by admin | jul 7, 2024 | Onderwijs
Heb je eindelijk dat felbegeerde diploma in handen? Proficiat! Maar vóór je in de zetel ploft om wekenlang je favoriete series te bingewatchen of op reis vertrekt met je kameraden, maak je best werk van de administratieve rompslomp die op je ligt te wachten.
Wie net van de schoolbanken komt, is ongetwijfeld door het dolle heen. Geen dikke cursussen meer om te doorploeteren, geen examens die je hart op hol doen slaan. Maar vrijwel onmiddellijk donder je van die roze wolk als je mama je vraagt: ‘ben je al met alles in orde’? Met deze handige checklist is ‘ja’ antwoorden heel simpel.
1. Schrijf je in als werkzoekende
Als je van de schoolbanken komt, is het logisch dat je zo snel mogelijk aan de slag gaat. Een van de tewerkstellingsdiensten in ons land helpt je daar maar wat graag bij. Zo organiseren ze opleidingen waarin je je verder kunt ontplooien en matchen ze werkzoekenden met hun vacatures. Waar kun je terecht?
- Wie in Vlaanderen woont, schrijft zich in bij VDAB
- Brusselaars kunnen terecht bij Actiris
Wil je nog even profiteren van je vrijheid? Stel je inschrijving dan zeker niet uit. Als je één jaar nadat je bent afgestudeerd nog geen werk hebt, en jonger dan 25 bent, heb je recht op een inschakelingsuitkering. Let wel: je krijgt na je inschrijving vijf opdrachten (denk maar aan het opstellen van je cv) die je binnen de maand afgewerkt moet hebben. Hou daar dus zeker rekening mee.
Heb je binnen het jaar een job gevonden? Dan word je automatisch uitgeschreven bij de tewerkstellingsdienst.
Go for happy! Start hier je zoektocht naar je eerste job!
2. Sluit je aan bij een ziekenfonds
Wie in de beroepsinschakelingstijd zit en jonger is dan 25 jaar blijft sowieso verzekerd bij het ziekenfonds van zijn of haar ouders. Maar als dat niet het geval is, moet je een eigen ziekteverzekering afsluiten. Zo krijg je niet alleen een deel van je dokters- en apothekerskosten terug, maar heb je vaak ook recht op een gedeeltelijke terugbetaling van je bril, sportactiviteiten, een bezoek aan de psycholoog of de diëtist, …
Geen idee waar te beginnen? We zetten de ziekenfondsen even op een rijtje:
Meestal kiezen jongeren dezelfde mutualiteit als hun ouders, maar dat is niet altijd voordelig. Alles hangt af van je eigen leven. Draag je lenzen, ga je graag op reis en ben je een fervente sporter? Dan kijk je best welk ziekenfonds de grootste terugbetaling voorziet als het gaat om oogzorgen, reisvaccinaties en sportabonnementen.
Vergeet ook geen hospitalisatieverzekering af te sluiten, tenzij je zicht hebt op een job en zo’n verzekering in je loonpakket zit.
FAQ: Alles wat je moet weten in je eerste job…
3. Vergeet de familiale verzekering niet
Je medische kosten zijn intussen gedekt, maar wat als je per ongeluk de televisie van een vriend kapot maakt of de brievenbus van de buren omverrijdt? Daarvoor heb je een familiale verzekering nodig. Die dekt de kosten wanneer je schade berokkent aan derden. Zo’n verzekering is niet verplicht, maar kan je wel een hoop kopzorgen besparen.
Let wel: als je nog bij je ouders woont, val je automatisch onder hun familiale verzekering. Pas als je plannen hebt om alleen te gaan wonen, is het niet slecht om eens bij een verzekeringsmakelaar aan te kloppen.
Bekijk ook onze e-gids: Klaar voor je eerste job!
4. Verwittig het kinderbijslagfonds
Je weet vast wel dat je ouders een financieel duwtje in de rug kregen om je groot te brengen. Dat noemde men tot 2019 het ‘kindergeld’, maar valt nu onder de noemer ‘Groeipakket’. Eens je afgestudeerd bent, kun je prima zelf op eigen benen staan en heb je bijgevolg geen recht meer op dat kindergeld. Laat dat even weten aan het kinderbijslagfonds.
Doe je dat niet? Als je ouders nadien nog geld ontvangen, kan het fonds dat terugeisen. Vraag dus na welke dienst het kindergeld uitbetaalt, of neem een kijkje op de website van de Vlaamse overheid. Hou zeker het rijksregisternummer van je ouders bij de hand!
5. Vergeet je jeugdvakantie niet
Pas afgestudeerden die aan de slag zijn, hebben meestal nog geen recht op vakantiedagen. Dat wordt namelijk berekend op het aantal gewerkte dagen van het jaar voordien. Maar wie jonger is dan 25 jaar en minstens een maand heeft gewerkt in het jaar dat ie afstudeerde, heeft wel recht op jeugdvakantie. Een aanvraag indienen kan bij de RVA.
Extra: Word ik betaald als ik jeugdvakantie neem? Sluit aan bij Neutr-On, www.neutr-on.be
by admin | jul 7, 2024 | Onderwijs
Heb je dit jaar geen recht op vakantie omdat je het jaar ervoor niet gewerkt hebt? Bijvoorbeeld omdat je pas van school komt of werkloos was? Geen nood: dankzij aanvullende vakantie krijg je toch 4 weken betaalde vakantie.
In de privésector heb je enkel recht op 4 weken betaalde vakantie als je het jaar ervoor 12 maanden gewerkt hebt.
Aangezien dit nadelig is -als je bijvoorbeeld pas afgestudeerd bent of een tijd werkloos was- bedacht de overheid het systeem van aanvullende vakantie.
Wat houdt aanvullende vakantie in?
Dankzij aanvullende vakantie krijg je 4 weken betaalde vakantie, ook al heb je het jaar ervoor niet gewerkt. Deze vakantie wordt -net zoals de gewone vakantie- gedekt door het vakantiegeld.
Let wel: het aantal dagen aanvullende vakantie dat je krijgt, staat in verhouding tot het aantal maanden dat je al gewerkt hebt.
Begin je bijvoorbeeld pas op 1 juli te werken, dan kan je vóór 31 december 2 weken aanvullende vakantie opnemen (en geen 4 weken aangezien je maar 6 maanden gewerkt hebt en geen 12).
Wanneer heb ik recht op aanvullende vakantie?
Om recht te hebben op aanvullende vakantie, moet je aan 3 voorwaarden voldoen.
1. Je start met werken of herstart met werken na een stopzetting of volledige opschorting van je arbeidsovereenkomst.
Bijvoorbeeld:
- Je komt pas van school en vindt werk.
- Je was volledig werkloos en gaat terug aan de slag.
- Je stapt over van de overheid naar de privésector.
- Je werkte deeltijds en begint voltijds te werken.
- Je gaat terug aan de slag na voltijds ouderschapsverlof of tijdskrediet.
- Je wordt loontrekkend nadat je zelfstandig was.
2. Je hebt minstens 3 maanden gewerkt.
Je krijgt pas aanvullende vakantie als je in de 12 maanden na het starten of herstarten minstens 3 maanden (90 kalenderdagen) gewerkt hebt. Deze 3 maanden moeten in een en hetzelfde kalenderjaar vallen.
3. Je gewone vakantie is uitgeput.
Hoe vraag ik aanvullende vakantie aan?
- Ben je een bediende?
Vraag aanvullende vakantie aan bij je werkgever. Je kan dit mondeling doen, schriftelijk of via een bedrijfsformulier. - Ben je een arbeider of niet-zelfstandige kunstenaar?
Download het aanvraagformulier voor aanvullende vakantie, vul het in, laat een deel invullen door je werkgever en bezorg het aan de Rijksdienst voor Jaarlijkse Vakantie.
Ook interessant
Wil je meer info over aanvullende vakantie? Surf naar de website van de Rijksdienst voor Jaarlijke Vakantie: rjv.fgov.be. Ben je jonger dan 25 en heb je in het jaar dat je afstudeerde minstens een maand gewerkt? Dan heb je recht op jeugdvakantie
Jeugdvakantie zijn vakantiedagen die betaald worden door RVA ter aanvulling van je onvolledige recht op gewone betaalde vakantie.
Hoe vraag ik jeugdvakantie aan?
Bezorg na de eerste maand waarin je jeugdvakantie opnam het ingevulde aanvraagformulier C103-jeugdvakantie werknemer aan je uitbetalingsinstelling HVW, Hulpkas.
Een voorbeeld: heb je recht op drie weken jeugdvakantie en neem je deze vakantie op in april (twee dagen), in juli-augustus (twee weken) en in december (de rest). Dan moet je je aanvraag doen in april.
by admin | jul 6, 2024 | Onderwijs
Ouders klagen tekort aangepast onderwijs voor kinderen met een beperking aan in Brussel.
De schoolvakantie is aangebroken: voor de meeste kinderen een zorgeloze periode. Bij 900 kinderen met een beperking en hun ouders staat het water echter aan de lippen. Zij hebben nog steeds geen zicht op een school waar ze op in september kunnen starten. Veel kinderen wachten al twee of drie jaar op een plaats. Ondertussen missen ze ontwikkelingskansen die ze niet meer kunnen inhalen en blijven ouders soms noodgedwongen thuis om voor hen te zorgen.
Volgens Perron B(uitengewoon) – een actiegroep van zorgouders en zorgprofessionals – kan het anders. Eind april trokken ze aan de alarmbel nadat de cijfers van het Antwerpse meld je aan systeem bekend werden. Ze deelden een video van hun kinderen in de wachtkamer van het onderwijs, die 700.000 keer werd bekeken. Ive De Saeger, woordvoerder: “We wilden de hallucinante wachtlijsten aankaarten en een gezicht geven aan alle wachtende kinderen. Want zij worden nu vergeten in onze maatschappij en moeten maar een lotje trekken om naar school te gaan.”
Om het probleem onder de aandacht te brengen van de nieuwe beleidsploeg, vatten de ouders in totaal vier keer post aan het Vlaams Parlement in Brussel. Vandaag sloten ze hun actie af, niet toevallig vlak voor de installatievergadering van het nieuwe Parlement. Zo’n kinderen, ouders, familie, vrienden, leerkrachten, begeleiders en andere zorgprofessionals verzamelden er deze middag om een ander beleid te eisen.
Nena De Roey, woordvoerder: “We staan hier in naam van de naar schatting 900 kleuters en lagereschoolkinderen die nog steeds wachten op passend onderwijs. Dat de nood hoog is, blijkt ook uit de reacties in de petitie die we uitstuurden. Die werd getekend door 7.682 mensen. Zij deelden ook 4.818 persoonlijke verhalen, meningen en ideeën die we bundelden in een lijvig document.”
Aan politieke belangstelling ontbrak het alvast niet: Loes Vandromme, Jeremie Vaneeckhout, Nadia Naji, Koen Daniëls, Bogdan Vanden Berghe en Griet Vanryckegem kwamen hun steun betuigen en namen de resolutie in ontvangst. Ook Melissa Depraetere reageerde eerder al positief op het voorstel. Daarna trok de groep naar het Vlaams Parlement om de petitie en de resolutie af te geven.
Maar hoe kan het dan anders? Daarvoor werkte de actiegroep een plan uit. “We stellen in onze resolutie een aanpak voor van ingebedde klassen”, zegt Steven Wouters, directeur van mfc Merlijn. “Dit systeem is in Vlaanderen nog niet uitgewerkt maar kan volgens ons de plaatstekorten op een snelle en efficiënte manier aanpakken. Het is een moderne vorm van inclusie waarbij kinderen met extra zorgnoden in een aangepaste klas zitten in een reguliere school. Zo kunnen ze dichtbij huis naar school gaan en toch nog samen turnen of spelen met leeftijdsgenoten uit de buurt.”
Volgen Perron B(uitengewoon) is het haalbaar om tegen september 2026 een einde te maken aan de aanslepende wachtlijsten. Met de nodige politieke wil kan elke kind naar de klas: in een reguliere klas met ondersteuning, in een ingebedde klas of in het buitengewoon onderwijs.
Bron: Dewereldmorgen.be
by admin | jul 6, 2024 | Sectoren
In België lopen vrouwen een dubbel zo hoog armoederisico als mannen. Dat komt onder meer omdat vrouwen meer drempels ervaren op de arbeidsmarkt. Vrouwenbeweging ZIJkant en het Netwerk tegen Armoede registreerden de hindernissen die deze vrouwen ondervonden, zoals de combinatie van vroege en late shifts met de zorg voor kinderen, de taalbarrière, problemen met mentaal en fysiek welzijn en discriminatie.
In een toolkit en een podcast formuleren de progressieve vrouwenbeweging ZIJkant en het Netwerk tegen Armoede aanbevelingen voor beleidsmakers, werkgevers en trajectbegeleiders om vrouwen in armoede aan een duurzame job te helpen.
Met het project Sterk Vrouwenwerk begeleidden beide organisaties gedurende anderhalf jaar twee groepen vrouwen uit Antwerpen en Gent in het vinden én houden van een job bij Colruyt Group. Tijdens dit traject brachten ze drempels in kaart en zochten samen met het retailbedrijf naar oplossingen.
In België lopen vrouwen een dubbel zo hoog armoederisico als mannen (28 procent bij vrouwen versus 13 procent bij mannen). Dat komt onder meer omdat vrouwen meer drempels ervaren op de arbeidsmarkt. Vast en werkbaar werk is geen wondermiddel, maar kan een opstap zijn om uit armoede te geraken. De toegang tot de arbeidsmarkt vergemakkelijken voor niet-beroepsactieven is alvast ook de ambitie van onze regeringen, die streven naar een tewerkstellingsgraad van 80 procent.
Het project
Met het project Sterk Vrouwenwerk bundelden het Netwerk tegen Armoede en ZIJkant het voorbije anderhalf jaar de krachten om twee groepen vrouwen in Antwerpen en Gent te begeleiden richting een duurzame job bij Colruyt Group.
Ze registreerden de hindernissen die deze vrouwen ondervonden, zoals de combinatie van vroege en late shifts met de zorg voor kinderen, de taalbarrière, problemen met mentaal en fysiek welzijn en discriminatie op de arbeidsmarkt of huurmarkt. Samen met Colruyt Group werkten de organisaties bij de retailpartner ook aan een meer inclusieve werkvloer.
Op 3 juli hebben de organisaties een toolkit met de bevindingen van het project Sterk Vrouwenwerk gelanceerd. De kit bevat concrete (beleids)aanbevelingen voor trajectbegeleiders, bedrijven en politici om de kansen op de arbeidsmarkt van vrouwen in armoede te versterken. De verhalen van de vrouwen werden samen met de inzichten van experts vastgelegd in een toegankelijke podcast.
Onze beleidsaanbevelingen
Werk vinden én houden lukt alleen als je ook kan rekenen op toegankelijke kinderopvang, een dak boven je hoofd en toegang tot basisvoorzieningen. We vragen aan de Vlaamse Regering om werk te maken van een integrale en intensieve trajectbegeleiding op maat. Een doorgedreven samenwerking tussen organisaties kan leiden tot betere toegang tot huisvesting en kinderopvang, competentieversterking en betaalbare gezondheidszorg.
Op dit moment ontnemen de nieuwe voorrangsregels in de kinderopvang vrouwen in armoede de kans om een opleiding te volgen, een betaalde stage te lopen of een job op te starten. Ook deeltijds werkenden kunnen niet meer rekenen op een plaatsje in de kinderopvang. Daarom pleiten we ervoor om de capaciteit van kinderopvang uit te bouwen en de verstrengde voorrangsregel in de inkomensgerelateerde initiatieven (T2) te schrappen.
“Ik ben alleenstaande mama, dus alles komt op mij terecht. Hier in België is het heel moeilijk om kinderopvang te vinden. Ik heb zelf voor mijn dochter moeten zorgen, want de crèche zat vol.”
De stagecontracten waarmee vrouwen in armoede werkervaring kunnen opdoen zijn vaak onvoldoende vergoed waardoor werken niet (genoeg) loont. De stagestatuten zijn immers vaak gericht op werkzoekenden met een werkloosheidsuitkering.
Een overheid kan de tewerkstelling van vrouwen in armoede aanmoedigen door stages voor iedereen financieel haalbaar te maken, ongeacht het statuut. Als de vrouwen tijdens de stageperiode hun sociale rechten kunnen uitbouwen, krijgen ze op lange termijn ook meer financiële zekerheid.
Onze aanbevelingen voor werkgevers
Onderzoek toont aan dat bedrijven met een divers werknemerskorps een betere reputatie hebben, positiever worden aanzien en meer winst maken. Werkgevers kunnen inzetten op laagdrempelige sollicitatieprocedures. Een buddy voor een nieuwe startende werknemer kan dan weer heel wat hindernissen op de werkvloer aankaarten en helpen wegwerken.
Daarnaast kan een werkgever werknemers in kwetsbare situaties begeleiden, haalbare werkuren creëren, inzetten op taalcoaching op de werkvloer en werken met een hoofddoek toelaten.
“Ik wil m’n Nederlands versterken door te werken. Ik werk heel hard en goed, maar door mijn taalniveau krijg ik weinig kansen. Taalcoaching hielp wel wat. Ik leerde nieuwe woorden via collega’s in de winkel.”
Door te kiezen voor stagemogelijkheden met voldoende vergoeding toon je tot slot als werkgever dat je de sterktes en meerwaarde ziet van een kandidaat-werknemer. Een vast contract aanbieden na een positieve stage-evaluatie toont dat een bedrijf écht inzet op het aantrekken van kwetsbare werknemers.
Werkgevers mogen niet het gevoel hebben dat ze alleen staan in het bouwen aan een inclusief HR-beleid. Net door een samenwerking met partners, zoals de Vlaamse Dienst voor Arbeidsbemiddeling en Beroepsopleiding (VDAB), en ondersteunende overheidsmaatregelen kunnen ze hulp krijgen via premies voor werknemers met mentale en fysieke problemen, taalcoaching en begeleiding naast de werkvloer.
Onze aanbevelingen voor trajectbegeleiders
Tijdens de trajectbegeleiding is het opbouwen van een vertrouwensrelatie met mensen in kwetsbare posities essentieel. Dit kan het best op maat en op het tempo van de werkzoekende gebeuren. Trajectbegeleiders komen op die manier te weten welke problemen prioritair zijn, zoals huisvesting, gezondheid en kinderopvang.
Groepswerk met kwetsbare werkzoekenden versterkt hun zelfvertrouwen en motivatie. Ook voor anderstaligen creëert dit een veilige context waarin ze hun Nederlands kunnen oefenen. Individuele begeleiding die voortgezet wordt op de werkvloer helpt om problemen vroegtijdig op te merken en aan te pakken.
Sterk Vrouwenwerk-podcast
Wat hebben vrouwen in armoede nodig om vast en werkbaar werk te vinden? Jade Yorks gaat in vier afleveringen samen met deelneemsters en experts op zoek naar oplossingen. De afleveringen van de podcast zijn te beluisteren via www.sterkvrouwenwerk.be/podcast.
Bron:: Dewereldmorgen.be
by admin | jul 5, 2024 | Verkiezingen 2024
Alle instanties ontkenden het, maar een studie van de UGent op basis van banktransacties van 900.000 gezinnen toont het aan: de koopkracht van de meeste mensen ging er de afgelopen jaren op achteruit. De 20% laagste inkomens leden het afgelopen jaar 6,8% koopkrachtverlies. Enkel een kleine toplaag heeft het nu beter dan vier jaar geleden. De pro-kapitalistische partijen, met rechts op kop, willen daarmee nog verder gaan. Het Planbureau berekende dat de rechtse partijprogramma’s achteruitgang betekenen voor de laagste inkomens, kortom dat het huidige beleid wordt voortgezet.
4,5 miljard besparen op de zorg?
De N-VA trekt naar de verkiezingen met de belofte – dreigement is een correctere term – om hard te besparen op werklozen, de zorg, ambtenarenpensioenen en de sociale zekerheid. Waarom het geld zoeken bij het selecte clubje superrijken als je het ook kan zoeken bij iemand met een leefloon van 858,97 euro per maand als samenwonende? De 10% rijksten bezitten 55% van het Belgisch vermogen en gingen er de afgelopen jaren sterk op vooruit, de armste helft moet het doen met 8,4% van dat vermogen. Neen, het is geen toeval dat er in de tuinen van enkele grote kasten van villa’s verkiezingsborden voor de N-VA staan…
De asociale aanvallen van rechts zijn nochtans niet populair. De rechtse regering-Michel, nog steeds de droom van De Wever en Bouchez, werd in 2019 weggestemd. Er is nog steeds geen meerderheid voor die partijen. Toch zijn er nieuwe bondgenoten voor het rechtse beleid. De werklozen aanvallen, onder meer door een beperking van de uitkering in de tijd, geniet de steun van extreemrechts, rechts en zelfs Vooruit is nu voorstander van een snellere afname van de werkloosheidsuitkeringen.
Rechts staat klaar om de zwaksten aan te vallen. Ze willen de werkloosheidsuitkering in de tijd beperken, opeenvolgende indexsprongen voor het leefloon en een harde repressie tegen vluchtelingen. Ze doen dit vanuit een wereldvreemde positie. Zelf leven ze riant op kosten van de belastingbetalers en trekken ze zelfs naar de rechter om de wettelijke bovengrens van 7.813 euro bruto pensioen per maand te doorbreken. Na Siegfried Bracke doet ook voormalig liberaal en VB-medestander Hugo Coveliers dit. Tegelijk durven ze zonder ironie spreken over ‘hangmatten’ als ze het over werklozen hebben.
Leefloners, vluchtelingen en werklozen viseren, is onderdeel van een verdeel-en-heerspolitiek die niet in het belang is van de werkenden. De rechterzijde die nu spreekt over indexsprongen voor leeflonen heeft ervaring met die maatregel voor alle lonen. Daarnaast wordt er nu al openlijk gesproken over besparingen in vooral de sociale zekerheid. Zo wil de N-VA maar liefst 4,5 miljard op de gezondheidszorg besparen. De zorgsector kreunt onder de tekorten na een jarenlang gebrek aan middelen. De sector zit op zijn tandvlees, het personeel trekt het niet meer en de dienstverlening gaat daaronder gebukt. Schuiven met tekorten is geen oplossing, maar zal de problemen vergroten. Dat zien we ook in het onderwijs. Er is integendeel nood aan massale publieke investeringen. Daar wil rechts niet van weten, de N-VA wil besparen op de dotatie voor de NMBS, het VB is voor een volledige privatisering van Bpost.
Rechts rijdt voor de rijken
Waarom wil rechts zo hard besparen? De tekorten zijn voor ons, de winsten voor een kleine groep superrijken en grote aandeelhouders. Er waren de afgelopen jaren historisch hoge bedrijfswinsten, miljarden aan bedrijfssubsidies, ‘lastenverlagingen’ voor bedrijven … Wat uit de zakken van de werklozen, leefloners en werkenden gehaald wordt, verdwijnt meteen in die van de superrijken. Voor onze levensstandaard en diensten wordt er enkel over besparingen gesproken. Tegelijk zijn er steeds weer pleidooien voor nieuwe lastenverlagingen aan bedrijven en ook in defensie ‘moet’ geïnvesteerd worden. Zij vinden dat ‘evenwichtig’.
Rechts rijdt voor de rijken. Het doet dit met het argument dat de welvaart zou doorsijpelen of nog dat de superrijken er hard voor werken. Het Global Wealth Report van de Zwitserse bank UBS wees er vorig jaar op dat voor het eerst sinds 2015 een meerderheid van nieuwe miljardairs niet rijk werd met ondernemen, maar door erfenissen. Rijkdom wordt van generatie op generatie doorgegeven. Ondertussen gaat de werkende klasse, die aan de basis ligt van die rijkdom, erop achteruit. Dat is klassenstrijd.
Doe de rijken betalen!
In deze context groeit de publieke steun voor een rijkentaks. Dat is een belangrijke eis om de middelen te vinden voor de maatregelen die concreet en nodig zijn voor onze levensstandaard. Betaalbaar wonen, degelijke jobs, toegankelijke openbare diensten, massale investeringen in zorg en onderwijs … zijn enkel mogelijk indien er drastisch meer middelen voor uitgetrokken worden. Die middelen zitten niet bij vluchtelingen of leefloners, maar bij de superrijken. In de VS stelt Bernie Sanders voor om vermogens boven het miljard dollar aan 100% te belasten (dus te onteigenen). Een interessant idee, maar sowieso niet compatibel met de steun van Sanders aan Biden en het Democratische partijestablishment. De rijken doen betalen, vereist een krachtsverhouding van de werkende klasse die de superrijken doet vrezen dat ze meer zullen verliezen als niet bijdragen.
De klassenstrijd is concreet. Met sociaaldemocraten en groenen in de regering verloren we de afgelopen jaren aan koopkracht en werden recordwinsten geboekt. Hun sociale beloften zijn steeds minder geloofwaardig of worden achterwege gelaten in het geval van Vooruit. De beste optie bij de verkiezingen van 9 juni is een stem voor de PVDA, in het bijzonder voor activisten die zich bewezen hebben in strijd. Dat is een stem tegen een verderzetting van het huidige beleid en voor sociale verandering. Verkiezingen zullen op zich niets veranderen, maar zijn onderdeel van de opbouw van een krachtsverhouding. Syndicalisten, studenten die deelnamen aan bezettingen rond Gaza, werklozen, vluchtelingen, gebruikers en personeelsleden van het openbaar vervoer … kunnen zelfvertrouwen putten uit een versterkte PVDA-aanwezigheid in de parlementen. Dat is onderdeel van het perspectief om doorheen collectieve strijd sociale vooruitgang af te dwingen. Om die strijd te winnen, is er volgens LSP nood aan een revolutionaire breuk met het kapitalisme. Een socialistische samenleving is nodig om met een democratische planning de beschikbare middelen en rijkdom in te zetten in het belang van de werkende klasse en de toekomst van het menselijk leven op deze planeet.
Bron: Socialisme.be
