“We moeten dringend het voorschrijfgedrag van artsen onder de loep nemen”
Als het van Voka-topman Frank Beckx afhangt, zet Arizona in 2026 de hervormingstrein snel weer in gang. En deze keer rekent hij op duidelijke compromissen. “Als een regering moet vergaderen over de definitie van takeaway, dan zit er iets niet goed.”
Behalve het nieuwe jaar heeft kersvers Voka-baas Frank Beckx genoeg andere redenen om een fles champagne open te knallen. Zijn organisatie bestaat honderd jaar en staat misschien wel aan het toppunt van haar macht. Te meer omdat De Wever, die Voka vijftien jaar geleden “zijn baas” noemde, vandaag als premier in de Wetstraat 16 zit. “De premier en ik wisselen weleens whatsappjes uit, en we hebben een korte lijn met zijn entourage”, zegt Beckx. Als voormalig kabinetsmedewerker kent hij de ins and outs van de Belgische politiek. En hij is, zo zegt hij zelf, niet vies van het woord lobbyisme.
Mogen we zeggen dat Arizona uw droomregering is?
Frank Beckx: “O, ik zou daar voorzichtig mee zijn. Ik stel wel vast dat we met de verschillende regeringen goed kunnen samenwerken. En dat deze regeringen oor hebben naar de problemen van onze ondernemers. Arizona maakt de juiste keuzes en heeft naar Belgische normen grote ambities om te hervormen. Is het allemaal perfect nu? Neen. Het is een coalitie van vijf partijen die moeilijke compromissen moeten maken. En die compromissen blinken niet altijd uit in eenvoud.”
Bijvoorbeeld?
“Sommige compromissen voegen extra complexiteit toe. Kijk naar de btw-discussie: als een regering moet vergaderen over de definitie van takeaway, dan zit er iets niet goed. We zien die complexiteit ook in de centenindex. De maatregel zelf (de gedeeltelijke indexering van de hogere lonen, pensioenen en uitkeringen, red.) vinden we positief, maar het is jammer dat maar de helft ten gunste komt van de bedrijven. De rest vloeit terug naar de overheid via een nieuwe loonmatigingsbijdrage. Onze vrees is dat dat een permanente lastenverhoging wordt, ook als de centenindex stopt.”
Waar moet de regering zich in 2026 op focussen?
“Na de langdurig werklozen is de activering van de langdurig zieken dé grote politieke werf. We zitten vandaag met meer dan een half miljoen langdurig zieken in België en bij ongewijzigd beleid gaan we los richting de 700.000. We moeten op z’n minst die groei aftoppen. Werkgevers zullen meer moeten betalen voor hun werknemers die langdurig ziek zijn, maar daar mag het niet stoppen. Je gaat ook moeten kijken naar de rol van de mutualiteiten en van de artsen. Ik merk veel frustratie bij werkgevers, over het feit dat men hun mensen te snel voor een lange periode thuis zet.”
Schrijven artsen te snel briefjes uit?
“Er wordt vooral te lang voorgeschreven. Daardoor verliezen we uit het oog wat een persoon wel nog kan. Vandaag is het vaak zwart-wit: ofwel zit je ziek thuis en doe je niks, ofwel ben je 100 procent aan de slag. Daartussen zit een heel grijze zone. Dus ik denk inderdaad dat we dringend het voorschrijfgedrag van artsen onder de loep moeten nemen. De focus moet liggen op wat een persoon wel nog kan, via een ‘fit note’ (alternatief voor een ziektebriefje, red.). Dat voorstel hebben we zelf nog in het regeerakkoord gestoken.”
Wat is voor jullie de inzet van 2026?
“We gaan van ons jubileumjaar gebruikmaken om een nieuwe toekomstvisie uit te schrijven. Niet over onszelf, wel over de Vlaamse economie, en hoe die er binnen tien jaar kan uitzien. Economische groei zal daarbij centraal staan. We spreken vandaag veel over hervormingen die we moeten doen, en terecht. Maar wat ontbreekt is een groeiverhaal. We kunnen veel beter dan die schamele 1 procent groei. Onze ambitie moet op 2 procent liggen.”
Meer groei, dat wil natuurlijk iedereen.
“Is dat zo? Luister naar het discours van sommige politici of bepaalde drukkingsgroepen. Je hoort steeds vaker het idee dat we zonder groei kunnen. Dat we daar vrede mee moeten nemen. Dat we moeten ‘consuminderen’. Ik geloof daar niet in. Als iedereen zich blind blijft staren op een taart die kleiner wordt, dan krijg je alleen maar meer polarisatie en onvrede in de samenleving. Want voor alle duidelijkheid: groei gaat niet per se over meer winst of meer dividenden. Dat gaat over de welvaart van iedereen: over de pensioenen en over onze koopkracht.”
Wat is momenteel het grootste obstakel voor groei?
“De regulitis. Die is op alle domeinen doorgeslagen. De vorige Europese Commissie heeft sterk ingezet op de Green Deal. We gingen ons continent hertekenen en we dachten dat de rest van de wereld ons zou volgen. Niet dus. Groene doelstellingen zijn belangrijk, maar laat het aan ondernemingen om te kiezen hoe ze daar geraken. Bedrijven moeten tegenwoordig over alles rapporteren. Tot voor kort moesten werkgevers zelfs alle opleidingen die hun mensen volgen in een register bijhouden. Totaal absurd. Gelukkig heeft de regering dat ingezien en de regeling afgeschaft.”
De premier zei vorig jaar op jullie Voka Rentrée: “Een ondernemer die niet klaagt, daar is echt iets mis mee.” Heeft hij een punt?
“Goh, er is natuurlijk een verschil tussen een klacht en een noodkreet. Momenteel is het vooral dat laatste, en dan vooral bij onze industrie. Voka is de vertolker van die noodkreten: over de loonkosten, de energieprijzen, het vergunningenbeleid en noem maar op. Maar we zullen ook altijd oplossingen op tafel leggen.”
Bron: Made-in.be