Stakers tonen regering opnieuw: geen macht zonder tegenmacht

Terwijl de regering-De Wever doof blijft voor de verzuchtingen van werkende mensen, blijft de solidaire tegenstroom zich verzetten.

“Het is echt een kloteregering”, zo vat Johanna het samen. Als student is zij ook naar Brussel gekomen om de stakers te steunen. “Het is de werkende klasse die het land opbouwt, deze regering breekt het af.”

Ongehoord

Wanneer we door de betoging lopen, zien we veel bordjes tegen de pensioenmalus, dat is het systeem waarmee de regering je pensioen met 5 procent wil verlagen voor elk jaar dat je vóór je 67e met pensioen gaat.

Vaak zijn het mensen die een zwaar beroep met shifts in ploegen hebben die met zulke bordjes rondlopen. Er leeft bij hen duidelijk het gevoel dat de regering niet begrijpt wat hun werk inhoudt. “Ik nodig hen uit om eens één dag ons werk aan ons loon te komen doen”, zo zegt Ralph rechtuit.

Het illustreert de voedingsbodem voor deze staking. De regering en de opiniemakers voor de status quo mogen dan wel voortdurend over de hinder van een staking spreken, en die is er natuurlijk, maar wanneer er niet geluisterd wordt naar de mensen die elke dag dit land doen draaien, dan hebben zij geen andere optie dan het werk neer te leggen om gehoord te worden. De stakers tonen de regering opnieuw: geen macht zonder tegenmacht.

Solidariteit

Ook deze keer is de breedte van het protest opnieuw opvallend. Zo spreken we met een vrouw die gebruikmaakt van het kunstenaarsstatuut. Dat lijkt mede dankzij de druk van de vorige staking dan toch overeind te blijven, maar toch is ze vandaag weer aanwezig. “Als je alleen voor jezelf opkomt, wie komt er dan voor jou op”, zo klinkt het.

We zien verschillende Palestijnse vlaggen en een van de betogers haast zich, wanneer we het gesprek willen afronden, om nog te zeggen dat de belangrijkste reden om op straat te komen voor haar het buitenlandbeleid is. “Ze hebben geen geld om vluchtelingen op te vangen, maar wel om te investeren in wapens”, dat kan toch niet.

Solidariteit, dat is de logica die vandaag iedereen samenbrengt. Ook dat is iets wat deze regering niet lijkt te begrijpen: dat deze beweging uit mensen bestaat die zich niet uit elkaar laten spelen, die niet enkel voor zichzelf opkomen, maar wel voor een meer solidaire samenleving.

BRON: DeWereldMorgen.be

Ombudsrail-rapport 2024: beterschap maar nog veel onwil bij NMBS

Ombudsrail-rapport 2024: beterschap maar nog veel onwil bij NMBS

De ombudsdienst voor de treinreizigers Ombudsrail publiceerde zijn jaarrapport 2024. De NMBS gaat enigszins beter om met klachten, maar blijft nog hardleers. Fouten toegeven of excuses aanbieden is nog steeds een brug te ver voor onze openbare treindienst.

Het aantal klachten bij Ombudsrail blijft toenemen, met 11 procent in 2023 en met nog eens 7,6 procent in 2024. Ombudsrail zoekt niet alleen naar concrete oplossingen voor individuele klachten maar formuleert op basis van ontvangen klachten ook adviezen voor structurele verbeteringen.

Ombudsrail vraagt tevens reeds meerdere jaren een aanpassing van de Wet van 28 april 2010 over de ombudsdienst voor treinen. Een wetsvoorstel ligt al enige tijd klaar in de Kamer van Volksvertegenwoordigers.

Het overgrote deel van de klachten betreft uiteraard de NMBS zelf. Je kan Ombudsrail echter ook aanspreken voor klachten over alle internationale treindiensten die op Belgisch grondgebied actief zijn, zoals de Eurostar, de Franse SNCF, de Duitse DB, de Nederlandse NS, de Oostenrijkse ÖBB en dienstverstrekkers als Interrail en European Sleeper.

Vertragingen en afgeschafte treinen, het komt op alle lijnen voor, maar drie lijnen springen er uit, wat er op wijst dat daar meer aan de hand is.

Zo blijkt overstappen in Dendermonde zeer dikwijls niet te lukken. Ook de verbinding tussen Brussel en Hamont loopt in Lier of Herentals zeer frequent fout, net als op de lijn Turnhout-Antwerpen.

Dat treinen soms haltes overslaan om opgelopen vertragingen op te vangen, kan gebeuren en zou aanvaardbaar zijn als de communicatie over deze beslissingen duidelijk en tijdig gebeurt, wat dikwijls niet het geval is.

Bovendien misbruikt de NMBS strakke administratieve procedures om fouten niet te moeten toegeven. Zo worden geëiste boetes voor foutief als ‘ongeldig’ genoteerde abonnementen niet terugbetaald omdat de betrokken persoon zijn schadeclaim niet tijdig heeft ingediend.

Soms komt Kafka om de hoek kijken. Een reiziger weigerde een boete te betalen voor een overtreding op een dag dat hij zich in de Franse stad Lyon bevindt. De NMBS was van oordeel dat de persoon zelf moest bewijzen dat identiteitsdiefstal werd gepleegd met zijn naam. Bewijs van zijn afwezigheid op die dag werd niet aanvaard.

Wanneer de NMBS na langdurig aandringen toch bepaalde boetes intrekt worden die wel geannuleerd maar in hun briefwisseling daarover wordt met geen woord gerept over de erkenning van de fout, noch worden enige excuses geformuleerd.

Het blijft ook verbazen dat de NMBS in het internettijdperk nog altijd geen geïntegreerde database heeft van verloren en gevonden voorwerpen. In Brussel-Zuid, het drukste station van België heeft de dienst alleen een overzicht van de in dat station gevonden of afgeleverde voorwerpen.

Zelfs voor ogenschijnlijk kleine werken is oneindig wachten geblazen

Van alle Belgische stations blijkt alleen Brussel-Noord toegang te hebben tot de database van alle treinstations (weet ik uit persoonlijke ervaring). We schrijven in 2025.

Zo kan het dat een aangifte in Brussel-Zuid geen link legt naar het gezochte voorwerp in de database van Brussel-Noord, waar het betrokken voorwerp werd afgegeven door een eerlijke vinder. Hoewel de identiteit van de eigenaar bekend was nam de NMBS geen enkel initiatief om hem te verwittigen dat zijn voorwerp terecht was.

Werken aan het spoor, het is uiteraard nuttig als dat de dienstverlening verbetert. Op de lijn Brussel-Nijvel die ik dagelijks gebruik rijden er tijdens vele weekends geen treinen voor de aanpassing van de lijn naar vier sporen.

De vervangbussen doen niet alle stations aan en hebben een uurrooster dat niet overeenkomt met dat van de geschrapte treinen. Ik zie ze dan ook regelmatig leeg door mijn gemeente rijden. Er zijn bij de NMBS nog altijd diensten waar men denkt dat alles OK is als er een vervangbus is voorzien. Dat die moet aangekondigd en aangeduid worden hoort daar niet bij.

Aan het personeel zal het niet gelegen hebben

Zelfs voor ogenschijnlijk kleine werken is oneindig wachten geblazen. In Harelbeke belooft de NMBS één defecte roltrap te vervangen, in 2027. Niet vermeld in het verslag van de Ombudsrail is de roltrap van perron 12 in Brussel-Noord (in de meest noordelijke onderdoorgang). Die werkt de voorbije 10 jaar gemiddeld een à twee dagen per week en is sindsdien al zo dikwijls hersteld dat de kostprijs voor een nieuwe trap er al meerdere malen is doorgejaagd.

Aan het personeel zal het niet gelegen hebben. De NMBS lijdt onder een loodzware inefficiënte bestuursstructuur met teveel afzonderlijke directies. De coördinatie tussen Infrabel en NMBS werkt bovendien voor geen meter.

Het wegwerken van de gepolitiseerde top van het bedrijf is een deel van de oplossing. De echte oplossing is nochtans eenvoudig: meer mensen en meer middelen.

Daar spreekt Ombudsrail zich niet over uit.

Je vindt het Rapport 2024 van Ombudsrail hier.

Een klacht indienen als treinreiziger kan je met dit formulier.

BRON: DeWereldMorgen.be

Wat vieren we eigenlijk op 1 mei?

1 mei is in ons land een feestdag. De meeste mensen hebben die dag verlof, maar waarom eigenlijk?

Acht uur werken, acht uur slapen en acht uur vrije tijd. Dat was het idee van de vakbonden in de Verenigde Staten die in 1884 een grootschalige campagne opzette voor een achturige werkdag.

Grootschalige campagne

Het was niet zomaar een ballonnetje dat de vakbonden oplieten. Er werd al veel langer over gesproken en nu wilden de vakbonden het ook echt realiseren. Ze gaven zichzelf twee jaar de tijd: op 1 mei 1886 moest en zou de achturige werkdag realiteit zijn. Uiteindelijk zou het tot na de Tweede Wereldoorlog duren tot ze hun slag volledig thuis haalden.

1 mei als datum werd niet voor niets gekozen. Die dag stond in de VS bekend als Moving Day, de dag waarop contracten werden opgemaakt, beëindigd of verlengd, en veel arbeiders verhuisden. Twee jaar lang werd er gemobiliseerd, en vanaf 1 mei 1886 werd in verschillende sectoren actie gevoerd. 340.000 arbeiders gingen in staking.

Repressie

Op 4 mei werd op Haymarket Square in Chicago een bijeenkomst gehouden. Toen de politie ter plaatse kwam ontplofte er een bom. Vervolgens opende de politie het vuur op de menigte. Meerdere mensen werden gedood en vele honderden raakten gewond.

Zonder te onderzoeken waar de bom vandaan kwam werden acht verdachten opgepakt en berecht zonder bewijs. Ze werden ter dood veroordeeld. Vier van hen werden opgehangen, één pleegde zelfmoord in zijn cel, en de drie anderen zagen hun straf omgezet in gevangenisstraf. Later komt naar boven dat de bom afkomstig was van een politieagent.

De repressie had een omgekeerd effect. Van de VS tot in Europa ontstaat een solidariteitsbeweging met ‘de martelaren van Chicago’. “Als er dan toch acht mensen van de wereld genomen moeten worden, dan zouden het de acht rechters van het hooggerechtshof moeten zijn”, zo verklaart de Ierse toneelschrijver George Bernard Shaw.

De beweging groeit

In 1888 besluit de American Federation of Labor om elk jaar op 1 mei te demonstreren, ter nagedachtenis aan de gebeurtenissen in Chicago en om de eisen van de werkende klasse naar voor te schuiven.

Niet veel later wordt dat ook overgenomen werd door de vergadering van de Socialistische Arbeiders-Internationale (“Tweede Internationale”), een internationale organisatie voor socialistische partijen en vakbonden, in Parijs: 1 mei werd er uitgeroepen tot de internationale dag van de arbeid.

De eerste 1 mei in Europa vond plaats in 1890. Tienduizenden arbeiders staakten en stapten op in marsen om een werkdag van 8 uur te eisen. In Parijs droegen de deelnemers een rode driehoek. Het was het symbool van hun eis voor een achturendag. Later ging diezelfde rode driehoek ook symbool staan voor het verzet tegen het fascisme.

Vandaag

Sindsdien is 1 mei de dag van de werkende klasse, van de vakbonden en van het socialisme. Tot op de dag van vandaag komt men die dag overal in de wereld op straat.

Dat doet men om te vieren we dat werkende mensen opgekomen zijn voor betaald verlof, de sociale zekerheid hebben opgebouwd en de samenleving meer menselijk hebben gemaakt.

Dat doen we ook om nieuwe eisen op tafel te leggen: hogere lonen, een vermogensbelasting, arbeidsduurvermindering. Aangezien 1 mei een internationale feestdag is, is er bovendien ook aandacht voor solidariteit met Palestina.

1 mei is met andere woorden een dag waarop rood is wat rood hoort te zijn. Een dag waarop iedereen van de wereld en de wereld van iedereen is.

BRON: DeWereldMorgen.be

Ook lonen Vlaamse ambtenaren worden trager geïndexeerd

De Vlaamse regering gaat dit jaar nog 330 miljoen euro extra besparen en – net als de federale regering – de verhoging van lonen en uitkeringen later doorvoeren. Volgens Vlaams minister van Begroting Ben Weyts (N-VA) zijn deze maatregelen nodig om de Vlaamse begroting op koers te houden voor het geplande evenwicht in 2027.

Net als vorig jaar zou de Vlaamse begroting ook dit jaar nog zo’n drie miljard euro in het rood duiken. Dat was althans de verwachting bij de begrotingsopmaak. Maar uit nieuwe cijfers blijkt dat het tekort sinds de vorige begrotingsopmaak toegenomen is met 680 miljoen euro en dreigt uit te komen op zo’n 4 miljard euro. De belangrijkste oorzaak daarvoor is dat de economische groei lager uitvalt dan voorspeld.

Begrotingsminister Weyts wil daarom meteen ingrijpen en niet wachten tot de opmaak van de volgende begroting in september. Zo gaat de regering-Diependaele 330 miljoen extra besparen. Waar en hoe er precies zal gesnoeid worden, moet de komende weken verder uitgeklaard worden.

Daarnaast zal de Vlaamse regering, net als de federale regering, de indexering van lonen en uitkeringen met een maand vertragen. Zo zullen de lonen van de ambtenaren pas in de derde maand na het overschrijden van de spilindex geïndexeerd worden. Nu is dat nog in de tweede maand. Volgens het kabinet-Weyts betekent dat voor de lonen van de Vlaamse ambtenaren dit jaar een budgettaire impact van 40 miljoen euro.

De regering heeft nu ook al nieuwe en strengere afspraken gemaakt voor de begrotingsopmaak in september. Zo zullen ministers hun uitgaven beter moeten motiveren en aanduiden waar ze zullen besparen.

“Normaal gezien gebeuren er geen echte besparingen bij een begrotingsaanpassing: deze keer hebben we dat wel al gedaan. Gewoon omdat er nog véél werk is om onze rekeningen op orde te zetten”, zegt minister Weyts.

Groen is kritisch

Oppositiepartij Groen is kritisch over de aangekondigde besparingen. Vlaams fractieleider Mieke Schauvliege noemt het “onwaarschijnlijk” dat de Vlaamse regering recent 500 miljoen euro extra heeft voorzien voor defensie, terwijl dit geen Vlaamse bevoegdheid is.

Tegelijkertijd wil de regering nu 330 miljoen euro besparen op kerntaken zoals “waterbeleid, zorg en onderwijs”. Groen maakt zich zorgen over deze besparingen, die volgens de partij de basisvoorzieningen in Vlaanderen onder druk zetten.

BRON: HLN.be

Nieuw Digiplan maakt komaf met “gratis” laptop voor ieder kind: “We keren terug naar de essentie”

De Vlaamse regering heeft een nieuw digitaal beleid goedgekeurd voor het onderwijs. Met het zogenaamde Digiplan wil minister van Onderwijs Zuhal Demir (N-VA) de digitalisering in het lager en secundair onderwijs stroomlijnen. Het plan maakt komaf met het idee van een eigen laptop voor elk kind in het basisonderwijs, maar garandeert wél dat iedere leerling toegang krijgt tot digitale leermiddelen, via uitleendiensten of gedeeld gebruik, wanneer dat pedagogisch nodig is.

Scholen investeren voortaan in gemeenschappelijke ICT-infrastructuur: computerklassen, laptopkarren of uitleendiensten, zoals die ook in Nederland en Engeland al ingeburgerd zijn. In het basisonderwijs en de eerste graad van het secundair onderwijs ligt de nadruk op gedeeld gebruik. Vanaf het derde middelbaar krijgen scholen meer vrijheid en kunnen ze kiezen voor individuele laptops, bijvoorbeeld in STEM-richtingen.

In totaal investeert de Vlaamse overheid 325 miljoen euro over vijf jaar. Ook leerkrachten krijgen gegarandeerd toegang tot een laptop.

De overheid trekt ook middelen uit voor stabiele wifi-netwerken, snelle servers en bruikbare softwarepakketten. Alleen scholen die een doordacht ICT-beleid voorleggen, komen in aanmerking voor financiering. Dat beleid moet niet alleen pedagogisch verantwoord zijn, maar ook inzetten op duurzaamheid (zoals langere onderhoudscontracten en recycleerbare toestellen) én kostenefficiëntie via meer concurrentie tussen leveranciers.

Wat betekent dat voor de ouders?

Een belangrijk punt van discussie de voorbije maanden was de kostprijs voor ouders. In het verleden liepen de jaarlijkse gebruikersvergoedingen voor laptops soms op tot 150 euro of meer per leerling. Dat leidde tot politieke druk, onder meer vanuit Vooruit, die pleitte voor een “maximumfactuur” voor digitale toestellen, naar analogie met de regeling in het lager onderwijs.

Geen maximumfactuur, wel referentieprijzen

Hoewel de N-VA zich fel verzette tegen het gebruik van die term – voormalig minister Ben Weyts noemde het eerder “een communistisch recept” – lijkt het principe toch in aangepaste vorm in het Digiplan te zijn geslopen. Minister Demir spreekt niet over een maximumfactuur, maar wel over “referentieprijzen”: richtbedragen die scholen moeten respecteren.

Het klachtenformulier en meldpunt worden nog opgericht. Daarnaast benadrukt de minister dat de overheid jaarlijks zal evalueren of de kosten voor ouders beheersbaar blijven.

“Waken over pedagogische kwaliteit”

De overheid wil tegelijk waken over pedagogische kwaliteit. Demir wijst op wetenschappelijk onderzoek aan de Universiteit van Trondheim, in Noorwegen, waaruit blijkt dat overmatig schermgebruik leerprestaties en concentratie kan schaden, terwijl schrijven met pen en papier net het brein activeert. Het gebruik van laptops in de klas moet dus doordacht en wetenschappelijk onderbouwd gebeuren.

Vooruit: “Kinderen moeten kunnen studeren op basis van talenten, niet op basis van centen”

Vooruit, die al langer pleitte om laptops voortaan in het bezit van de school te houden, reageert tevreden op de beslissing van haar coalitiepartner. “Geen privé-laptops laten aankopen, geen valse beloftes over zogenaamd ‘gratis’ laptops maar een eerlijk en betaalbaar systeem dat zorgt dat elke leerling morgen een laptop kan gebruiken waar dat nuttig is”, reageert Hannelore Goeman van Vooruit.

“Op die betaalbare prijzen gaan we heel streng controleren. Kinderen moeten kunnen studeren op basis van talenten, niet op basis van centen”, aldus Goeman.

BRON: HLN.be