De geschiedenis van de krijgskunst is weer terug op het wereldtoneel. De oorlog in Oekraïne maakt dat pijnlijk duidelijk. Oorlogen zijn cesuren, ze laten littekens na met jarenlange impact op de internationale relaties. Tot ver na het sluiten van het vredesverdrag blijven de gevolgen nazinderen.
Luc De Vos, emeritus professor militaire geschiedenis, brengt inzicht in de strategie en tactiek van de krijgskunst. Helder en toegankelijk fileert hij de westerse oorlogsgeschiedenis, van de prehistorie tot vandaag. Hij brengt de principes en de regels van het oorlogvoeren in kaart – te land, ter zee of in de lucht; en laat de belangrijkste militaire theoretici uit de Chinese, Romeinse en Europese geschiedenis aan het woord. Aan de hand van zes cruciale veldslagen in de wereldgeschiedenis toetst hij de theorie aan de praktijk.
De overheersende rol van de media, de subtiele psychologische strategieën zoals fake news en valse vlag-operaties slaan de brug naar de actualiteit. Meer dan ooit wordt de oorlog uitgevochten op het internet.
De N-VA dient een wetsvoorstel in dat de afschaffing van de Senaat moet mogelijk maken. Concreet willen de N-VA-senatoren enkele grondwetsartikelen voor herziening vatbaar verklaren zodat de Senaat bij een volgende grondwetsherziening definitief kan opgedoekt worden.
Bij de stichting van België werd gekozen voor een tweekamerstelsel met een Kamer van Volksvertegenwoordigers en een Senaat. Sinds de oprichting staat de Senaat ter discussie en zoekt de politiek naar een zinvolle en duurzame invulling voor de tweede kamer. Bij de laatste hervorming van 2014 werd de Senaat omgevormd tot een ‘deelstatenkamer’, een assemblee waarin vertegenwoordigers van de deelstaatparlementen met elkaar in dialoog kunnen treden en zich onder meer over grondwetsherzieningen buigen.
N-VA heeft vragen bij het kostenplaatje van de Senaat, 39 miljoen in het werkjaar 2020, ondanks die uiterst beperkte rol. ‘Met deze bevoegdheden en dit takenpakket biedt de Senaat geen enkele meerwaarde. Meer nog, ik stel vast dat vele partijen de Senaat gebruiken om deelstatelijke bevoegdheden toch op het federale niveau te agenderen’, vindt N-VA-fractieleider Karl Vanlouwe.
Hij wijst erop dat ook andere politieke partijen regelmatig voorstellen lanceren over de toekomst van de Senaat. Stephanie D’Hose (Open VLD) riep afgelopen januari nog op tot afschaffing van de instelling waarvan zij de huidige voorzitter is. Ook de federale regering kondigde in de marge van haar laatste begrotingsakkoord van 11 oktober 2022 aan te zullen reflecteren over een afbouwscenario van de Senaat.
De N-VA vreest echter dat dit opnieuw zal leiden tot uitstel. ‘Het enige mogelijke afbouwscenario voor de Senaat is de afschaffing ervan. Dat is de grootste besparing’, stelt de partij. ‘Het is nu tijd voor de andere partijen in de Senaat om kleur te bekennen en ons voorstel te steunen.’
Voor Vanlouwe moet de overheid in deze tijden van energiecrisis en torenhoge inflatie ‘meer dan ooit als een spaarzame huisvader omspringen met beschikbare middelen. Een afschaffing van de Senaat is een sterk signaal aan de burgers: ook de politiek moet besparen’, besluit de N-VA-fractieleider.
Recensie: ‘Ten derden male’ van Jos Geysels en Erik Vlaminck is alweer een noodzakelijk pamflet tegen armoede
Dat Jos Geysels en Erik Vlaminck in acht jaar tijd hun derde pamflet tegen de armoede moeten schrijven, zegt genoeg. Almaar meer Belgen moeten het met minder stellen.
In 2021 groeide het vermogen van de Belgen met 62,4 miljard euro, waarvan om en bij de 45 miljard afkomstig was van winsten uit beleggingsfondsen en aandelen. Het gemiddelde vermogen van de Belg kwam daardoor op 351.330 euro uit, waarmee hij op de zevende plaats stond op de wereldranglijst. Tegelijk liepen 2.199.000 Belgen in hetzelfde jaar het risico op armoede of sociale uitsluiting en zat negen procent van de bevolking onder de armoedegrens. Het aantal mensen dat een leefloon kreeg was in tien jaar met veertig procent gestegen tot rond de 150.000.
Het zijn hallucinante cijfers die Jos Geysels en Erik Vlaminck opsommen in hun pamflet Ten derden male. Dat is, zoals de titel al laat vermoeden, het derde in een reeks die in 2014 begon met De schande en de keerzijde en vijf jaar later werd gevolgd door Uit woede en onbegrip. Maar ten goede is er nog niet veel veranderd. De kinderarmoede is even met een procent gedaald, moeten de auteurs toegeven, maar voor het overige is het allemaal kommer en kwel. Er is een gebrek aan sociale woningen en de Vlaamse overheid maakt daarom de criteria strenger in plaats van meer woningen te voorzien. Er zijn heel wat zaken waar mensen in armoede recht op hebben, alleen worden ze verondersteld daar zelf het bewijsmateriaal voor aan te leveren. Dat is niet altijd eenvoudig, waardoor soms de helft van de rechthebbenden uit de boot valt.
Corona en de klimaatverandering hebben de kloof tussen rijk en arm alleen maar groter gemaakt, lezen we. Het aantal aangelegde privézwembaden steeg in 2021 met een derde, terwijl er almaar meer openbare zwembaden dichtgaan en niet worden vervangen omdat de armlastige lokale besturen het niet meer kunnen betalen. En wie profiteert er van de subsidies voor zonnepanelen, warmtepompen en thuisbatterijen? Degenen die ze zich kunnen veroorloven, terwijl zij die aangewezen zijn op de private huurmarkt vaak alleen maar kunnen dromen van een goed geïsoleerd en dus energiezuinig huis.
Geysels en Vlaminck beperken zich niet tot klagen. Ze dragen ook oplossingen aan. Zo pleiten ze voor een vermogensbelasting — ook al hebben we die al, maar dan in verkapte vorm en onder een heel aantal andere namen — en voor een fatsoenlijk leefloon dat minstens de hoogte van de armoedegrens bereikt, wat nu het geval niet is. Ze willen ook dat alle verdoken kosten uit de energiefactuur gehaald worden en opnieuw betaald worden met belastinginkomsten, zoals dat vroeger het geval was, en waardoor de kleinste verdieners eraan konden ontsnappen.
Is Ten derden male een goed boek? Nee, daarvoor is het te veel een aframmeling van cijfers en snel op elkaar volgende opmerkingen. Maar een pamflet als dit lees je niet voor de stijl of de spitsvondige formuleringen. Het is een noodzakelijk boek, daar draait het om, en iedereen met het hart op de juiste plaats hoopt dat het nooit een vierde maal geschreven moet worden.
Het onderwijs gaat net als alle openbare diensten gebukt onder een chronisch gebrek aan middelen. Alle hervormingen, met in 2015 nog het Excellentiepact langs Franstalige kant, hebben de situatie enkel erger gemaakt. Veel personeelsleden uit het onderwijs begrijpen dat die hervormingen niet gericht waren op het verbeteren van de pedagogische taken van het onderwijs, maar op het verder besparen en uiteindelijk privatiseren van onderwijs.
door een delegee van ACOD Onderwijs
De situatie op de scholen is ernstig. De leerlingen zijn het beu en het personeel is dat ook. Aan de start van het schooljaar hadden alle media aandacht voor het lerarentekort. Dat tekort is zeer reëel en levert grote problemen op zoals de overbelasting van de andere leerkrachten, vele uren zonder les voor de leerlingen … Op 14 september wijdde de RTBF een “onderzoeksrapport” aan dit onderwerp onder de titel “Scholen wanhopig op zoek naar leerkrachten.” (1) Helaas bleef het bij vaststellingen van de crisis zonder in te gaan op de oorzaken ervan.
Om een zicht te krijgen op de oorzaken van de crisis in het onderwijs had de openbare omroep het woord kunnen geven aan de duizenden personeelsleden van het Franstalig onderwijs die de afgelopen maanden op straat kwamen. Op 10 februari waren ze met 10.000 in de straten van Brussel in wat de tot dan toe grootste onderwijsbetoging sinds 2011 was. Het ging nu echter niet om een eenmalige betoging. Er was een actieplan met betogingen in Bergen in maart (7.000 aanwezigen) en in Luik in mei (15.000 aanwezigen). Deze acties brachten al het ongenoegen over de tekorten inzake infrastructuur, aantal collega’s, verloning … samen.
1996: de vorige grote beweging in het Franstalig onderwijs
Dit is de eerste massabeweging in het Franstalig onderwijs sinds de acties van 1996. Toen werd geprotesteerd tegen de plannen van minister van Onderwijs Laurette Onkelinx (PS). Haar ‘plan’ werd op 2 april 1996 door het parlement van de Franse Gemeenschap goedgekeurd. (2) “Het doel is een besparing van 5 miljard Belgische Frank [bijna 125 miljoen euro]. Om dat te bereiken, worden scholen met minder dan 400 leerlingen opgeheven of samengevoegd. Daarnaast worden 3.000 jobs geschrapt in het secundair onderwijs.” (3) Het onderwijs in België had eerder al geleden onder de verdeling tussen de gemeenschappen. De overdracht van de bevoegdheden ging immers niet gepaard met een overdracht van voldoende middelen.
Het personeel en de scholieren gingen in 1996 over tot hardnekkig verzet tegen de besparingen en de achteruitgang van hun studie- en arbeidsomstandigheden. “Nog voor de eerste betogingen vanaf februari waren er schoolstakingen. Die zouden vier maanden duren. Ondertussen organiseerde het personeel een rotatie van acties. Luik, Charleroi, Namen, Brussel: elke week was er ergens anders een grote betoging met soms tot 40.000 aanwezigen.” (4)
De scholieren maakten deel uit van de strijd. Ze waren georganiseerd in comités waarbij ze meetings en betogingen voorbereidden waar ze soms met duizenden op aanwezig waren. Er waren heel wat scholierenbetogingen. Dit gaf wat ademruimte voor het personeel, zeker toen de stakingsdagen na verloop van tijd op hun inkomen drukten. Zonder de hulp van de scholieren hadden ze de strijd niet zo lang kunnen volhouden. Zowel het personeel als de scholieren was woedend en vreesde dat de situatie in het onderwijs nog slechter zou worden. Ze eisten meer middelen voor onderwijs. Daarbij konden ze op solidariteit van personeel uit andere sectoren rekenen. Delegaties arbeiders van Forges de Clabecq en Caterpillar namen deel aan de betogingen.
De Franse Gemeenschap bespaarde geld door de staking en de regering hield vol tot de beweging uitgeput raakte. Er werd geen enkele toegeving gedaan. De spanningen tussen betogers en de politie werden groter, maar ook die tussen de betogers en de Parti Socialiste die verantwoordelijk werd geacht voor de besparing.
Ondanks deze gedenkwaardige strijd zette Onkelinx haar plan door in april, vlak voor het einde van het schooljaar met de examens en de deliberaties. De chantage is bekend: het einde van het schooljaar mag in het belang van de scholieren niet verstoord worden. Daarna kwam de zomervakantie. De vakbonden beloofden dat de beweging zou doorgaan na de zomer, maar in september gebeurde er niets meer.
Lessen uit 1996
Wat kunnen we onthouden van deze maanden van intense strijd? De door scholieren opgezette organisatie, de kracht van een gemeenschappelijk vakbondsfront en de afwisselende stakingen zijn zeker elementen die we kunnen meenemen naar toekomstige acties. Om echt voldoende middelen af te dwingen voor het onderwijs, dat betekent middelen op basis van de behoeften, is er steun van de hele samenleving nodig: alle sectoren, alle ouders en alle scholieren.
Om ervoor te zorgen dat de acties die dit jaar al zijn ondernomen niet voor niets zijn geweest, is het belangrijk dat we niet opgeven. De volgende actiedag is 13 oktober met een staking en betoging in Namen om “in goede omstandigheden te studeren en te werken.” We kunnen dat best voorbereiden met personeelsvergaderingen, werkonderbrekingen, collectieve discussies … We kunnen onze eisen verdedigen op de algemene vakbondsacties in aanloop naar de algemene staking van 9 november. En uiteraard is er die stakingsdag van 9 november. Zo kunnen we verschillende sectoren verenigen en samen strijden voor onze gemeenschappelijke eisen.
Voetnoten
1) “Onderzoek: scholen wanhopig op zoek naar leerkrachten”, https://urlz.fr/jg1M, RTBF, geraadpleegd op 21/09/22.
2) “Les grèves de 1996 détiennent le record de longueévité de suspension des cours”, RTL, https://urlz.fr/jdUT, geraadpleegd op 15/09/22.
3) idem
4) “L’histoire continue: 1996, c’est la guerre entre Laurette Onkelinx et les enseignants”, RTBF, https://urlz.fr/jeGH, geraadpleegd op 19/09/22.
Onderwijspartners keuren najaarsplan goed: coronabarometer is terug van weggeweest, maar scholen blijven maximaal open
De Vlaamse scholen moeten de deuren de komende weken maximaal openhouden, ook als het aantal coronabesmettingen verder zou toenemen. Dat staat in het najaarsplan dat de onderwijspartners afgeklopt hebben. Scholen zullen opnieuw met een coronabarometer werken met vier kleuren afhankelijk van de viruscirculatie en gekoppeld aan regels rond mondmaskers, ventilatie en afstand houden.
De onderwijspartners willen het zekere voor het onzekere nemen: als de coronacijfers deze winter opnieuw sterk de hoogte in zouden gaan, kan het onderwijs teruggrijpen naar een coronabarometer. Die moet ervoor zorgen dat de scholen zo lang mogelijk open kunnen blijven.
Collectieve sluitingen van scholen zijn in het najaarsplan dan ook niet voorzien, zegt bevoegd Vlaams minister Ben Weyts (N-VA). “Als scholen sluiten, dan zijn in eerste instantie de meest kwetsbare kinderen en jongeren de dupe”, stelt hij. “Ook in coronaperiodes moet het recht op leren van alle kinderen en jongeren onze eerste prioriteit zijn.”
Vier kleuren
De barometer werkt met vier kleuren (groen, geel, oranje en rood) en legt per kleur de maatregelen vast waaraan scholen zich op dat moment moeten houden. Bijkomende, strengere maatregelen zijn lokaal ook mogelijk, al moet dat zeer uitzonderlijk blijven. Die moeten ook steeds genomen worden in samenspraak met de preventieadviseur en op basis van de lokale risicoanalyse.
In het algemeen wordt steeds aangeraden om goed te blijven ventileren en de CO2-concentratie in klaslokalen, eet- en vergaderzalen goed op te volgen. Wie zich ziek voelt, moet thuis blijven en wordt aanbevolen een test af te nemen. En ook de hand- en hoesthygiëne blijven belangrijk.
Hieronder vind je de maatregelen per kleur. Bij code “groen” zijn geen extra maatregelen nodig.
Geel
Bekijk of activiteiten buiten georganiseerd kunnen worden.
Probeer afstand te houden waar mogelijk en vermijd drukte aan de schoolpoort.
Mondmaskers zijn niet verplicht.
Oranje
Organiseer zoveel mogelijk activiteiten buiten.
Probeer afstand te houden, zeker in lokalen waar groepen samenkomen zoals in de refter of leraarskamer, en vermijd drukte aan de schoolpoort.
Leerlingen in het basisonderwijs dragen geen mondmasker, volwassenen en leerlingen in het secundair onderwijs moeten een mondmasker dragen als er een mondmaskerplicht geldt in andere maatschappelijke sectoren.
Vergader maximaal digitaal.
Volg de regels rond telewerk van de brede samenleving in functies waar dat kan.
Niet-essentiële derden op school zijn niet aangewezen.
Leerlingen krijgen maximaal een vaste plaats in de klas.
Rood
Organiseer zoveel mogelijk activiteiten buiten.
Probeer afstand te houden, zeker in lokalen waar groepen samenkomen zoals in de refter of leraarskamer, en vermijd drukte aan de schoolpoort.
Leerlingen in het basisonderwijs dragen geen mondmasker, volwassenen en leerlingen in het secundair onderwijs moeten een mondmasker dragen als er een mondmaskerplicht geldt in andere maatschappelijke sectoren.
Vergader enkel digitaal.
Volg de regels rond telewerk van de brede samenleving in functies waar dat kan.
Niet-essentiële derden op school zijn niet toegelaten. Oudercontacten verlopen digitaal en schoolbezoeken kunnen enkel in het kader van een eerste inschrijving en op reservatie.
Leerlingen krijgen maximaal een vaste plaats in de klas.
Vermijd binnen maximaal het vermengen van klasgroepen.
Meerdaagse uitstappen met overnachting volgen de regels voor jeugd- en sportkampen.
Wij gebruiken cookies om de werking van onze website te verbeteren
Functional Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistics
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een website of over verschillende websites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.