Democratie en burgerdialoog

Democratie en burgerdialoog

De Duitstalige Gemeenschap, die in de media weinig aandacht krijgt, is een internationale pionier op het vlak van burgerberaadslaging. Sinds de invoering van het Ostbelgien Modell in februari 2019 kunnen burgers willekeurig aangewezen en gevraagd worden om een specifiek thema te bespreken om uiteindelijk aanbevelingen aan het parlement te richten. De Vrijdaggroep heeft dit systeem onder de loep genomen en zich de vraag gesteld of het een geloofwaardig alternatief kan zijn voor het representatieve model, en er zo toe kan bijdragen dat onze democratie opnieuw aantrekkelijk wordt. We onderzochten de sterke en zwakke punten en de praktische uitvoering ervan. En zelfs verder: is zo’n model reproduceerbaar elders in België?

 

Lees verder via:

https://www.v-g-v.be/nl/publicaties/rapporten/het-potentieel-van-de-burgerdialoog-in-belgi%C3%AB

 

 

75 jaar Verenigde Naties

75 jaar Verenigde Naties

Op 24 oktober vierden we het 75-jarig bestaan van de Verenigde Naties. Precies 75 jaar geleden trad het Handvest van de Verenigde Naties in werking, het resultaat van de Conferentie van Verenigde Naties in San Francisco in 1945.

De conferentie bracht op het einde van de Tweede wereldoorlog afgevaardigden van 50 landen samen. Later ondertekende ook Polen en werd zo ook één van de 51 originele lidstaten. De Verenigde Naties kwam officieel tot stand na de ratificatie van de meerderheid van de ondertekenaars van het Handvest, inclusief de 5 permanente leden van de Veiligheidsraad (China, Frankrijk, Sovjet-Unie, Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten). De Verenigde Naties werd gezien als een opvolging van de Volkenbond, die gelijkaardig internationale samenwerking voor vrede en veiligheid promootte.

Het Handvest is gebaseerd op de vier hoofddoelen die de Verenigde Naties naar voor schuiven. Ten eerste wil de Verenigde Naties de internationale vrede en veiligheid handhaven, ten tweede willen ze vriendschappelijke betrekkingen tussen de naties tot ontwikkeling brengen. Als derde willen ze internationale samenwerking tot stand brengen bij het oplossen van internationale vraagstukken van economische, sociale, culturele of humanitaire aard. Als laatste willen ze een centrum zijn voor de harmonisatie van het optreden van de naties.

75 jaar later, telt de Verenigde Naties 193 lidstaten die samen opnieuw voor een crisis staan met een enorme sociale en economische impact. De globale pandemie COVID-19 legt vandaag de nood bloot aan internationaal overleg en solidariteit om een antwoord te bieden op de crisis; Maar COVID-19 is niet de enige crisis waar de mensheid mee worstelt. “Een klimaatramp dreigt. De biodiversiteit is aan het ineenstorten. De armoede stijgt opnieuw. Haat verspreid zich. Geopolitieke spanningen escaleren. Nucleaire wapens blijven op scherp staan. Transformatieve technologieën bieden nieuwe opportuniteiten, maar hebben ook nieuwe bedreigingen aan het licht gebracht. De COVID-crisis pandemie legde de kwetsbaarheden van de wereld bloot. We kunnen ze enkel samen aanpakken.”, stelde Secretaris-Generaal António Guterres op de Algemene Vergadering van de VN in september.

In kader van het 75-jarig-bestaan nam de Algemene Vergadering van de VN in september een nieuwe politieke verklaring aan, die de toekomst van de Verenigde Naties verder moet sturen. De verklaring schuift twaalf doelstellingen naar voren, één daarvan blijft het promoten van vrede en het voorkomen van conflicten. De controle van wapenhandel, non-proliferatie en ontwapeningsakkoorden staan hierin centraal. Een voorbeeld hiervan is de Verbodsverdrag tegen kernwapens, dat vermoedelijk binnenkort in werking zal treden.

75 jaar later is er veel gebeurd, maar zijn de uitdagingen er niet kleiner op geworden. “Dringende inspanningen zijn nodig. We zijn hier niet om te vieren. We zijn hier om actie te nemen.”

http://www.vvn.be/

http://www.vvn.be/wereldbeeld/

https://vrede.be/wie-vrede/basistekst

 

 

Ziekenhuizen overbelast

Ziekenhuizen overbelast

Na zeven maanden dreigt een volledige ineenstorting van de ziekenhuizen. Dan wordt gekozen wie nog wordt verzorgd en wie sterft. Tijd om te wachten om te zien of de huidige maatregelen werken of niet, is er niet meer. Het is schandalig dat in een land als België met zo’n uitgebouwde farmaceutische sector en zo’n knowhow rond zorg dit kan gebeuren. Hoeveel mensenlevens gaan we nog verliezen om de “economie” (m.a.w. de winsthonger) in stand te houden?

Alle bedrijven die de veiligheid en gezondheid niet kunnen garanderen moeten dicht, met behoud van loon
Op de bazen kunnen we niet vertrouwen. Op 14 oktober had Pieter Timmermans van het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO) het lef om te zeggen: “Het is duidelijk dat het probleem in de privésfeer ligt, en in de universiteiten. Onze bedrijven hebben alles gedaan wat ze konden.” Dit werd tegengesproken in De Tijd van 29 oktober: een enquête toonde aan dat 67% van de onderzochte bedrijven de geldende veiligheidsmaatregelen verwaarloost.

Bij AB InBev was er een staking van een week nodig, als reactie op de besmetting van een tiental werknemers, voordat er verdere maatregelen kwamen. Op dinsdag 27 oktober waren een tiental winkels van Carrefour Market (Mestdagh) in staking als reactie op de willekeurige toepassing van veiligheidsmaatregelen, het niet respecteren van de werkuren, omdat werkenden plots allerhande nieuwe verantwoordelijkheden op zich moesten nemen, op het gebruik van honderden interimmers en studenten …

In België zijn er geen algemene gegevens over de besmettingshaarden (clusters). In andere Europese landen zijn er wel dergelijke cijfers. In Frankrijk bijvoorbeeld wijst een analyse van Santé Publique France erop dat bijna 25% van de nieuwe clusters (sinds de versoepeling) terug kan gebracht worden naar werkplekken (zowel in de private als de publieke sector). Een onderzoek van Geneeskunde voor het Volk komt tot eenzelfde cijfer met 21% van de besmettingen die op het werk gebeurden.

Alle bedrijven die de veiligheid en gezondheid niet kunnen garanderen, moeten we nu stilleggen onder de afdwingbare voorwaarde van behoud van loon. Dit is nodig om de huidige explosie van besmettingen te stoppen. Maar ook om personeel op vrijwillige basis vrij te maken om de gezondheidszorg te versterken, uiteraard volledig betaald. Dit geldt ook voor het onderwijs en de kinderopvang, zodat de samenleving de zorg opneemt van alle kinderen voor wie dit nodig is. Dit dient onder controle van democratisch verkozen hulpcomités van de werkenden georganiseerd te worden om daar waar zich dringende noden stellen een oplossing te bieden.

Onmiddellijke mobilisatie van alle beschikbare middelen en krachten
Het is onmogelijk om de gezondheidsnoden in te lossen zonder alles wat hiervoor nodig is op te eisen. Het is absurd dat er in België een tekort is aan tests en labo capaciteit als je weet hoe groot onze farmaceutische sector is. Het grootste kwaliteitscontrolecentrum ter wereld bevindt zich bijvoorbeeld in België bij GSK. Het personeel en de infrastructuur van de sector moeten worden ingezet zodat er bijvoorbeeld voldoende tests kunnen worden uitgevoerd en de resultaten ervan snel worden geanalyseerd. Deze sector aan de winstlogica onttrekken, is ook essentieel voor de productie en distributie van een toekomstig vaccin.

Alle deskundigen en artsen klinken unisono: het ontbreekt niet alleen aan bedden, maar ook aan..

Lees verder via en ook winstbejag-versus-onze-gezondheid

Extra loontrap onderwijs

Extra loontrap onderwijs

Vanaf volgend jaar komt er een extra loontrap voor leerkrachten met een lange staat van dienst. Zo wordt er een einde gemaakt aan het huidige loonplafond in het onderwijs, waarbij leerkrachten al na 27 jaar dienst hun hoogste loon bereikten. De extra loontrap zal er nu voor zorgen dat er na 36 jaar anciënniteit extra nettoloon bijkomt. Vlaams minister van Onderwijs Ben Weyts moest € 13 miljoen extra vrijmaken om deze belofte uit het verleden te honoreren. “Dit is een kwestie van waardering tonen voor mensen die hun hele loopbaan gewijd hebben aan ons onderwijs”, zegt Weyts. “We moeten deze ervaren leerkrachten koesteren”.

Tot nu toe bereikten leerkrachten na 27 jaar dienst hun loonplafond: daarna kwam er voor hen geen cent salaris meer bij. Dat was misschien logisch in het verleden, toen leerkrachten in de praktijk vaak al vanaf 56 jaar op (brug)pensioen konden gaan. Maar de pensioenleeftijd voor leerkrachten is de voorbije jaren stap voor stap opgetrokken. “Als we verwachten dat leerkrachten langer voor de klas staan, dan moeten we hen ook meer naar waarde schatten”, vindt Vlaams minister van Onderwijs Ben Weyts.
Er komt nu vanaf 1 januari 2021 een extra loontrap voor leerkrachten met een lange staat van dienst. Concreet zal er vanaf 36 jaar anciënniteit opnieuw nettoloon bijkomen. De loonsverhoging zal variëren tussen verschillende profielen, maar heel wat personeelsleden zullen al snel ongeveer € 70 netto extra per maand krijgen. Die extra loontrap heeft ook een gunstig effect op de berekening van het pensioen.

Weyts lost nu een belofte uit de vorige regeringstermijn in, al moest hij daarvoor wel € 13 miljoen extra middelen vrijmaken. “Er bleken een pak meer personeelsleden in aanmerking te komen dan aanvankelijk geraamd. Maar ik wou absoluut woord houden. Dit is een kwestie van erkentelijkheid voor leerkrachten die in al hun jaren dienst duizenden jongeren gevormd hebben”, zegt Weyts.
De salarissen van álle leerkrachten zullen vanaf 1 januari 2021 ook verhoogd worden met +1,1% (ten opzichte van augustus 2018). Ook dat is een belofte van de vorige regering die nu ingelost wordt. “Investeren in onderwijskwaliteit is ook investeren in leerkrachten. We doen deze lineaire loonsverhoging bovenop de periodieke indexeringen omdat de lonen in het onderwijs gelijke tred moeten houden met vergelijkbare sectoren”, zegt Weyts. “Niemand gaat voor een klas staan omwille van het geld, maar we moeten onze leerkrachten wel fair blijven verlonen”. Bron: N-Va

Acties tegen belastingontduikers

Acties tegen belastingontduikers

Vorig jaar heeft de Belgische fiscus een recordaantal bankrekeningen van belastingplichtigen ingekeken, om te achterhalen of mensen met belastingschulden nog ergens een rekening verbergen. Als dat zo is, legt hij er beslag op, schrijft De Tijd.

Sinds 2014 bestaat er op het niveau van de Nationale Bank van België een register met alle Belgische bankrekeningnummers van mensen, bedrijven en andere rechtspersonen. De fiscus mag dat Centraal Aanspreekpunt gebruiken voor onderzoeken naar belastingfraude en om belastingen te innen. In het eerste jaar deed de fiscus dat 2.722 keer, in 2015 al 9.946 keer, en het voorbije jaar zelfs 41.280 keer.

Na de eerste jaarhelft van 2020 staat de teller al op 26.219 keer. Het gaat hier niet om een strijd tegen de grote en omvangrijke belastingfraude. De Bijzondere Belastinginspectie, die zich bezighoudt met de aanpak daarvan, dook vorig jaar 927 keer in bankrekeningen. Dat is minder dan de vorige jaren: 1.016 keer in 2018 en 1.828 keer in 2017. De gewone belastingcontroleurs van de administratie van de Fiscaliteit deden het vorig jaar ‘slechts’ 2.187 keer, tegenover 2.139 keer het jaar voordien.

Acties tegen wanbetalers
Vooral de administratie van de Inning en Invordering spant de kroon. Zij doorzocht vorig jaar liefst 38.161 keer het register van de bankrekeningnummers. Dat is meer dan dubbel zoveel als in 2016, toen dat slechts 15.360 keer gebeurde. Die administratie houdt zich bezig met de snelle inning van belastingen en onderneemt daarnaast acties tegen wanbetalers met belastingschulden.

‘Voor de invordering van belastingschulden is het zeer efficiënt dat we nu meteen kunnen nagaan welke rekeningen mensen allemaal hebben. Vroeger hadden we daar geen volledig zicht op’, zegt FOD Financiën-woordvoerder Francis Adyns. ‘Het volstaat dat we een rekening terugvinden die we nog niet kenden om er ‘derdenbeslag’ op te leggen.’ De tussenkomst van een deurwaarder is in dat geval niet nodig. Bron: De Tijd