Helft van de Belgen maakt zich zorgen over stijgende levenskosten

Helft van de Belgen maakt zich zorgen over stijgende levenskosten

De financiële gemoedsrust van de Belg staat op het laagste punt sinds de start van de Financiële Gemoedsrust Barometer in maart 2020. Maar liefst de helft van de Belgen maakt zich zorgen over de stijgende levenskosten en hun financiële situatie. Heel wat Belgen vrezen bovendien voor een nieuwe financiële crisis. Onder meer de oorlog in Oekraïne, de stijgende energieprijzen en de inflatie zorgen ervoor dat mensen er niet gerust op zijn.
De Financiële Gemoedsrust Barometer van levensverzekeraar NN en onderzoeksbureau Indiville, in samenwerking met Bpact, is een halfjaarlijkse meting op basis van verschillende indicatoren. Er wordt onderzocht hoe gerust we met z’n allen zijn over onze financiën. De laatste meting in maart 2022 toont voor het eerst sinds de start van de metingen een daling van de financiële gemoedsrust.
Meer zorgen dan vorig jaar
49% van de Belgen maakt zich (veel) zorgen over hun financiële situatie. Dat is een stijging met 12% tegenover vorig jaar. Ook naar de toekomst kijken we weinig optimistisch. Slechts 45% was in maart 2022 nog positief over de toekomst, terwijl dat in maart 2021 nog 56% was. Bovendien heeft maar liefst 86% angst voor een nieuwe financiële crisis. Hiermee zitten we op hetzelfde niveau als in maart 2020.
Bart Chiau, senior expert bij NN en professor aan UGent, verklaart: “We zien duidelijk de impact van de huidige uitzonderlijke actualiteit. De berichtgeving rond de inflatie, de oorlog in Oekraïne en de impact hiervan op de kosten van ons dagelijkse leven, zaaien onrust.”
Stijgende levenskosten zijn de boosdoener
Het aantal bevraagden die zich zorgen maken over de stijgende levenskosten steeg van 49% naar 56% tussen oktober 2021 en maart 2022. Slechts 20% van de Belgen maakt zich hierover weinig zorgen. Ook het effect van de inflatie op onze spaarcenten baart 36% van de Belgen zorgen.
Kwetsbare groepen
Uit het onderzoek blijkt dat vooral 50-plussers zich nu meer zorgen maken dan in oktober 2021. Andere groepen die meer bezorgd zijn, zijn: mensen zonder spaarreserves (69%), mensen met schulden (64%), vrouwen (59%), arbeiders (57%) en niet-actieven (56%).
Financieel vangnet voor kwetsbare groepen
Om de schade te beperken, roept Bart Chiau op om een financieel vangnet te voorzien voor de meest kwetsbare groepen. Bovendien is het op individueel niveau belangrijk om onze financiële situatie goed en tijdig te evalueren en bij te sturen. De huidige situatie is immers heel onvoorspelbaar en onzeker. Niemand weet hoe deze zal evolueren en welke uitdagingen er ons nog te wachten staan.

België alweer kampioen belastingen heffen

België alweer kampioen belastingen heffen

België mag zich voor het tweede jaar op rij tot wereldwijd belastingkampioen kronen. Dat brengt een onderzoek van de OECD (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) naar buiten. Het onderzoek werd gepubliceerd door The Financial Times.

Tijdens de coronapandemie daalde de belastingdruk op (werk)inkomsten wereldwijd, mede door de coronasteun die werd uitgeschreven door de overheid. In 2021 steeg die echter even snel opnieuw. Dat was niet anders in België. De belastingdruk steeg opnieuw fors, deels omdat de federale regering niet met haar geplande belastinghervorming kwam. Van alle 38 OECD-landen, was in België het verschil tussen de bruto- en nettolonen het hoogste.

52,6 procent gaat naar de staat

Alleenstaande werknemers zagen in België gemiddeld 52,6 procent van hun inkomen naar sociale bijdragen en inkomensbelastingen gaan. Dat is gemiddeld 0,4 procent meer dan in 2020, toen de Belgen eveneens bovenaan de lijst stonden. Dankzij kinderbijslagen en belastingverminderingen liggen die belastingen voor een gezin met twee verdieners en twee kinderen iets lager, maar ook in die categorie is België de belastingkampioen. “Vivaldi brengt ons nog eens in de Financial Times: als wereldwijd belastingkampioen voor mensen die werken. Onhoudbaar”, reageert N-VA-voorzitter De Wever op Twitter. De belastingdruk bedroeg voor een dergelijk gezin 45,2 procent – 1,8 procent meer dan in 2020. Vooral de inkomensbelasting steeg na de pandemie opnieuw. Opvallend is dat de belastingdruk in België veel hoger is dan de drie volgende landen. Ter vergelijking, met een belastingdruk van 27,4 procent staat Nederland slechts op de 27e plaats in de lijst.

Waarom is zo’n groot lerarentekort?

Al meer dan tien jaar wist het Vlaamse onderwijs dat er nu een tekort aan leraars zou zijn. Hoe komt het dan dat er geen maatregelen werden genomen?
“Dit is de kroniek van een aangekondigde ramp.”
Professor politieke wetenschappen Dimokritos Kavadias (VUB) lacht groen. Hij bladert door de conclusies van een oud onderzoek uit 2009. Wanneer hij de tussentitels ervan voorleest, geeft hij een samenvatting van de onderwijsdebatten uit de laatste jaren: van de vaste benoeming tot het slechte imago van de job en, met stip op één, het lerarentekort. “Alles wijst erop dat we afstevenen op een ernstig tekort aan leraars. Er is dringend behoefte aan een beleid dat het beroep aantrekkelijker maakt”, stond er dertien jaar geleden al.
Meer dan een decennium geleden wist het onderwijs dat een babyboom gecombineerd met een pensioneringsgolf bij leerkrachten rond deze tijd voor problemen zou zorgen. Bovendien moeten directeurs door de krapte op de arbeidsmarkt nu direct concurreren met de privésector om leerkrachten aan te trekken. Genoeg ingrediënten voor een intussen rampzalige cocktail.
Lieven Boeve, topman van het katholiek onderwijs, en Koen Pelleriaux, zijn collega van het GO!, wijzen maandag naar Vlaams minister van Onderwijs Ben Weyts (N-VA). “Zijn beleid mist alle urgentie om iets aan het lerarentekort te doen”, schrijven ze in een opiniestuk in De Standaard.
De politiek heeft vaak genoeg geprobeerd het probleem aan te pakken. Onder Vlaams minister van Onderwijs Pascal Smet (Vooruit) start de Vlaamse regering in 2009 zelfs officieel met een overleg tussen politiek, onderwijskoepels en vakbonden. Bedoeling is om een zogenaamd ‘lerarenloopbaanpact’ te sluiten: een grote deal die de job van leerkracht aantrekkelijker moet maken om zo meer mensen voor de klas te krijgen.
Zowel Smet als zijn opvolger Hilde Crevits (CD&V), die het dossier erft, bijten er hun tanden op stuk. De reden daarvoor is simpel: het probleem is te complex en het water tussen vakbonden en koepels blijkt telkens te diep. “Het is een loopgravenoorlog geworden waarbij iedereen zich ingraaft in zijn eigen stelling”, erkent Marnix Heyndrickx, van de liberale vakbond VSOA.
Dat die stellingenoorlog steeds niet voorbij is blijkt maandag. Boeve en Pelleriaux doen zes concrete voorstellen in hun opiniestuk. Vrijwel meteen worden die afgeschoten door de vakbonden. “Minder inspraak en meer werk, we zien écht niet in hoe dat het lerarentekort gaat oplossen”, zegt Koen Van Kerkhoven, secretaris-generaal van de christelijke vakbond COC over die voorstellen.

Valt de koepels dan niets te verwijten? “Ongetwijfeld kunnen ook wij meer doen”, zegt Pelleriaux. “Ik denk wel dat we de planlast die ons vaak verweten wordt, kunnen helpen verminderen.” Een oude topper erkent dat de koepels misschien te vaak nieuwe ideeën op tafel smeten zonder het veld de tijd te gunnen daaraan te wennen.
Nog zo’n constante: telkens gingen andere dossiers met meer (politieke) aandacht lopen. Smet en Crevits sloten een fel bevochten akkoord over de hervorming van het secundair onderwijs. Weyts zag twee jaar opgaan aan de gevolgen van corona.
“Ministers hadden al snel door dat ze in dit dossier niet makkelijk met een trofee konden zwaaien”, zegt professor sociologie Bram Spruyt (VUB), die al meer dan tien jaar onderzoek doet naar het lerarentekort. Ook deze Vlaamse regering, die onder impuls van N-VA onderwijs centraal plaatst in het regeerakkoord, maakt er niet van bij aanvang een topprioriteit van. Wanneer N-VA-voorzitter Bart De Wever in augustus 2019 een startnota voor de formatie schrijft, komt het lerarentekort daar niet in voor. “Onbegrijpelijk, want het lerarentekort is de grootste bedreiging voor de kwaliteit van het onderwijs”, zei Boeve toen al.
Bijkomend probleem: nooit was er geld om een akkoord te smeren. “Hoewel onderwijs een monsteraandeel van de Vlaamse begroting uitmaakt, heeft geen enkele regering sinds 2009 geld over gehad om in het rond te strooien”, zegt Kavadias.
Na jarenlang sluimeren onder de oppervlakte, valt het probleem sinds vorige zomer niet te negeren: voor het eerst doken de eerste wanhoopskreten op voor het schooljaar van start ging. Kortom, Weyts wordt ingehaald door de realiteit. Corona of niet, voortaan is het lerarentekort hét gespreksonderwerp.
In tegenstelling tot zijn voorgangers, kiest Weyts er bewust niet voor om iedereen rond de tafel te zetten en een groot akkoord te sluiten. Wel gaat hij voor kleine deelakkoorden, om zo stappen vooruit te zetten. Zo zorgt Weyts er onder andere voor dat mensen die vanuit de privésector naar de klas stappen tot tien jaar anciënniteit kunnen meenemen. Het veld juicht die maatregelen toe, al is er een grote maar: het is niet genoeg. Tegenover de duizenden extra leerkrachten die er moeten komen, zijn dat gewoon druppels op een hete plaat.
Daarom dat onderwijsexpert Dirk Van Damme bijvoorbeeld al langer pleit om toch zo’n groot pact af te kloppen. “Ook naar de perceptie toe is dat nodig: een collectieve afspraak over de problemen van het beroep”, zegt hij. Daarvoor kijkt hij overigens niet naar de politiek, wel naar de koepels en vakbonden. “Natuurlijk zou dat een stap vooruit zijn”, zegt Spruyt. “Maar het is totaal niet realistisch. We proberen dat al tien jaar maar zien dat het niet lukt.”
Is er dan geen oplossing? “Het nooddecreet dat Boeve en Pelleriaux voorstellen, is misschien wel een optie”, zegt Kavadias. “Dat zullen de bonden niet fijn vinden, maar het is misschien wel een piste.”

Bron: De Morgen

Schooldirecteurs moeilijk te vinden

Steeds minder mensen voelen zich geroepen om een school te leiden. Nochtans heeft een schooldirecteur een grote impact op de prestaties van de leerkrachten én leerlingen. ‘De vraag is of het nog wel een job is voor één man of vrouw alleen’, klinkt het.
In Vlaanderen is er niet alleen een nijpend tekort aan leerkrachten maar ook aan directeurs. Vorige week stonden op de website van de VDAB 219 vacatures voor de functie van schooldirecteur. ‘Hoewel dat heel uitdagend en gevarieerd werk is waarmee je echt het verschil kunt maken, is het allesbehalve evident om geschikte kandidaten te vinden’, zegt professor Geert Devos van de onderzoeksgroep Beleid en Leiderschap in het Onderwijs (Bellon) van de UGent. ‘Vijftien jaar geleden kon het eens gebeuren dat de zoektocht naar een nieuwe directeur moeizaam verliep, maar toen was dat altijd in minder aantrekkelijke scholen met veel problemen. Sinds een paar jaar hebben ook prestigieuze scholen het moeilijk om een geschikte kandidaat te vinden, en de situatie wordt alleen maar erger.’
In het basisonderwijs dreigt een derde van de directeurs in de risicozone voor een burn-out terecht te komen.
Dat blijft niet zonder gevolgen, want de directie bepaalt in grote mate het welbevinden en de motivatie van leerkrachten. ‘De rol van een schooldirecteur wordt zwaar onderschat’, bevestigt Devos. ‘Hij of zij moet voor een veilige en relatief zekere werkomgeving zorgen en de leerkrachten inspireren en motiveren.’ Nu het lerarentekort zo groot is dat vooral leerkrachten Frans, Nederlands en wiskunde tussen een hele resem scholen kunnen kiezen, is dat zelfs nog belangrijker dan vroeger. Daarbij komt nog dat wie zich goed voelt in zijn job doorgaans beter lesgeeft. Vandaar dat een directeur niet alleen de prestaties van zijn personeel beïnvloedt maar ook die van de leerlingen. Dat bleek vorig jaar nog uit een onderzoek van drie Amerikaanse universiteiten: als een gemiddelde directeur vervangen wordt door een bovengemiddelde, dan boekt de doorsneeleerling 30 procent meer leerwinst. Met een sterke schoolleider aan het roer nemen ook de gelijke onderwijskansen toe en daalt de schooluitval.
Hoe komt het dan dat zo weinig mensen zich geroepen voelen? Aan hun zelfvertrouwen zal het niet liggen, want van de 127 leerkrachten die deelnamen aan de enquête van het expertisecentrum Groeikracht in Onderwijs van de Karel de Grote Hogeschool dachten 53 het potentieel te hebben om schooldirecteur te worden. Toch stellen de meesten zich niet kandidaat wanneer de gelegenheid zich voordoet. ‘Soms weten ze niet goed wat de job inhoudt’, zegt onderzoekster Loth Van Den Ouweland (Karel de Grote Hogeschool). ‘Op school zien ze dan weer dat hun directeur heel hard moet werken en altijd bereikbaar moet zijn, en dat schrikt hen af.’
Bovendien gaan de meeste mensen ervan uit dat je pas in de laatste fase van je carrière schooldirecteur wordt en dat ook tot aan je pensioen moet blijven. Tot voor kort was dat in de meeste gevallen ook zo. Soms is er wel een directeur die ermee ophoudt om een scholengroep te leiden, maar haast nooit om weer les te geven. ‘Daardoor zal iemand van 35, die nog dertig jaar moet werken, die stap minder gemakkelijk zetten’, denkt Van Den Ouweland. ‘Een leerkracht zou dus voor een afgebakende termijn voor de functie van directeur moeten kunnen kiezen.’
In de risicozone
Het is niet alleen een hele uitdaging geworden om geschikte schoolleiders te vinden, maar ook om ze aan boord te houden. Steeds meer directeurs vallen langere tijd uit of haken op den duur zelfs helemaal af. Vorig schooljaar waren er in alle Vlaamse scholen samen liefst 1547 directiewissels. Een deel daarvan zijn mensen die met pensioen gaan, maar anderen gooien de handdoek al veel vroeger in de ring. Daarnaast zijn er steeds meer die bezwijken onder de druk. Een onderzoek van de UGent toonde in 2020 aan dat een derde van de directeurs uit het basisonderwijs in de risicozone voor een burn-out terecht dreigt te komen.
Dat komt vooral doordat de job de afgelopen jaren steeds zwaarder en complexer is geworden. Anno 2022 moet een schoolleider niet alleen de pedagogische lijn uitstippelen en een degelijk personeelsbeleid voeren, hij of zij moet ook het lerarentekort proberen op te vangen, oplossingen zoeken voor kinderen met leerproblemen, conflicten met veeleisende ouders bezweren, de bouw van een nieuwe turnzaal of refter overzien en elk mogelijk logistiek probleem oplossen. ‘Doordat schooldirecteurs haast verplicht zijn om de hele tijd brandjes te blussen, blijft er vaak te weinig tijd over voor het pedagogische luik van hun job’, zegt Geert Devos. ‘Terwijl dat natuurlijk het belangrijkste zou moeten zijn.’

Als er een betere directeur aan het roer komt, kunnen leerlingen 30 procent leerwinst boeken.

Nieuwe schoolleiders raken soms ook ontmoedigd doordat ze er niet in slagen hun team achter zich te krijgen. Zeker wie radicaal van koers wil veranderen, stoot vaak op weerstand. ‘Er zijn zelfs scholen waar geen énkele directeur kans van slagen heeft’, zegt lerarenopleider Johan De Wilde (Odisee Hogeschool). ‘Meestal komt dat doordat het team, dat directeur na directeur verslijt, verwend is, de hele tijd klaagt en zelf geen oplossingen aandraagt.’
Meer delegeren
De vraag is hoe leerkrachten en andere potentiële directeurs warm kunnen worden gemaakt voor de job én hoe kan worden vermeden dat ze al na een paar jaar weer afhaken. De overheid doet alvast een poging door hen onder meer een gefaseerde loonsverhoging te geven. ‘Vroeger was het voor directeurs heel frustrerend dat leerkrachten, die veel minder verantwoordelijkheden hebben, soms meer verdienden omdat ze een langere staat van dienst hadden’, weet Devos. ‘Maar met een loonsverhoging alleen zal er niet veel veranderen.’
Om te beginnen is het volgens onderwijsexperts cruciaal dat potentiële schoolleiders sneller worden gedetecteerd én klaargestoomd. Nu gebeurt dat in de meeste gevallen pas wanneer er al een vacature is. ‘Schoolbesturen en directeurs zouden de hele tijd moeten uitkijken naar mogelijke kandidaten en die dan de kans geven om leiderschap te ontwikkelen’, zegt Van Den Ouweland. ‘Dan zou het niet zo’n groot probleem zijn als een directeur plots uitvalt.’

Zodra een directeur op post is moet hij of zij ook meer ondersteuning krijgen dan vandaag doorgaans het geval is. ‘Op dat vlak zijn er al heel wat initiatieven ge- nomen, maar na een paar jaar worden die vaak weer afgevoerd omdat er geen budget meer is’, legt Devos uit. ‘Nochtans loont het echt om een structurele aanpak uit te werken. In Ierland, bijvoorbeeld, zijn er nu coaches op wie schoolleiders een beroep kunnen doen als ze zich niet goed voelen of een probleem hebben. Dat is geen project van een jaar, maar een permanent aanbod. Op die manier zouden ook bij ons heel wat burn-outs kunnen worden vermeden.’

Wat ook kan helpen om de job behapbaarder te maken, is het werk van de directeur in handen geven van een duo of een team. Nu al zijn het vooral grotere secundaire scholen waar er naast een pedagogisch directeur ook nog een personeelsdirecteur, een algemeen directeur of een financieel directeur is. Al kan het volgens de experts ook al een heel verschil maken als de directeur simpelweg bereid is om meer te delegeren. ‘Waarom zou je het bouwdossier voor een nieuw schoolgebouw niet laten opvolgen door een leerkracht die net de bouw van zijn eigen huis in goede banen heeft geleid en dat ook graag doet? De brieven aan de ouders zou je dan weer kunnen laten schrijven door een van de taalleerkrachten’, zegt Johan De Wilde. ‘Jammer genoeg staan veel leerkrachten daar vandaag nog niet echt voor open omdat ze vrezen dat de werkdruk dan nog groter wordt. Natuurlijk moeten zij in de eerste plaats kunnen lesgeven, maar dat wil niet zeggen dat ze daarnaast geen andere verantwoordelijkheid zouden kunnen opnemen. Daar zou niet alleen hun directeur beter van worden, maar de hele school.’

Bron: Knack

Wat verandert er in augustus 2022?

Wat verandert er in augustus 2022?

Een nieuwe maand, nieuwe maatregelen, wijzigingen van de wetgeving, enz.
Hierbij een kort overzicht.
In de maand augustus komen er weer enkele nieuwe maatregelen.

• Huisarts telefonisch raadplegen niet meer gratis
Als gevolg van de coronapandemie voerde het Riziv in allerijl een terugbetalingsregeling in voor raadplegingen op afstand. Huisartsen konden om mogelijke coronagevallen te triëren en om de continuïteit van de zorg voor andere patiënten te verzekeren, 20 euro aanrekenen voor telefonische consultaties. Dat bedrag was volledig voor rekening van de ziekenfondsen, de patiënt zelf betaalde niets. Vanaf 1 augustus gaat het systeem op de schop. Raadplegingen op afstand blijven mogelijk, maar patiënten zullen voortaan wel remgeld moeten betalen.
Voor een telefonische raadpleging zullen artsen nog maar 10,38 euro kunnen aanrekenen. Daarvan is 2 euro voor rekening van de patiënt. Voor videoraadplegingen is het honorarium vastgelegd op 23,06 euro, waarvan 4 euro remgeld. In beide gevallen zakt het remgeld voor patiënten die recht hebben op een verhoogde tegemoetkoming naar 1 euro. Ter vergelijking: voor een raadpleging in de spreekkamer bedraagt het remgeld 4 tot 6 euro (zonder verhoogde tegemoetkoming).
Voor de terugbetaling van raadplegingen op afstand gelden vier voorwaarden: de patiënt moet al eerder bij de betrokken arts op consultatie zijn geweest of doorverwezen zijn door een andere arts, de consultatie gebeurt op vraag van de patiënt, de arts moet tijdens de consultatie toegang hebben tot het medisch dossier van de patiënt, en in het geval van een videoraadpleging moet de verbinding beveiligd zijn.
• Nieuw goedkoop krediet voor Brusselaars die woning renoveren
Brusselaars kunnen vanaf 1 augustus een beroep doen op een nieuw goedkoop krediet om hun woning te renoveren. Het krediet ‘Ecoreno’ is ontwikkeld door het Woningfonds van het Gewest en dekt de financiering van allerlei werkzaamheden: van traditionele renovatie tot beveiliging, isolatie en de verbetering van energieprestaties. In functie van hun inkomen zal de rentevoet voor eigenaar-bewoners en huurders 0 tot 1 procent bedragen. Vanaf januari 2023 kunnen ook eigenaars-verhuurders aankloppen bij het Woningfonds. Zij zullen een rente van 1 tot 2 procent betalen.
Om in aanmerking te komen voor Ecoreno mag het jaarlijkse inkomen van alleenstaanden en eenoudergezinnen niet meer dan 61.049 tot 81.049 euro bedragen, in functie van het aantal personen ten laste. Voor andere gezinnen bedraagt het plafond 77.699 tot 97.699 euro, afhankelijk van de samenstelling van het gezin.
• Weer zonder afspraak naar autokeuring
Sinds de coronapandemie was het bij heel wat autokeuringscentra verplicht om een afspraak te maken. Sectororganisatie GOCA Vlaanderen en haar leden spraken af om vanaf augustus weer over te stappen op een gemengd systeem, waarbij ze ook minstens één dag per week zonder afspraak werken. Wanneer een afspraak precies niet nodig is, hangt af van de keuringscentra zelf. Volgens GOCA zullen ze dat “helder en transparant” communiceren. De sectororganisatie ziet er naar eigen zeggen ook op toe dat de centra zich aan de afspraken houden. Bron: HLN

• Indexering pensioenen en uitkeringen
De spilindex is deze maand nogmaals overschreden, waardoor de sociale uitkeringen en pensioenen volgens maand geïndexeerd worden. In september is het dan de beurt aan de ambtenarenwedden. De indexatie van de andere lonen is afhankelijk van wat in de collectieve arbeidsovereenkomst (CAO) staat. Zo bestaat de kans dat je loon pas begin volgend jaar wordt aangepast aan de gestegen levensduurte.
Dat is de vijfde overschrijding van die index in elf maanden tijd. Oorzaak is de torenhoge inflatie. Zo is het leven in ons land deze maand 9,62 procent duurder geworden (op jaarbasis).

• Aanvraag verwarmingspremie
Om de gestegen energieprijzen te milderen reikt de federale regering een verwarmingspremie van 100 euro uit. Die is er voor elk gezin met een residentieel elektriciteitscontract en wordt eenmalig toegekend voor je woonplaats (niet voor je tweede verblijf).
Die premie werd normaal gezien toegekend tijdens de periode van 18 april tot 31 juli via de voorschot- of eindafrekeningfactuur. Als je die premie niet automatisch hebt gekregen en wel voldoet aan de voorwaarden, dan kan je die vanaf 1 augustus aanvragen. Je kan dat doen via een formulier op de site van de federale overheidsdienst Economie of door te telefoneren naar het contactcenter (0800 120 33). Je moet de aanvraag voor 15 oktober indienen.

• Duurzaamheidsvoorkeuren financiële producten
Financiële instellingen zijn vanaf 2 augustus verplicht om te vragen wat je duurzaamheidsvoorkeuren zijn wanneer je wilt starten met beleggen. Dat is een gevolg van de nieuwe MiFID- en IDD-richtlijnen over duurzaamheid.
Die richtlijnen verplichten de bank of verzekeraar al om een risicoprofiel van de klant op te stellen. Daar komt nu dus een klimaatprofiel bij. De adviseurs moeten rekening te houden met je duurzaamheidsvoorkeuren als ze een bepaald beleggingsproduct naar voren schuiven.

• Schoolbonus
Elk kind dat in Vlaanderen recht heeft op het Groeipakket (het vroegere kinderbijslag) ontvangt een schoolbonus. Die bonus geldt voor alle kinderen, ongeacht hun geboortedatum. Het bedrag stijgt met de leeftijd: 21,23 euro voor 0- tot 3-jarigen, 37,14 euro voor 4- tot 11-jarigen, 53,06 euro voor 12- tot 16-jarigen en 63,67 euro voor 17- tot 24-jarigen.
Dat extraatje wordt uitbetaald op 8 augustus.