Overheid + markt

Weten onze politici nog wat de rol van de overheid is en tot waar hun verantwoordelijkheid gaat? Kan, moet of mag de overheid een rol spelen in de transformatie van de economie? Wat wordt beter over-gelaten aan de dynamiek van de markt? En welke principes van goed bestuur moeten ons daarbij leiden?

De combinatie van instituties, regels, normen en structuren van een land maken samen het maatschappelijke model uit. De overheid vormt daar een belangrijk onderdeel van, maar absoluut niet het enige. Nu maatschappelijke en technologische evoluties de grens tussen overheid en markt doen verschuiven, is de uitdaging meer dan ooit om een nieuw evenwicht te vinden, weg van het staatskapitalisme en het marktfundamentalisme, naar complementaire rollen voor de overheid en de markt.

Ivan Van de Cloot gaat op zoek naar de kenmerken van een dynamische maatschappij, die niet in de eerste plaats in dienst staat van gevestigde belangen, maar wel een continue vernieuwing van het economisch weefsel faciliteert. Het is belangrijk voldoende ruimte te laten voor de civiele maatschappij die de vitaliteit bevat om als cement voor het sociale weefsel te functioneren, en waarbij ook genoeg beroep gedaan kan worden op gemeenschapswerking en de eigen verantwoordelijkheid.

De auteur houdt een pleidooi voor een overheid die opereert vanuit een vertrouwen in de eigen burgers en ondernemingen, en die zich focust op de waardevolle taken die de markt of het private initiatief niet realiseren. Die overheid moet performant zijn in haar werking en haar verantwoordelijkheid systemisch verknopen met rekenschap.

Markten kunnen falen, net zoals overheden dat kunnen. Een land kan zich met goed bestuur, zowel binnen de overheid als de markt, echter onderscheiden. Het is dus in het belang van onze algemene welvaart om het beste van beide werelden te maken.

De 200 rijkste belgen

De Belgische vermogens ontbloot, geschreven door Ludwig Verduyn

De “doelgroep” van Neutr-On laten we maar zeggen, om 1% vermogensbelasting te betalen.

‘De 200 rijkste Belgen’ is geen oefening in financieel voyeurisme, wel een poging om de dynamiek van het familiale kapitaal in kaart te brengen.
Het covid-19 virus slaat diepe wonden in de samenleving. Hoe sterk is de Belgische economie gewapend tegen de mokerslagen van corona? Wat staat op het spel inzake welvaart en tewerkstelling? Het antwoord op die vragen wordt mee bepaald door de omvang van de financiële reserves van de families die de economie mee aansturen. Wie zijn die Rijkste Belgen, waar halen ze hun geld vandaan en hoe sterk zijn ze gewapend in de financiële strijd tegen corona?

Wie is Alexandre Van Damme, decennia lang de Rijkste Belg, een man vol enigma’s?

Wanneer de RTBF een foto van de man publiceert vanuit de voetbaltribune in Anderlecht, verkoopt hij op slag zijn woning in Elsene en verhuist naar Zwitserland.

Jarenlang ging Albert Frère door voor de Rijkste Belg. Maar wat gebeurde er met zijn fortuin na zijn dood?

Eric Wittouck maakte fortuin met de verkoop van Tiense Suiker. Vanuit zijn luxe loft in Monaco beheert hij zijn vermogen op Wall Street.
Decennia lang speelde hij de burgerlijke vader van Delphine van Saksen Coburgh, een stilzwijgende gunst aan koning Albert ii. Maar wie is Jacques Boël? En hoe rijk is hij echt?

André Vlerick gaf zijn naam aan de gerenommeerde Vlaamse Business school in Gent.
Veel minder bekend is dat hij centraal stond in het grootste witwasschandaal van de Zuid-Afrikaanse wapenhandel.Roger ‘Boer’ De Clerck overleed in 2015 op 91-jarige leeftijd. Hij was niet enkel jarenlang de grote baas van de tapijtengroep Beaulieu, hij lag ook aan de basis van wat één van de grootste fiscale dossiers werd in dit land.

Paul Gheysens heeft zijn roots in de Westhoek. Maar met Ghelamco bouwde hij de hoogste kantoortoren van Polen.

Ludwig Verduyn tekent de financiële skyline van België en verheldert waar de financieel-economische macht in dit land verankerd ligt.

Lees ook: De Lijst – De Rijkste Belgen

Barack Obama

Barack Obama

EEN BELOOFD LAND is een bijzonder intiem en persoonlijk boek – het verhaal over een man die historische beslissingen neemt, over het rotsvaste geloof van de opbouwwerker die op de proef wordt gesteld op het wereldpodium. Obama is openhartig over de moeilijkheden die hij ondervond toen hij als zwarte Amerikaan president wilde worden, waarbij hij de verwachtingen verpersoonlijkte van een generatie die werd geïnspireerd door de boodschap van hoop en verandering en de morele problemen trotseerde die besluitvorming op het hoogste niveau met zich meebrengt. Obama is openhartig over de krachten die hem in eigen land en elders tegenwerkten, eerlijk over de invloed die het verblijf in het Witte Huis had op zijn vrouw en kinderen. Daarnaast is hij niet terughoudend in het delen van zijn onzekerheden en teleurstellingen. Toch wijkt hij nooit af van zijn overtuiging dat binnen het geweldige, zich voortdurend ontwikkelende Amerikaanse experiment vooruitgang altijd mogelijk is.   President Obama: ‘Het is een heerlijk gevoel de laatste hand te leggen aan een boek – en op dit boek ben ik trots. Ik heb de laatste jaren veel nagedacht over mijn presidentschap, en in EEN BELOOFD LAND heb ik geprobeerd op een eerlijke manier verslag te doen van de campagne en mijn presidentschap: de gebeurtenissen en mensen die bepalend bleken, mijn gedachten over de juiste beslissingen die ik nam en de fouten die ik maakte en de politieke, economische en culturele krachten waarmee mijn team en ik te maken kregen – en waar we in ons land nog steeds mee worstelen.   Daarnaast heb ik geprobeerd de lezer te laten delen in het persoonlijke avontuur dat Michelle en ik in die jaren hebben beleefd, met alle ongelooflijke hoogte- en dieptepunten.   Ten slotte laat ik in het boek, in een tijd waarin Amerika ongekend woelige tijden kent, mijn gedachten gaan over de vraag hoe we de verdeeldheid in het land het hoofd kunnen bieden, de weg voorwaarts kunnen hervinden en onze democratie in dienst kunnen stellen van iedereen – een taak die niet afhangt van de verrichtingen van een enkele president, maar waar we als betrokken burgers allemaal aan kunnen werken. Natuurlijk hoop ik dat het een leuk en informatief boek is, maar ik zou vooral graag willen dat het jonge mensen in het hele land – en in de hele wereld – ertoe aanzet het voortouw te nemen, hun stem te verheffen en zich in te zetten voor het verbeteren van de wereld.’        
Na de verkiezingen in de VS is er ook weer een gestegen belangstelling voor de vroegere president Obama. Er verscheen  een nieuw boek over hem getiteld: Een beloofd land. In zijn eigen woorden vertelt Barack Obama in EEN BELOOFD LAND het verhaal van zijn onwaarschijnlijke odyssee van een jongeman die op zoek is naar zijn identiteit tot de leider van de vrije wereld, waarin hij in buitengewoon persoonlijke bewoordingen schrijft over de jaren waarin hij politiek werd gevormd en over de bepalende momenten in de eerste termijn van zijn historische presidentschap – een roerige periode vol dramatische veranderingen. In dit boeiende en zeer persoonlijke verslag van de geschiedenis in wording, neemt Obama de lezer aan de hand op een fascinerende reis, die voert van zijn eerste politieke aspiraties en de cruciale overwinning in de voorverkiezingen van Iowa – waarin de kracht van grassroots activisme aan het licht kwam – tot de revolutionaire avond van 4 november 2008, toen hij tot 44ste president van de Verenigde Staten werd gekozen en daarmee de eerste Afro-Amerikaan werd die het hoogste ambt in het land zou bekleden.  
In zijn bespiegelingen over het presidentschap toont hij op een bijzondere en scherpzinnige wijze welke mogelijkheden en beperkingen presidentiële macht met zich meebrengt, en daarnaast biedt hij ons een uniek inzicht in de dynamiek van de Amerikaanse partijpolitiek en de internationale diplomatie. Obama neemt de lezer mee tot in de Oval Office en de Situation Room van het Witte Huis, maar ook naar steden als Moskou, Caïro en Peking. We zijn getuige van zijn overwegingen als hij zijn kabinet samenstelt, worstelt met een mondiale financiële crisis, Vladimir Poetin inschat, schijnbaar onoverbrugbare conflicten beteugelt om zijn Wet op de gezondheidszorg te verwezenlijken, botst met zijn generaals over de te volgen strategie in Afghanistan, hervormingen op Wall Street doorvoert, doortastend optreedt na de ramp met de Deepwater Horizon en opdracht geeft tot Operatie Neptune’s Spear, die leidt tot de dood van Osama bin Laden.
Op wereldreis met Voltaire

Op wereldreis met Voltaire

Voltaires kortverhaal ‘Candide, ou l’ optimisme’ (1759) vertelt een jachtige wereldreis die de hoofd-persoon vanuit Noord-Duitsland over Lissabon en Paraguay naar Istanboel voert. Hij beleeft overal de meest bloedstollende avonturen en overleeft ze dikwijls maar op het nippertje. De dolle tocht geeft Voltaire de kans zijn mening te spuien over alles wat er op elke etappe goed en – vooral – fout loopt. Ze wordt daarmee een kleurige staalkaart van het verlichte denken, waarvan Voltaire de meest eminente woordvoerder was.

Voltaire polemiseert hier vooral het goedgelovige ‘optimisme’ van de velen die ook in de 18de eeuw overal nog koste wat het kost het werk van een goede Schepper wilden herkennen.

De tribulaties van Candide bewijzen dat onze aardbol zeker niet de beste van de werelden is! Verrassend genoeg lijkt Voltaire dat niet eens zo erg te vinden: zijn rampenverhaal loopt uit op een positieve conclusie, die meteen een opmerkelijk voorschot neemt op onze moderne wereld.

250 jaar later valt ook op dat het daarbij blijft: een voorschot. De verlichte filosofen zochten en vonden hun weg in een wereld die erg van de onze verschilde. Ze legden er de grondslagen van onze moderniteit, maar konden zich nauwelijks voorstellen hoe die er in de eeuwen die volgden zou komen uit te zien.

Dit essay probeert, aan de hand van Voltaires meest bekende tekst ‘Candide’, zowel de nieuwe inzichten als de onvermijdelijke blinde vlekken in kaart te brengen.

Verplant

Verplant

Waarom het heerlijk wonen kan zijn in het woonzorgcentrum

Op een dag wandel je met je rollator de lobby binnen. Bij de balie verwachten ze je al. Terwijl je je handtekening zet, krijg je ter verwelkoming een glas cava in de hand geduwd. Een knappe jongeman gaat je voor naar je afdeling, waar je nieuwe huisgenoten aan de voorbereiding van de lunch bezig zijn. Op het televisiescherm in je kamer staat een welkomstboodschap en een overzicht van de activiteiten van die dag. Een toneelopvoering, een filmquiz, seniorenyoga en een zangstonde. Het is nog even wennen, maar je weet nu al dat je je hier binnen de kortste keren thuis zal voelen. Ook al had je gezworen nooit naar een woonzorgcentrum te verhuizen.

In “Verplant” onderzoekt Ann Peuteman waarom haast niemand vandaag in een woonzorgcentrum wil wonen en hoe we dat kunnen veranderen.

Op basis van gesprekken met tientallen bewoners, onder wie Roger Lybaert en Lutgart Simoens, ontwerpt ze het rusthuis waar ze zelf wil intrekken. Over een jaar of veertig toch.

Ann Peuteman is journaliste bij Knack en verdiept zich al jaren in het leven van tachtigplussers.
Eerder publiceerde ze “Voelt ú zich wel goed, dokter?” en “Grijsgedraaid – Waarom we bang moeten zijn om oud te worden”.

Lees ook:

https://sociaal.net/verhaal/nooit-in-dit-woonzorgcentrum/

https://www.amnesty-international.be/nieuws/nieuw-onderzoek-legt-mensenrechtenschendingen-in-belgische-woonzorgcentra-bloot

https://doorbraak.be/boekennieuws/liever-een-spuitje-dan-een-rusthuis-belangrijk-boek-over-woonzorgcentra-nu-in-promotie/