by admin | jul 4, 2024 | Sectoren
Op 3 en 4 juli voert ACV Puls symbolisch actie in Leuven en in Genk voor meer personeel en betere werkomstandigheden in zorg en welzijn. Terwijl de zomervakantie voor werknemers een periode zou moeten zijn om het wat rustiger aan te doen, is in zorg- en welzijnsvoorzieningen vaak het omgekeerde het geval. Wij willen dat de volgende regering aanzienlijk in deze sectoren investeert.
In de zomervakantie nemen velen hun welverdiend verlof. Iedereen trekt erop uit, vaak richting zonniger oorden. Jammer genoeg is dat voor het personeel van zorg en welzijn de laatste jaren steeds minder evident geworden. Door het personeelstekort moet men in juli en augustus vaak nog harder en flexibeler werken dan gewoonlijk.
Wachten kan niet meer
Niet alleen wil ACV Puls dat zij ook de kans krijgen om hun batterijen op te laden, het wil dat ze kwaliteitsvol, haalbaar en menselijk kunnen blijven werken. Het memorandum ‘wachten kan niet meer’, dat we dit voorjaar lanceerden bevat acht concrete voorstellen om dat mogelijk te maken.
Om onze verwachtingen kracht bij te zetten voeren we deze zomer symbolisch actie in enkele grote steden en gaan werknemers uit zorg en welzijn met hun collega’s uit andere sectoren in gesprek.
Tomas Borremans (ACV Puls): “Deze week komen wij op straat om aandacht te vragen voor het personeelstekort in zorg en welzijn. We willen niet alleen met mensen in gesprek gaan, maar ook het belang blijven onderstrepen van nieuwe regeringen die zorg en welzijn genegen zijn. “
Bron: DeWereldMorgen
by admin | jul 4, 2024 | Verkiezingen 2024
Het is weinig opgemerkt, maar de uitslagen van 9 juni laten zien dat er in Antwerpen een linkse coalitie tot de mogelijkheid behoort voor het volgend gemeentebestuur. Voor Bart De Wever is dat een ware nachtmerrie en daarom grijpt hij naar zijn gekende verdeel-en-heersstrategie.
Zelden was de kloof tussen realiteit en perceptie zo groot als bij de voorbije verkiezingen. Terwijl N-VA serieuze klappen kreeg, presenteerde het zichzelf als de grote overwinnaar. Zoals vaker werd de partij hierin gretig gevolgd door de mainstream media.
Nepoverwinning
De peilingen hadden voor N-VA een zware terugval voorspeld ten nadele van Vlaams Belang. Maar door een sterke eindsprint, waarin Bart De Wever zijn sterke retorische troeven wist uit te spelen, onder andere in het programma Het Conclaaf, konden de Vlaamse nationalisten de schade enigszins beperken en bleven ze nipt de grootste partij.
De peilingen zaten er grotendeels naast en zetten velen op het verkeerde been. Als we die peilingen laten voor wat ze zijn en kijken naar de resultaten van de vorige verkiezingen, dan kan je niet anders dan vaststellen dat de N-VA aankijkt tegen een serieus verlies.
In het Vlaams parlement verliest de partij 4 zetels en in het federaal parlement 1 zetel. De Vlaamse regering is weggestemd en verliest een vijfde van zijn zetels. De vorige coalitie behaalt bij lange na geen meerderheid meer.
Een van de dogma’s van De Wever – dat Vlaanderen rechts stemt en Wallonië links – sneuvelde ook in deze verkiezingen. In Wallonië kwam er een ruk naar rechts, terwijl in Vlaanderen links er samen op vooruitging. In 2019 haalde de N-VA in het Vlaams parlement nog vijf zetels meer dan de drie progressieve partijen – PVDA, Groen en Vooruit – samen. Nu is het precies omgekeerd.
Een linkse coalitie in Antwerpen?
Het meest pijnlijke voor De Wever is de afstraffing in zijn thuisstad Antwerpen. Daar zakte de partij met 3,5 procentpunten en ziet ze de PVDA met een score van 22,9 procent naderen tot 2,5 procent. Samen haalden de drie progressieve partijen in de Scheldestad 46 procent van de stemmen.
Een linkse coalitie in (district en/of stad) Antwerpen, dus zonder de N-VA, behoort daardoor tot de mogelijkheden, zeker nu goudhaantje Jos D’haese de PVDA-lijst zal trekken voor de komende gemeenteraadsverkiezingen.
In het district Borgerhout in Antwerpen is er momenteel al zo’n linkse coalitie en ook in Zelzate is dat het geval. Bovendien doet de coalitie tussen Vooruit en PVDA het in Zelzate vrij goed.
Beide partijen schieten er goed met elkaar op en kunnen behoorlijke resultaten voorleggen. Zo is de schuld per inwoner met een derde gedaald en door de grote bedrijven meer te belasten komt er geld vrij voor de strijd tegen kinderarmoede, voor betere voetpaden, enzovoort. Daardoor is het vertrouwen in het bestuur met 20 procentpunten gestegen.
Lastercampagne
Dat zo’n linkse coalitie zich zou herhalen in Antwerpen is een ware nachtmerrie voor ‘de burgemeester van België’. Daarom doet hij er alles aan om een mogelijk ‘links front’ preventief onderuit te halen.
Reeds tijdens de kiescampagne lanceerde De Wever een lastercampagne tegen PVDA. “Is dat geen griezelige partij?” vroeg hij zich af in De Morgen. “Het is beangstigend wat die partij doet ten aanzien van jonge allochtone kiezers. … Het is van Abou Jahjah[1] geleden dat ik in Antwerpen zoveel rauwe agressie heb geproefd die politiek wordt gepetrolleerd door een partij”.
Conner Rousseau, waarvan het een publiek geheim is dat hij een voorakkoord onderhandelde met De Wever, verklaarde iets gelijkaardigs in De Standaard: “Ik wist dat ze [de PVDA] vol fake news zaten, maar dit sloeg alles.”
Allerhande geruchten en roddels werden verspreid om PVDA in een slecht daglicht te plaatsen. PVDA zou actief campagne hebben gevoerd tegen de andere progressieve partijen met leugens.
Zo zou de partij claimen dat zij de enige is die echt opkomt voor Palestina, gezien het feit dat Groen en Vooruit in de regering zitten en die regering nog steeds geen sancties heeft getroffen tegen Israël. Ook zou PVDA Antwerpenaren met een moslimachtergrond doen geloven dat Vooruit transgenderlessen voor kleuters wil organiseren.
Knack onderzocht deze aantijgingen en kon er geen enkel bewijs voor vinden. Het weekblad kreeg geen enkel WhatsApp-bericht te zien, hoewel dat niet moeilijk te verifiëren zou zijn als ze echt bestonden. In een ‘bezwarende’ visual die aan Knack werd doorgestuurd stonden “geen grove fouten”. In een video die PVDA ten laste wordt gelegd staat evenmin “fake news”.
Het is uiteraard mogelijk dat bepaalde militanten dergelijke zaken vertellen bij een deur aan deur bezoek, maar volgens Sacha van Wiele van Gazet van Antwerpen is hier geen sprake van “een campagnestrategie”. In het vuur van een kiescampagne worden zaken altijd wat scherper gesteld en dat is zeker geen monopolie van één partij.
L’histoire se répète
Zo’n lastercampagne is niet nieuw. Voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 was er in Antwerpen een kartel tussen Vooruit en Groen. Plots waren er zogenaamde ‘onthullingen’ over mogelijke financiële malversaties waaraan toenmalig Sp.a-boegbeeld Tom Meeuws zich zou hebben schuldig gemaakt, toen hij nog directeur was bij De Lijn in Antwerpen.
Omwille van die heisa trok Groen zich toen terug uit het kartel. Links was verdeeld en Bart De Wever was de lachende derde. Achteraf is Meeuws volledig vrijgesproken van die aantijgingen, maar het kwaad was geschied.
Volgens hem zat De Wever toen achter die onthullingen. Van een van zijn nauwe medewerkers had hij enkele jaren tevoren te horen gekregen dat hij best terug zou keren naar West-Vlaanderen, want anders zou hij eraan gaan.
De Wever zal er alles aan doen om een links front, waar dan ook, maar zeker in Antwerpen, te voorkomen en te dwarsbomen. Het is uitkijken of Groen of Vooruit zullen meestappen in deze verdeel-en-heersstrategie. In deze tijden van verrechtsing zou dat onverstandig en onverantwoord zijn.
Note:
[1] Voor de verkiezingen van 2003 vormde de PVDA een kartel samen met de Arabisch-Europese Liga (AEL) van Dyab Abou Jahjah onder de naam Resist.
Bron: DeWereldMorgen
by admin | jul 4, 2024 | Boeken
Alles werd eraan gedaan om de journalisten van Apache het zwijgen op te leggen. Er waren processen en de publicatie van het boek ‘De vrienden van het vastgoed’ moest noodgedwongen in eigen beheer gebeuren nadat uitgeverij Houtekiet zich terugtrok. De nauwe banden tussen de grote winsten van de vastgoedsector en heersende politici (met N-VA en PS op kop) worden op alle mogelijke manieren beschermd.
De opgang van de appartementen in dorpen rond de steden is erg zichtbaar. In de steden zijn er grootschalige vastgoedprojecten die ons verkocht worden als stadsontwikkeling, waarbij de winsten niet voor de stadsbewoners maar de private projectontwikkelaars zijn. Om toegang te krijgen tot die winsten wordt naarstig gebruik gemaakt van politieke connecties.
De nauwe banden tussen de vastgoedsector en de N-VA werden op beeld vastgelegd toen onder meer Bart De Wever in 2017 in het Antwerpse sterrenrestaurant ’t Fornuis mee aan tafel schoof om de verjaardag van bouwpromotor Erik Van der Paal te vieren. Ze kenden elkaar al heel lang, De Wever beloofde aan het sterfbed van oud Volksunie-medeoprichter Rudi Van der Paal om op zijn zoon Erik te passen. Rudi Van der Paal bracht heel wat financiële steun binnen eerst voor de Volksunie, vervolgens voor het Vlaams Blok/Belang en ook voor de N-VA.
Met zijn vastgoedbedrijf Land Invest Group haalde Erik Van der Paal grote projecten binnen die steeds op welwillende medewerking van het Antwerpse stadsbestuur onder N-VA-bewind konden rekenen. Toen De Wever burgemeester werd, stelde hij meteen Joeri Dillen als kabinetschef aan. Die kwam recht uit Land Invest Group. Nadat het hoogbouwproject aan de Tunnelplaats tegen alle adviezen in groen licht kreeg van het stadsbestuur, vertrok Dillen opnieuw. Zijn missie was volbracht.
Tot aan zijn faillissement fungeerde Optima als verkoper van appartementen van Land Invest Group. Geert Versnick (Open VLD) en Luc Van den Bossche (Vooruit) waren bestuurder bij zowel Optima als Land Invest Group. Krediet vond Land Invest Group bij het Luikse pensioenfonds Ogeo Fund. Dat werd toen geleid door Publifin-topman Stéphane Moreau (PS). Land Invest Group verzorgde al wie met deze operaties verbonden was, van reizen die geboekt werden via het reisbureau van de Schotense N-VA burgemeester over de riante sponsoring van het tennistoernooi Optima Open in Knokke tot een persoonlijke lening aan Alain Mathot (PS) voor de aankoop van diens villa in Thailand.
Toen de opheffing van de parlementaire onschendbaarheid van Mathot in de Kamer ter stemming voorlag in 2016, waren Dewinter en Penris (Vlaams Belang) plots verdwenen voor een goed getimede plaspauze en stemde de N-VA tegen… Was dit het werk van Erik Van der Paal die zijn goede vriend wilde beschermen, vraagt het boek ‘De vrienden van het vastgoed’ zich af? De vrouw van Gerolf Annemans werkte overigens als secretaresse van Van der Paal.
Het boek onthult dat Land Invest Group ook grote facturen betaalde aan schimmige vennootschappen die in opspraak kwamen in het kader van cocaïnehandel en drugsgeweld. Het druggebruik van Erik Van der Paal is algemeen bekend. De stelling van De Wever in 2018 dat “politici één klik verwijderd zijn van malafide praktijken” lijkt dus ook op hemzelf van toepassing te zijn…
Het grootste schandaal is natuurlijk dat van de miljoenendeals die mogelijk werden door tussenkomsten van de stad Antwerpen bij het toekennen van vergunningen. Kritische stemmen in de administratie werden uitgeschakeld om hoogbouw mogelijk te maken op een site aan de Tunnelplaats, die werd aangekocht voor de prijs van laagbouw. Aan de Slachthuissite kreeg Land Invest Group het recht om publieke grond te ontwikkelen, met een inderhaast door de stad goedgekeurd Ruimtelijk Uitvoeringsplan (RUP) op maat van de winst. De Wever en co aarzelen niet om ook voor andere bevriende projectontwikkelaars de rode loper uit te rollen.
De steeds grotere impact van private projectontwikkelaars en vastgoedbedrijven is erg lonend voor de aandeelhouders, maar nefast voor de prijzen die wij betalen om te wonen. Stadsplanning en vastgoed overlaten aan dubieuze zakenlui, al dan niet met een politiek mandaat, is duidelijk niet in ons belang. Hoog tijd om de strijd aan te gaan voor democratische publieke controle op de ruimtelijke ordening en de stadsplanning!
Bron: Socialisme.be
by admin | jul 4, 2024 | Sectoren
In Vlaanderen hebben de ondernemingsrechtbanken in de eerste zes maanden van dit jaar 3.537 faillissementen uitgesproken. Dat blijkt maandag uit gegevens van handelsinformatiekantoor GraydonCreditsafe. Het gaat om het hoogste aantal ooit tijdens een eerste jaarhelft.
Vergeleken met dezelfde periode vorig jaar – toen ook al een record – namen de faillissementen in Vlaanderen nog met meer dan 5 procent toe. De meeste faillissementen zijn te vinden in de bouwsector, waar er met 856 vonnissen sprake is van een stijging met zowat een vijfde. Daarna volgen de horeca (587) en de sector dienstverlening aan bedrijven (485).
Dat de faillissementen in de bouwsector fors oplopen is volgens GraydonCreditsafe onder andere verbonden aan “het uitzuiveren van frauduleuze ondernemingen” in bepaalde gerechtelijke arrondissementen. “Daarnaast zien we dat vooral bedrijven die eerder in de eindfase van een bouwproject optreden, ertussenuit gaan”, zegt het handelsinformatiekantoor. Dat zou niet alleen te maken hebben met de fors gestegen prijzen van materialen en loonkosten, maar aan het einde van bouwprojecten zouden ook “meer facturen onbetaald” blijven.
In Vlaams-Brabant en Oost-Vlaanderen is er sprake van een recordaantal faillissementen, terwijl die ook in Limburg nog zijn toegenomen. Antwerpen en West-Vlaanderen tekenen daarentegen dalingen op.
De Vlaamse faillissementen gaan gepaard met het verlies van 9.265 banen, ruim een derde meer dan tijdens de eerste helft van 2023. Vooral het faillissement van busbouwer Van Hool – uit Koningshooikt – met 2.535 verloren jobs – zit daar voor iets tussen. Op een verre tweede plaats volgt het faillissement van het Waregemse textielbedrijf MC Three Carpets, met 262 verdwenen banen.
Door Van Hool was het banenverlies door faillissementen in Vlaanderen in de eerste helft van 2024 dan ook het hoogst in de auto-industrie (2.539). De bouw (1.223) en de horeca (1.192) vervolledigen de top drie.
Voor heel België meldt GraydonCreditsafe in totaal 6.008 faillissementsuitspraken tijdens de eerste zes maanden van 2024. Het gaat om een stijging met 7 procent vergeleken met dezelfde periode in 2023 en het hoogste aantal sinds 2019 (6.224). Daardoor kwamen alles samen 14.677 banen op de tocht te staan.
Ook federaal zijn de meeste faillissementen in de bouw (1.352) en de horeca (1.035) terug te vinden. GraydonCreditsafe wijst daarnaast onder meer nog op een opvallende stijging van het aantal vonnissen bij de garagehouders, bij wie “alle records sneuvelen”: met 252 faillissementen is sprake van een vijfde meer. “Dat wordt enerzijds verklaard door de sterke stijging van het aantal elektrische voertuigen die beduidend minder onderhoud vergen, alsook de veranderde marktvisie van de grote automerken die zich richten op minder maar hypergesofisticeerde toonzalen”, luidt het.
Bron: Nieuwsblad
by admin | jul 4, 2024 | Economie
In Griekenland mogen werknemers in bepaalde sectoren vanaf vandaag 6 dagen per week werken. Opvallend, want in heel wat andere Europese landen – ook bij ons – wordt net volop geëxperimenteerd met kortere werkweken. De nieuwe regel geldt voor bedrijven waar nu in principe al 24 op 24 wordt gewerkt, en waar dus heel wat overuren worden gepresteerd of waar er zelfs in het zwart wordt gewerkt, verklaart correspondent Bruno Tersago.
De nieuwe wet die een zesdaagse werkweek mogelijk maakt in Griekenland, werd enkele maanden geleden al goedgekeurd en is vanaf vandaag van kracht. “De wet kwam er op vraag van de werkgevers”, verklaart correspondent Bruno Tersago in De Ochtend op Radio 1.
De Grieken zijn nu al bij de koplopers in Europa op vlak van gepresteerde uren. Er is een groot tekort op de arbeidsmarkt en dat terwijl er in bepaalde bedrijven in de privé- en dienstensector vaak 24 uur op 24 moet gewerkt worden. Dat leidt tot heel wat (dure) overuren of (illegaal) zwartwerk. Daarom maakt de Griekse regering het mogelijk om in die sectoren vanaf vandaag officieel 6 dagen te werken.
“Het gaat eigenlijk om een 48 uren-werkweek”, zegt Tersago. Werknemers hoeven dus niet per se een extra dag te werken. “Ze kunnen er ook voor kiezen om bijvoorbeeld 10 uur per dag te werken.” Voor de bijkomende uren die gewerkt worden, krijgen ze 40 procent meer loon.
Weinig protest
Eerder op het jaar hebben de Grieken tot 2 maal toe het werk 24 uur lang neergelegd om te protesteren tegen de nieuwe wet, maar Tersago stelt vast dat de Grieken zich er vrij vlot bij neergelegd hebben dat de kans bestaat dat ze vanaf vandaag meer zullen moeten werken. “Ze doen het de facto eigenlijk al.”
Een van de redenen waarom er weinig protest is, is omdat de angst om de job te verliezen in Griekenland groter is dan de angst om meer te werken. “Er heerst een bepaalde angstcultuur. Dat heeft nog altijd te maken met de naweeën van de economische crisis, die eigenlijk nog steeds niet voorbij is.”
“Grieken verdienen op dit moment voor een voltijdse baan een minimumloon van 830 euro. Ze hebben de laagste koopkracht in de EU, op Bulgarije na. Het leven is erg duur geworden en je kan hier gemakkelijk worden ontslagen. Als je je baan verliest, wordt het heel erg moeilijk om te overleven. Er zijn wel werkloosheidsuitkeringen, maar die zijn beperkt in de tijd en vrij laag: ongeveer 300 euro per maand.”
En de vakbonden dan? “Er is enkel een grote algemene vakbond voor de hele privésector, maar in de bedrijven zelf zijn de vakbonden nauwelijks te vinden. Collectieve arbeidsovereenkomsten bestaan niet meer en daardoor moeten werknemers dus op hun eentje gaan onderhandelen met werkgevers over dit soort nieuwe formules.”
Hogere belastingen
Weinig protest, maar dat wil niet zeggen dat de Grieken niet wakker liggen van de nieuwe regeling. Zeker Grieken die regelmatig eens in het zwart werkten, dreigen minder te gaan verdienen. “De kans bestaat dat ze in een hogere belastingschaal terechtkomen en op het einde van de maand minder zullen overhouden.”
De Grieken vrezen ook dat de regeling wel eens zou kunnen uitgebreid worden naar andere sectoren, waar overuren niet per se de norm zijn. “Dit lijkt een beetje op een experiment van de Griekse overheid. En die overheid is heel erg gericht op het tegemoetkomen aan de werkgevers.”
“Het is een sociaal neoliberale regering die er alles aan doet om investeringen aan te trekken om de Griekse economie opnieuw op de rails te krijgen en werkgevers wordt zelden iets in de weg gelegd. Maar of dat goed is op langere termijn? Daar ben ik geen specialist in. Daar zullen economen zich moeten over buigen.”
Bron: VRTNWS
