by admin | jan 22, 2026 | Onderwijs
Directeurs moeten verplicht zinvolle taken zoeken in plaats van zwangere kleuterjuffen verlof te geven: “Nu verliezen scholen twee keer”
Kleuterjuffen zullen niet langer bijna automatisch verlof krijgen wanneer ze zwanger zijn. Nu gebeurt dat om het risico op ziektes als CMV te vermijden. Directeurs moeten verplicht zinvolle andere taken voor die juffen zoeken.
Volgens de laatste cijfers van de onderwijsadministratie kregen in schooljaar 2024-2025 precies 1.895 juffen die zwanger waren of borstvoeding gaven, verlof. Het gaat niet over het moederschapsverlof zoals we dat allemaal kennen, maar om een speciale regeling die zwangere juffen beschermt tegen mogelijke gezondheidsrisico’s. Het gaat bijvoorbeeld over het tillen van kleuters, maar ook over de blootstelling aan infectieziekten zoals het cytomegalovirus (CMV). Een besmetting met dat virus tijdens de zwangerschap kan leiden tot onder meer gehoor- of gezichtsstoornissen of een mentale achterstand bij de baby. Ook in het buitengewoon onderwijs wordt de regeling vaak toegepast, vooral omwille van mogelijk agressief gedrag van kinderen.
Nu al moeten directeurs in principe de werkomstandigheden van de zwangere juffen aanpassen of een andere opdracht geven, maar in de praktijk gebeurt dat zelden. “In de huidige tijden van krapte op de arbeidsmarkt en het lerarentekort waarbij heel wat scholen er niet in slagen vacatures in te vullen, is het onverantwoord om dergelijk potentieel aan arbeidskrachten onbenut te laten”, staat in een nieuw decreet dat vlak voor de kerstvakantie een eerste keer is goedgekeurd door de Vlaamse regering.
En dus moeten scholen vanaf 1 september verplicht op zoek naar andere taken “die toelaatbaar zijn in haar toestand” voor die zwangere juffen. De woordvoerder van onderwijsminister Zuhal Demir (N-VA) zegt dat ze bijvoorbeeld aan de slag kunnen in de ‘taalheldklassen’, aparte klassen voor anderstalige nieuwkomers in de lagere school. Maar het kan ook gaan over co-teaching in een ander leerjaar of leerlingen begeleiden bij technisch lezen. De juffen behouden ondertussen hun salaris en kunnen na het verlof terugkeren naar hun oude job. Ook in het huidige systeem behouden juffen hun loon als ze verlof krijgen.
In één beweging maakt Demir 1,2 miljoen euro vrij om de zwangere juffen te vervangen in hun oorspronkelijke job. “Er waren nu geen budgetten om tijdelijke leerkrachten aan te stellen”, zegt haar woordvoerder. “In de huidige situatie verliezen scholen twee keer: de juf gaat met verlof én ze kunnen die niet vervangen.” De woordvoerder benadrukt dat er nog altijd situaties zullen zijn waarbij de juf echt niet meer aan de slag kan. Het voorlopige decreet moet nu nog besproken worden met de koepels en de vakbonden. De christelijke vakbond COV, de grootste in het kleuter- en lager onderwijs, wijst de plannen alleszins niet af. “Als zowel de bescherming van de zwangerschap als de vervanging van het zwangere personeelslid in de klas is gegarandeerd, dan is het COV zeker bereid om tijdens het sociaal overleg de verdere uitwerking van vervangende taken binnen de school te bekijken”, zegt algemeen secretaris Marianne Coopman.
Bron: GVA
by admin | jan 22, 2026 | Sectoren
De betaalbaarheid van de sociale zekerheid staat onder druk en dat is volgens econoom en voormalig nationaal politicus John Crombez (Vooruit) geen kwestie meer van politieke keuze, maar van draagkracht. ‘We hebben dat altijd gefinancierd gekregen, maar de dag zal aanbreken waarbij de politiek de keuze moet maken voor minder zorg of voor meer belastingen.’
De besparingsdruk op het RIZIV, de explosie van het aantal langdurig zieken en de oplopende zorgkosten zetten de sociale zekerheid onder hoogspanning. Volgens Crombez is de tijd voor fundamentele keuzes aangebroken. In zijn boek Hou België gezond pleit hij samen met medeauteur Eric Mortier, voormalig gedelegeerd bestuurder van het UZ Gent, voor een grondige hervorming van de gezondheidszorg, met meer aandacht voor preventie, data en verantwoordelijkheid. ‘Het klinkt misschien tegen mijn eigen winkel, maar het sociaal overleg zoals we dat vandaag kennen, heeft de voorbije 25 jaar te weinig opgeleverd’, zegt hij.
Hervormingen die blijven steken
Volgens Crombez ligt de kern van het probleem niet bij ontsporende uitgaven, maar bij een systeem dat blijft functioneren alsof de demografie, de ziektepatronen en de arbeidsmarkt niet zijn veranderd. Vooral de gezondheidszorg, na de pensioenen de grootste uitgavenpost binnen de sociale zekerheid, stevent af op een scherpe kostenstijging.
Dat hervormingen nodig zijn, wordt al jaren erkend. Alleen blijven echte doorbraken uit. ‘Er zijn een paar pogingen tot hervorming geweest, maar het komt altijd op hetzelfde neer: onderweg naar de meet wordt aan ambitie ingeboet’, zegt Crombez. Zo was de uitbouw van ziekenhuisnetwerken volgens hem een van de betere initiatieven. Die moet ziekenhuizen laten samenwerken binnen een regio, taken verdelen en zorg efficiënter organiseren. ‘Maar tegen dat het ingevoerd werd, had de sector dat al links en rechts laten verwateren’, meent Crombez. Daardoor bleef het eindresultaat weinig bruikbaar voor een echte hervorming en bleef het systeem onvoldoende aangepast aan de werkelijke kostendrijvers in de zorg.
Ik vind dat de oudere generatie van artsen, specialisten en mutualiteiten misschien niet de correcte vertegenwoordiger is van de bevolking
De reden waarom zulke ingrepen uitblijven, heeft volgens de econoom veel te maken met het overlegmodel en de gevestigde belangen. ‘Iedereen weet dat er hervormingen nodig zijn, maar er zijn een aantal groepen die niet bereid zijn om ze te doen.’ Hij wijst daarbij onder meer naar oudere vertegenwoordigers binnen de sector. ‘Ik vind dat de oudere generatie van artsen, specialisten en mutualiteiten misschien niet de correcte vertegenwoordiger is van de bevolking’, voegt hij eraan toe. ‘Zij houden liever alles bij het oude. Terwijl het nét de jongere artsen en patiënten zijn die met deze kosten zullen moeten leven’.
Chronische aandoeningen
Nochtans is de uitdaging duidelijk: steeds meer mensen lijden op oudere leeftijd aan meerdere chronische aandoeningen tegelijk, volgens de auteur dé oorzaak van de stijgende zorgkosten. ‘Als we daar geen oplossing voor vinden, dan kraakt het hele systeem: woonzorgcentra, thuiszorg, alles.’
Volgens Crombez zou het zorgsysteem zich veel sterker rond dat probleem moeten organiseren, maar dat vraagt duidelijke structuren en meetbaarheid, iets wat vandaag ontbreekt. België beschikt nochtans over een enorme hoeveelheid gezondheidsdata. Het probleem is volgens de econoom dat ze nauwelijks worden gebruikt. De coronapandemie toonde nochtans dat het anders kan. ‘Bij het begin van corona zijn we het enige land dat een strategie ontwikkeld en uitgevoerd heeft om databanken te koppelen’, vertelt hij. ‘Corona is voorbij en het gaat weer niet meer. Maar het zegt wel veel’.
Genezen loont, gezond blijven niet
Die data zouden vooral moeten dienen om het systeem te verschuiven van genezen naar gezond houden. Vandaag wordt bijna uitsluitend betaald voor behandelingen, niet voor preventie. ‘We genezen zeer goed in België’, zegt Crombez. ‘Daar mogen we trots op zijn. Maar we betalen bijna niets om te vermijden dat mensen ziek worden’. Dat leidt volgens hem tot een pervers effect: hoe meer patiënten, hoe beter het systeem draait. ‘Terwijl het doel net het omgekeerde zou moeten zijn’.
Een gezondheidssysteem dat ervoor zorgt dat mensen langer gezond blijven werken, mag geld kosten
Preventie wordt volgens Crombez amper beloond, terwijl net daar grote gezondheids- en economische winsten te boeken vallen. ‘Een gezondheidssysteem dat ervoor zorgt dat mensen langer gezond blijven werken, mag geld kosten, want het betaalt zichzelf terug’, meent Crombez. Bovendien heeft dat volgens hem een directe impact op de arbeidsmarkt: België wil dat mensen langer werken, maar een toenemend deel van de bevolking haalt de pensioenleeftijd niet meer in gezonde toestand. ‘En dan zit je met een probleem’, concludeert hij.
Langdurig zieken als alarmsignaal
Een van de meest zichtbare symptomen van de druk op het systeem is de sterke stijging van het aantal langdurig zieken. Sinds 2006 is dat aantal meer dan verdubbeld en zij vormen vandaag de grootste groep inactieven. ‘We zijn van 200.000 naar meer dan 500.000 gegaan’, benadrukt Crombez. Vooral de stijging bij jonge mensen baart hem zorgen. ‘Sinds 2014 zie je in heel de westerse wereld een sterke toename bij jonge vrouwen’, zegt hij. Een sluitende verklaring is er volgens hem niet, al wint chronische stress steeds meer terrein. ‘Acute stress is gezond. Chronische stress is een sluipmoordenaar.’
De huidige regering wil het aantal langdurig zieken terugdringen, maar Crombez twijfelt of de genomen maatregelen volstaan. ‘Je moet eerst begrijpen waarom mensen uitvallen’, vindt hij. ‘Pas daarna kan je hen duurzaam activeren.’ Dat vergt volgens de econoom aangepast werk en een actieve rol van werkgevers.
Vandaag nog gezond
Ook het debat over profiteurs duikt geregeld op. Crombez noemt zich daarin ‘de grootste tegenstander van profitariaat in de sociale zekerheid’, precies omdat dat het draagvlak van het systeem ondergraaft. Tegelijk wijst hij erop dat België technisch perfect in staat is om misbruik gerichter aan te pakken. ‘We moeten eigenlijk alle data in real time monitoren, gewoon om de red flags eruit te halen’, zegt hij.
Dat idee geraakt voorlopig niet voorbij het parlement. ‘Omwille van privacy en GDPR’, aldus Crombez. ‘Maar waarom zouden we dat niet doen? We hebben geld tekort én we kunnen het technisch. Het gaat om het detecteren van rode vlaggen, niet om automatische veroordelingen.’ Door de band genomen blijft Crombez voorzichtig optimistisch. ‘België is vandaag nog gezond, maar als we in de komende vijf jaar geen echte hervormingen in gang zetten, dan is het gewoon te laat’, zegt hij. ‘Dan stijgen de uitgaven naar een nieuw niveau dat politiek, economisch en sociaal niet meer te dragen is.’ Volgens Crombez is de vraag dus niet wat we moeten doen, maar wie de verantwoordelijkheid durft te nemen.
Bron: Doorbraak
by admin | jan 22, 2026 | Economie
De regering is van plan de indexaanpassingen te vervangen door centenindexen.
In 2026 en 2028 wordt een ‘centenindex’ ingevoerd. Wanneer er in deze jaren een overschrijding van de spilindex plaatsvindt, beperkt de centenindex de automatische loonindexering voor lonen boven 4.000 euro bruto.
Dit houdt in:
Brutolonen onder 4.000 euro worden op de gebruikelijke manier geïndexeerd, namelijk via een procentuele index. Voorbeeld: een index van 2% bij het overschrijden van de spilindex.
Vanaf 4.000 euro bruto exering wordt de centenindex toegepast. Dat betekent dat op het loon boven 4.000 euro geen procentuele indmeer wordt berekend, maar een vast bedrag. De centenindex wordt enkel in 2026 en 2028 toegepast.
by admin | jan 22, 2026 | Economie
De meerwaardebelasting op financiële activa in België is op dit moment nog niet definitief goedgekeurd, maar staat gepland om in werking te treden op 1 januari 2026. De wetgeving is nog in voorbereiding en moet nog door het parlement worden gestemd. De grote lijnen van de maatregel zijn wel al bekendgemaakt. De belasting zal daarom met terugwerkende kracht geïnd worden.
Huidige stand van zaken:
1. De belasting is aangekondigd maar nog niet definitief goedgekeurd. Het gaat om een wetsontwerp dat nog parlementaire behandeling moet doorlopen.
2. De geplande startdatum is 1 januari 2026. Dit blijft onder voorbehoud van goedkeuring.
3. Banken en verzekeraars hebben uitstel gekregen tot 30 juni 2026 om hun systemen aan te passen. Dit verandert niets aan de juridische startdatum, maar wel aan de praktische verwerking.
Wat houdt de maatregel in?
- Er komt een belasting van 10 procent op gerealiseerde meerwaarden op financiële activa.
- De eerste 10.000 euro meerwaarde per jaar wordt vrijgesteld.
- Beleggingen die langer dan tien jaar worden aangehouden, zouden volledig vrijgesteld worden, behalve bij grote participaties.
- Voor participaties van meer dan 20 procent komen er zwaardere tarieven.
- Minderwaarden kunnen in bepaalde gevallen worden verrekend, maar de exacte regels zijn nog niet definitief vastgelegd.
Waarom wordt dit soms een vermogensbelasting genoemd?
Hoewel het geen klassieke belasting op het totale vermogen is, treft deze maatregel vooral mensen met grotere financiële portefeuilles. Het is een belasting op de groei van dat vermogen, waardoor het in het publieke debat vaak als een vorm van vermogensbelasting wordt gezien.
Samenvatting:
- De wet is nog niet gestemd.
- De geplande startdatum is 1 januari 2026.
- Het tarief bedraagt 10 procent op meerwaarden.
- Er zijn vrijstellingen voorzien, zoals 10.000 euro per jaar en een vrijstelling na tien jaar bezit.
- Grote participaties worden zwaarder belast.
- De praktische invoering bij banken loopt tot 30 juni 2026.
Vincent Van Dessel, voormalig CEO van Euronext Brussel schreef een opiniestuk waarin hij de meerwaardetaks omschrijft als administratief onhaalbaar, complex en schadelijk voor het vertrouwen.
Hij schreef op 1 juli 2025 een opiniestuk met de titel:
“Meerwaardebelasting: een oneerlijke nieuwe belasting met grote gevolgen”
In dat artikel noemt hij de maatregel onder meer:
- administratief extreem complex
- praktisch moeilijk uitvoerbaar
- schadelijk voor het vertrouwen van beleggers
- economisch riskant
Waarom wordt dit artikel vaak aangehaald?
Omdat het een van de meest uitgesproken kritieken is op de haalbaarheid van de meerwaardebelasting.
Van Dessel stelt dat:
- meer dan 1 miljoen Belgische beleggers administratieve problemen zullen ondervinden
- de overheid de maatregel niet efficiënt kan uitvoeren
- de belasting structureel te ingewikkeld is om correct te innen
Neutr-On sluit zich in grote lijnen aan bij zijn visie, en blijft streven naar een vermogensbelasting van 2% voor vermogens vanaf 2 miljoen euro. Dat is veel gemakkelijker te innen, veel minder administratieve rompslomp, het remt de economie en het beleggen niet af, treft de kleine beleggers niet, en is een belangrijke maatregel tegen corruptie.
by admin | jan 22, 2026 | Economie
Neutr-On wil een 30-urenweek. Veel werknemers zouden er sito presto voor tekenen. Terecht, want zo’n korte werkweek doet wonderen voor onze gezondheid en work-lifebalans. Helaas is het (nog) niet de realiteit.
Vierdagenwerkweek of werkdagen van zes uur
Elke week een verlengd weekend. En dat terwijl je hetzelfde salaris krijgt. Zou jij hier “nee” tegen zeggen?
Het was de 34-jarige Finse premier Sanna Marin die de piste voor de vierdagenwerkweek opperde tijdens een debat in augustus 2019. Op dat moment was ze minister van Verkeer, en dus nog geen premier.
Marin sprak er over mogelijke denkpistes om een vierdagenwerkweek in te voeren of om de werkdagen in te korten tot zes uur.
In ons land lanceerde toenmalig PS-voorzitter Elio Di Rupo in 2016 al een voorstel voor een werkweek van 32 uren met behoud van loon. “Minder burn-outs bij de mensen, meer productiviteit voor de bedrijven”, klonk zijn motivatie.
Werktijdverkorting leidt tot hogere productiviteit?
Want zo’n vierdaagse werkweek zou nu eenmaal beter werken. In Scandinavië wordt al langer geëxperimenteerd met kortere werkdagen of -weken. Zo werkten in het Zweedse Göteborg 68 verpleegkundigen van het rusthuis Svartedalen twee jaar lang 30 uur per week, in plaats van 37 uur. Daarbij behielden ze het salaris van hun volledige werkweek.
De zorgkundigen gaven daarbij aan dat ze fitter en meer gemotiveerd waren, waardoor ze productiever waren, minder fouten maakten in hun werk en het aantal burn-outs afnam. En de rusthuisbewoners? Wat ‘de kwaliteit van de zorg’ betreft, rapporteerden ze een meer positieve ervaring.
Verschillende bedrijven experimenteren al langer met kortere werkdagen. Zo testte Microsoft Japan een systeem waarbij verschillende werknemers maar vier dagen per week moesten werken in plaats van vijf. De resultaten waren verbluffend: ondanks de kortere week nam de productiviteit met maar liefst 40% toe.
Minder werken met behoud van loon is niet zo evident.
Toch werd het voorstel van Elio Di Rupo afgedaan als ‘niet ernstig’. Zelfs zijn Vlaamse evenknie John Crombez brandde het voorstel af. Als we minder werken voor hetzelfde loon, stijgt het uurloon dat werkgevers betalen automatisch. Hogere loonkosten en daardoor een lagere tewerkstelling kan België zich echt niet veroorloven.
Tools en technologie voor een beter leven.
Ondanks het kostenplaatje van het Zweedse experiment, werden voor het verplegend personeel en de rusthuisbewoners uitsluitend positieve resultaten vastgesteld. Het debat over de kortere werkweek zal dus niet vlug gaan liggen. Daarvoor is de vraag naar een betere work-lifebalans en meer werkbaar werk te groot. Volgens Jack Ma (Alibaba) en Bill Gates (Microsoft) zullen we in de toekomst over de tools en technologie beschikken om minder te werken en beter te leven. Automatisering, artificiële intelligentie en robotica gaan voor werknemers en bedrijven veel zoete vruchten opleveren. Zoals een toename van de productiviteit, economische groei en minder werkuren. Volgens Neutr-On zijn het vooral de grote vakbonden die hun leden bedriegen en er voor zorgen dat de kloof tussen de armen en de rijken groter wordt.
Met de fel besproken arbeidsdeal wil de federale regering de arbeidsmarkt hervormen en zo meer mensen aan het werk krijgen. Maar wat staat er in de arbeidsdeal? En wat betekent dit concreet voor jou als werknemer?
Wat is de arbeidsdeal?
De arbeidsdeal van de federale regering bestaat uit een aantal maatregelen die de werkzaamheidsgraad in België moet verhogen tot 80% (nu is dit 71%) en die zowel werknemers als werkgevers de nodige flexibiliteit moeten geven om dit doel te bereiken.
Ter info: deze arbeidsdeal is een politiek akkoord. Dit betekent dat de sociale partners hierover eerst nog hun advies moeten uitbrengen. Na de eventuele aanpassingen kan het voorstel mogelijk ook nog bijgestuurd worden door de Nationale Arbeidsraad. Pas daarna wordt de wet definitief goedgekeurd door het parlement en bekrachtigd en afgekondigd door de koning.
De arbeidsdeal in 10 hoofdpunten
- Werkweek van 4 dagen mogelijk
- Wisselend weekregime
- Dienstrooster langer op voorhand bekend
- Recht op deconnectie
- Recht op een opleiding
- Nieuwe regeling opzegtermijnen
- Betere regeling voor platformeconomie
- Soepele regels voor nachtwerk
- Actieplan knelpuntberoepen
- Actieplan diversiteit op de werkvloer
Gamechanger of niet?
Of de arbeidsdeal wel zo’n gamechanger is als gewild, is nog niet zeker. Aangezien heel wat maatregelen gelden voor bedrijven met meer dan 20 personeelsleden, geldt dit dus niet voor 83,9% van de ondernemingen (vooral kmo’s) die minder dan 10 werknemers tewerkstellen. Ook is het voor kleinere bedrijven niet altijd evident om bepaalde maatregelen door te voeren, vanwege bv. de kleinere personeelsbezetting of de aard van de activiteit.
Daarom heeft Neutr-On een beter plan.
Neutr-On wil tegen 2030 voor alle werknemers in de privé een 30-urenweek. Langere werkweken zijn mogelijk, maar die uren moeten dan als overuren betaald worden. Dat noemen we Plan 2030.30 ! Nu we in het jaar 2026 zijn zouden alle bedrijven nu al een 34-urenweek moeten nastreven.
