‘Energiecrisis: hoeveel tijd denkt de Europese Commissie eigenlijk nog te hebben?’

Kathleen Van Brempt (Vooruit) Europarlementslid voor SP.A

‘Ook als we kijken voorbij de moeilijke maanden die ons te wachten staan, heeft de Europese Unie de sleutels in handen om deze energiecrisis structureel aan te pakken’, schrijft europarlementslid Kathleen Van Brempt. ‘Werd de Green Deal begin deze legislatuur nog gepresenteerd als een duurzame groeistrategie, dan is ze vandaag onze weg uit de crisis.’

Vorige week vertelde een vrouw me hoe ze in haar appartementsgebouw op elke verdieping de helft van de spots had losgeschroefd. Meer kosten kan ze zich niet permitteren. Het is geen alleenstaand geval. Dergelijke verhalen illustreren feilloos de paniek die vandaag onder de bevolking leeft. Gezinnen zetten alles op alles om met elke kleine ingreep energie te besparen en bedrijven gaan op zoek naar creatieve manieren om de kosten te drukken of zetten noodgedwongen hun activiteiten al dan niet gedeeltelijk stop.

In een crisis van deze omvang moeten we vaststellen dat geen enkel beleidsniveau in staat is een afdoende antwoord te formuleren op de snijdende energiecrisis. Elk niveau heeft haar eigen verantwoordelijkheid te dragen. Dat hoeft op zich geen probleem te zijn, maar het vergt wel de nodige samenwerking en solidariteit. Net daar knelt vandaag het schoentje.

Op korte termijn blijven snelle ingrepen op de markt onontbeerlijk, willen we dat gezinnen en bedrijven deze winter het hoofd boven water kunnen houden. Een prijsplafond voor de import van gas, het verzekeren van de bevoorrading, het afromen van overwinsten en een loskoppeling van de prijs van elektriciteit en die van gas blijven de eerste prioriteit. Dat de Europese Ministers van Energie en de Europese Commissie er deze week opnieuw niet in slagen om met een duidelijk pakket aan maatregelen te komen, is compleet onbegrijpelijk. Hoeveel tijd denkt de Europese Commissie eigenlijk nog te hebben?

Maar ook als we kijken voorbij de moeilijke maanden die ons te wachten staan, heeft de Europese Unie de sleutels in handen om deze energiecrisis structureel aan te pakken. Werd de Green Deal begin deze legislatuur nog gepresenteerd als een duurzame groeistrategie, dan is ze vandaag onze weg uit de crisis. Al wordt dat allerminst een evidentie. Opnieuw gaan er in verschillende lidstaten stemmen op om de Green Deal af te zwakken. Zo kwam er vorige week het nieuws dat de Raad de doelstellingen rond energie-efficiëntie naar beneden wil bijstellen, pleitte de Europese Volkspartij voor een moratorium op nieuwe wetgeving en wordt openlijk gepleit om het Europese klimaatbeleid ‘on hold’ te zetten.

En zo dreigt Europa zichzelf een tweede keer in de voet te schieten. Dat blijkt ook uit onderzoek van de universiteit van Oxford. In een studie die ze twee weken geleden presenteerde, schrijven ze: “De wereld wordt geconfronteerd met een gelijktijdige inflatiecrisis, nationale veiligheidscrisis en klimaatcrisis, allemaal veroorzaakt door onze afhankelijkheid van onzekere, vervuilende, fossiele brandstoffen met volatiele prijzen. De transitie naar schone energie zo snel mogelijk drastisch versnellen is niet alleen dringend nodig om klimaatredenen, maar kan de wereld biljoenen aan toekomstige energiekosten besparen, met goedkopere, propere energie en meer energiezekerheid als gevolg.”

Een snelle en duurzame transitie is dus niet enkel haalbaar en betaalbaar, ze is ook wenselijk. Voor het klimaat en de economie, maar bovenal om sociale redenen. Vandaag kunnen overheden niet anders dan het sociaal tarief uitbreiden om een steeds groter wordende groep van mensen in energiearmoede te ondersteunen. Maar het blijft dweilen met de kraan open. Verwarming is vandaag een zaak van the haves en the have nots geworden. Maar beeld je in dat we die groep toegang kunnen geven tot een goed geïsoleerde woning. Beeld je in dat we de energiefactuur voor die groep structureel omlaag kunnen halen. Beeld je in dat we onze huizen, onze klaslokalen, onze kantoren en winkels kunnen verwarmen met schone energie, zonder angst voor het einde van de maand.

De Europese Unie kan dat. Niet door met de voeten te slepen of terug te deinzen voor de tegenstanders van dat beleid, maar door alle zeilen bij te zetten voor een ambitieus, breed en bovenal sociaal klimaatbeleid. Wie weet dient er zich dan, na een moeilijke winter, misschien wel een Europese lente aan.

Bron: Knack

Social profitsector over Septemberverklaring: ‘Verwachtingen niet ingelost’

De septemberverklaring van Vlaams minister-president Jan Jambon lost de verwachtingen niet in voor de social profitsector. Zo worden de werkingsmiddelen opnieuw niet geïndexeerd, voor het tiende jaar op rij, zegt Het Vlaams Welzijnsverbond donderdag in een persbericht.  

De social profit omvat onder meer de jeugdhulp, de gehandicaptenzorg en de maatwerkbedrijven. Enkele weken geleden vroeg de sector aan de Vlaamse regering dringend steun voor de oplopende energiekosten.  “Er komt een eenmalige energiepremie voor volgend jaar”, klinkt het. “Die zou voor alle zorg- en welzijnssectoren samen 60 miljoen euro bedragen.

Evident zal dit niet volstaan om de energiefactuur, de toegenomen verplaatsingskosten, de stijgende voedselprijzen en de gestegen bouwprijzen waar iedereen tegenaan kijkt te compenseren.” Er wordt wel 100 miljoen euro extra geïnvesteerd in de kinderopvang, merkt het Vlaams Welzijnsverbond op. “We lezen in de tekst geen verwijzing naar het verkleinen van de kind-begeleiderratio.” De organisatie dringt opnieuw aan dat daar werk van gemaakt moet worden.

Bron: Knack

Septemberverklaring: groeipakket wordt niet geïndexeerd, mensen in armoede blijven in de kou

Septemberverklaring: groeipakket wordt niet geïndexeerd, mensen in armoede blijven in de kou

CD&V had er een flinke politieke crisis voor over, maar uiteindelijk komt er geen structurele verhoging van het groeipakket, de vroegere kinderbijslag. Ook op andere vlakken blijven gezinnen met kinderen en mensen in armoede op hun honger zitten.

In 2019 werd de kinderbijslag een Vlaamse bevoegdheid en werd ze omgevormd tot het groeipakket. Voortaan maakten andere Vlaamse maatregelen voor gezinnen met kinderen, zoals de schooltoelage, automatisch deel uit van het bedrag dat ieder gezin met kinderen ontving.

Bij die hervorming werd ook een besparing doorgevoerd. Waar de vroegere kinderbijslag gekoppeld was aan de index, werd het groeipakket enkel jaarlijks in september met 2% verhoogd. Vorig jaar kwam er een bijkomende besparing: toen steeg het groeipakket met slechts één schamele procent.

Het groeipakket wordt opnieuw met 2% verhoogd, in een jaar dat de inflatie meer dan 11% zal bedragen.

Het groeipakket terug koppelen aan de stijgende levensduurte, dat was de inzet van het conflict binnen de Vlaamse Regering de afgelopen dagen. De CD&V stond met die eis alleen tegenover Open VLD en N-VA. De christendemocraten haalden bakzeil over nagenoeg de hele lijn. Het groeipakket wordt opnieuw met 2% verhoogd, in een jaar dat de inflatie meer dan 11% zal bedragen. Volgens een berekening van de Gezinsbond betekent dat een koopkrachtverlies per kind van 270 euro per jaar.

Daarbij komt voor de armste gezinnen nog een toeslag van 100 euro, die twee jaar lang uitbetaald zal worden.

Politieke reacties: PVDA biedt wisselmeerderheid aan

In Villa Politica op Eén, dat de Septemberverklaring live uitzond, reageerden verschillende Vlaamse Parlementsleden.

Bjorn Rzoska, fractieleider van Groen vindt het onvoorstelbaar dat Vlaanderen de kinderbijslag niet aan de gezondheidsindex koppelt. Brussel en Wallonië doen dat wel.

Hannelore Goeman, fractieleider van Vooruit, vindt dat er weinig gebeurt voor singles, ouderen en huurders. Ze betwijfelt of de niet-indexering van de huurprijzen snel kan uitgevoerd worden. Ze vraagt dat alle huurprijzen bevroren worden, met enkel een verhoging van 2%. Goeman zegt dat de Vlaamse Regering blijft besparen op de kinderbijslag, en dat de gezinnen niet krijgen waar ze recht op hebben.

Jos D’Haese van PVDA zegt dat de werkende klasse de rekening betaalt via de besparing op de kinderbijslag. D’Haese stelt dat er een wisselmeerderheid mogelijk is om de kinderbijslag te indexeren, en roept CD&V op om die indexering samen met de oppositie door te drukken.

Robrecht Bothuyne van CD&V noemt de automatische indexering “de logica zelve”, en geeft toe dat zijn partij meer wilde halen uit de onderhandelingen. Volgens Bothuyne was het voor de coalitiepartners N-VA en Open VLD echter deze deal of geen deal.

Welzijnszorg: op lange termijn gebeurt er niets extra

Koen Trappeniers, voorzitter van armoedebeweging Welzijnszorg vzw, is teleurgesteld in de beperkte verhoging van het Groeipakket, en in het ontbreken van andere maatregelen om armoede te bestrijden.

Op lange termijn gebeurt er niets extra.

“De verhoging van het Groeipakket met 2% is een goede zaak, maar het is ruim onvoldoende. We vinden het ook goed dat de sociale toeslag verhoogd wordt, maar het gaat enkel om een tijdelijke verhoging: 2 jaar lang 100 euro. Op lange termijn gebeurt er niets extra. Wij zouden het beter vinden als het basisbedrag gekoppeld zou worden aan de spilindex, en dat de grenzen om van de sociale toeslag te genieten ook mee opschuiven met de stijgende levensduurte.”

Is het groeipakket een goed middel om tegen armoede te strijden?

“Het helpt mensen met kinderen, en dat is belangrijk. Toen de vroegere kinderbijslag hervormd werd tot het huidige groeipakket heeft men gefocust op een grote basistoelage, wij pleiten voor meer herverdeling.”

“Naast het Groeipakket zouden we ook meer inspanningen willen zien voor andere groepen, zoals alleenstaanden. We pleiten ook voor meer sociale woningen, de wachtlijsten moeten echt kleiner.”

Voor wie een weinig energiezuinige woning huurt zal de huurprijs niet geïndexeerd mogen worden.

“Goede zaak, maar wij zouden liever zien dat er massaal geïnvesteerd wordt in het energiezuinig maken van die woningen. Wie huurt kan zijn woning niet zelf renoveren. Ook voor huiseigenaars vinden we de maatregelen onvoldoende.

Er zijn renovatiepremies, maar die kan je enkel krijgen als je je energiebesparende verbouwing zelf kan pre-financieren.

Er zijn renovatiepremies, maar die kan je enkel krijgen als je je energiebesparende verbouwing zelf kan pre-financieren. Veel mensen kunnen dat niet, de zogenaamde noodkopers die met hun weinige geld een huis aankopen omdat ze niet op de huurmarkt terecht kunnen. Al hun geld gaat op aan de aankoop van hun woning, daarna is er niets over om energiezuinig te verbouwen. Een premie om achteraf een deel van je investering terug te winnen helpt dan niet.”

Voor gezinnen en mensen in armoede is de buit in deze septemberverklaring met andere woorden pover. Voor bedrijven is er 250 miljoen euro rechtstreekse steun, naast een miljard aan leningen en waarborgen.

“Natuurlijk is het belangrijk dat bedrijven geholpen worden, een job is een hefboom om uit de armoede te blijven. Maar de verhouding tussen wat de Vlaamse Regering voor gezinnen en mensen in armoede doet en de steun aan bedrijven is scheef.”

Bron: DeWereldMorgen

Toegankelijkheid, een ramp

Toegankelijkheid, een ramp

Ik vind het mensonterend en discriminerend dat de wet op toegankelijkheid, die al via een ministrieel besluit werd goedgekeurd in 2010, nog altijd niet wordt toegepast of gehandhaafd.

Vooral in de privé sector is het huilen met de pet op. Probeer maar eens naar toilet te gaan met de rolstoel in eender welke stad of dorp. Als je al binnen kan over de onnoemelijk vele drempels, mag je al blij zijn dat je een pintje kan gaan drinken, meestal op voorwaarde dat je pampers draagt of je plas kan ophouden wat sowieso al niet gemakkelijk is voor vele mensen met een beperking. Zelfs winkels, dokterspraktijken, apotheken, advocatenkantoren … zijn vaak niet toegankelijk. Publieke toiletten zijn er veel te weinig en vaak nog onverzorgd.

De Eurosleutel werd bedacht voor mensen met een fysieke handicap of functiebeperking, maar in België zal je niet te veel toiletten aantreffen waarop die sleutel past. Vraag maar eens aan de dames waar zij naar het toilet moesten gaan toen, omwille van corona, alle horecazaken waren gesloten. Welnu, dat is voor de meeste mensen in de rolstoel en/of met een functiebeperking zo voor heel hun leven.

Al 30 jaar geleden vocht ik voor toegankelijkheid. Toen haalde ik de rechters van hun troon en eiste van hen dat zij mij zouden berechten op de binnenkoer van het gerechtshof in Hasselt, want met de rolstoel kon ik het gerechtshof niet binnen.. Ze stonden, pruilend in een druilerig weertje op de binnenkoer van de rechtbank om mij te veroordelen tot een geldboete omdat ik een tiental keren mijn wagen had geparkeerd voor auto’s die onterecht op de voorbehouden plaats voor mensen met een beperking geparkeerd stonden. Mijn wagen werd dan afgesleept maar ik weigerde de boete te betalen. Omdat dit sensationeel nieuws was, haalde ik toen alle voorpagina’s van de kranten. Later ben ik in de politiek gestapt en heb ik het toegankelijkheidsbureau helpen opstarten waar ik jaren ondervoorzitter van was.

Het is een regelrechte schande dat ik nu als 77-jarige nog altijd moet knokken om de wet op toegankelijkheid toe te passen en te handhaven.

Het is een regelrechte schande dat ik nu als 77-jarige nog altijd moet knokken om de wet op toegankelijkheid toe te passen en te handhaven. Daarom heb ik samen met 2 andere mensen een petitie opgestart om nog maar eens de politici het vuur aan de schenen te leggen.

Bijna dagelijks rijd ik met de rolstoel in Hasselt rond om handtekeningen te vragen aan de mensen, die bijna allemaal instemmend de petitie tekenen.

Ik zal de ministers Somers en Demir uitnodigen om even met mij de markten een dagje af te schuimen en dan zullen ze alras merken dat ik op een maand tijd in principe meer stemmen binnenhaal dan de ministers bij hun verkiezingen. Dit bewijst alleen meer dan 90% van de bevolking wil dat het hoog tijd wordt om de discriminatie weg te werken.

Hoe kan de inclusie toegepast worden als zelfs de fysieke toegankelijkheid ontbreekt? Hoe kan een mens met een beperking gaan werken als hij of zij niet eens een trein of een bus kan nemen? Hoe kunnen ze deelnemen aan het sociale en culturele leven? Hoe, hoe, en nog eens hoe, tot ze uitgeteld van teleurstelling zich opsluiten en alleen nog in hun dromen het ‘Land Utopia’ bereiken zonder fysieke hindernissen.

Ondertussen werd al een parlementaire vraag hierover aan de bevoegde ministers gesteld.

Hopelijk haalt hun antwoord het nieuws en wordt er eindelijk werk van gemaakt.

Halen we het niet, dan beloof ik nu dat ik als wildplasser zal aangehouden worden voor de deuren van het Vlaams parlement en hoop ik, samen met Dante, dat ze mogen branden in de hel.

Bron: DeWereldMorgen