In de zorgsector zijn er altijd handen te kort. Maar vertaalt de hoge vraag naar verpleeg- en zorgkundigen zich ook in een hoog loon? Jobat.be ging op verkenning.
In de gezondsheidszorg zijn barema’s de norm, zeg maar tabellen met daarin de minimumlonen per aantal dienstjaren. Die zijn vastgelegd in collectieve arbeidsovereenkomsten, kortweg cao’s. Het salaris stijgt naargelang je anciënniteit opbouwt of als je doorgroeit in je carrière.
Zorginstellingen zijn verplicht om de sectorale barema’s te volgen: het loon mag nooit lager zijn dan wat er in de cao afgesproken is. Sommige werkgevers passen in bepaalde functies of situaties wel hogere lonen toe.
PC 330
Het overgrote deel van de zorgmedewerkers zit onder de paraplu van paritair comité 330. Dit paritair comité omvat federale sectoren (algemene, universitaire en psychiatrische ziekenhuizen, thuisverpleging, wijkgezondheidscentra, revalidatiecentra, diensten voor het bloed) en sectoren die overgeheveld zijn naar de regio’s (ouderenzorg, categorale ziekenhuizen, revalidatiecentra, initiatieven voor beschut wonen, psychiatrische verzorgingstehuizen).
CHECK: Hoe weet ik onder welk paritair comité ik val?
Uit het Jobat Salariskompas blijkt dat werknemers in de gezondheidszorg gemiddeld 4.299 euro bruto per maand verdienen. Dat is precies 16,9% meer dan het verdiende loon in 2020, dat toen nog gemiddeld 3.678 euro bruto per maand bedroeg.
Loonverschillen
Wat blijkt tevens uit het Jobat Salariskompas? Vrouwen verdienen in de zorgsector gemiddeld 3.901 euro bruto per maand, oftewel zo’n 1.102 euro bruto per maand minder dan hun mannelijke collega’s, die gemiddeld 5.003 euro per maand op hun loonbrief zien verschijnen. Omdat vrouwen nog steeds in “lagere” en dus minder betaalde functies actief zijn in de zorg?
Als starter mag je rekenen op gemiddeld 3.035 euro bruto per maand, aldus het Jobat Salariskompas. Vanaf 4 jaar ervaring stijgt dat naar gemiddeld 3.492 euro bruto per maand, vanaf 11 jaar ervaring naar 4.255 euro bruto per maand. Eens meer dan 20 jaar ervaring kan je naar verluidt rekenen op een gemiddeld brutomaandloon van méér dan 5.000 euro.
| Aantal jaren dienst/ervaring | Gemiddeld brutomaandloon |
| 0-1 jaar | 3.035 euro |
| 2-3 jaar | 3.210 euro |
| 4-5 jaar | 3.492 euro |
| 6-10 jaar | 3.805 euro |
| 11-15 jaar | 4.255 euro |
| 16-20 jaar | 4.762 euro |
| 21-25 jaar | 5.013 euro |
| 26-30 jaar | 5.109 euro |
| +30 jaar | 5.531 euro |
Ambieer jij een job in de gezondheidszorg? Check het actuele vacatureaanbod en … go for happy!
Ook de plaats van tewerkstelling betekent een verschil in bruto maandloon, zo blijkt. In de provincie Namen verdien je in de zorgsector het meest, aldus het Salariskompas van Jobat, gemiddeld zo’n 5.254 euro bruto per maand. In de provincie Luxemburg ligt het salaris in de zorg gemiddeld het laagst, op 3.606 euro bruto per maand, wat maar liefst 1.648 euro bruto per maand minder is!
| Namen | 5.254 euro |
| Brussel | 5.095 euro |
| Henegouwen | 4.739 euro |
| Waals-Brabant | 4.340 euro |
| Vlaams-Brabant | 4.268 euro |
| Antwerpen | 4.225 euro |
| Oost-Vlaanderen | 4.208 euro |
| Limburg | 4.163 euro |
| Luik | 4.149 euro |
| West-Vlaanderen | 4.148 euro |
| Luxemburg | 3.606 euro |
Op zoek naar een job bij jou in de buurt? Deze werkgevers in de zorg zijn momenteel op zoek…
Extralegale voordelen
Behalve een brutoloon ontvangen werknemers in de zorgsector natuurlijk ook extralegale voordelen, al zijn die – in vergelijking met de rest van het land – niet zo heel hoog in aantal: gemiddeld slechts 6,5 verschillende per werknemer.
De meest voorkomende zijn een eindejaarspremie (70%), maaltijdcheques of een maaltijdvergoeding (63%), een – hoe kan het ook anders? – hospitalisatieverzekering (54%) en/of een vergoeding voor woon-/werkverkeer (45%). Tel daar nog gemiddeld 27 vakantiedagen bovenop en je krijgt een mooi beeld van het complete loonpakket binnen de zorgsector.
| Eindejaarspremie | 70% |
| Maaltijdcheques of maaltijdvergoeding | 63% |
| Hospitalisatieverzekering | 54% |
| Vergoeding woon-/ werkverkeer | 45% |
| 13de maand | 42% |
| Pensioenplan of groepsverzekering | 40% |
| Fietsvergoeding | 38% |
| Anciënniteitsverlof | 36% |
| Laptop | 35% |
| Mogelijkheid tot thuiswerken | 30% |
| Gsm | 26% |
| Gsm-abonnement | 26% |
| Onkostenvergoeding | 23% |
| Ecocheques | 21% |
| Bedrijfsvoertuig | 19% |
| Tankkaart / laadpas | 18% |
| Leasefiets | 10% |
| Internetabonnement | 10% |
| Prestatiebonus | 8% |
| Consumptiecheques | 8% |
| Cafetariaplan | 7% |
| Tablet | 5% |
| Tandverzekering | 4% |
| Mobiliteitsbudget | 3% |
| Aankoop extra vakantiedagen | 3% |
| Andere (zonder specifiëren) | 2% |
| Fitness abonnement | 1% |
| Geen van deze | 6% |
| Gemiddeld aantal extralegale voordelen | 6,5 |
Bij onregelmatige prestaties krijgen bepaalde personeelcategorieën uit de zorg (paritair comité 330) trouwens ook toeslagen voor onder meer avonddienst, dagdienst op zaterdag en op zondag, gewone nachtdienst, onderbroken dienst en nachtdienst op zondag.
Verdien jij zoals het hoort? Vergelijk je loon met dat van anderen dankzij het Jobat Salariskompas
IFIC
Goed om weten tenslotte: sinds enkele jaren wordt in de zorgsector een functieclassificatiesysteem (IFIC) gehanteerd, dat alle beroepen in de sector omschrijft en weegt, zodat ze onderverdeeld kunnen worden in categorieën, waaraan bepaalde loonschalen zijn gekoppeld. Gemiddeld telt een ziekenhuis maar liefst 92 verschillende functies. De classificatie schaalt deze functies in op basis van de functiezwaarte, de verantwoordelijkheden, communicatie en moeilijkheidsgraad. Dat zorgt voor herkenbaarheid maar ook voor erkenning. Bovendien is de functieclassificatie een dynamisch instrument. De sociale partners hebben gekozen voor een systeem dat herzienbaar is in functie van de realiteit op het werkveld en dat geen 30 jaar moet meegaan in zijn huidige vorm.
Met de invoering van een nieuwe baremastructuur op basis van deze classificatie worden looncurves uitgezet die rekening houden met de functie-zwaarte. Het model moet op lange termijn een volwaardig alternatief bieden voor loonbarema’s die dateren uit de jaren ‘60 en ‘70 van de vorige eeuw. De sociale partners hebben met de bevoegde kabinetten alle mogelijke inspanningen geleverd om ervoor te zorgen dat werknemers zelf kunnen kiezen voor het nieuwe loonbarema. Doen ze dat niet, dan behouden de werknemers hun huidige loon en de evolutie die daarin voorzien was.
Bron: Jobat