Vooruit, maar in welke richting?

Toen in 2001 de SP haar naam veranderde naar SP.A, was dat een bevestiging van een evolutie die al langer aan de gang was: het was geen Socialistische Partij meer, maar iets Anders. Kopstukken als Patrick Janssens, Steve Stevaert, Johan Vande Lanotte en Frank Vandenbroucke lieten zich inspireren door figuren als Tony Blair en Gerhard Schröder, en richtten de partij economisch naar rechts.

door Jon (Brussel)

Hun “Derde Weg” was een kruising van sociaaldemocratie en neoliberalisme, die er voornamelijk op neerkwam dat een neoliberaal beleid werd gevoerd, geserveerd met een sausje van sociaal klinkende, maar vooral holle woorden. Marktmechanismen moesten worden ingevoerd in alle publieke diensten, denk maar aan de outputfinanciering in het hoger onderwijs, de privatiseringen van het openbaar vervoer, de vermarkting van de gezondheidszorg, en de “publiek-private samenwerking” in de sociale huisvesting. Kortom: op economisch vlak was er van socialisme enkel nog sprake in woorden, niet in daden.

Sinds Conner Rousseau en de naamsverandering naar Vooruit, is zelfs die lippendienst aan het socialisme verdwenen. De partij neemt nu openlijk economisch rechtse standpunten in. Ze zijn nu voor een verplichte gemeenschapsdienst voor leefloners, en tegen het terugbrengen van de pensioenleeftijd van 67 naar 65 jaar.

Maar vooral op sociaal-cultureel vlak valt op dat Vooruit steeds meer N-VA en VB achternaholt. Rond thema’s als migratie of criminaliteit nemen ze ronduit rechtse standpunten in. Ze hopen wellicht om op die manier stemmen af te snoepen van de rechtse partijen — een strategie die nog nooit gewerkt heeft, want mensen stemmen liever op “het origineel” dan op de napraters. Het is vooral een strategie die ertoe leidt dat het programma van het VB wordt doorgevoerd, cordon sanitaire of niet, als de andere partijen geen ander antwoord bieden dan het overnemen van de standpunten van het VB.

In die zin moeten de racistische en seksistische uitspraken van de ex-voorzitter (en ex-directeur communicatie) Conner Rousseau niet worden gezien als een eenmalige uitschuiver, maar eerder als een symptoom van een ideologische verschuiving in de partij. Die verschuiving is al decennialang bezig, maar lijkt nu in een stroomversnelling te zijn gekomen. Vooruit gaat nu voluit de concurrentie aan met CD&V, N-VA en VB, en op sociaal-cultureel vlak steekt ze nu zelfs de Open VLD rechts voorbij.

In plaats van steeds verder naar rechts op te schuiven, zou Vooruit beter naar links kijken, waar ze een gat laten vallen voor de PVDA. Vooruit gaan is allemaal goed en wel, maar voor je het gaspedaal indrukt kan je best eerst controleren in welke richting je aan het gaan bent.

Bron: Socialisme.be

Gezondheidszorg en pensioenen liggen vandaag op de tafel van de federale formatie

“Geen zware besparingen in gezondheidszorg”

Preformateur Bart De Wever (N-VA) en de partijvoorzitters van CD&V, Vooruit, MR en Les Engagés hebben vanmiddag een ontmoeting met de top van het RIZIV en van de Vergrijzingscommissie over de uitdagingen bij de gezondheidszorg en in het pensioendossier. Dat zijn twee heikele dossiers voor de nog te vormen federale regering. CD&V-voorzitter Sammy Mahdi zegt alvast “niet te kunnen tekenen voor zware besparingen in de gezondheidszorg”. 

CD&V tegen zware besparingen in de gezondheidssector

Net als Vooruit en Les Engagés spreekt CD&V zich uit tegen al te zware besparingen in de gezondheidszorg. Dat heeft partijvoorzitter Sammy Mahdi duidelijk gemaakt aan het begin van en gesprek tussen de preformateur en de voorzitters van de partijen die in aanmerking komen voor de volgende regering enerzijds en de top van het RIZIV en de Vergrijzingscommissie anderzijds.

“De begroting is belangrijk, maar we mogen de mensen niet loslaten”, zegt Mahdi. “We hebben al duidelijk gemaakt dat we niet kunnen tekenen voor heel zware besparingen in de gezondheidszorg.” CD&V plaatst zich met andere woorden duidelijk op de lijn van zusterpartij Les Engagés en van Vooruit, die zich kanten tegen een beperking van de groeinorm in de sector, zoals de N-VA voorstelt. 

Nochtans is er een probleem met de begroting, die onder meer van Europa op orde moet worden gesteld. “Er komen moeilijke jaren aan, maar wij willen dat de lasten eerlijk verdeeld worden”, zegt Vooruit-kopman Conner Rousseau. Hij wil niet dat de “gewone werkende Vlaming” de dupe wordt van een besparingsbeleid.

“Het hangt van ons alle vijf af”, zegt CD&V-voorzitter Sammy Mahdi. “We moeten vooral zien dat er voor iedereen voldoende in zit om mee te kunnen doen.” Dat beaamt ook MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez: “Als je van goede wil bent, kan je altijd een akkoord vinden.”

Bron: VRT.nws

Deadline voor indienen online belastingaangifte verlengd tot en met 19 juli

Deadline voor indienen online belastingaangifte verlengd tot en met 19 juli

De FOD Financiën verlengt de deadline voor het indienen van de online belastingaangifte tot en met 19 juli. Door technische problemen hadden verschillende gebruikers moeilijkheden om hun belastingaangifte in te dienen via MyMinFin. Daarom verlengt de FOD Financiën nu de termijn. 

Als je een papieren aangifte wou indienen, moest je die ten laatste op 30 juni 2024 terugsturen naar de FOD Financiën. De deadline voor de online aangifte was normaal 15 juli, maar wordt nu enkele dagen verlengd tot 19 juli 2024. Door technische problemen zouden sommige gebruikers moeilijkheden hebben gehad met het indienen van hun aangifte via MyMinFin. 

Let wel: de deadline om je aangifte te wijzigen verandert niet. Iedereen die zijn belastingaangifte al heeft ingediend, kan die aangifte één keer wijzigen tot en met 15 juli 2024. 

Voor belastingplichtigen met specifieke inkomsten blijft de termijn op 16 oktober 2024. Het gaat dan bijvoorbeeld over mensen die zelfstandige inkomsten of beroepsinkomsten uit het buitenland hebben. 

Van een boete tot een strengere controle: de gevolgen als je te laat indient

Je aangifte te laat indienen, kan serieuze gevolgen hebben. Want een aangifte die te laat is ingediend, is voor de fiscus hetzelfde als ze niet indienen. Welke gevolgen zijn er?

Je kan een administratieve boete krijgen die varieert van 50 euro tot 1.250 euro. Dat bedrag wordt hoger afhankelijk van hoeveel keer je al eerder te laat indiende.
De fiscus kan beslissen om je in de plaats van of bovenop een boete, ook nog een belastingverhoging op te leggen van 10 tot 200 procent. Opgelet: als de niet aangegeven inkomsten lager zijn dan 2.500 euro, dan vervalt die verhoging.
De FOD Financiën zal meer tijd nemen om je aangifte te controleren. De onderzoekstermijn wordt dan maar liefst anderhalf jaar langer. “Stel dat je indiende op 15 juli 2024, dan mag de fiscus nog nazien tot 30 juni 2025. Maar als je te laat indient, dan mag de fiscus nog nazien tot 31 december 2026.”
Bovendien wordt de bewijslast omgekeerd: als Financiën iets wil weerleggen dat in een tijdige aangifte staat, dan moet de fiscus aantonen wat en waarop die zich baseert. “Maar als de burger te laat is, dan moet hij dat zelf kunnen aantonen. Dat doet zich vooral voor bij zelfstandigen. Voor loontrekkenden zijn de inkomsten gekend.”

Bron: vrt.nws

Onze ex-parlementsleden nemen vertrekpremie niet op

2 miljoen euro bespaard

De 15 mandatarissen van de PVDA die het parlement verlaten, weigeren elke vertrekpremie en besparen de gemeenschap bijna 2 miljoen euro: “Wij voegen de daad bij het woord.”

“Wij klagen al jaren aan dat het systeem van privileges voor parlementsleden onaanvaardbaar is”, zegt onze voorzitter Raoul Hedebouw. “Daarom hebben we ook al meerdere keren voorgesteld om het af te schaffen, maar geen enkele andere partij steunde ons daarin. Van de groenen en het Vlaams Belang tot socialisten, christendemocraten, liberalen en N-VA’ers, ze stemden allemaal voor het behoud van deze regeling.”

Op de eerstvolgende zitting van het parlement gaan we vragen om die regeling af te schaffen. In afwachting voegen we zelf de daad bij het woord en weigeren onze volksvertegenwoordigers om hun vertrekpremie op te nemen.

Parlementsleden hebben vandaag recht op uittredingsvergoedingen van 100.000, 200.000 of soms zelfs 500.000 euro. 

“Daar kunnen we het niet mee eens zijn”, zegt Raoul. “Op de eerstvolgende zitting van het parlement zullen we vragen om dat af te schaffen. In afwachting voegen we zelf al de daad bij het woord en weigeren onze volksvertegenwoordigers om hun vertrekpremie op te nemen.”

Concreet gaat het om 15 mandatarissen in de verschillende parlementen. Ze hebben elk recht op een bedrag tussen de 45.000 en 210.000 euro, maar gaan dat dus niet opnemen.

Bekijk hier de lijst

Bron: PVDA.be

Hoe de PFAS-industrie ons vergiftigt en via lobby’s het PFAS-verbod omzeilt

Hoe de PFAS-industrie ons vergiftigt en via lobby’s het PFAS-verbod omzeilt

Niet-afbreekbare PFAS-stoffen zijn overal te vinden: in onze spullen, in ons voedsel, in ons drinkwater. Het dringt onze lichamen binnen, zit al in ons sperma, moedermelk, bloed. En toch lukt het de PFAS-industrie om het Europese PFAS-verbod te omzeilen. Wat moeten we doen?

“We dachten altijd dat Nederland het beste drinkwater van de wereld had”, zegt Kiet Versluijs, mede-oprichter van een campagne tegen PFAS in drinkwater. “Maar wat blijkt: Nederland heeft nu het meest PFAS-vervuilde water van Europa, veroorzaakt door lozingen van fabrieken en landbouwstoffen. Daarnaast stroomt PFAS vanuit andere landen via vervuilde rivieren naar de Lage Landen, waardoor Nederland, maar ook Vlaanderen als afvoerputje dienen.”

“Het lijkt alsof de regering de urgentie van het PFAS-probleem niet serieus neemt”, vervolgt hij. “En ook op Europees niveau is de problematiek onderbelicht.” Daarom is hij de campagne Stop de Vergiftiging gestart om het PFAS-probleem in het drinkwater aan te kaarten in de Tweede Kamer.

Ze plakken borden op waterpunten en kranen, en stickers op stoplichten. “Water?! Probeer je me te vergiftigen ofzo?” staat er op de borden. De daarboven geplakte stickers van Waternet, die de waterkwaliteit prijzen, vormen een opvallend contrast: er wordt nog steeds gedaan alsof we het beste water van de wereld hebben, terwijl we met elke slok PFAS en andere troep binnenkrijgen.

“Jarenlang is er een gebrek geweest aan regulering en controle vanuit de overheid”, vertelt Versluijs. “Door een voortdurende focus op winst in zowel bedrijven als de landbouwindustrie heeft de overheid het toezicht op het lozen van chemicaliën door bedrijven volledig verwaarloosd.” Nu blijkt Nederland het meest vervuilde water van Europa te hebben, “en in België is het ook niet fraai”.

Hij wijst naar een kaart met PFAS-gebruikers en verontreinigde locaties. Als een plaag zie je hoe de rode stippen van vervuiling zich verzamelen in België en Nederland. Als je goed kijkt, zie je onder de rode wolk nog vaag de contouren van Vlaanderen.

Wat is PFAS?

PFAS is een verzameling van zo’n 16.000 chemicaliën, en staan bekend als de ‘forever chemicals‘, zo schrijft Dirk Draulans Bioloog en redacteur bij Knack. ‘Forever’ omdat de stoffen bijna niet afbreekbaar zijn.

En dat kan handig zijn, want deze stoffen hebben een nuttige combinatie van eigenschappen: ze zijn zeer resistent tegen zowel hitte als tegen chemische afbraak. Daarnaast hebben ze het vermogen om water en olie af te stoten.

Dat maakt de stoffen goed te gebruiken voor allerlei doeleinden, zoals voedselverpakkingen. Pizzadozen zitten bijvoorbeeld vol PFAS-stoffen. De chemicaliën moeten een barrière vormen tegen vochtigheid en vet. Echter, wat er gebeurt is dat deze stoffen naar het voedsel trekken, waardoor ze uiteindelijk in ons lichaam terechtkomen.

PFAS zit niet alleen in pizza(dozen), de stoffen worden ook gebruikt in braadpannen, contactlenzen, schooluniformen, medische hulpmiddelen, cosmetica, tapijten, enzovoort. Eigenlijk zitten ze overal in. Ook in onze groente en fruit, zegt Nieuwsagentschap Inter Press Service (IPS). Ook in ons water; waarin we zwemmen, waarin we ons wassen, wat we drinken.

‘Forever and ever and ever chemicals’

We zijn omringd door de niet-afbreekbare stoffen, de ‘forever chemicals’, en dat is niet alles. “Zelfs nadat ze in onze leefomgeving terecht zijn gekomen, blijven de vervuilers zich verspreiden”, schrijft Draulans.

Uit berekeningen blijkt dat de oceaan meer van de twee meest voorkomende stoffen opnieuw in omloop brengt dan dat de industrie jaarlijks produceert. Bovendien kunnen deze stoffen honderden, zo niet duizenden jaren lang onafgebroken in het milieu blijven circuleren, ‘forever’ in het kwadraat dus.

PFAS in ons lichaam

Ook ons lichaam zit vol met PFAS, zegt Versluijs; “in ons sperma, in onze moedermelk, in ons bloed.” We krijgen het binnen via de lucht, via voedsel, via water. Recent onderzoek laat zien dat het ook door onze huid kan dringen, en zo de bloedbaan kunnen bereiken, schrijft IPS. Over de hele wereld zou nu 98 procent van de mensen de giftige stoffen in hun bloed hebben, en hetzelfde geldt voor dieren trouwens.

Recent onderzoek brengt deze PFAS-stoffen in verband met risico’s voor ongeboren kinderen, hersenbeschadiging, verstoring van het hormoonsysteem en kanker, schrijft IPS. Onderzoek linkt de stoffen daarnaast aan aandoeningen zoals diabetes en nierfalen. En ook aan mannelijke onvruchtbaarheid en een verhoogd risico op prostaat- en teelbalkanker.

We nemen de PFAS-stoffen veel sneller in ons lichaam op dan dat we ze uitscheiden. Hoewel vrouwen tijdens de menstruatie wat van PFAS-vervuiling afstoten, stopt dit bij de menopauze. De gevolgen zijn een verhoogde gevoeligheid voor ontstekingen door stress of infecties, wat kan leiden tot hart- en vaatproblemen.

De PFAS-industrie en hun propaganda

Dat PFAS schade kan aanrichten aan de menselijke gezondheid werd in 1961 in de Canadian Medical Association al gepubliceerd. De wetenschappelijke studie beschreef hoe arbeiders in PFAS-fabrieken ziek werden na het roken van met teflon (een fluorpolymeer gerelateerd aan PFAS) besmette sigaretten.

De PFAS-producenten waren woedend en beweerden dat er geen causaal verband was tussen PFAS en deze gezondheidsproblemen. Ze begonnen druk uit te oefenen en die werd hoog, zo hoog dat het artikel werd teruggetrokken, en zo gewist kon worden uit het publieke debat.

Dit was het begin van een campagne door DuPont en 3M, de twee belangrijkste PFAS-producenten. De gevaren moesten in de doofpot worden gestopt en daar blijven.

Zo zijn er genoeg schandalen op te noemen. De film Dark Waters uit 2019 vertelt het verhaal van de Amerikaanse advocaat Robert Bilott, die vanaf 1998 jarenlang tegen DuPont procedeerde. Zijn onderzoek toont aan dat DuPont al in 1981 vrouwelijke werknemers had overgeplaatst, nadat het bedrijf zelf had vastgesteld dat contact met PFAS tijdens de zwangerschap tot geboorteafwijkingen bij de baby’s kon leiden; maar het bedrijf hield die informatie geheim.

PFAS-producenten lijken al sinds de jaren 1960 te weten dat er ernstige problemen waren met PFAS. Later verwezen interne bedrijfsdocumenten naar experimenten met proefdieren die aantoonden dat de producten gevaarlijk konden zijn. De resultaten werden niet publiek gemaakt.

In 1994 kwam aan het licht dat er een verband bestond tussen blootstelling aan teflon en een verhoogd risico op prostaatkanker bij werknemers van de betreffende bedrijven. De bevindingen werden opnieuw niet gepubliceerd.

Tot in de jaren 90 bleven de PFAS-producenten de problemen systematisch ontkennen. In plaats daarvan voerden de bedrijven geruststellende en misleidende campagnes, vergelijkbaar met de campagne-kunsten van de tabaksindustrie.

PFAS-maatregelen

Ondertussen hebben verschillende autoriteiten meer aandacht gekregen voor de PFAS-problematiek en proberen ze nu maatregelen te nemen. In 2023 (nogal laat) zijn vijf Europese landen, waaronder Nederland, een procedure gestart bij de European Chemicals Agency (ECHA) om strengere regels in te voeren voor de productie en het gebruik van 12.000 PFAS-stoffen in de Europese Unie.

“Toch is het geen kwestie waarop we kunnen vertrouwen”, verzucht Versluijs. “Ook hier schuwt de chemische lobby niet om druk uit te oefenen.” Volgens het internationale wetenschappelijk tijdschrift New Scientist hebben dertien bedrijven gezamenlijk een lobbycampagne opgezet, met een budget van 20 miljoen euro.

Het doel is om de voorstellen zo veel mogelijk te verzwakken voordat ze in de Europese kringen worden besproken. Het is onwaarschijnlijk dat er vóór 2025 een concreet actieplan zal zijn, zo schrijft wetenschappelijk tijdschrift Nature.

“Mocht het PFAS-verbod uiteindelijk wel aangenomen worden door het Europees Parlement, zal deze verzwakt zijn, en onder druk van de chemische lobby toch mogelijkheden bieden om omzeild te worden”, voegt Versluijs toe.

Het voorstel dat nu op tafel ligt, houdt namelijk rekening met ‘overgangsperiodes’, waarbij sommige stoffen zelfs een ‘overgangsperiode’ krijgen van meer dan tien jaar. Dit geeft PFAS-producenten de kans om alternatieven te ontwikkelen. Lees: “Dit geeft de industrie de mogelijkheid om nieuwe, even schadelijke, stoffen met een fluorverbinding te creëren. Stoffen die nét buiten het verbod vallen, maar wel gewoon PFAS zijn”, aldus Versluijs.

“Het is van belang dat Nederlandse, Belgische en Europese partijen zich allemaal inzetten voor een algeheel PFAS-verbod”, stelt Versluijs. “Ze moeten de invloed van de chemische lobby verwerpen, en de PFAS-industrie niet de kans geven om de regelgeving te omzeilen.”

“Het is ook belangrijk dat we als samenleving druk blijven uitoefenen op de politiek. We moeten ervoor zorgen dat zowel onze nationale overheden als de Europese Unie onze stemmen horen: stop de vergiftiging!”

Bron: DeWereldMorgen