De Belgische vakbonden organiseren opnieuw acties en een nationale betoging omdat ze zich verzetten tegen het besparingsbeleid van de regering-De Wever. Volgens hen dreigen werknemers, gepensioneerden, werklozen en mensen met een laag inkomen opnieuw het grootste deel van de rekening te betalen.

De eerstvolgende grote nationale vakbondsactie staat gepland op maandag 23 november 2026 in Brussel.

1. Waarom gaan de vakbonden staken?

Er zijn vijf  belangrijke redenen.

1. De pensioenen

De vakbonden verzetten zich tegen hervormingen waardoor bepaalde werknemers langer moeten werken of pensioenrechten kunnen verliezen.  Vooral mensen met zware beroepen en lange loopbanen maken zich zorgen.

2. De koopkracht

De vakbonden vrezen dat de levensduurte verder zal stijgen terwijl de lonen onvoldoende volgen. Ze verzetten zich onder andere tegen mogelijke ingrepen in de automatische loonindexering.

3. De btw en belastingen

De vakbonden verzetten zich tegen mogelijke btw-verhogingen en andere maatregelen die volgens hen vooral de gewone gezinnen treffen.

4. De openbare diensten

Er bestaat grote bezorgdheid over besparingen in onder meer:

  • Het onderwijs.
  • De gezondheidszorg.
  • De openbare vervoersmaatschappijen.
  • De gemeentelijke diensten.
  • De sociale dienstverlening.

5. De verdeling van de begrotingslasten

Dit is misschien wel het belangrijkste discussiepunt.

De regering zoekt miljarden euro’s om het begrotingstekort terug te dringen.

De vakbonden vinden dat ook grote vermogens en kapitaalkrachtige ondernemingen een grotere bijdrage moeten leveren, in plaats van hoofdzakelijk te besparen op werknemers en sociale voorzieningen.

2. Wat willen de vakbonden bereiken?

De vakbonden willen de regering dwingen om haar begrotingsbeleid bij te sturen.

Ze stellen onder andere voor om:

  • Meer belastingen te heffen op grote vermogens.
  • Belastingontwijking harder aan te pakken.
  • De automatische loonindexering te beschermen.
  • De sociale zekerheid te vrijwaren.
  • De pensioenrechten te beschermen.
  • Meer middelen te voorzien voor openbare diensten.

Ze beweren dat er alternatieve mogelijkheden bestaan om de overheidsfinanciën te saneren zonder zware besparingen bij de gewone bevolking.

3. Waarom komt er zoveel maatschappelijk protest?

Er speelt  een bredere maatschappelijke kwestie. Veel mensen hebben het gevoel dat verschillende overheidsdiensten steeds minder goed functioneren.

Denk bijvoorbeeld aan:

  • Lange wachtlijsten in de gezondheidszorg.
  • Een tekort aan leerkrachten.
  • Problemen bij justitie.
  • Moeilijk bereikbare sociale dienstverlening.
  • Hoge kosten voor huisvesting en energie.
  • Toenemende administratieve verplichtingen.

Wanneer burgers tegelijkertijd geconfronteerd worden met besparingen en een dienstverlening die volgens hen tekortschiet, neemt de frustratie toe. De vakbonden proberen die verschillende ontevredenheden samen te brengen.

4. Wat betekent dit voor de gewone Belg?

De nationale actiedag van 23 november kan gevolgen hebben voor heel wat dagelijkse activiteiten.

Mogelijke hinder:

  • Minder treinen en bussen.
  • Problemen bij De Lijn en de MIVB.
  • Onderbrekingen in gemeentelijke dienstverlening.
  • Stakingen bij overheidsdiensten.
  • Hinder op luchthavens.
  • Problemen met kinderopvang en onderwijs.

De precieze omvang van de hinder zal afhangen van de deelname per sector.

5. Er speelt ook een politieke machtsstrijd

De stakingen zijn niet uitsluitend gericht tegen afzonderlijke besparingsmaatregelen.  Ze vormen ook een signaal aan de regering dat een deel van de bevolking zich niet kan vinden in de richting waarin het Belgische sociale model evolueert.  De regering-De Wever stelt dat hervormingen noodzakelijk zijn om de overheidsschuld en het begrotingstekort onder controle te krijgen.  De vakbonden stellen daartegenover dat financiële sanering niet ten koste mag gaan van de sociale bescherming.  Dat verschil in visie ligt aan de basis van het huidige conflict.

De  komende vakbondsacties zijn een belangrijke test voor de Belgische regering.

Het gaat niet alleen over pensioenen, lonen of werkloosheidsuitkeringen. Het gaat over een fundamentelere vraag:

Welk België willen we in de toekomst?

Een land waarin de overheid vooral bespaart om de begroting op orde te krijgen, of een land waarin sociale bescherming en openbare dienstverlening minstens even zwaar doorwegen? Die discussie verdeelt vandaag de Belgische politiek, de vakbonden en een deel van de bevolking. En zolang daarover geen compromis wordt gevonden, is het waarschijnlijk dat het sociale protest een belangrijk onderdeel van het Belgische politieke debat blijft.

Neutr-On steunt de acties, wij willen een vermogensbelasting  en naar de 30-urenweek.