by admin | jan 3, 2024 | Verkiezingen 2024
Geachte heer Dehaene, beste Jean-Luc
U zal zich afvragen waarom ik u bijna tien jaar na uw overlijden aanschrijf. De reden is – waarschijnlijk gelooft u het zelf niet – dat uw opvolgers in uw partij u via een computersysteem opnieuw verkiezingstoespraken laten houden.
Ik kan mij voorstellen dat u na meer dan negen jaar afwezigheid niet meer op de hoogte bent van alle reilen en zeilen in ons vaderlandje. Ik wil u dan ook graag – als wederdienst voor wat u vroeger voor mij deed – wat bijpraten zodat u uw verkiezingstoespraken kan stofferen. De concurrentie zal trouwens groot zijn, zeker omdat ook Willy Claes zich opnieuw verkiesbaar stelt.
Er is hier na uw vertrek al wat aan de hand geweest. In uw tijd rolden er politieke koppen door de vogelgriep en de varkenspest. Enkele jaren geleden brak een ongekende epidemie bij de mensen uit, maar alle politiekers bleven rustig zitten. Nochtans zijn toen in onze rusthuizen duizenden mensen, van god en klein pierke verlaten, schandalig aan hun einde gekomen. We zijn een paar jaren verder en iedereen lijkt het vergeten te zijn. Misschien moeten ze zo’n coronadode ook eens via een computerscherm aan het woord laten.
Momenteel wordt er – gelukkig nog niet bij ons – langs alle kanten oorlog gevoerd. Door de vooruitgang in het menselijke denken zijn de regels van de oorlogsvoering veranderd: het is niet langer een schending van de mensenrechten om scholen en ziekenhuizen te bombarderen. Zo gaan de zaken rapper vooruit en kan Test-Aankoop, klantvriendelijk als altijd, adviseren om aandelen in de wapenindustrie te kopen. Helaas heb ik er geen geld voor.
Christelijke waarden overboord
Uw partij heeft, om kiezers te winnen, intussen de meeste christelijke waarden overboord gegooid. Bijvoorbeeld het alom gekende werk van barmhartigheid ‘vreemdelingen herbergen’ werd radicaal uit hun catechismus geschrapt. Vreemdelingen slapen onder zeilen en klamme dekens in parken en portieken. Ze hebben het zelf gezocht.
Ooit voerden wij een hartelijke briefwisseling over het feit dat men toentertijd niets kon terugtrekken van de ziekenkas wanneer men zijn tanden moest laten trekken. Die kwestie is intussen geregeld, maar de regeling is nutteloos omdat een armoezaaier als ik niet meer bij een tandarts binnengeraakt. De meeste tandartsen willen alleen nog tanden trekken bij mensen die voldoende fooi kunnen betalen en die, nadat hun tand werd getrokken, ook een gat in hun kaakbeen laten boren om een implantaat te laten steken.
Anderzijds zijn veel dingen erg vereenvoudigd. Zo zijn discussies met loketbedienden voltooid verleden tijd geworden. Loketten werden vervangen door computergedoe en wie daarmee niet uit de voeten kan, vergeet best welke vraag hij of zij wilde stellen. Het levert dubbele besparing op: er moeten geen loketbedienden meer betaald worden en veel mensen geven het op om nog uitkeringen en tussenkomsten aan te vragen.
Onze schoolkinderen lopen juichend door de straten omdat ze de helft van de tijd geen lessen moeten volgen vanwege een tekort aan onderwijzend personeel. De reden is dat iedereen projectontwikkelaar, marketeer of consultant wil worden. Die jobs worden beter betaald en wie zo’n werk doet, krijgt bovenop zijn loon een elektrische BMW om comfortabel in de file te staan. Misschien moet u in uw toespraken voorstellen om ook bij het onderwijzend personeel elektrische BMW’s uit te delen.
Voor alles wachten
Het weer is voorgoed veranderd. Hittegoven, wolkbreuken en stormwinden wisselen elkaar af. Die problemen zouden zich oplossen wanneer de mensen ophouden met vlees eten en barbecueën, met vliegtuigen te vliegen en onder verwarmde terrassen buiten te zitten. Het zou ook schelen indien de boeren stoppen met boeren. Helaas zijn voor al die maatregelen geen kiezers te vinden, bovendien zou de Boerenbond failliet gaan. U kan er dus beter over zwijgen.
Club Brugge, uw geliefde voetbalploeg, staat te koop. Verder is er in het voetbal weinig veranderd, een beetje voetballer verdient gemakkelijk tien keer meer als een eerste minister. En hoewel het gewone volk niet meer naar het voetbal gaat kijken – een abonnement kost al gauw een half leefloon – wordt er nog altijd vrolijk gevochten op de tribunes. Het moet zijn dat ook de modale villabewoner graag uit de bol gaat.
Onze ministers zijn zich onverdroten blijven specialiseren in het breken van records inzake wachtlijsten. Zowel voor sociale woningen, uitkeringen aan mensen met een beperking, plaatsen in scholen voor buitengewoon onderwijs als afspraken bij huid- en oogartsen concurreren wij met de wereldtop voor de langste wachtlijsten. De ministers die dat organiseren zullen logischerwijs zonder problemen herkozen worden.
Ook inzake treinvertragingen worden we stilaan onklopbaar. Alleen de trams en de bussen van De Lijn gaan er nog over. Om het comfort van de reizigers te verbeteren zullen vanaf Nieuwjaar bovendien drieduizend bushaltes worden afgeschaft. Dit zorgt echter wel voor een probleem: wat moet er gebeuren met de drieduizend bushokjes die opeens nutteloos worden? Hier kan voor u een kans liggen om uw verkiezingstoespraken glans te geven.
Drieduizend nutteloze bushokjes
Er zijn verschillende mogelijkheden. Door die drieduizend bushokjes (3.000 x 3,35 meter = 10,05 kilometer) naast elkaar te plaatsen zou bijvoorbeeld, om het alsmaar stijgende water tegen te houden, een originele waterkeringsmuur van Blankenberge tot Knokke geconstrueerd kunnen worden. Het kan toeristen vanuit de hele wereld aantrekken die vervolgens moeten betalen om in de bushokjes te mogen staan waardoor de kleinste pensioenen verhoogd kunnen worden.
De bushokjes kunnen ook gestapeld worden. Volgens mijn berekening kan zo probleemloos een tweede Antwerpse Boerentoren worden gebouwd. Er blijven dan zelfs nog een paar honderd hokjes over. Zo’n bushokjesboerentoren zou eveneens volk vanuit de hele wereld lokken en Fernand Huts zal voor een dergelijk kunstwerk gegarandeerd miljoenen neertellen zodat de leeflonen boven het bestaansminimum kunnen worden uitgetild.
Mochten uw opvolgers alsnog van gedacht veranderen en toch vreemdelingen willen herbergen, kunnen de overblijvende hokjes Brusselse parken opfleuren en onderdak bieden aan vluchtelingen vanuit de hele wereld. Bijkomend voordeel is dat in dat geval ook de reclamewanden – en de bijbehorende inkomsten – in de bushokjes behouden kunnen blijven. De vluchtelingen kunnen dan vanuit hun bed wegdromen bij beelden van sportwagens, zonnige stranden en koffiezetapparaten.
Uitkijkend naar uw inspirerende verkiezingstoespraken, wens ik u met de meeste Hoogachting een gelukkig Nieuwjaar,
Fr. De Meester,
nog steeds Dikke Freddy.
Bron: sociaal.net
by admin | jan 3, 2024 | Verkiezingen 2024
Centrumpartijen verkondigen nooit met de extremen in zee te gaan. Men scheert het Vlaams Belang en de PVDA/PTB over dezelfde kam, wat intellectueel oneerlijk is.
Wanneer we een blik werken op de fundamentele mensenrechten dan zien we dat de volgers van Van Grieken er geen probleem mee hebben deze in vraag te stellen, meer nog, ze negeren ze.
Kiezers weten niet dat programma’s die in strijd zijn met de fundamentele mensenrechten op internationaal vlak België en Vlaanderen tot een paria in de internationale politiek zullen herleiden.
Daar tegenover staat de PVDA als “extreem” verdediger van de fundamentele rechten van de mens. Voor deze linkse partij moeten overal in de wereld deze fundamentele rechten gerespecteerd worden. Als het om veroordelingen gaat wordt immers meestal door een gekleurde bril gekeken. Regimes die voor de VS op een “zwarte lijst” staan worden snel veroordeeld. Andere staten zoals Israël krijgen heel veel krediet.
Ook nationaal zijn de verschillen tussen beiden onoverbrugbaar. De loonnormwet, de vermogensbelasting en de afschaffing van uittredingsvergoedingen voor parlementsleden zijn concrete voorbeelden.
Heel wat toonaangevende vakbondsmensen, zowel van ABVV en ACV ,vinden we op de lijsten van de PVDA. Want vakbonden zijn de kracht van de werkende klasse. Het Vlaams belang is zelfs tegen de vakorganisaties en toch poneren zij de gewone “Vlaamse” mens te verdedigen.
De PVDA ziet de werkende klasse als deze die onze welvaart creëert. De partij maakt geen onderscheid tussen religie, afkomst, nationaliteit, ras, of land van herkomst. Solidariteit is immers internationaal en onvoorwaardelijk.
Het Vlaams belang zingt de Vlaamse Leeuw als uiting voor onze eigenheid die verheven is en verschillend is van alle anderen.
De PVDA/PTB zingt de INTERNATIONALE als uiting van een strijdvaardige solidariteit over alle grenzen heen.
Bron: Dewereldmorgen.be
by admin | dec 12, 2023 | Verkiezingen 2024
Uit een onderzoek van GVA over het vertrouwen in onze politici komt men tot verrassende resultaten.
De Vlaming is duidelijk niet tevreden over de politiek en de politici. De helft van de ondervraagden in de GVA-enquête zegt geen enkele politicus te vertrouwen. 57,5% van hen is echt boos op de politiek, slechts 30% vindt dat ons land goed bestuurd wordt en maar liefst 80% van de ondervraagden meent dat het vroeger beter was.
Die mening is gebaseerd op een zekere interesse. 57,5% van de ondervraagden zegt wel degelijk geïnteresseerd te zijn in politiek. Bij de mannen ligt dat percentage zelfs op 69,9%. Wat ook blijkt: mensen praten graag over politiek.
55,4% van de geïnterviewden zegt dat ze met vrienden en familie over politiek praten. 40,5% zegt zelfs er graag over te discussiëren. En merkwaardig: zelfs van de groep die aangeeft eigenlijk niet in politiek geïnteresseerd te zijn, zegt 30,9% dat ze erover praten.
Groot wantrouwen
Uit de cijfers kun je afleiden dat die gesprekken tot weinig optimisme aanleiding geven, wel tot boosheid, wantrouwen, klachten over slecht bestuur en meningen als “vroeger was het beter”. Op de vraag ‘Denkt u dat uw kinderen het later slechter zullen hebben dan u?’ antwoordt 61,4% van de volwassenen ja.
En toch lijken veel mensen de politiek als een soort van noodzakelijk kwaad te beschouwen, want 73,8% van de ondervraagden is blij dat er mensen zijn die het nog zien zitten om in de politiek actief te zijn.
Blij dat ze er zijn dus, die politici, maar dat is geen reden om er niet boos op te zijn of om ze te wantrouwen. 51,2% van de ondervraagden zegt gewoon geen enkele politicus te vertrouwen, slechts 28,2% heeft vertrouwen in de politiek in het algemeen.
Doe het dan zelf, zou je denken. Maar daar hebben maar weinig Vlamingen zin in. 77% zegt nooit op een lijst te willen staan. Slechts 20,7% zou eventueel (meer) politiek actief willen zijn. Aan de ene kant heb je dus de heftige gevoelens van wantrouwen en boosheid jegens politici, aan de andere kant beroert de politiek de gemoederen ook weer niet zo hard. Zo worden op Facebook zelden mensen uitgesloten wegens een politieke post. Slechts 13,3% zegt dat ooit gedaan te hebben.
Ruzie maken over politiek doen we ook niet zo vaak. Slechts 13,4% zegt dat het weleens gebeurt. En ook tussen de generaties zorgen politieke gesprekken niet voor spanningen. Slechts 7,2% van de vol-wassenen ergert zich aan de politieke uitspraken van hun kinderen. En 11,4% van de kinderen ergert zich aan de politieke mening van hun ouders.
Er is in de meeste gezinnen dan ook geen reden om politieke gesprekken te verbieden aan de kersttafel. Slecht 23% van de ondervraagden is dat van plan.
De verkiezingskoorts bij de partijen begint duidelijk toe te nemen en ze verzinnen van alles om de kiezers voor zich te winnen. Opmerkelijk is de campagne van CD&V die een oude bekende het woord laat voeren, 😉
by admin | dec 1, 2023 | Verkiezingen 2024
We voelen het allemaal als we aan de kassa van de supermarkt staan, of als we onze facturen betalen: onze koopkracht is niet meer wat ze geweest is. Toch beweert de regering dat ze onze koopkracht goed beschermd heeft. Het tegendeel is waar. Straffer nog: de regering deed ons de voorbije drie jaar 3.000 euro loon verliezen.
De voorbije jaren steeg de levensduurte sneller dan de lonen konden volgen. Het reële loon van de mensen ging erop achteruit. Dat blijkt ook duidelijk uit de berekeningen die onze studiedienst maakte, gebaseerd op de officiële statistieken. Onder de regering-De Croo verloor een loontrekkende gemiddeld 3.000 euro aan koopkracht.
De prijzen van levensmiddelen en van energie stijgen, maar de regering verbiedt bij wet dat werknemers kunnen onderhandelen over loonsverhoging. Dat moet veranderen.
Raoul Hedebouw
Voorzitter PVDA en volksvertegenwoordiger in de Kamer
Onze studiedienst berekende de evolutie van de reële lonen in ons land, dus rekening houdend met de stijgende levensduurte, wat men inflatie noemt. Als de lonen sneller stijgen dan de inflatie, dan stijgt het reële loon. Als de lonen minder snel stijgen dan de inflatie, dan daalt het reële loon.
En weet je wat? Sinds het aantreden van de Vivaldi-regering heeft een voltijdse werknemer met een mediaanloon in totaal 3.068 euro aan reëel loon verloren.
Daarmee is het fabeltje van onze ministers die onze koopkracht zouden hebben “beschermd” goed doorprikt.
Ter vergelijking: onder de vorige regering (de regering-Michel) verloor een werknemer met een mediaanloon in totaal 3.315 euro aan reëel loon over een periode die ruim dubbel zo lang was.
Met andere woorden: de regering-De Croo, met sociaaldemocraten en groenen, doet het niet beter dan de rechtse regering met N-VA en MR.
Onder de regering-Michel kreeg de werkende klasse een indexsprong te slikken en onder de regering-De Croo een loonblokkering.
Het is tijd om de lonen eindelijk eens echt te beschermen. We moeten de automatische indexering beschermen en tegelijkertijd loonsverhogingen mogelijk maken
Het goeie nieuws: dat is perfect mogelijk. De winstmarges van de bedrijven zijn de voorbije twintig jaar flink gestegen. Dat bleek onlangs uit een studie van de Nationale Bank. Door de blokkering van onze lonen blijft het deel van de rijkdom dat naar de werkende bevolking gaat, steeds verder dalen, tot op een historisch dieptepunt. Dat moet anders.
Bron: PVDA.be
by admin | dec 1, 2023 | Verkiezingen 2024
En hoe kunnen we er democratische controle over krijgen?
Begin 2022, toen Raoul Hedebouw pas verkozen was als nieuwe PVDA-voorzitter, zei hij aan RTL: “We leven in een klassenmaatschappij en dat willen we veranderen. (…) Ik denk dat we een revolutie nodig hebben.” Wellicht verslikten sommige vrienden van Georges-Louis Bouchez en Bart De Wever zich in hun koffie. Nog geen twee jaar later staat de PVDA op 20% in de peilingen in Wallonië (op de tweede plaats, na de PS volgens de IPSOS-peiling van eind september), 15% in Brussel en rond de 10% in Vlaanderen. En dan moet de verkiezingscampagne nog beginnen!
door Nicolas Croes uit maandblad De Linkse Socialist
Wie heeft de macht?
In hetzelfde interview maakte Hedebouw nog een terechte vaststelling: “De echte macht in België bevindt zich niet in het parlement. Ik heb al zeven jaar geen macht in het parlement gezien. De macht ligt bij de ministers, in de kabinetten. En wie heeft de touwtjes in handen? Wie lobbyt er steeds? Dat zijn de multinationals.”
Dat klopt. Hoe is het anders te verklaren dat België in 2020 nog steeds bijna 13 miljard euro aan directe en indirecte subsidies toekende aan fossiele brandstoffen (steenkool, olie, fossiel gas)? (1) Hoe kunnen we anders verklaren dat de veroordeling door het Europees Hof van de belastingvrijstellingen aan multinationals door de Belgische overheid werd aangevochten? De Belgische staat is al zeven jaar in een juridische strijd verwikkeld om 700 miljoen euro aan onbetaalde belastingen van AB InBev, de Britse oliegroep BP, het Duitse chemiebedrijf BASF, Proximus, Pfizer en anderen niet te moeten innen! (2) We kunnen nog wel even doorgaan over de medeplichtige vrijgevigheid van de overheid tegenover belastingontduiking en -ontwijking.
Tegenmacht opbouwen
Hedebouw voegde eraan toe: “Ik geloof in de kracht van de straat en in parlementaire mobilisatie. Het momentum is er, maar het zal tijd kosten.” De vraag is essentieel: hoe kunnen we ten volle gebruik maken van de kracht van een partij als de PVDA – haar duizenden leden, haar vele vakbondsposities, haar talenten en communicatiemiddelen – om het momentum naar echte verandering te versnellen?
De beste campagne is sociale strijd. Telkens er verkiezingen aankomen, doen heel wat vakbondsleiders er alles aan om mobilisaties op een laag pitje te zetten. Dat is een gevaarlijke berekening met als doel om de ‘bevriende partijen’ aan de macht te houden. De meest effectieve manier om onze bekommernissen en eisen centraal in het publieke debat te brengen, is door middel van mobilisatie, massabetogingen, stakingen en protestacties. De gevestigde partijen zouden gedwongen worden om zich rond onze noden uit te spreken, in plaats van mee te stappen in een opbod van racisme waarmee vooral het Vlaams Belang wint. Om te vermijden dat extreemrechts de sociale woede afleidt naar haat en verdeeldheid onder onze klasse, moeten we onze eenheid versterken. Dat gebeurt het meest efficiënt in strijd.
Zo’n dynamiek is ook belangrijk om vertrouwen op te bouwen in collectieve actie en om ons voor te bereiden op de strijd die na de verkiezingen komt. In september verklaarde Hedebouw in Le Soir: “We moeten ook tegen onze achterban eerlijk zijn: het zal heel moeilijk worden om in onderhandelingen voldoende breekpunten te bereiken op regionaal en federaal vlak.” Sofie Merckx, fractieleidster van de PVDA in de Kamer, verwerpt het idee van regionale bestuursdeelname: “Als Europa zegt ‘jullie moeten besparen in jullie land’, doen we dat dan of komen we samen met de mensen in opstand?” In 2024 zijn er echter ook lokale verkiezingen, “en daar hebben we grote ambities.”
Voorlopig heeft de PVDA nog niet uitgelegd hoe het denkt om te gaan met de financiële controle van het Gewest over tien van de negentien Brusselse gemeenten. In Wallonië zijn steden als Charleroi en Luik nog steeds afhankelijk van het Centre régional d’aide aux communes (Crac), een soort Waals IMF dat besparingen en strikte budgettaire orthodoxie oplegt in ruil voor financiële steun. Het budgettaire keurslijf bestaat op alle machtsniveaus en de opstand moet op dezelfde schaal worden georganiseerd om het te doorbreken.
De tijd dringt
De belangrijkste zorg van de PVDA op dit moment is bestuurservaring op lokaal niveau, vooraleer dit op een hoger niveau wordt doorgetrokken. De sociale beweging in de breedste zin van het woord, van vakbonden tot verenigingen, heeft geen gebrek aan ervaringen en talenten. De PVDA kan hen betrekken en de campagne richten op een regering die breekt met het huidige beleid, niet slechts een regering van ‘sociaal beheer’ van het status quo met de PS en Ecolo. Om dit te realiseren, is de kracht en de druk van de volledige arbeidersbeweging in al haar diversiteit nodig.
Wij zijn ervan overtuigd dat er een revolutie nodig is, namelijk het einde van het privaat bezit van de belangrijkste productiemiddelen. We denken ook dat een revolutie niet de lucht valt en dat we de weg ernaartoe moeten voorbereiden. Het kapitalistisch systeem is ondergedompeld in een ‘tijdperk van wanorde’ met oorlogen, klimaatcrises, sociale tragedies en politieke polarisatie, met een wedren tegen de monsters van extreemrechts en religieuze fundamentalisten. Om dit het hoofd te bieden, is er een gevoel van urgentie nodig en een duidelijke en open strategie voor de socialistische omvorming van de samenleving.
- Berekeningen van de Federale Overheidsdiensten Financiën en Leefmilieu, gebaseerd op informatie beschikbaar op 15 maart 2021. Le Soir, ‘La Belgique subsidie toujours massivement les énergies fossiles’, 2 mei 2023.
- ‘La justice européenne confirme l’illégalité du régime fiscal belge réservé aux multinationales’, LesEchos.fr, 23 september 2023.
Bron: socialsme.be
by admin | dec 1, 2023 | Verkiezingen 2024
Politieke partijen mogen dromen, schrijft redacteur Tex Van berlaer. ‘Maar wie ingrijpende bouwprojecten bepleit, zegt er voor de volledigheid het liefst ook bij wáár die moeten komen.’
‘Een lijk dat dood is, kun je niet reanimeren.’ Het is een van de twee oneliners die ex-Open VLD-voorzitter Egbert Lachaert blijven achtervolgen – de andere gaat over het Ecolo-partijprogramma en een rituele verbranding.
Het lijk, dat waren de kerncentrales. En dat het niet meer te reanimeren viel, kwam onder meer door het Vivaldi-regeerakkoord, waarin de kernuitstap werd herbevestigd.
We weten wat er ondertussen is gebeurd. In 2022 viel Vladimir Poetin Oekraïne binnen, de gasprijzen explodeerden. Energieonafhankelijkheid stond plots bovenaan op het verlanglijstje van de Europese Unie. De timing van de kernuitstap kon niet op een slechter moment vallen.
Met de rug tegen de muur onderhandelde de Vivaldi-regering afgelopen zomer een levensduurverlenging van 10 jaar voor de jongste twee kernreactoren. Zelfs de groenen, die altijd een broertje dood hebben gehad aan kernenergie, konden ermee leven. Dat de kerncentrales van Doel en Tihange geen CO2 uitstoten, is meegenomen in de strijd tegen de klimaatverandering.
Sindsdien heeft de Open VLD de smaak duidelijk te pakken. De liberalen waren op hun donkerblauwe flank kwetsbaar voor de aanvallen van N-VA-voorzitter Bart De Wever, die van het behoud van kernenergie al jaren een speerpunt maakt. De nieuwe wind in energieland zette ook de blauwe windhaan in beweging.
Afgelopen week stelde premier Alexander De Croo (Open VLD) voor om de levensduur van de kerncentrales niet met 10, maar met 20 jaar te verlengen. De vraag was blijkbaar blijven liggen tijdens de onderhandelingen met Engie, want volgens de premier is het een opdracht voor de volgende regering.
En nu stelt de liberale partijvoorzitter Tom Ongena voor dat de volgende regering (ja, opnieuw niet de huidige) de bouw van nieuwe kerncentrales voorbereidt. Het gaat dan niet om de klassieke reactoren, verduidelijkt hij in De Tijd, maar om small modular reactors (SMR), die kleiner en wendbaarder zijn dan hun voorgangers.
Sinds vorig jaar doet het centrum SCK CEN in Mol onderzoek naar zulke SMR’s. De Vivaldi-regering trok er 100 miljoen euro voor uit. Sceptici kijken argwanend naar SMR’s, die wereldwijd nog in hun kinderschoenen staan. Veel landen zijn ermee in de weer, maar een definitief zicht op de kosten-baten blijft troebel. Hoe dan ook gaat het om toekomstmuziek, en dan is gedegen onderzoek welkom.
Maar ook die kleine reactoren zullen ergens gebouwd moeten worden. En daar mogen partijen als Open VLD best meer klare wijn over schenken. Uiteraard moeten politieke partijen dromen, maar een béétje realiteitszin mag wel. En dan is de vraag: waar zal die kerncentrale komen?
Broeklin
Een gemiddelde SMR zou een grondoppervlak van zo’n zeven hectare nodig hebben. Dat is fors minder dan de huidige centrales, maar nog steeds goed voor tien voetbalvelden. En zulke grote projecten zullen er niet makkelijker op worden. Het stikstofprobleem zorgde bijna voor een vergunningenstop (die nog niet volledig van de baan is), terwijl de langverwachte bouwshift nog moet beginnen. En vraag maar aan vastgoedontwikkelaar Uplace, in handen van Club Brugge-voorzitter Bart Verhaeghe, hoelang het duurt om megaprojecten à la Broeklin van de grond te krijgen in Vlaanderen. Om nog maar te zwijgen van een nieuwe voetbaltempel.
Bovendien zal een SMR hoogradioactief afval produceren, wat risico’s inhoudt voor milieu, mens en dier. Een ‘gewone’ hoogspanningslijn als Ventilus stootte, mede door nepnieuws, op heel wat verzet in West-Vlaanderen. Wat zou een kleine kerncentrale teweegbrengen?
Daarom deze oproep: wie ingrijpende bouwprojecten bepleit, zegt er voor de volledigheid het liefst meteen bij wáár die moeten komen. Dat mag bij benadering, een provincie noemen volstaat.
Alvast een voorzet voor Tom Ongena: in 2016 bood Jean-Marie Dedecker, vandaag burgemeester van Middelkerke, zijn achtertuin aan voor de bouw van een nieuwe kerncentrale. Misschien kan de Open VLD aankloppen bij de onafhankelijke lijsttrekker van de N-VA?
Bron: Knack
