by admin | nov 1, 2020 | Antipestteam
Kluisrekening, wat is dat? Hoor ik u al vragen.
Welnu, dit is een nieuwe soort fraude om aan je geld te komen.
Een (zogezegde) medewerker van de bank belt u op om u te melden dat er een grote som geld van uw rekening verdwenen is.
Uiteraard heeft u geen grote som overgeschreven en u schrikt van het bedrag dat genoemd wordt.
De medewerker van de bank stelt u dan voor, om erger te voorkomen, dat u het overige geld op een andere rekening plaatst (kluisrekening), zodat de daders niet met nog meer geld kunnen gaan lopen.
Uiteraard kunt u dat zelf niet, dus stelt de medewerker voor om dat voor u te doen. U moet gewoon de gegevens van uw rekening doorgeven en de rest doet hij / zij dan wel voor u.
Weet dat:
Een bank u nooit op deze manier zal benaderen.
Een medewerker van de bank transacties kan doen op uw rekening zonder dat hij daarvoor naar u moet bellen om uw gegevens te verkrijgen. Bron: HBVL
Er liepen al honderden mensen schade op. Altijd voorzichtig zijn dus.
by admin | nov 1, 2020 | Antipestteam
Gesprekken die werken
Impact met een goed gesprek
Referentie: 9789462721395
Een inspirerend boek vol praktische tips, om direct, persoonlijk en doelgericht met elkaar in gesprek te gaan.
Dit is een inspirerend boek vol praktische tips, om direct, persoonlijk en doelgericht met elkaar in gesprek te gaan. Door een goed gesprek op het werk ervaar je minder spanning, werk je prettiger en effectiever samen en ga je werkstress te lijf.
Op het werk praten we doorgaans veel, maar zeggen we meestal niet alles wat gezegd moet of kan worden. Van de tweewekelijkse bila tot de jaarlijkse beoordelingscyclus: op z’n slechtst is het niet meer dan sociaal wenselijk gedrag en het uitvoeren van rituelen.
‘Beoordelingsgesprekken kosten bedrijven in Nederland een miljard euro per jaar en leveren niets op dan frustratie’, aldus docent HRM aan de Vrije Universiteit Kilian Wawoe in het NRC. Zonde van onze tijd en energie!
Dat wil zeker niet zeggen dat we moeten stoppen met praten, maar het is wel tijd om onze gespreksroutines te doorbreken. En niet alleen op formele gespreksmomenten. Een gesprek met impact is namelijk de sleutel tot een prettige en productieve werkomgeving.
Gesprekken die werken daagt iedereen, leidinggevend of niet, uit om het anders aan te pakken en van de gebaande gesprekpaden af te wijken. Neem de tijd, verras jezelf en de ander, laat de spanning eens knetteren, zwicht niet voor zwijgen, laat wél het achterste van je tong zien, focus op talent en zuiver de lucht. Want als je werk maakt van je gesprekken, dan gaan ze écht werken.
by admin | nov 1, 2020 | Economie
De regeringstop heeft een akkoord bereikt over een nieuwe effectentaks, die 420 miljoen euro moet opbrengen. Een antimisbruikbepaling laat de fiscus toe om op te treden als een effectenrekening wordt gesplitst om de taks te ontwijken.
Premier Alexander De Croo (Open VLD) en zijn vicepremiers hebben in het kernkabinet een akkoord bereikt over een nieuwe effectentaks, die minister van Financiën Vincent Van Peteghem (CD&V) op tafel had gelegd. De Croo wilde de knoop graag snel doorhakken, omdat zo’n vermogensbelasting vervelend is voor de liberalen, zeker nadat ze die hadden afgeschoten toen de PS en de N-VA daarover een deal hadden.
Hoe langer de discussie aansleepte, hoe meer kritiek er ook dreigde te komen vanuit de ondernemerswereld. Het grote verschil met de vorige versie van de effectentaks is dat nu ook vennootschappen de taks moeten betalen, als ze een effectenrekening van meer dan 1 miljoen euro aanhouden. Ondernemers die hun geld in de vennootschap houden en dat geld beleggen in aandelen, krijgen het gevoel dat de overheid weer aan hun appeltje voor de dorst knabbelt, zoals destijds met de liquidatiebonus onder de regering-Di Rupo.
Na een laatste overleg tussen de kabinetten is beslist het licht op groen te zetten voor deze nieuwe versie van de effectentaks. De socialisten hadden erop aangedrongen dat de achterpoortjes in het voorstel van Van Peteghem nog werden gesloten, zodat de taks niet zou kunnen worden ontweken door een aandelenportefeuille te spreiden over verschillende effectenrekeningen, die elk onder 1 miljoen euro blijven. Uiteindelijk gingen ze akkoord met de antimisbruikbepaling die Van Peteghem had voorgesteld. Daardoor kan de fiscus optreden als een effectenrekening wordt gesplitst om de taks te ontwijken.
Ook de Franstalige liberalen deden nog moeilijk. Ze wezen erop dat de verwachte opbrengst van 420 miljoen euro het in het regeerakkoord vastgelegde evenwicht van een derde inkomsten, een derde besparingen, en een derde diverse inkomsten op de helling zet. Als doorgezet wordt met de effectentaks, moeten andere taksen uit de zopas ingediende programmawet worden geschrapt, klonk het bij de MR.
Een andere mogelijkheid was dat de opbrengst van de effectentaks naar een verlaging van de lasten op arbeid, bijvoorbeeld op overuren, zou gaan. Maar de Franstalige liberalen konden weinig uit de brand slepen. In het regeerakkoord is vastgelegd dat de effectentaks of ‘solidariteitsbijdrage’, zoals ze al wordt genoemd, naar de zorg moet gaan. Dat was de manier voor de liberalen om de taks verkocht te krijgen.
Het kabinet-Van Peteghem wenst niet te spreken van een reparatie van de effectentaks. In plaats van een belasting op de titularissen van een effectenrekening, wordt het een abonnementstaks op de effectenrekening zelf. Wie de effectenrekening in handen heeft, doet er niet meer toe. Dat betekent concreet dat niet alleen natuurlijke personen met een effectenrekening van meer dan 1 miljoen geviseerd worden, maar ook vennootschappen. De doelgroep wordt zo aanzienlijk uitgebreid.
Volgens regeringsbronnen worden daarmee vooral grote holdings en bepaalde Luxemburgse vehikels geviseerd waar de superrijken hun effectenrekeningen aanhouden. Want nieuw is ook dat ook juridische constructies in het buitenland worden opgenomen in de doelgroep. Voor die constructies komt de bijdrage dus boven op de Kaaimantaks. Daarnaast biedt de regering antwoord op de kritiek van het Grondwettelijk Hof dat te veel producten werden vrijgesteld. Onder de oude effectentaks vielen alleen aandelen, obligaties, beleggingsfondsen, warrants, kasbons, aandelen in beleggingsfondsen en beleggingsvennootschappen (beveks, bevaks…) enzovoort. Nu komen ook afgeleide producten, turbo’s en vastgoedcertificaten in beeld.
Een opmerkelijk gegeven is dat de aandelen op naam vrijgesteld blijven. Daarmee wordt volgens de regering tegemoetgekomen aan de zin in het regeerakkoord dat de taks ondernemen niet mag ontmoedigen. De meeste bedrijfsleiders of aandeelhouders van kmo’s en familiebedrijven hebben hun aandelen niet op een effectenrekening staan, maar in een aandelenregister. Investeringsmaatschappijen die in bedrijven investeren via effectenrekeningen komen wel in beeld.
De vraag blijft niettemin of dat onderscheid tussen vennootschappen met effectenrekening en ondernemers met aandelen op naam de toets van het Grondwettelijk Hof overleeft..’
Wat zijn de bedragen?
Het tarief blijft hetzelfde: 0,15 procent. Nieuw is de drempel. Bij de eerste effectentaks werden alleen rekeningen van meer dan 500.000 euro geviseerd. Dat worden nu rekeningen van meer dan 1 miljoen euro. Wie exact 1 miljoen euro op zijn rekening heeft, betaalt dus 1.500 euro.
Volgens Neutr-On is dat veel te weinig! De regering moet meer maatregelen nemen om de rijken meer te doen bijdragen aan de maatschappij. Neutr-On eist dat op een vermogen van > 1 miljoen minstens 1% belasting wordt geheven. Ook vermogen dat in het buitenland staat moet daarbij meegerekend worden.
Steunmaatregelen
Naast het akkoord over de effectentaks bogen De Croo en zijn vicepremiers zich nog over een update van de economische steunmaatregelen die bedrijven moeten toelaten de tweede coronagolf zonder al te veel kleerscheuren door te komen.
Vicepremier en minister van Werk Pierre-Yves Dermagne (PS) vindt dat de tijdelijke werkloosheid weer zonder voorwaarden kan worden toegekend aan werknemers die zonder werk vallen, zoals tijdens de eerste golf. Bron: De Tijd
by admin | okt 1, 2020 | Economie
We leven vandaag allemaal in een wereld die voor het Coronavirus ondenkbaar leek te zijn. Van één ding zijn we zeker: we zitten in onbekende waters.
Dat geldt ook voor onze economie. Ons economisch en financieel systeem heeft duidelijk last van het virus en ligt al in het ziekenhuis. Dit is tegelijk een veeg teken aan de wand én een opportuniteit. Wat velen al lang aan het roepen zijn wordt met deze pandemie bevestigd: we kunnen niet verder met ‘business as usual’. Er is dringend nood aan systemische verandering.
Toch roepen de meest prominente en meest gehoorde stemmen op tot meer ‘business as usual’ na de crisis. We kunnen het wel verteren als de economie nadien nog harder groeit dan voor de crisis. De optimistische cijfers swingen de pan uit!
“Concreet: zelfs al krimpt de economie in 2020 met 8 procent, dan wordt dat uitgevlakt als de economie volgend jaar groeit met 10,6 procent.”
Het IMF pakt met een wat minder optimistisch cijfer van 4,5% uit voor geavanceerde economieën.
Sowieso, meer groei dan voorheen dus. De onzekerheid die rond deze cijfers hangt wordt echter duidelijk uit dit stukje van het IMF rapport ‘The Great Lockdown’.
De vraag die we ons echter moeten stellen is, zelfs als we deze onwaarschijnlijke groeicijfers halen, we dit wel moeten will. Want de structurele problemen van voor de crisis zullen, zelfs met deze waanzinnige groei, terug komen. En wat betekent die groei precies? Economische groei wordt gemeten aan de hand van één cijfer, het bruto binnenlands product (BBP). Als dat BBP stijgt dan groeit de economie. In dat BBP
zitten alle economische transacties vervat. Dus alles wat er verkocht wordt, diensten waarvoor betaald wordt, … ongeacht wat die producten of diensten zijn. Of die nu bijdragen aan een betere samenleving of niet doet er niet toe bij deze meting. Bovendien worden een heel aantal activiteiten niet meegenomen in dit BBP. Namelijk al het vrijwilligerswerk, de mantelzorg, het opvoeden van kinderen, de psychologische
steun die vrienden en familie aan elkaar geven, … Allemaal activiteiten die duidelijk waarde toevoegen aan onze samenleving maar niet meetellen voor de economische groei. Dus, als er meer van dit soort activiteiten zouden uitgevoerd worden, is dat slecht voor de economie. Concreet betekent dit dat mensen die steun vinden bij hun vrienden in plaats van naar de psycholoog te gaan, mensen die deeltijds werken zodat zij zelf hun kinderen kunnen opvangen en mensen die zelf voor hun bejaarde ouders zorgen
allemaal slecht zijn voor de economie. Daarentegen is de verkoop van producten van slechte kwaliteit,
zoals kleren waar na een paar wasbeurten gaten in zitten, dan weer goed voor de economie. Natuurlijk, de verkoop van kwaliteitsvolle producten tikt ook aan in het BBP maar die gaan langer mee en komen dus niet zo vaak op de teller te staan.
Om die verkoop van producten en diensten aan te zwengelen hebben we een sterke reclame machine in het leven geroepen. Langs alle kanten worden we aangezet tot consumeren. Op de radio, op televisie, in de bioscoop, op het internet en, tot voor de Corona crisis, ook overal op straat. Op die laatste plek hebben vele van de reclameborden plaats geruimd voor, naar mijn mening, nuttiger gebruik.
Het hele idee van economische groei moet dringend onder de loep genomen worden en herkaderd worden naar kwaliteitsvolle groei in plaats van kwantitatieve groei.
Door de focus op het BBP wordt er alleen nog maar in termen van geld gedacht en verdwijnt al de rest naar de achtergrond. Er is een tendens om van alles een economische transactie te maken, met nefaste gevolgen voor onze sociale cohesie en ons algemeen welzijn.
Kan het niet anders? Wat als we nu eens zouden streven naar betekenisvol werk voor iedereen? Wat als we afstappen van ons te concentreren op een weinig zeggend cijfer (BBP) en ons concentreren op levenskwaliteit, duurzaamheid en toekomstgericht denken? Wat als we er voor zorgen dat iedereen een goed inkomen heeft én een goed leven? Wat als er ook waardering komt voor niet betaald werk en mensen daar ruimte voor krijgen zonder financieel gestraft te worden?
De Corona crisis brengt aan het licht wat de basis noodzakelijkheden van onze maatschappij zijn. We hebben momenteel vooral nood aan een goed werkende logistiek die onder andere onze voedselvoorraden en medische benodigdheden op peil houdt, goed werkende informatie verstrekkers die ons correcte informatie geven over wat er allemaal moet gebeuren en een goed werkend gezondheidssysteem. We hebben ook nood aan psychologische steun om door deze moeilijke tijden van isolatie te geraken. Daar hebben we materieel en capabele mensen voor nodig. Strikt genomen hebben
we daar voldoende mee. Maar, er zit nog een speler tussen, namelijk geld. Als er niet voldoende geld beschikbaar is ontstaan er spanningen en dreigt de boel vast te lopen. We hebben zowat alles afhankelijk gemaakt van geld en dat geld is té vaak het obstakel waar we over struikelen.
Dat stelt ons voor een harde waarheid: we zijn verplicht om te consumeren want anders valt onze economie in duigen. Zelfs producten die we eigenlijk strikt gezien niet nodig hebben. Zou het niet veel beter zijn dat consumptie van niet noodzakelijke goederen beschouwd kan worden als een luxe en dat, als die consumptie stilvalt, er niets aan de hand zou mogen zijn?
Zoals eerder gezegd is die consumptie, in ons huidig systeem, nodig om mensen een inkomen te geven.
Maar dat kan wel anders, we moeten consuminderen.
Het is belangrijk om te weten hoe ons huidig systeem werkt. Er wordt vaak beweerd dat het allemaal erg complex is maar in de kern is het dat helemaal niet. Het is eigenlijk erg simpel. Zo simpel dat het moeilijk te geloven is. Ongeveer 95% van het geld in omloop is gecreëerd door commerciële banken door het uitgeven van leningen. U zal misschien denken: maar lenen banken het geld van spaarders niet uit aan mensen die geld willen lenen? Neen! Richard A. Werner, een Duitse econoom, heeft een lening van
200.000 euro gevolgd in de computers van een echte bank. Er werd geen eurocent verplaatst. De volledige 200.000 euro werd volledig vanuit het niets gecreëerd, samen met de bijbehorende schuld. Dit geld creatie proces dat banken uitvoeren wordt ook beschreven op de website van de Europese Centrale Bank. En bij afbetaling van de schuld wordt het gecreëerde geld terug vernietigd. De betaalde rente is winst voor de bank.
Dit heeft een aantal gevolgen. Ten eerste betekent dit dat quasi elke euro die iemand heeft waarvoor ze niet in schuld staan er ergens iemand die schuld moet dragen want geld wordt gecreëerd vanuit schuld.
Ten tweede betekent dit dat, als er meer afbetaald wordt dan er geleend wordt, de totale beschikbare geldhoeveelheid afneemt.
Deze vorm van geldcreatie is echter geen natuurwet. Misschien heb je al eens van de term ‘quantitative easing’ gehoord. Dat is geld dat centrale banken schuldenloos, en uit het niets, creëren en gebruiken om schulden op te kopen. Tussen maart 2015 en december 2018 heeft de Europese centrale bank op die manier meer dan 2.600 miljard euro ‘bijgedrukt’. Omgerekend is dat a rato van ongeveer 1.3 miljoen euro
per minuut. Dat geld is vooral de financiële wereld ten goede gekomen. Deze methodiek is terug opgestart op 1 november 2019 a rato van 20 miljard euro per maand. Op 12 maart is er een extra voorziening van 120 miljard bekend gemaakt en op 18 maart is daar nog 750 miljard aan toegevoegd om extra schuldpapier op te kopen, met schuldenvrij gecreëerd geld, tot aan het einde van het jaar.
Dit bewijst dat geld zomaar bij gecreëerd kan worden. Wat als we dat geld creëren om het rechtstreeks, in de vorm van een gegarandeerd inkomen, op de bankrekening van onze de burgers te zetten?
Permanent helikopter geld dus.
Voor velen is dit vloeken in de kerk en het woord inflatie zal al snel vallen als je dit oppert in gesprekken.
Inflatie hoeft echter geen probleem te zijn. Banken spreken nu al over negatieve rente op spaargeld en in Duitsland is dat voor vele klanten al het geval. Als je die negatieve rente invoert vanaf een bepaalde hoeveelheid spaargeld, zoals Denemarken van plan is, dan kan je de totale geldhoeveelheid in toom houden … op voorwaarde dat dat geld vernietigd wordt. Dat betekent dus het einde van het oneindig oppotten van geld. In ruil daarvoor krijgt iedereen wel een gegarandeerd inkomen.
Het klinkt waarschijnlijk allemaal zeer onorthodox maar laat ons de feiten die we vandaag kennen even op een rijtje zetten:
- De inkomens van vele mensen staat momenteel onder druk.
- Banken zijn bezig met het invoeren van negatieve rente op spaargeld.
- Banken moeten al negatieve rente van -0.5% aan de ECB betalen voor hun surplus reserves.
- Er wordt constant geld vanuit het niets gecreëerd door commerciële banken wanneer zij leningen uitschrijven. Hier staan schulden tegenover die terugbetaald moeten worden, met rente (ook al staat die momenteel erg laag).
- De ECB heeft al meerdere malen schuldenvrij geld bij gecreëerd en is dat momenteel ook aan het doen.
- Bij afbetaling van schulden wordt er geld vernietigd. Dat maakt deel uit van de normale werking van het huidige geld systeem.
- Elke keer we geconfronteerd worden met een situatie die vergelijkbaar is met het
Coronavirus zullen we, als we geen veranderingen doorvoeren in het geldsysteem, met economische crisis situaties geconfronteerd worden.
Aan dat lijstje kunnen we dan nog toevoegen dat ons huidige systeem alles behalve stabiel is. Iedereen herinnert zich de crisis van 2008 nog wel. En velen denken dat dat de laatste was die we gehad hebben.
Dit is echter niet waar. Het International Monetary Fund (IMF) heeft niet minder dan 390 systemische crisissen geïdentificeerd tussen 1970 en 2017. De meesten hebben geen internationaal karakter gehad maar het zijn wel meer dan 8 crisissen per jaar! Niet echt het kenmerk van een stabiel systeem.
Is het dan zo gek dat we een ander systeem naar voren schuiven? Een systeem waar iedereen, ook in tijden van crisis, een gegarandeerd inkomen heeft. Een systeem waarbij het platvallen van de consumptie geen ramp betekent.
Het toeval wil dat er vorig jaar, op 18 oktober 2019, een simulatie oefening gedaan is rond het eventuele uitbreken van een pandemie. Die oefening is slecht afgelopen. Laat ons daar lessen uit leren en het anders aanpakken. De simulatie is voorbij, we zitten nu in het echte scenario.
Er zijn alternatieven, we hebben oplossingen. Onze vraag is nu: zijn onze beleidsmakers bereid om te luisteren naar mensen die hun oplossingen aanreiken, ook al zijn ze onorthodox, en zijn ze bereid om er over in gesprek te gaan?
Bron: https://www.oikos.be/component/k2/item/1290-stef-kuypers-opinie
by admin | okt 1, 2020 | Economie
Geheime Amerikaanse documenten tonen aan dat banken ettelijke miljarden aan criminele opbrengsten,smeergeld en ander ‘vuil geld’ blijven verwerken. Ook Belgische banken laten nog te veel verdachte geldstromen passeren.
De gelekte Amerikaanse documenten gaan over de periode van 1999 tot en met 2017 en zijn opgesteld door de banken zelf. Het gaat om meer dan 2.100 meldingen van verdachte geldstromen. De Amerikaanse antiwitwascel speelt een sleutelrol in de wereld, omdat veel criminelen hun vermogen proberen om te zetten in dollars.
De documenten leggen bloot hoe meer dan 2.000 miljard dollar bleef rondgaan in de bankwereld. Daar waren klanten van banken bij betrokken in meer dan 170 landen, ook in België. De bankwereld wordt nochtans al lang geacht mee te strijden tegen het witwassen.
In veel gevallen wisten de banken niet of veel te weinig wie achter de verdachte transacties schuilging. Zo duikt in een op de vijf gelekte FinCEN Files een klant op die zich verbergt achter een postbusvennootschap op de Britse Maagdeneilanden. Ook andere notoire schuiloorden zoals Cyprus, Hongkong, de Verenigde Arabische Emiraten, Venezuela, Maleisië, Oekraïne en Zwitserland werpen een mistgordijn rond de
banktransacties op.
Ook Belgische grootbanken duiken op.
België duikt op in liefst 365 van de 2.100 gelekte rapporten. De vier Belgische grootbanken ING, KBC, Belfius en BNP Paribas Fortis komen allemaal voor in de FinCEN Files. Hun rekeningen zijn gebruikt voor verdachte geldstromen die variëren van enkele duizenden tot ettelijke miljoenen euro.
Zo is vanuit een Belgische bankrekening in één keer een half miljard dollar overgeschreven. De rekening in kwestie stond op naam van een postbusvennootschap op de Britse Maagdeneilanden.
De Nationale Bank moet erop toezien dat de Belgische banken voldoende inspanningen leveren om zulke witwaspraktijken te detecteren en te stoppen. Anno 2020 blijkt dat nog altijd niet optimaal te gebeuren.
Geert Sciot, de woordvoerder van de Nationale Bank, zegt dat de financiële instellingen wel steeds meer investeren in de strijd tegen het witwassen, ook via nieuwe technologieën. ‘Ze zijn zich meer dan ooit bewust van de risico’s’, zegt Sciot.
De Nationale Bank deelt de financiële instellingen op volgens risicoprofielen: low, medium low, medium high en high risk. Ze wil niet vrijgeven hoeveel banken en andere financiële instellingen in ons land een hoog risico vormen. Ook de namen van Belgische banken die al een sanctie kregen omdat ze te laks waren in de strijd tegen het witwassen maakte ze nog nooit bekend. Nochtans is wettelijk voorzien dat dat eerder de regel dan de uitzondering moet zijn.
Tegelijk hebben de banken de indruk dat te weinig gebeurt met de verdachte geldstromen die ze wel aangeven, blijkt uit gesprekken met insiders.
In de periode 2010 tot 2019 hebben de banken 74.273 witwasmeldingen gedaan, waarvan meer dan 32.000 alleen al in de laatste drie jaar. Dat blijkt uit cijfers van de antiwitwascel, die de informatie analyseert, er dossiers van maakt en die doorspeelt naar het gerecht. Bij de parketten zijn zo’n 60 magistraten en bij de federale gerechtelijke politie 510 speurders gespecialiseerd in financieel-economische criminaliteit. Is dat voldoende om duizenden witwasdossiers te onderzoeken? Waarschijnlijk niet, als je weet dat het aantal nieuwe witwasdossiers bij het Belgische gerecht jaar na jaar stijgt van 1.363 zaken in 2009 naar 1.949 zaken in 2018. Bron: De Tijd
Het wordt dus tijd dat de belastingparadijzen definitief gesloten worden.