 op de tewerkstelling en welke reddingsboei tijdelijke werkloosheid is geweest voor de economie”, aldus de vakbond, die vreest dat dat armoede bij gepensioneerden alleen maar zal toenemen.
Vooral verliezers
Door een nieuw criterium toe te voegen, zullen er vooral verliezers zijn, vindt ABVV. “De nieuwe voorwaarden die worden gesteld, impliceren een pensioenverlies tot enkele honderden euro’s voor ongeveer een derde van wie vandaag in aanmerking komt voor het minimumpensioen.”
De vakbond heeft het over voornamelijk vrouwen die deeltijds hebben gewerkt (zelden uit vrije wil) of die een gefragmenteerde loopbaan hebben. “Want vrouwen zijn nog altijd diegenen die het vaakst hun werkuren moeten afbouwen of hun loopbaan onderbreken om zorg te dragen voor kinderen of zorgbehoevende familieleden. Die stereotype rolverdeling blijft hardnekkig hangen.”
Een zeer slechte herwaardering van deeltijdwerk
Toch spreekt men in de hervorming over een ‘herwaardering van deeltijdse werknemers’, door de berekening van de toegang tot het minimumpensioen. “Maar waar gaat het over?”, vraagt ABVV zich af, “want deze herwaardering houdt dat er slechts rekening gehouden wordt met 5 jaar deeltijdwerk, gepresteerd voor 2001, om als voltijds in rekening gebracht te worden.”
Dat is voor het ABVV onvoldoende, zeker voor jonge werknemers. “Zij komen niet in aanmerking terwijl er nog altijd heel veel deeltijdse arbeid is in tal van sectoren.” Christelijke vakbond ACV vindt ook dat jobstudenten toegang moeten krijgen tot socialezekerheidsrechten én dus pensioenrechten. “Elke werkdag moet gevaloriseerd worden in socialezekerheidsrechten.”
En wat met belastend werk?
De socialistische vakbond is al jaren vragende partij dat er bij een pensioenhervorming rekening wordt gehouden met belastend werk, met zware beroepen. “Nachtwerk, repetitieve taken, hoge flexibiliteit, zware psychosociale belasting … zijn onder meer criteria die in rekening moeten worden gebracht om werknemers op vervroegd pensioen te kunnen sturen, zonder financieel in te boeten. Dat staat nergens te lezen in de hervorming”, aldus de vakbond. “Tot op vandaag is er geen enkele compensatie voor de beslissing van onze vorige regering om de pensioenleeftijd op te trekken naar 67 jaar”, voegt ACV daaraan toe. “Nochtans hebben de werknemers herhaaldelijk hun verwachtingen bekendgemaakt, zowel over de toegang tot het vervroegd pensioen als over het bedrag van onze pensioenen om een waardig leven te kunnen leiden.” De vakbond benadrukt dat het geen zin heeft om te blijven herhalen dat we steeds langer moeten werken als er niets wordt gedaan voor fundamenteel betere arbeidsomstandigheden.
Bovendien, zo stelt het ABVV, brengt het opnieuw invoeren van de pensioenbonus geen soelaas. “Om langer te kunnen werken, moet je daar fysiek ook toe in staat zijn. Tegen 2030 zal de wettelijke pensioenleeftijd gestegen zijn tot 67 jaar, terwijl de gemiddelde levensverwachting in goede gezondheid amper 65 jaar bedraagt. Die pensioenbonus is dus voor veel mensen niet haalbaar.”
“De explosieve toename van het aantal langdurig zieken is daar het bewijs van. Daarom pleiten wij voor toegang tot pensioen na 40 jaar werken”, besluit het ABVV.
Durf de arbeidsduur collectief te verkorten
De pensioenuitgaven zullen de komende decennia onvermijdelijk stijgen. Maar productiviteit en rijkdom nemen ook voortdurend toe wat het mogelijk maakt om deze investering te betalen.
Daarnaast zijn er middelen die we kunnen terugvorderen uit andere tegemoetkomingen van de overheid, bijvoorbeeld aan werkgevers. “De verlagingen van de socialezekerheidsbijdragen van de werkgevers en de alternatieve verloningen – waarop geen bijdragen worden ingehouden – kunnen we vanaf nu investeren in de pensioenen.”
Een ander alternatief om extra middelen naar de pensioenen te laten gaan zijn de hogere sociale bijdragen die uit een hogere werkzaamheidsgraad zouden terugvloeien. “Maar dat lijkt mooier op papier,” stelt het ABVV, “de recepten van vandaag hebben weinig resultaat.”
De vakbond vindt dat het hoog tijd is om een collectieve arbeidsduurverkorting aan te durven met compenserende aanwerving, en zonder loonverlies. “De meest urgente hervorming waarover moet worden nagedacht, gaat over de herfinanciering van ons pensioenstelsel.”
Bron: De Wereld Morgen
by admin | aug 4, 2022 | Varia
De Partij Van De Arbeid behaalde in 2019 net de kiesdrempel, maar volgens de laatste peilingen zou ze tot wel 8,5 percent van de stemmen kunnen halen. Dat is groter dan Groen, en bijna zo groot als Open Vld. VTM Nieuws sprak met Raoul Hedebouw, de voorzitter over pensioenen en koopkracht.
“Het lijkt alsof de regering het pensioendebat wil verdagen. Mensen kunnen niet werken tot hun 67. Toen minister Daniel Bacqueleine (MR) sprak over pensioenen vanaf 67 zei hij dat er veel uitzonderingen zouden komen voor zware beroepen. Hoe kan je verwachten dat een verpleegkundige, dakarbeider of buschauffeur werkt tot z’n 67? Wat doet de regering vandaag? Ze is over alles aan het spreken, behalve net dat punt.”
Belastingparadijzen
“Ten eerste, het kan niet om tot 67 jaar te werken. De ministers leven in een bubbel waar ze denken dat dat kan, maar ik heb gesproken met mensen op het terrein en het is gewoon niet haalbaar. Ten tweede, er gaat 276 miljard euro per jaar naar belastingparadijzen. Daar gaan we het geld niet halen, maar wel bij onze gepensioneerden. Ik word dat langzaamaan beu. Mensen hebben op hun oudere dag tijd nodig om te rusten en uit te bollen.”
“Copyleft”
“We hebben voor het minimumpensioen gestreden en ik vind het dus positief dat de regering er nu mee bezig is. We hebben met de PVDA enkele jaren terug 200.000 handtekeningen opgehaald om dat minimumpensioen op de tafel te leggen. Ik vind niet dat de PS en Vooruit met de eer gaan lopen. Voor mij is er geen ‘copyright’, alleen ‘copyleft.’ Goede ideeën mogen overgenomen worden. Mijn enige probleem is natuurlijk dat door de inflatie de 1500 euro pensioen van drie jaar geleden nu 1750 euro moet worden. Daar moet de regering volgens mij nog over discussiëren.”
Systeem behouden
“Ik vind dat we het huidige pensioensysteem moeten behouden. Van een systeem waarbij je twintig jaar moet werken zijn voornamelijk vrouwen het slachtoffer, omdat zij omwille van familiale redenen minder werken. Ook de langdurige zieken zijn hier slachtoffer van. Ik heb een probleem met de rechtse partijen die weer willen kappen op de langdurige zieken. Er zijn steeds meer en meer langdurige zieken door de hoge werkdruk en door burnouts.”
Elektriciteit en champagne
“De BTW is een van de meest ongelijke taksen in België omdat de armen er meer voor moeten betalen dan de rijken. Een vermogensbelasting is veel eerlijker. Wij stellen zo’n belasting voor van 1% op fortuinen boven de twee miljoen euro, dat zou 7 à 8 miljard euro opbrengen. De BTW wil ik op 6 percent laten. Evenveel BTW betalen voor elektriciteit als voor champagne is waanzin.”
Crisis
Lonen stijgen met maar 0,4 percent. Dat is veel te weinig, en meer is betaalbaar. Bedrijven delen honderden miljoenen uit aan dividenden. De koopkracht moet stijgen, of we komen in een zeer zware crisis terecht. In België zijn er altijd rapporten en wordt er veel gebabbeld, maar uiteindelijk komt er weinig in orde.
Hete herfst
Het wordt een hete herfst. Er is veel woede bij de mensen, zij kunnen hun rekeningen niet meer betalen terwijl de bedrijven meer en meer winsten boeken. Ik vind dat de vakbonden gelijk hebben om te betogen voor koopkracht. Na de coronacrisis heeft de werkende klasse beseft dat zij voor de verandering zorgen. De werkende mensen creëren de welvaart, en we zullen mobiliseren om de politici te dwingen maatregelen te nemen om de werkende klasse te helpen.
Bron: HLN
