Rijke Fransen betalen minder belastingen dan de gemiddelde burger In Frankrijk woedt, net zoals in ons land, een verhit debat over hoe de rijkste burgers belast moeten worden, met de voorgestelde “Zucman-belasting” in het middelpunt van de controverse. De belasting, die vernoemd is naar de econoom Gabriel Zucman, zou gericht zijn op ongeveer 1800 Franse huishoudens met een vermogen van meer dan 100 miljoen euro, en ervoor zorgen dat zij elk jaar minstens 2 procent van hun vermogen afstaan aan de staat. Zucman stelt dat de 500 rijkste mensen hun rijkdom de afgelopen drie decennia drie keer sneller hebben zien groeien dan het bbp van het land. Hun gecombineerde rijkdom vertegenwoordigt nu 42 procent van het nationale bbp, tegenover 6 procent in het midden van de jaren 90. Ondanks deze opmerkelijke accumulatie van rijkdom, betalen deze veelverdieners veel minder belastingen dan de gemiddelde Franse burger. Uit een recent onderzoek bleek dat de rijkste 0,1 procent belast wordt tegen een effectief tarief van 46 procent, terwijl de rijkste 0,0002 procent slechts 26 procent betaalt. Dit verschil wordt gedeeltelijk toegeschreven aan het gebruik van holdings, die zijn vrijgesteld van inkomstenbelasting.
Om de begroting in evenwicht te krijgen zullen er nieuwe besparingen nodig zijn.
De Wever mikt op bezuinigingen van 8 tot 10 miljard euro.
Als de regering-De Wever nog ruim 8 miljard euro vindt, kan ze Europa tevreden houden tot het einde van de bestuursperiode. Maar het doel om het federale tekort te beperken tot 3 procent van het bbp wordt dan niet gehaald.
Minister van Begroting Vincent Van Peteghem (CD&V) zette afgelopen weekend nog hoog in voor de federale begrotingsgesprekken die maandag zijn gestart. “Ik heb geen zin in een verhaal waarin je constant de eigen ambitie uitholt. Dus gaan we de komende weken op zoek naar 16,6 miljard euro tegen 2029”, klonk hij vastberaden. Die 16,6 miljard euro is nodig om het tekort op de federale begroting tegen 2029 terug te dringen tot 3 procent van het bbp, nog altijd het officiële doel van de regering-De Wever.
Minister Van Peteghem: “In de gezondheidszorg is nog efficiëntiewinst mogelijk.”
Van Peteghem schaarde zich daarbij aan de kant van de groep die de lat hoog legt. MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez poneerde eerder al het bedrag van 20 miljard euro, maar dan vooral om daarmee een forse belastingverlaging te financieren. Aan de andere kant zitten Les Engagés, dat het doel om 3 procent te halen wil verlaten, en Vooruit dat “zover mogelijk wil doorpakken”.
Volgens De Morgen mikt premier Bart De Wever (N-VA) nu in eerste instantie op een oefening van 8 tot 10 miljard euro. Dat bevestigen verschillende bronnen ook aan onze redactie. Tegelijk wordt ook duidelijk gemaakt dat daarover in de regering nog geen afspraak is gemaakt. Pas vrijdag zit de premier opnieuw samen met zijn vicepremiers om zich over de begroting te buigen en in eerste instantie het doel af te kloppen. Woensdag en donderdag is de premier aanwezig op een Europese top in Denemarken.
Absolute minimum
Dat bedrag is uiteraard niet toevallig gekozen. Volgens het jongste rapport van het monitoringcomité volstaat een besparing van 8,2 miljard euro om de Europese Commissie – die nog altijd toezicht houdt op de begrotingen – tevreden te houden tot het einde van de bestuursperiode. Het bedrag van 8 miljard is dan ook het absolute minimum, zonder marge voor een verdere verslechtering.
Maar die 8 tot 10 miljard euro volstaat daarentegen helemaal niet om het afgesproken doel te halen om het federale tekort tegen het einde van de bestuursperiode te beperken tot 3 procent van het bbp. Premier De Wever heeft in het parlement al meermaals aangegeven dat dat een aartsmoeilijke opdracht wordt. “Hoe dichter we daarbij kunnen komen, des te beter. Dus moeten we die ambitie scherp in beeld houden”, klonk het twee weken geleden nog in het parlement.
In de regering leeft de stille hoop dat de hervormingen zullen leiden tot grotere terugverdieneffecten dan waar het monitoringcomité vandaag rekening mee houdt. Mocht de economie de komende jaren wat aantrekken, maakt ook dat een wereld van verschil voor de begroting. Maar evengoed kan het de andere kant opgaan, waardoor het doel verder wegdrijft. Daarnaast kan de regering de komende jaren nog altijd extra miljarden zoeken om dichter bij het doel te komen.
Ratingverlaging Europa tevreden houden is één ding. De financiële markten zijn een andere zorg. Op 10 oktober komt ratingbureau Moody’s met een nieuwe beoordeling van de kredietwaardigheid van België. Op 24 oktober volgt dan Standard & Poor’s. In regeringskringen wordt uitgegaan van een ratingverlaging, aangezien beide ratingbureaus in hun vorige rapport weliswaar de rating behielden, maar wel met negatieve vooruitzichten.
De regering zal dus niet alleen Europa tevreden moeten houden, ze zal ook voldoende moeten doorpakken om de markten koest te houden. Een stijgende rente neemt alle zuurstof voor nieuw beleid weg in een land waar de schuldgraad almaar toeneemt. Vandaar dat deze regering ook al een tijdje kijkt naar de verkoop van overheidsparticipaties, zoals die in Belfius, om die almaar stijgende schuld een knik naar beneden te laten maken.
Bron: De Standaard België komt meer in moeilijk vaarwater.
De Belgische begroting dreigt af te stevenen op een tekort van 39,1 miljard euro in 2029. Dat is 5,5% van het bruto binnenlands product (BBP). Slecht nieuws voor een regering die in haar regeerakkoord belooft “het begrotingstekort te beperken onder de Europese drempel van 3%”.
Eerder werd al een saneringskader vastgelegd: besparingen op sociale uitgaven, publieke dienstverlening, gezondheidszorg, ontwikkelingssamenwerking, opvang van vluchtelingen, spoorwegen, werklozen en pensioenen. Maar dat blijkt niet voldoende. Minister van Begroting Vincent Van Peteghem overweegt nu een saneringsoperatie van 16,6 miljard euro. Binnen de regering botsen de strategieën: links wil de inkomsten verhogen, rechts wil verder op de uitgaven snoeien. Eén onderwerp blijft echter taboe: de exploderende militaire uitgaven.
In het regeerakkoord stond nog dat Defensie moet groeien naar 2% van het BBP tegen 2029. Maar in het paasakkoord enkele maanden later, werd het gaspedaal verder ingeduwd met de beslissing om die 2% al dit jaar te bereiken, niet vanwege een plotselinge militaire noodzaak, maar om druk van de NAVO en de VS te vermijden. In de ‘Strategische Visie Defensie 2025’ zien we de budgettaire vertaling daarvan. Over de hele legislatuur (2025–2029) stijgen de militaire uitgaven met 28,3 miljard euro. Gemiddeld is dat 5,7 miljard extra per jaar, een groeipad dat geen enkel ander departement kan voorleggen. Het is onduidelijk hoe deze extra middelen jaarlijks bijeen moeten worden geharkt.
De groei van het militaire budget volgt op een decennialange lobbycampagne van het militair-industrieel complex dat veel mediaruimte kreeg om steen en been te klagen over “jarenlange desinvesteringen”, hoewel NAVO-cijfers dat tegenspreken: de Belgische militaire uitgaven verdubbelden tussen 2015 en 2024 van 3,8 miljard naar 7,9 miljard euro. Dat neemt niet weg dat ze volgens de Strategische Visie dit jaar een spectaculaire sprong zullen maken naar 12,76 miljard euro, een stijging van 4,86 miljard euro ten opzichte van vorig jaar – meer dan een verdriedubbeling in tien jaar. De druk van de NAVO, een opgeklopte Russische dreiging en het beeld van een leger dat in de touwen hangt, hebben ertoe bijgedragen dat het militair apparaat nu meer dan ooit mag graaien in de schatkist.
De oorlogsindustrie profiteert hier volop van. Minister van Defensie Theo Francken plant 34 miljard euro aan investeringen in verschillende wapensystemen, waaronder drones, gevechtsvliegtuigen, fregatten, pantservoertuigen, luchtafweer, cybercapaciteit en munitie. Gezien de Vlaamse partijen van de federale regering dezelfde zijn van de Vlaamse regering bleef een synchrone paringsdans niet uit. De Vlaamse regering volgt hetzelfde patroon, met besparingen op onderwijs, welzijn, werk, openbaar vervoer en het overheidsapparaat. Ontwikkelingssamenwerking wordt zelfs opgeheven, hoewel het regeerakkoord pleit voor een “waardegedreven en solidair buitenlands beleid”.
Tegelijkertijd worden aanzienlijke middelen vrijgemaakt voor het militair-industrieel complex. De Vlaamse militaire industrie kan rekenen op een Vlaams Defensiefonds tot 1 miljard euro, waarvan de helft van de middelen door de overheid worden gedragen. Er wordt ook “meteen” 10 miljoen euro vrijgemaakt voor onderzoeks- en ontwikkelingsprojecten in de militaire sector. De innovatie van de militaire industrie krijgt een impuls via een programma waarvan het budget tegen 2029 zal groeien tot 50 miljoen euro. De Richtlijn Muyters uit 2018, die beperkingen oplegde aan publieke investeringen in de militaire industrie, gaat op de schop. Tegelijk wordt het Vlaams Wapenhandeldecreet gemoderniseerd -lees versoepeld- om export te vergemakkelijken.
Hoewel de afgelopen jaren toonden hoe belangrijk investeringen zijn in gezondheidszorg (COVID-pandemie), openbaar vervoer en duurzame energie (klimaatrampen), en internationale samenwerking (migratiestromen), worden deze sociale en menselijke veiligheidsdepartementen uitgekleed om een ideologisch failliet militaristisch veiligheidsbeleid te financieren. Jaren van NAVO-expansie en confrontatiepolitiek tegen Rusland en China hebben ons niet alleen in een gevaarlijk militariseringsavontuur gestort, maar ook een budgettair keurslijf opgelegd.
Tegen 2035 wordt verwacht dat België 3,5% van het BBP aan militaire uitgaven plus 1,5% aan veiligheidsgerelateerde uitgaven moet ophoesten. Het zijn normen die zijn opgelegd door een president die in de VS de rechtsstaat en sociale welvaart ondermijnt ten voordele van machts- en oorlogsapparaten. Het gaat om dezelfde president die zijn minister van Defensie omdoopte tot minister van Oorlog en zijn narcisme tot universele waarde heeft verheven. Dat hij nog steeds geldt als ‘onze’ belangrijkste bondgenoot zegt genoeg. En dan vergeet men nog dat er nog andere sectoren zijn die ook om geld smeken, denk maar aan het gevangenispersoneel dat in erbarmelijke omstandigheden moet werken zoals agressie en overbevolking.
Tijdelijke werkloosheid is een systeem dat toelaat om moeilijke periodes in de onderneming te overbruggen zonder werknemers te moeten ontslaan. De arbeidsovereenkomst blijft behouden, maar de werknemer wordt tijdelijk in werkloosheid geplaatst.
Op die manier krijgt de werkgever financieel ruimte doordat hij tijdelijk de lonen niet hoeft te betalen. Tegelijkertijd hoeft hij niet over te gaan tot ontslag en kan hij de kennis en ervaring binnen de onderneming houden. De werknemer behoudt zijn job en heeft recht op een vervangingsinkomen.
Tijdelijke werkloosheid kan worden ingeroepen met verschillende motieven. De belangrijkste zijn economische redenen, slecht weer, technische stoornis en overmacht. Daarnaast is tijdelijke werkloosheid onder bepaalde voorwaarden mogelijk bij sociale acties, tijdens een collectieve sluiting, en tijdens de procedure tot ontslag van beschermde werknemers. Tot slot werden al meermaals soepele stelsels tijdelijke werkloosheid in het leven geroepen bij wijze van tijdelijke crisismaatregel.
Dit systeem van tijdelijke werkloosheid is natuurlijk gevoelig voor misbruik. Daarom is het gebonden aan zeer strikte voorwaarden en procedures, die in dit boek in detail worden beschreven en toegelicht.
Klaar Hammenecker is kinderpsycholoog en een veelgevraagd expert in de media. Ze combineert het geven van trainingen en opvoedingsondersteuning met werk in haar eigen praktijk Weerkracht. Ze coacht daarnaast ook deelnemers van Bake Off Junior en The Voice Kids.
Samenvatting
De 5 BASICS voor krachtig ouderschap
#1 Opvoeden is maatwerk Want dé opvoeding bestaat niet en elk kind is – gelukkig maar! – anders.
#2 Eerst verbinden, dan begrenzen Want alles begint en eindigt bij onvoorwaardelijk ouderschap.
#3 Zelf doen geeft zelfvertrouwen Want hoe meer je in jezelf gelooft en op jezelf vertrouwt, hoe veerkrachtiger je in het leven staat.
#4 Zorg(en)voor later Want opvoeden is een langetermijnopdracht, waarbij kinderen steeds meer zelf richting geven aan hun leven.
#5 De beste ouders maken zichzelf op termijn overbodig Want krachtige ouders staan ook stil bij wat ze zelf nodig hebben.
Ouderschap gaat vaak gepaard met heel wat stress. De vele – vaak tegenstrijdige – opvoedadviezen waarmee je als ouder om de oren wordt geslagen, brengen je mogelijk nog meer aan het twijfelen.
Klaar Hammenecker gaat in dit boek terug naar wat de essentie van opvoeden is: kinderen geven wat ze nodig hebben om uit te groeien tot zelfredzame, veerkrachtige en liefdevolle jongvolwassenen. Op basis van haar jarenlange ervaring als kinderpsychologe reikt ze 5 opvoedbasics aan die in elk levensfase van je kind een welkome basis zijn om op terug te vallen. Zo kun jij – op maat van jouw gezin en je eigen opvoedstijl – jezelf én je kind in zijn kracht zetten, zodat je kind kan uitgroeien tot de beste versie van zichzelf. Want de beste ouders? Die maken zichzelf op termijn overbodig!
Wij gebruiken cookies om de werking van onze website te verbeteren
Functional Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistics
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een website of over verschillende websites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
