Luc Van Gorp (CM) op Rerum Novarum:

“Zorgzaamheid zonder voorwaarden is de basis voor een warme samenleving”

In zijn Rerum Novarum-toespraak weerlegt CM-voorzitter Luc Van Gorp de voorstellen van Vooruit, N-VA en Open VLD om tijds- en toegangsbeperkingen op te leggen aan de sociale zekerheid. “Onvoorwaardelijke zorgzaamheid is de basis voor een warme samenleving waarin een thuis echt een thuis kan zijn, een nest waarop mensen kunnen terugvallen, een plek waar ze zich warm omringd weten, waar ze zichzelf kunnen zijn, gezien en gehoord worden. In goede en slechte tijden.”

Nergens beter dan ‘Thuis’! Wie herkent dit niet? Nooit gedacht dat ik mijn speech voor Rerum Novarum zou beginnen met de titelsong van een televisiesoap…

Al meer dan 25 jaar brengt Thuis een vertrouwd geluid in onze huiskamer. Deze soap blijft een moment waarop we gezellig in de zetel plaatsnemen om samen een halfuur te ontspannen. Nergens beter dan Thuis.

(1)

Maar het woord ‘THUIS’ voelt vandaag wrang aan. Niet alleen omdat de openbare omroep enkele maanden geleden besliste om de productie van de soap uit te besteden, wat tot – terechte – verontwaardigde reacties leidde bij acteurs en crew.

Maar ook omdat het woord ‘thuis’ in politieke kringen steeds vaker een negatieve connotatie krijgt. In ons neoliberaal samenlevingsmodel is werken de ABSOLUTE norm. Jobs, jobs, jobs is al vele jaren het mantra. Wie thuis zit, is per definitie inactief, want draagt niet bij aan het bruto binnenlands product.

Thuis = verworden tot een plek waar je vooral zo weinig mogelijk moet zijn, mag zijn zelfs, tenzij je werkt! Wie thuis zit zonder job, of ziek of voor de zorg voor de kinderen, is verdacht.

Als je sommige politici vandaag bezig hoort, lijkt thuis verboden terrein, lijkt het of iedereen die thuis zit, een profiteur of luierik is!

En als het over ons sociaal (zekerheids)systeem gaat, valt steeds vaker de term ‘hangmat’.

(2)

Niet alleen thuis zijn is verdacht, ook wat er thuis gebeurt, kan niet rekenen op veel vertrouwen van politici. Waarom zou je anders, zoals Conner Rousseau, voorstellen om kinderen verplicht naar de kinderopvang te sturen?

Politici bepalen steeds meer waaraan we ons geld nog mogen uitgeven. Enkele voorbeelden: waarom het leefloon van mensen niet gedeeltelijk uitbetalen via maaltijdcheques, een idee uit de koker van N-VA?

Of geef een deel van het kindergeld rechtstreeks aan scholen om er gezonde maaltijden mee aan te bieden? Moet ik de boodschap als volgt verstaan: ouders zijn niet langer geschikt om zelf voor hun kinderen te zorgen of om zelf gezond eten op tafel te zetten?

Als het thuis niet perfect loopt (waar loopt het wel perfect?) zal de overheid het wel overnemen, zij doen het beter. En als de kinderen naar de opvang gaan, verplicht weliswaar, dan kunnen ouders werken en is er echt geen reden meer om nog langer thuis te zitten.

(3)

Ook het afgelopen weekend, onder meer op de ledencongressen van N-VA en Open VLD, hoorden we dat de sociale zekerheid moeilijker toegankelijk moet worden voor mensen die zich in een kwetsbare situatie bevinden en worden gekoppeld aan voorwaarden.

Als het van de N-VA afhangt, verliest elke werkloze na maximaal twee jaar zijn uitkering.

Een idee dat we ook zagen bij Vooruit-voorzitter Conner Rousseau, iets beter gecamoufleerd. Voor hem moet wie twee jaar werkloos is, verplicht een basisbaan aanvaarden.

Bij Open VLD klinkt het als volgt: “Al wie kan werken en steun krijgt van de overheid, MOET actief naar werk zoeken. Of je nu een uitkering krijgt of geniet van een sociale woning of andere sociale voordelen.”

We moeten uitkeringen BEVRIEZEN – dixit Open VLD – of we moeten voor wie niet werkt een plafond zetten op – ik haal het uit de congrestekst van N-VA – “het uitgebreid buffet aan sociale voordelen zoals sociale tarieven voor gas en elektriciteit, verhoogde terugbetalingen, kortingen op openbaar vervoer, culturele activiteiten, kinderopvang, schooltoeslag, enzovoort.”

Het politieke opbod lijkt almaar crescendo te gaan

En sommigen gaan nog een stap verder …

Kun je de schoolrekening van je kinderen niet meer betalen of doe je onvoldoende moeite om je kleuter Nederlands te leren? Let goed op, of we pakken je kindergeld af.

Woon je in een sociale woning en heb je geen werk? Schrijf je snel in bij de VDAB of je krijgt een boete of sanctie. Ben je een jonge kunstenaar? Vergeet die subsidies en werk voor je centen.

Sociale rechten worden steeds meer gekoppeld aan voorwaarden. Het druist in tegen alles waar ons sociaal (zekerheids)model voor staat. De sociale zekerheid (ZEKERHEID!) moet je zien als een universele bescherming. Ze is geen eigendom van politici, de sociale zekerheid is van ons allemaal.

We zijn nog méér dan een jaar van de verkiezingen verwijderd en toch worden al massaal ballonnetjes de lucht in gelaten. Hoe straffer het voorstel, hoe meer persaandacht.

Het geeft mij alvast een heel onbehaaglijk gevoel. Steeds meer voorstellen ademen een diep wantrouwen uit tegenover kwetsbare mensen. Ja, je kan nog altijd steun krijgen, maar voor wat, hoort wat. En vooral, de periode van uitval, ziekte, inactiviteit of zogenaamd profitariaat mag niet te lang duren.

Alsof mensen kiezen om in armoede te leven.

Alsof iemand ’s morgens wakker wordt en beslist om ziek te worden.

Alsof we erop kicken om ons werk te verliezen en afhankelijk te zijn van een uitkering.

Ik heb het er helemaal mee gehad. Dit is niet het Vlaanderen waarin ik wil leven.

Welk signaal geven deze politici aan mensen? Dat niemand te vertrouwen is. Dat mensen erop gebrand zijn om te profiteren, niet in het minst zij die zich in een kwetsbare situatie bevinden. Dat mensen niet zelf in staat zijn om de juiste keuzes te maken en dat het daarom de opdracht van de overheid is om mensen te controleren, te stigmatiseren en ja, als het nodig is, uit te sluiten.

Op die manier wordt het draagvlak voor onze sociale zekerheid onderuit gehaald. Wantrouwen wordt stelselmatig gevoed, waarbij de Vlaamse kiezer in een opinieonderzoek 3 op 10 geeft voor hun vertrouwen in politici.

Ik vind het niet zo moeilijk om dat cijfer te begrijpen. Burgers zijn extreem ontgoocheld en kiezen radicaal voor de uitersten. Ik kan dit begrijpen, omdat ik hetzelfde voel. Het is een gevoel van onbehagen. Een gevoel van weinig respect voor het wel en wee van de “gewone mens”.

Psychiater Dirk De Wachter vergeleek onze tijdsgeest ooit met een speedboot. Door de snelheid waarin ons economisch systeem moet draaien (maken van winst) vallen achteraan voortdurend mensen uit de boot.

Ze worden opgepikt door psychiaters en psychologen die in kleine rubberbootjes achter de speedboot varen. Maar die rubberbootjes kunnen amper volgen, waardoor het heel moeilijk is om de drenkelingen terug op de speedboot te krijgen.

Het is een confronterend beeld, maar het staat voor mij symbool voor het nakende failliet van onze verzorgingsstaat. Niet alleen de sociale zekerheid staat onder druk, ook de zorg zelf bevindt zich in een diepe crisis. We varen recht op een muur af … tenzij we het roer radicaal omgooien.

Het lijkt soms een ver-van-mijn-bedshow, maar heel wat alarmsignalen staan ondertussen op rood:

Eind 2022 stonden in Vlaanderen 25 woonzorgcentra onder verhoogd toezicht. De voornaamste oorzaak: een gebrek aan (bekwaam) personeel. Met de huidige demografische evoluties is er nood aan 160 tot 200 extra woonzorgcentra in Vlaanderen.

Het afgelopen najaar dienden honderden crèches meer dan één dag de deuren te sluiten, de openingsuren te beperken of minder kinderen toe te laten omdat er niet genoeg begeleiders waren om alle baby’s en peuters op te vangen.

Woonzorgcentra, ziekenhuizen en kinderopvang kreunen onder het tekort aan kwaliteitsvolle mensen, waarbij ziekenhuisafdelingen worden gesloten juist omdat er onvoldoende zorgverleners beschikbaar zijn.

Bijna een huisarts op de vijf in ons land heeft een patiëntenstop ingevoerd. En ook wie een tandarts zoekt, moet zeer veel geduld oefenen.

Voor jongeren die dringende mentale hulp nodig hebben, is er geen plaats in de crisisopvang, in sommige gevallen zelfs niet na een suïcidepoging.

Juist omdat de slinger zodanig is doorgeslagen naar werken, werken, werken (langer, harder, flexibeler) is er gewoon geen tijd meer om voor onszelf te zorgen of zelf voor de kinderen te zorgen, mantelzorger te zijn voor onze ouders, te rouwen om het verlies van een naaste of vrijwilligerswerk te doen.

Die combinatie van alles te moeten combineren in een beperkte tijd vormt een dodelijke cocktail van onbehagen. Ze maakt ons letterlijk ziek en is mee de oorzaak van zware depressies of burn-out. We zitten ondertussen aan 500.000 langdurig zieken!

Omdat we op die manier de relatie met onszelf verliezen, ervaren steeds meer mensen ook geen zin meer in de job die ze doen. Ook het werk zelf wordt meer en meer ziekmakend. Het gebrek aan leiderschap en zingeving zorgen ervoor dat mensen geen perspectief meer zien in wat ze doen.

Het gaat er niet over om mensen terug op die speedboot te krijgen van werk, het gaat erom om mensen hun leven – een leven in balans en geworteld – terug te geven. De speedboot moet gewoon trager.

Terug naar werk (wat vandaag de slogan is) moet eerder zijn: terug naar een leven op mensenmaat! Waardig werk – waardig leven! CM Gezondheidsfonds wil hier graag aan meewerken. Hiervoor zal tijd – veel tijd nodig zijn. Niet door verder vooruit te gaan, maar achteruit!

Willen we een crash van onze verzorgingsstaat vermijden, moeten we het radicaal anders aanpakken: van wantrouwen naar vertrouwen, van louter oplappen naar voorkomen dat mensen in de problemen geraken, van ziekmakend naar zielgevend werk, van korte – naar lange termijn-denken.

De economie moet ten dienste staan van mens en planeet in plaats van de mens ten dienste van de economie met als doel winst te maken ten koste van die mens. Die mens moet opnieuw ruimte krijgen om vanuit een veilige omgeving terug zelf zorg te dragen, om samen met anderen zijn verantwoordelijkheid voor een betere samenleving op te nemen.

In plaats van populistische voorstellen te lanceren of tijd te verliezen met verdere staatshervormingen die wat betreft gezondheidszorg niet automatisch zullen leiden tot betere zorg, moeten politici met verantwoordelijkheid het kader creëren voor een zorgzame en duurzame samenleving en mensen mee enthousiast maken voor een wervend project dat zin geeft om aan de slag te gaan, maar dat ook ruimte laat om met tegenslagen om te gaan.

Hierin zal aandacht voor het klimaat van wezenlijk belang zijn om mens en natuur fundamenteel met elkaar te verbinden. Het project van de federale regering om te vertrekken vanuit een brede visie op gezondheid (met inbegrip van klimaat) kreeg eerder alvast onze steun.

De poging om andere modellen voor kinderopvang of onze zorg voor ouderen uit te werken, met aandacht voor welzijn van ouders, familie, kinderen, ouderen en zorgverleners zullen onze steun krijgen.

Als er straks nog andere ballonnetjes de lucht ingaan, dan hoop ik dat het ook kan gaan over een uitbreiding van het geboorteverlof, zodat kersverse ouders zelf – thuis – veel meer zorg kunnen opnemen voor hun baby en de immense druk op de kinderopvang kan afnemen.

Dan hoop ik dat we voorstellen zien om het preventiebudget te verhogen of maatregelen nemen om gezonde buurten te creëren. Dan hoop ik dat er ook gepleit wordt voor een beter evenwicht tussen werk en gezin, waarin we met zijn allen een verantwoordelijkheid te dragen hebben. En dan hoop ik vooral dat die ballonnetjes ver vliegen. Tot in een volgende regeerakkoord bijvoorbeeld.

Ik ben ervan overtuigd dat we voor een verandering van tijdperk staan. Een tijdperk waarin we terug zullen gaan naar de essentie van wie we zijn: sociale wezens, die vanuit hun kwetsbaarheid zorg dragen voor elkaar en met elkaar echt geconnecteerd willen zijn.

Onze sociale zekerheid is veel te kostbaar om ze te grabbel te gooien. We mogen nooit mogen aanvaarden dat de fundamenten van onze verzorgingsstaat ondergraven worden. Meer en meer mensen delen deze mening.

Van Rerum Novarum tot vandaag, hebben burgers, middenveld en politici gebouwd aan een sociaal model dat uniek was in de wereld. Niet voor niets maakt het Sociaal Pact, waarin de sociale partners de basis legden voor onze sociale zekerheid, sinds vorige week deel uit van de Canon van Vlaanderen. Daar mogen we terecht fier op zijn.

Maar dé basisvoorwaarden om de verandering te realiseren zijn gebaseerd op respect en vertrouwen. De sociale zekerheid kan maar bestaan vanuit de absolute zekerheid dat we elkaar vroeg of laat nodig hebben.

Die onvoorwaardelijke zorgzaamheid is de basis voor een warme samenleving waarin een thuis ook echt een thuis kan zijn, als een nest waarop mensen kunnen terugvallen, als een plek waar ze zich warm omringd weten, waar ze zichzelf kunnen zijn, gezien en gehoord worden. In goede en slechte tijden. Imperfect! “Nergens beter dan thuis”.

In de geest van Rerum Novarum Luc Van Gorp, Voorzitter Christelijke Mutualiteit CM

Rerum Novarum

Rerum Novarum

125 jaar geleden verscheen de encycliek Rerum Novarum (1891), de ‘Magna Carta’ van de christelijke arbeidersbeweging. Rerum Novarum is echter meer dan een symbool uit het verleden. De tekst heeft een traditie op gang gebracht die tot op vandaag een inspiratiebron is voor miljoenen sociaal geëngageerde mensen overal ter wereld.

Dat deze traditie (van het sociale denken van de katholieke kerk) springlevend is, blijkt uit het enthousiaste onthaal van de milieu-encycliek Laudato Si en de uitspraken over sociale rechtvaardigheid van paus Franciscus. Deze traditie koestert een visioen dat op vandaag nog niets van z’n relevantie heeft ingeboet.

Arbeidsvoorwaarden

Rerum Novarum wilde een duidelijk antwoord geven op het probleem van de uitbuiting van arbeiders. Armoedige levensomstandigheden kunnen niet zomaar door persoonlijke liefdadigheid opgelost worden. Zij vereisen structurele veranderingen.

Het arbeidersloon mag niet overgelaten worden aan de ijzeren marktwet van vraag en aanbod, maar moet in overeenstemming zijn met de menselijke waardigheid. Deze idee heeft nog niets aan actualiteit verloren in het licht van de extreem lage lonen in sweatshops, ook in Europa en Turkije waar misbruik wordt gemaakt van migranten en vluchtelingen. Arbeidsomstandigheden, werkuren, kinderarbeid enz. moeten met een wettelijk kader beschermd (blijven) worden.

Vakbonden

Bovendien beklemtoonde Rerum Novarum het natuurlijke recht op autonome vakbonden, en was het een afwijzing van de mening van de toenmalige katholieke patroons met hun nostalgie naar middeleeuwse gilden en gemengde organisaties onder hun voogdij.

De erkenning van het natuurlijke recht op vereniging van werknemers blijft uiterst actueel in het licht van recent onderzoek, dat vaststelt dat in landen met economische groei het loon van werknemers niet automatisch stijgt, maar enkel wanneer zij via vakbonden een sterke onderhandelingspositie kunnen verkrijgen.

De tekst van Rerum Novarum was bovendien een anticipatie op de ‘optie voor de armen’ van de bevrijdingstheologie, die vandaag ook binnen de kerk eerherstel krijgt.

Middenveld

Maar voor alles blijft Rerum Novarum actueel omdat deze encycliek een bron van inspiratie werd voor de opbouw van een kritisch en sociaal middenveld. In tegenstelling tot de hedendaagse idee van een (schijnbaar) neutrale en procedurele staat in dienst van een geïdealiseerde individuele vrijheid, verdedigt deze traditie een levendig middenveld met een veelheid van levensbeschouwelijke, sociale, culturele organisaties waarin verschillende opvattingen betekenis geven aan het ‘lege schrijn’ van de staat.

Het middenveld wordt vandaag bedreigd door een combinatie van enerzijds een programmatische staatsideologie die individuen machteloos laat dansen op de muziek van de consumptiemaatschappij en anderzijds de afwezigheid van een visie die mensen wapent tegen hun angst voor het vreemde. De traditie die met Rerum Novarum begon, het visioen dat Rerum Novarum herbergt, biedt hier een zinvol alternatief.

Meer dan een contract tussen burgers

Meteen wordt een tweede reden duidelijk waarom Rerum Novarum uiterst actueel blijft: de encycliek staat aan het begin van een gemeenschap stichtend en open verhaal dat de maatschappij niet ziet als een contract tussen individuen, maar als een dynamische interactie tussen mensen en een lotsverbondenheid waarin burgers (met diverse religies of levensbeschouwingen) samen gestalte geven aan een zinvol maatschappelijk project.

‘Rerum Novarum onderbouwt dat verhaal met een aantal richtinggevende ethische principes: menselijke waardigheid, zorg voor het algemeen welzijn, solidariteit, rechtvaardigheid. Dit werd later in het sociale denken uitgebouwd met subsidiariteit, de prioritaire zorg voor armen, ecologisch burgerschap, het voorzorgprincipe.

Wij engageren ons dit verhaal verder te vertellen en voort te laten leven. Wij doen dit vanuit de overtuiging dat het dringend tijd is om een positief antwoord te geven op het cynisme en het politiek gekibbel.

Op die wijze willen wij bijdragen tot een open samenleving waarin diverse levensbeschouwelijke gemeenschappen weer betekenis geven aan het wezen van de politiek: door continue bedachtzaamheid op de basis, door sociale dialoog en door concreet, verantwoordelijk gedrag bouwen aan een samenleving met een menselijk gelaat. Manifest ondertekend door Sympathisanten van RR;  

Bron: vrt nws

Wat verandert er in juni2023?

Wat verandert er in juni2023?

Een nieuwe maand, nieuwe maatregelen, wijzigingen van de wetgeving, enz. Hierbij een kort overzicht.

  • Consumentenkredieten kunnen duurder worden

De kredietkosten die aangerekend mogen worden bij een consumentenkrediet, uitgedrukt als de wettelijk maximale jaarlijkse kostenpercentages (JKP’s), worden door de wet beperkt. In juni worden ze opnieuw verhoogd.

De JKP’s voor kredietopeningen, waaronder de zogenaamde “kredietkaarten” met gespreide terugbetaling en de mogelijkheid om onder nul te gaan op de zichtrekening, stijgen met 1,5 procentpunt. Die kredietopeningen zullen stijgen als ze een variabele debetrentevoet hebben en het JKP tegen het maximum ligt, wat volgens de FOD dikwijls het geval is.

De maximale JKP’s voor de leningen en verkopen op afbetaling en voor de financieringshuur tot 1.250 euro stijgen met 2,5 procentpunt en die voor meer dan 1.250 euro met 2 procentpunt. De financieringshuur is een overeenkomst waarbij je een goed huurt en waarbij je na afloop van de huurtermijn de mogelijkheid hebt om het gehuurde goed te kopen.

De FOD Economie wijst erop dat de nieuwe maxima enkel van toepassing zijn op de nieuwe kredietcontracten en op de lopende contracten met een variabele debetrentevoet. Ze zijn dus niet van toepassing op de lopende contracten met een vaste debetrentevoet.

  • Rijbewijs sneller ingetrokken bij dronken rijden

De drempel om het rijbewijs van dronken bestuurders onmiddellijk voor vijftien dagen in te trekken, verlaagt vanaf 1 juni naar 1,2 promille. Tot nu bedraagt die 1,5 promille.

Minister van Mobiliteit Georges Gilkinet (Ecolo) maakte de verstrenging onlangs bekend in de Kamer. Hij nam de beslissing in overleg met de ministers van Justitie en van Binnenlandse Zaken.

Het verkeersveiligheidsinstituut Vias en de Vlaamse Stichting Verkeerskunde noemden de aangekondigde verstrenging een stap in de goede richting. De vereniging van Ouders van Verongelukte Kinderen (OVK) had het daarentegen over een “doekje voor het bloeden”. “Het is onbegrijpelijk: je geeft het signaal dat het tot 1,2 promille dus nog oké is om te drinken”, aldus Koen Van Wonterghem, de gedelegeerd bestuurder van de vzw. De drie organisaties zijn voorstander van nultolerantie achter het stuur.

In België is rijden strafbaar vanaf 0,5 promille alcohol in het bloed. Vanaf dat alcoholgehalte en tot de drempel voor onmiddellijke intrekking van het rijbewijs krijgen dronken bestuurders minstens een tijdelijk rijverbod van drie of zes uur en een boete.

  • Pas na drie jaar anciënniteit recht op uitkering voor tijdskrediet voor kind

Wie tijdskrediet wil nemen om te zorgen voor een kind, heeft vanaf 1 juni pas recht op een uitkering indien hij of zij minstens drie jaar bij dezelfde werkgever zit. Tot nu was dat twee jaar. Dat bevestigt de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening.

De strengere anciënniteitsvoorwaarde geldt voor alle vormen van tijdskrediet met motief ‘zorgen voor een kind’: voltijds, halftijds en een vijfde.

Het blijft wel mogelijk om met minder dan 36 maanden anciënniteit verlof te vragen aan de werkgever, maar dan gaat dat niet gepaard met een uitkering.

In februari waren er al enkele verstrengingen doorgevoerd aan het tijdskrediet. Zo krijgt een persoon die voltijds tijdskrediet wil nemen om te zorgen voor een kind, alleen nog een uitkering tot het kind 5 jaar is. Tussen 5 en 8 jaar is er geen uitkering meer. En het recht op uitkeringen voor het tijdskrediet ‘zorgen voor een kind’ werd voor alle vormen verlaagd van 51 naar 48 maanden.

Tijdskrediet om voor een kind te zorgen is niet hetzelfde als ouderschapsverlof.

  • Wettelijk kader voor ombouwen van wagens met verbrandingsmotor naar elektrisch

Voor wie een wagen met een verbrandingsmotor wil ombouwen tot een elektrisch voertuig, treedt vanaf 1 juni een koninklijk besluit in werking met een wettelijk kader. De federale overheidsdienst Mobiliteit wil die ecologische oplossing zo toegankelijker maken.

Het zogenaamde ‘retrofitting’ was in principe al mogelijk in België, maar omdat het wettelijk kader ontbrak, moesten aangepaste voertuigen in het buitenland worden goedgekeurd om daarna in ons land technisch te worden gekeurd. Een “ingewikkelde, langdurige en kostbare procedure die de meest gemotiveerde bedrijven en burgers ontmoedigde”, aldus de FOD.

Het koninklijk besluit past daar nu een mouw aan. Het legt wettelijk vast dat brandstoftanks mogen worden verwijderd en vermeldt nog een aantal technische voorschriften. Zo mogen het vermogen, de oorspronkelijke afmetingen en de technisch toelaatbare massa van het voertuig niet wijzigen.

Omdat de nieuwe regels federaal zijn, moeten de goedkeuringsinstanties voor gebruik op de openbare weg van de gewesten nu ook nog hun eigen regels publiceren. Tijdens een interministeriële conferentie is afgesproken dat ze dat zo snel mogelijk zullen doen, aldus de FOD Mobiliteit.

Minister van Mobiliteit Georges Gilkinet reageert tevreden. “Retrofitting is een uitstekend voorbeeld van de circulaire economie toegepast op de auto-industrie”, zegt hij. Volgens de Ecolo-vicepremier zullen de nieuwe regels ervoor zorgen dat er een solide bedrijfsmodel rond kan worden gebouwd.

  • Vlaams Departement Zorg ziet het licht

Op 1 juni ziet een nieuwe Vlaamse overheidsdienst het licht: het Departement Zorg. Het ontstaat uit de fusie van het Departement Welzijn, Volksgezondheid en Gezin en het agentschap Zorg en Gezondheid.

In het nieuwe departement worden de Vlaamse bevoegdheden rond zorg en welzijn verenigd. Het gaat om onder meer ouderenbeleid, thuiszorg, eerstelijnszorg, gespecialiseerde zorg, preventie, kwaliteitstoezicht en infrastructuursubsidiëring.

“De Vlaamse overheid dringt bij de zorg- en welzijnssectoren aan op meer samenwerking over disciplines en sectoren heen en wil dat gezondheidszorg meer een tandem vormt met welzijnswerk. Met deze fusie geeft ze nu zelf het voorbeeld”, klinkt het bij het Departement Welzijn, Volksgezondheid en Gezin.

Het nieuwe Departement Zorg zal worden geleid door Karine Moykens. Zij is al secretaris-generaal van het Departement Welzijn, Volksgezondheid en Gezin en waarnemend administrateur-generaal van het agentschap Zorg en Gezondheid.

Voor het personeel verandert er niet veel. Het merendeel van de mensen van beide entiteiten was al gevestigd in het Ellipsgebouw in Brussel, en dat blijft zo.

  • Zwarte lijst voor ‘amokmakers’ in Oost-Vlaamse recreatiedomeinen

In Oost-Vlaanderen moeten bezoekers vanaf 1 juni hun identiteitskaart voorleggen wanneer ze gaan zwemmen in een provinciaal domein. Wie zich misdraagt, zal de toegang tot de domeinen ontzegd kunnen worden.

Dat staat in een nieuw zwemreglement, dat er kwam nadat in de zomer van 2022 “verschillende recreatiedomeinen met zwemwater af te rekenen kregen met een grote drukte en een reeks incidenten”, aldus de provincie.

Er zal ook gewerkt worden met een zwarte lijst: wie iets op één domein mispeutert en een toegangsverbod krijgt, zal ook op de andere domeinen geweigerd worden. Het straffend kader – welke straf voor welke overtreding – moet wel nog worden vastgelegd. Oost-Vlaanderen baat vier zwemzones uit: De Ster in Sint-Niklaas, Nieuwdonk in Berlare, Puyenbroeck in Wachtebeke en De Gavers in Geraardsbergen.

Instellingen zonder winstoogmerk vragen administratieve vereenvoudiging

Financiële instellingen vragen heel wat informatie op bij instellingen zonder winstoogmerk (IZW’s: vzw’s en stichtingen) en hun bestuurders. Dit kadert in de aansprakelijkheidsplicht van de banken, die voortvloeit uit de anti-witwaswet van 18 september 2017.

Zoals is gebleken uit een peiling door de impactCoalitie [*] bij ruim honderd IZW’s, heeft elke bank haar eigen manier van werken, de ene al wat minder soepel dan de andere. En in sommige gevallen gaat zulke opvraging vrij ver: identiteitskaarten, publicaties in het Belgisch Staatsblad, persoonlijke verschijningen op kantoor, enz. Deze verplichting vergt inspanningen en tijd zowel van IZW’s als van de banken. In sommige gevallen – en voor enkele tientallen IZW’s uit de peiling – kan dit leiden tot de weigering een bankrekening te openen of tot het eenzijdig afsluiten ervan, zonder dat het voor de betrokkenen duidelijk is waarom …

Op de korte termijn kunnen ongetwijfeld acties ondernomen worden om deze ongewenste impact te beperken, door betere communicatie en begeleiding. Maar op de lange termijn en ten gronde kan dit enkel vermeden worden door de administratieve vereenvoudiging te bevorderen, dat wil zeggen door het “only once”-principe te gebruiken, zodat IZW’s – maar ook ondernemingen – niet steeds opnieuw dezelfde (identificatie)gegevens moeten meedelen, terwijl die vaak elders zijn terug te vinden of reeds aan een andere administratie werden overgemaakt. In België bestaat een wet die dit principe vooropstelt en zowel de banksector als de IZW’s menen dat dit principe verder consequent moet toegepast en snel kan uitgerold worden.

De Kruispuntbank van Ondernemingen (KBO), het UBO-register en het Belgisch Staatsblad zouden met elkaar moeten verbonden worden, zodat een ‘direct flow’ tot stand komt, vertrekkende van de griffie, over het Staatsblad en de KBO, naar het UBO-register, dat door de banken kan geraadpleegd worden.

Bron: De Wereld Morgen

Zieken moeten genezen en weer gaan werken’: de Conner for president!

Opinie – Veerle Wauters

Ik heb een aantal dagen nodig gehad om dit alles te verteren, vandaar dus een ietwat late reactie op de uitspraken van Conner Rousseau. Ik ben dan ook een langdurig zieke, snelheid staat al lang niet meer in mijn woordenboek.

Sinds ongeveer een goeie drie jaar sta ik op invaliditeit. Het kan ook meer zijn, of minder. Als je hele dagen verzwelgt in lekker lang in bed liggen en niets doen, dan raak je de tel al eens kwijt. Als voorbeeldig langdurig zieke heb ik me helemaal laten gaan in lamzakkerij, tv-kijken, niksen, het huishouden verwaarlozen, stationsromannetjes lezen en leven op kosten van de hardwerkende medemensen. Want dat hoor je te doen als langdurig zieke. Althans, dat dacht ik.

Tot ik die ene uitspraak van Conner Rousseau zag passeren: zieken moeten genezen en weer gaan werken. Het kwam niet direct binnen. Mijn ingedommelde brein had wat tijd nodig om de diepte van deze uitspraak tot zich te laten doordringen. Zieken moeten gewoon genezen … En toen ging ineens het licht aan in mijn suffe kop … Dat is het! Waarom heeft niemand me dat eerder gezegd? Kan het zo simpel zijn? Gewoon genezen … Waarom ben ik daar zelf niet op gekomen?

Eenvoud is vaak een teken van genialiteit en daar is onze Conner duidelijk mee begiftigd. Het kan niet simpeler. Zieken moeten gewoon genezen … Ik moest er effe van gaan liggen!

Eens de messiaanse diepte van deze briljante uitspraak werkelijk tot me doordrong, sprong ik recht (niet eenvoudig, als je al jaren niet veel anders hebt gedaan dan in de zetel hangen en in bed liggen). “Dit moet ik aan Sarah vertellen!”Sarah woont aan de overkant van de straat. Moeder van drie jonge kinderen. Uitgezaaide borstkanker. Ze nadert het terminale stadium. “Sarah, Sarah! Ik breng een blijde boodschap! De Conner heeft de oplossing gevonden!” Wild enthousiast legde ik Conner zijn uitspraak aan haar voor, waarbij ik de tijd nam om het geheel in alle diepte en meerlagigheid uit de doeken te doen.

Sarah begon te beven. Ze zakte op haar knieën en hief haar handen omhoog: “Die man is de redding van ons allen! Het gaat hier nog in orde komen! Ik moet gewoon genezen … Halleluja!!” De tranen liepen over haar wangen.

We keken elkaar aan, ons diep bewust van de ernst en bijna heiligheid van het moment. Ons leven zou nooit meer hetzelfde zijn. Sarah herpakte zich en riep enthousiast: “Taart!”. Als volleerde profiteur wist ze wel wat ze met haar uitkering moest doen: lekkers kopen. Dus heeft ze altijd drie taarten in de frigo staan, zo hebben we nooit te weinig keus. Nog wat thee en een chocolaatje erbij. Ideale manier om zo een life-changing-moment te onderstrepen … Wij gaan gewoon genezen!

Maar eerst nog in het zonneke in de relax, van die taart genieten, op een donderdagnamiddag waarop alle hardwerkende Vlamingen het beste van zichzelf geven zodat wij hier met de beentjes omhoog kunnen liggen. Nog effe profiteren. Maar dan gaan we er gewoon voor gaan!

Halfweg mijn stuk taart, realiseerde ik me: “Ik moet de Karel bellen! Hij gaat niet weten wat hij hoort …” Karel is een mede-profiteur die het parasiteren tot een hoger niveau heeft getild. Die kerel verzet letterlijk geen voet meer. Hij laat zich gewoon voortduwen in zijn rolstoel. Hoedje af …

“Karel! De Conner heeft het antwoord: zieken moeten gewoon genezen. Die MS van jou, die gaan we aanpakken!” Het was effe schrikken voor Karel. Hij had zich al helemaal genesteld in zijn rolstoel. En nu zou dat allemaal veranderen? Maar ook hij begreep behoorlijk snel (voor de luierik die hij is) de kracht van dit inzicht. Genezen … Wie had dat gedacht? Ik kon zelfs door de telefoon heen horen hoe zijn gezicht begon te stralen. Hij riep zijn vrouw “Mia! Waar is de champagne? Zet de auto ook maar klaar, dan verkopen we de rolstoel bij het oud ijzer!”

Jammer dat de Conner ons niet eerder kon verheffen met zijn diepe wijsheid. Dan had de Wouter misschien niet moeten doodgaan aan ALS vorige maand …

Ik ga een nieuwe Facebookgroep starten, gewijd aan het Connerisme. Met als slogan: Conner for President! Zo gaat het toch nog eens in orde komen met dat ‘apenland’ van ons …

Bron: De Wereld Morgen