by admin | jan 22, 2026 | Sectoren
De Grootouders voor het Klimaat organiseren i.s.m. de Modal shift coalitie een korte actie, voor een beter Openbaar Vervoer , 2 jaar na de invoering van Basisbereikbaarheid.
Afspraak op maandag 12 januari om 10.30 u op het Astridplein te Antwerpen. (voor het station Antwerpen Centraal) waar ze in enkele scènes illustreren met welke problemen een tram en zijn passagiers allemaal te maken hebben, Geert Beullens (ook gekend als de “schijn burgemeester van Antwerpen”) animeert het geheel.
De ‘Verenigde Supporters Openbaar Vervoer’ sluiten zich ook graag bij deze actie aan…
Politici praten over een modal shift, beleidsmakers pleiten voor minder autoverplaatsingen maar waar blijven de middelen? Is er wel een echte visie voor een betrouwbaar openbaar vervoer?
Voor méér info: Zie hierbij deze link: https://www.grootoudersvoorhetklimaat.be/wp-contacts/view-newsletter.php?id=901 Dank dat je erbij probeert te zijn; het is in het belang van vele mensen / gebruikers…
Neutr-On steunt deze oproep.
Aangesloten burger- en /of mobiliteitsplatformen:
Manifest: ‘SAMEN voor een Mobiel Vlaanderen’ – Verenigde Supporters Openbaar Vervoer
Verenigde supporters OPENBAAR VERVOER ;
VSOV (Verenigde Supporters Openbaar Vervoer) (@verenigde.supporters.ov) • Instagram-foto’s en -video’sFLASH – Actie voor beter Openbaar Vervoer: Astridplein maand. 12 jan
by admin | jan 22, 2026 | Sectoren
Van 26 tot en met 30 januari wordt een nieuwe staking bij de spoorwegen georganiseerd. Dat hebben de vakbonden bevestigd. Het zou gaan om een beurtstaking, waarbij bepaalde regio’s of beroepsgroepen bij het spoor op afwisselende dagen actievoeren.
De vakbonden bij het spoor willen dus een hele week staken tussen maandag 26 en vrijdag 30 januari. Eerder hadden ze op een gezamenlijke persconferentie al gedreigd met een volledige actieweek, op het moment dat de pensioen- en arbeidsmarktmaatregelen van de regering zouden worden goedgekeurd in het parlement. Nu is de datum van die actieweek dus bekend.
“Het gaat eerst en vooral over de stopzetting van de statutaire aanwervingen”, legt Tony Fonteyne van de socialistische vakbond ACOD Spoor uit. Volgens hem worden die aanwervingen voor een vaste benoeming al in juni stopgezet in plaats van eind 2028.
“De voordelen van zo’n benoeming zijn ook gekoppeld aan het pensioendossier: je hebt een relatief laag loon maar daarna een mooi pensioen. Nu wordt het langer werken voor minder geld, en daardoor worden die beroepen minder aantrekkelijk.”
“Wij hebben altijd gehoopt dat er mogelijkheden tot een gesprek zouden zijn”, aldus Fonteyne. “Er zijn de afgelopen maanden veel gespreken geweest, maar die hebben niets opgeleverd.”
“Heeft te maken met maatregel van Jambon”
Volgens Koen De Mey van de christelijke vakbond ACV Transcom ligt een beslissing van minister van Financiën Jan Jambon (N-VA) aan de basis van het huidige ongenoegen. “Als de regering beslist om statutaire aanwervingen zwaarder te maken door daar een patronale bijdrage van 38 procent bij te zetten, is het voor de NMBS en Infrabel financieel onhaalbaar om dat nog te betalen.”
Volgens De Mey zou die maatregel een molensteen rond de nek van het spoorbedrijf zijn. Dat de statutaire benoeming al op 1 juni 2026 wordt afgeschaft, heeft volgens hem te maken met de maatregel van Jambon, die ook op 1 juni ingaat. “De keuze om vanaf dan contractuelen aan te werven is daar een rechtstreeks gevolg van.”
Wachten op stakingsaanzegging HR Rail, de werkgever van al het spoorwegpersoneel, reageert voorlopig niet en wacht de officiële stakingsaanzegging van de vakbonden af. Die zou er volgende week moeten zijn. Hoe dan ook: na de tientallen stakingsdagen van dit jaar kondigt het nieuwe jaar bij het spoor zich alweer woelig aan.
De gevolgen van de nieuwe stakingsweek voor de reiziger zijn nog onduidelijk. De NMBS kondigt aan dat ze voor elke stakingsdag een alternatieve dienstregeling zal uitwerken op basis van de personeelsleden die hebben aangegeven dat ze al dan niet staken. Die zal je enkele dagen op voorhand kunnen consulteren op de website van de NMBS.
by admin | jan 22, 2026 | Economie
Vanaf 1 januari zet Vlaams minister van Werk Zuhal Demir (N-VA) de jacht op “wie de kantjes eraf loopt” een versnelling hoger. Het klinkt daadkrachtig, maar het dreigt vooral werkzoekenden verder de armoede in te duwen, zonder dat er echte oplossingen tegenover staan.
Wie werkloos is in Vlaanderen moet zich inschrijven bij VDAB en aantonen dat die actief naar werk zoekt. Dat systeem bestond al, net als sancties voor wie afspraken niet nakomt.
Wat verandert er nu? De tussenstap verdwijnt. Vandaag krijgt een werkzoekende twee waarschuwingen: eerst een ‘formeel afsprakenblad’, dan pas een ‘ultiem afsprakenblad’. Vanaf 1 januari wordt dat eerste geschrapt en krijg je meteen het ultieme document. Met andere woorden: nog één kans om je “te herpakken”.
Demir noemt het “geen straf, maar een duwtje in de rug”. Ze zegt dat snellere controle tot “gedragsverandering” leidt en dat VDAB zo meer slagkracht krijgt.
Het klinkt kordaat, maar helpt weinig
Het probleem is dat dit beleid vooral goed klinkt in een rechts discours: streng zijn, controleren, sanctioneren. Dat levert politieke punten op bij een achterban die graag hoort dat ‘misbruik’ wordt aangepakt.
Maar in de realiteit lost het niets op voor wie al lang werk zoekt. Werkgevers zitten niet te wachten op kandidaten die ‘moeten’ solliciteren, zonder realistische kans op aanwerving. Dat leidt tot frustratie aan beide kanten, en tot nóg meer druk op mensen die al op hun tandvlees zitten.
Een jaar zonder uitkering is geen “duwtje”, het is een klap
Veel werkzoekenden botsen op echte drempels: een mismatch in competenties, problemen met mobiliteit en openbaar vervoer, fysieke of psychische klachten, of simpelweg te weinig jobs die haalbaar én menswaardig zijn. Met straffen maak je die obstakels niet kleiner. Je maakt het leven wel onzekerder en meer stressvol. Een jaar zonder uitkering is geen “duwtje”, het is een klap, zegt ABVV.
Bovendien: wie uitgesloten wordt, verliest niet alleen inkomen maar ook de verplichting tot VDAB-begeleiding. Dat vergroot net de afstand tot de arbeidsmarkt. Precies het omgekeerde van wat men beweert te willen bereiken.
Tegelijk moet VDAB richting 2028 80 miljoen euro besparen. Demir zegt dat het schrappen van tussenstappen de administratieve werkdruk bij 1.800 bemiddelaars verlaagt, zodat ze zich kunnen focussen op “de kerntaak”. Maar besparen én verstrengen is een vreemde combinatie. Minder omkadering, minder tijd, minder begeleiding – en dan verwachten dat strengere sancties mensen activeren.
Miranda Ulens (Vlaams ABVV) vat het scherp samen: “VDAB moet minder doen met minder middelen.” En net dan kiest de regering voor een straf- en misdaadlogica. Alsof werkzoekenden misdadigers zijn die je met controle in het gareel moet houden.
Beperking in de tijd
De verstrenging past in een bredere context: vanaf januari wordt werkloosheid in de tijd beperkt. Werkzoekenden kunnen dan nog maximaal twee jaar een werkloosheidsuitkering krijgen.
In de eerste helft van volgend jaar zouden – als er niets verandert – ongeveer 28.000 werkzoekenden hun uitkering verliezen. Dat is een kleine sociale aardverschuiving. Wie dan uit de uitkering valt, belandt sneller bij OCMW’s of elders in een doolhof van onzekerheid. En wie geen vangnet vindt, belandt in armoede of valt er nog dieper in.
Er is geen enkel wetenschappelijk bewijs dat mensen sneller werk vinden omdat je hun uitkering afpakt
De onderliggende boodschap van minister Demir is eenvoudig: maak het lastiger, dan zullen mensen wel sneller werk vinden. Maar volgens het ACV is dat een simplistische redenering. Er is geen enkel wetenschappelijk bewijs dat mensen sneller werk vinden omdat je hun uitkering afpakt. Integendeel.
Langdurig werkzoekenden zijn vaak mensen met een arbeidshandicap, of met fysieke of psychische problemen. Mensen die zich wél aan verplichtingen en begeleiding houden, maar toch niet aan een haalbare job raken. Wie hen financieel onderuit haalt, ‘motiveert’ niet. Die duwt mensen richting stress, uitsluiting en precaire keuzes.
Nu al wenkt de armoede voor langdurig werklozen. Uit een bevraging van het ACV blijkt dat amper 3 procent ervan zonder problemen het einde van de maand haalt. Hen in het kamp van de ‘profiteurs’ steken is wel cynisch.
Slechtere jobs en omstandigheden
De maatregel heeft een belangrijk schadelijk effect op de arbeidsmarkt, althans voor de werknemers. Want als je de druk opvoert, dan gaan mensen sneller eender wat moeten aanvaarden: slecht betaalde jobs, tijdelijke contracten, onzekere uurroosters, werk dat lichamelijk niet vol te houden is. Niet omdat het ‘past’, maar omdat het moet.
Dat is geen activering. Het is disciplinering. Voor de werkgevers is dat dan weer mooi meegenomen. Door het opjagen van langdurig werklozen vinden zij meer mensen die bereid zijn tegen schandalig lage lonen te werken.
Economisch gesproken is het echter kortzichtig: wie in een slechte job belandt, valt vaak opnieuw uit en belandt terug in werkloosheid, ziekte, of in een nieuw traject van onzekerheid. Een boemerang-beleid, zo noemt het ABVV het.
Het kan anders
Wie mensen echt aan het werk wil krijgen, moet investeren in wat werkt. Begeleiding op maat, opleiding waar nodig, bemiddeling die tijd en middelen krijgt, en jobs die leefbaar zijn. De vakbonden ontkennen niet dat er afspraken moeten zijn en dat werkzoekenden verantwoordelijkheid dragen. Maar waar de regering vooral inzet op controle en straf, leggen zij de nadruk op begeleiding, opleiding, jobkwaliteit en overleg.
Mensen straffen zonder opleiding, zonder haalbaar vervoer en zonder echte kansen, is volgens Miranda Ulens jagen op wie het al moeilijk heeft. Wat wél werkt, is begeleiding op maat, investeren in opleidingen en bemiddeling, en werk maken van betere jobs, mét respect voor sociale dialoog.
Voor het ACLVB moet er versterking komen in plaats van verstrenging. Na een jaar moeten werkzoekenden een jaar extra kansen krijgen via intensievere begeleiding, stages en progressieve tewerkstelling. De nadruk moet liggen op duurzame jobs die werkbaar en houdbaar zijn, niet alleen op het snel invullen van vacatures.
“Wie schreeuwt om arbeidskrachten, moet op de huidige, krappe arbeidsmarkt iedereen een kans durven geven”
ACLVB wijst daarbij op de jobcorners als voorbeeld: werkzoekenden worden er rechtstreeks in contact gebracht met werkgevers, vanuit nabijheid en perspectief. Activering, zeggen zij, werkt pas echt wanneer ze vertrekt van vertrouwen en begeleiding. Sancties mogen nooit het eindpunt zijn. Voor het ACV is een doorgedreven begeleiding nodig naast een goede opleiding en werk op maat. Daarin spelen ook werkgevers een grote rol. “Wie schreeuwt om arbeidskrachten, moet op de huidige, krappe arbeidsmarkt iedereen een kans durven geven. Enkel werkzoekenden hard aanpakken gaat aan die gedeelde verantwoordelijkheid voorbij”, aldus Koen Repriels. Bron: DWM
by admin | jan 22, 2026 | Economie
Vanaf 1 januari veranderen de spelregels voor wie ingeschreven staat bij VDAB. Werkzoekenden die de kantjes eraf lopen, krijgen voortaan slechts één kans om zich te herpakken. Dat besliste Vlaams minister van Werk Zuhal Demir. “Zie deze verstrenging niet als een straf, maar net als een maatregel om meer mensen aan de slag te krijgen. Wetenschappelijke studies tonen aan dat als je achter mensen hun veren zit, ze sneller aan het werk geraken”, zegt Demir.
Zuhal Demir
Eén kans om zich te herpakken
Vandaag krijgt een werkzoekende 2 kansen om zijn zoekgedrag bij te sturen. Bij een eerste contact met VDAB worden afspraken gemaakt. Als iemand deze afspraken niet nakomt, volgt een eerste waarschuwing. Pas na een tweede waarschuwing riskeert iemand een sanctie.
Die tussenstap verdwijnt. Het zogenoemde ‘formele afsprakenblad’ gaat eruit. Vanaf januari volgt meteen een ‘ultiem afsprakenblad’.
Meer slagkracht voor VDAB
Dankzij de hervorming kan VDAB sneller ingrijpen en worden lange procedures – die soms tot een jaar duren – vermeden. Hiermee geeft Demir de arbeidsmarktbemiddelaar de nodige slagkracht om sneller en kordater op te treden bij werkzoekenden die onvoldoende inspanningen leveren. De verkorte procedure zorgt ook voor minder administratie, waardoor bemiddelaars meer tijd hebben voor echte begeleiding naar werk.
“De verstrenging zal de administratieve werkdruk bij de 1.800 VDAB-bemiddelaars verlagen. Doordat er minder tussenstappen en waarschuwingen nodig zijn, kunnen zij hun tijd en energie richten op hun kerntaak: mensen effectief naar werk begeleiden en uitkeringen omzetten in lonen”, aldus minister Demir.
Wim Adriaens, gedelegeerd bestuurder VDAB: “Onze focus ligt uiteraard op de begeleiding naar werk. Onze bemiddelaars geven werkzoekenden kansen, maar we verwachten ook wel dat ze die grijpen. Doen ze dat niet, dan moeten we streng zijn. Deze beslissing geeft ons meer slagkracht om sneller op de bal te spelen bij de kleine groep werkzoekenden die de kantjes ervan aflopen.”
Duwtje in de rug is noodzakelijk
De werkloosheid wordt binnenkort in de tijd beperkt. Daardoor stijgt de urgentie voor duizenden mensen om sneller werk te vinden. Eind november telde VDAB 126.965 werkzoekenden met een uitkering en jongeren in beroepsinschakelingstijd. Zij moeten aantonen dat ze actief werk zoeken. Eind juni 2025 gaf VDAB al 11.358 waarschuwingen, sancties en negatieve evaluaties.
Volgens onderzoek daalt de kans op werk almaar meer naarmate iemand langer thuis zit. “Daarom versnellen we onze controles en geven we hen meer gerichte zoekopdrachten. Of we leiden hen naar een opleiding”, aldus minister Zuhal Demir. “Zo vergroten we voor iedereen de kans op een degelijke job. We laten niemand in de steek.” Uit een recente bevraging van VDAB blijkt bovendien dat 35% van de gecontacteerden niet eens op de hoogte is van de beperking van de werkloosheid in de tijd. De noodzaak aan duidelijkheid en een duwtje in de rug spreekt dus voor zich.
by admin | jan 22, 2026 | Sectoren
Vandaag moeten ouders voor de uitbetaling van het Groeipakket (de vroegere kinderbijslag) kiezen tussen 5 verschillende spelers, die allemaal exact hetzelfde doen: het kindergeld uitbetalen. Dat zorgt voor onnodige complexiteit, hogere werkingskosten en zelfs marketingcampagnes voor iets waar iedere ouder automatisch recht op heeft.
De Vlaamse Regering heeft daarom de ambitie om te evolueren naar één uitbetalingsactor, zoals ook vastgelegd in het regeerakkoord.
Belastingbetaler is kind van de rekening
Volgens Vlaams Parlementslid Tomas Roggeman biedt die hervorming duidelijke kansen: “De politieke consensus is er, de efficiëntiewinsten zijn duidelijk. De ambitie staat ook duidelijk in het regeerakkoord. Minder versnippering betekent niet alleen minder kosten, maar ook meer transparantie. Er zit duidelijk nog marge op.” Momenteel loopt er een studie om die efficiëntiewinsten in kaart te brengen.
Dat is geen overbodige luxe, benadrukt Roggeman. “De waaier aan uitbetalers is een erfenis van vóór de zesde staatshervorming. Vlaanderen gaat die federale kafka nu opkuisen. We keren via het groeipakket jaarlijks miljarden euro’s uit. Dan moet de organisatie daarachter eenvoudig, betrouwbaar en efficiënt zijn.” Wat de N-VA betreft, is het dan ook tijd om door te pakken: eenvoud voor gezinnen en een verstandig gebruik van belastinggeld moeten centraal staan. Bron: N-VA
