Het leger werft aan

Het leger werft aan

Defensie staat voor een ‘gigantische uitdaging’ met personeelstekort, nieuw materiaal en tegelijk de na te leven engagementen en missies, ook in het buitenland. Defensie is in volle transformatie, aldus admiraal Michel Hofman, de legerbaas. Er moet tijdens de legislatuur massaal aangeworven worden, met streefdoel 10.000 m/v.

‘Weinig bedrijven vervangen tegelijkertijd hun productielijnen en leggen zichzelf een fundamentele herstructurering van de organisatie op. Bovendien verwacht men van ons dat we output blijven produceren, dus aan onze operaties deelnemen’, aldus de chef Defensie. De admiraal maakte een vergelijking met de civiele sector, nu het leger de komende jaren nieuw materieel moet integreren. Het gaat om aankopen gedaan tijdens de vorige legislatuur: 34 nieuwe gevechtsvliegtuigen van het type F-35A, 442 Franse pantservoertuigen (382 Griffons en 60 Jaguars), zes mijnenbestrijdingsvaartuigen en vier drones van het type MQ-9B SkyGuardian. Tegen het einde van het decennium komen daar ook nog twee fregatten bij. Het gaat om investeringen van bij elkaar meer dan 9 miljard euro.
Andere bewapeningsprogramma’s kondigen zich daarnaast nog aan.

De ‘output’ slaat volgens de admiraal op de 1600 militairen ingezet in operaties of in training voorafgaand aan hun vertrek op missie. Op datum van 19 november waren zo 739 militairen ingezet in operaties, van wie 452 in het buitenland en 279 in steun van de federale politie. Daar komt nog het veertigtal leden van het medisch corps bij die zijn ingezet in de strijd tegen covid-19. Daarnaast ziet Defensie de komende jaren heel wat personeel vertrekken, vooral door de militairen van de babyboom-generatie die op pensioen zullen gaan. Tussen 2 oktober 2020 en 1 januari 2025 zullen zo 5460 militairen het leger verlaten, een inperking van 22 procent van het aantal effectieven. Dat cijfer houdt geen rekening met vertrek tijdens de carrière om uiteenlopende redenen.

Volgens de admiraal bestaat de uitdaging erin om de 30- tot 45-jarigen, ‘de ruggengraat van onze organisatie’, te behouden tegenover de werkomstandigheden en salarissen aangeboden in andere sectoren. Verandert het beleid niet, daalt het aantal effectieven tot iets minder dan 19.000 militairen en 2000 burgers in 2026. De strategische visie voor Defensie, die in 2016 door de regering-Michel I was aangenomen, voorzag echter in 25.000 voltijdsequivalenten, onder wie een duizendtal burgers.

De minister maakte van het personeel een prioriteit van haar beleid. In haar beleidsnota onderstreepte ze dat de snelle ombuiging van de dalende curve van het aantal effectieven een ‘conditio sine qua non’ of onvermijdelijke voorwaarde is voor een werkzame Defensie.

Tijdens de legislatuur zal Defensie meer dan 10.000 nieuwe mensen aanwerven. Vanaf 2021 zal het leger zich ook organiseren om meer dan 2300 militairen te rekruteren, zoals nu is voorzien. Volgens admiraal Hofman zal de integratie en opleiding van de nieuwe rekruten in vier jaar tijd ‘een uitdaging van erg grote omvang’ zijn.

Uw persoonlijke digitale kluis

Uw persoonlijke digitale kluis

De Federatie van het Notariaat (Fednot) lanceert IZIMI, een persoonlijke en digitale kluis waarin elke burger vertrouwelijke documenten kan opslaan.   De dienst wordt volledig uitgerold begin volgend jaar, maar via de website izimi.be kan elke Belg vandaag al een kluis aanmaken. De dienst is gratis en laat toe tot 200 megabyte aan documenten op te slaan. ‘De kluis is veel meer dan een digitaal platform voor de veilige opslag van belangrijke documenten. Het is ook een manier om persoonlijke informatie op een veilige manier met personen naar keuze te delen’, zegt Philippe Bosseler, de voorzitter van Fednot.   Volgens de notarissen mag de burger erop rekenen dat al zijn belangrijke documenten veilig achter slot en grendel zitten en dat niemand er toegang toe krijgt, ook de notarissen zelf niet. ‘Het is de gebruiker die bepaalt welke informatie hij met wie deelt’, luidt het.   Om de veiligheid te garanderen werd het systeem uitvoerig getest en voldoet het aan de hoogste normen. ‘Dit is mogelijk omdat Fednot de jongste jaren al veel in de uitbouw van veilige digitale netwerken heeft geïnvesteerd’, zegt Jan Sap, de directeur-generaal van Fednot.   Volgens de notarissen kan de kluis ook heel wat kopzorgen voor nabestaanden besparen. ‘Na een overlijden hoeven de erfgenamen niet te zoeken naar alle belangrijke papieren. Tenzij de titularis van de kluis daar anders over heeft beslist, kan de notaris ervoor zorgen dat de inhoud na diens overlijden aan de erfgenamen wordt overgemaakt’, luidt het. Verder willen de notarissen de gebruikers in de toekomst via dit kanaal informatie geven over allerhande belangrijke wetgevende evoluties. De gebruiker kan zelf bepalen of hij die informatie wenst te ontvangen.  
https://inrupt.com/
https://www.vlaanderen.be/uw-overheid/mijn-burgerprofiel
1  cryptomunt = 1 tulpenbol

1 cryptomunt = 1 tulpenbol

Cryptomunten als bitcoin en etherium blijven op en neer gaan in waarde.

“Kenners”, of zijn het “oplichters” spiegelen u voor dat de munten naar de hemel groeien, naar 10.000, 20.000, 50.000, 100.000 dollar, zelfs tot 1.000.000 dollar

Volgens sceptici lijkt zich een herhaling van drie jaar terug voor te doen. Toen spatte de crypto-bubbel hard uiteen en verloren de munten snel aan waarde. Uiteindelijk zullen de cryptomunten verboden worden en waardeloos eindigen.

Je kunt deze cryptomanie ook vergelijken met de tulpenmanie van 1637.
De tulpenmanie was een hausse in de tulpenhandel in Holland die rond 1634 opkwam en waaraan begin februari 1637 een abrupt einde kwam. Het verschijnsel wordt ook tulpengekte en bollenrazernij genoemd.
In de Nederlandse Gouden Eeuw bereikten de prijzen van de nieuw geïntroduceerde tulpenbollen extreme hoogten.
In januari 1637 werden tulpenbollen verkocht voor meer dan tien keer het jaarsalaris van een ervaren vakman, en waren ze ongeveer evenveel waard als een Amsterdams herenhuis aan de grachten.
Ook werd er gespeculeerd in opties op tulpen, die op dat moment nog in de grond zaten. De tulpenmanie wordt door economen gezien als de eerste uitgebreid beschreven bubbel (speculatiegolf) in de wereldgeschiedenis.

De term tulpenmanie wordt vaak gebruikt als metafoor voor een grote economische bubbel die nu ook wel eens een zeepbel of windhandel genoemd wordt. Je koopt uiteindelijk “gebakken lucht”.
Niet kopen dus.

Meer info over windhandel op:

http://www.fransmensonides.nl/tulp/ en
Ernst Heinrich Krelage, Bloemenspeculatie in Nederland · dbnl

Sociale verkiezingen 2020

Sociale verkiezingen 2020

De uitslagen zijn nog niet geteld, daarom vindt u hier een studie van Randstad over de vakbond.

Maar liefst 69% van alle werknemers is van mening dat de vakbond een zetel verdient in de raad van bestuur van de onderneming waar men werkt. Een verrassend hoog aandeel als we in rekening brengen dat noch werkgevers, noch vakbonden hier voorstander van zijn. Dit is de belangrijkste vaststelling uit de vierjaarlijkse studie van Randstad naar de participatiemogelijkheden van werknemers op de werkvloer naar aanleiding van de sociale verkiezingen. Wegens het toeslaan van het coronavirus en het uitstellen van de sociale verkiezingen werd de studie dit jaar twee keer uitgevoerd. Dit leverde echter geen nieuwe inzichten op.

Sinds 2004 onderzoekt Randstad, naar aanleiding van de sociale verkiezingen, hoe de werknemer in België de mogelijkheden evalueert om te participeren in de onderneming waar men werkt. Uit deze studie blijkt telkens dat de vakbonden, zeker daar waar ze effectief aanwezig zijn, kunnen rekenen op een groot draagvlak in het bedrijf. Dit blijkt ook uit deze vijfde studie. Werknemers zijn globaal genomen positief, bij uitbreiding trouwens ook over het sociaal overleg in het bedrijf.

Er zijn geen aanwijzingen dat dit draagvlak afkalft doorheen de tijd. Ook in 2020 heeft 70% van de werknemers vertrouwen in de vakbond. 53% voelt zich zelfs sterk betrokken bij de vakbond. En voor zeven op tien werknemers mag de vakbond zelfs in de raad van bestuur van het bedrijf zitten. Bij kaderleden gaat het nog steeds om 46%. Dit is een hoog cijfer als we meenemen dat noch vakbonden noch werkgevers hier voorstander van zijn.

Dit hoge cijfer pro medebestuur kan misschien de aanleiding vormen voor de sociale partners om hierover eens opnieuw na te denken. Landen als Zweden en Duitsland tonen aan dat dit model perfect kan werken. Hiervoor moeten de sociale partners wel uit hun comfortzone komen.De vraag is of ze hiertoe in staat zullen zijn.

De positieve visie van de gemiddelde werknemer ten aanzien van de vakbond en de sociale verhoudingen in het bedrijf, neemt niet weg dat de tevredenheid over de persoonlijke participatiemogelijkheden in het bedrijf licht afneemt. Dit geldt zowel voor het bedrijf als geheel, de afdeling waar men werkt als de eigen werkplek. In 2012 bedroeg de gemiddelde score voor het eigen bedrijf 6, in 2020 bedroeg deze 5.7. Deze daling merken we bij alle mogelijke subgroepen. Na de lockdown was er nog een heel lichte daling naar 5.6. De vraag dringt zich op of de mogelijkheden om te participeren in het bedrijf echt afnemen doorheen de tijd of dat het hier om gestegen verwachtingen van de werknemers gaat.

De licht dalende tevredenheid inzake participatiemogelijkheden heeft geen direct effect op de tevredenheid, motivatie en verbondenheid met het bedrijf. Deze blijft grosso modo stabiel (resp. 6.7, 6.8 en 6.4 bij eerste meting). Bij de tweede meting na de lockdown van het voorjaar lagen de cijfers in alle drie de gevallen trouwens iets hoger dan bij de eerste meting (resp. 6.9, 7 en 6.6).

De tevredenheid over de institutionele participatiemethodes (ondernemingsraad, syndicale delegatie, comité voor preventie en bescherming op het werk) blijft heel stabiel in vergelijking met 2016 (resp. 6.3, 6.3 en 6.4)

Het volledige rapport vindt u HIER.

Armoede is illegaal

Armoede is illegaal

17 oktober was de internationale dag voor de arme mensen. En wie zijn dat? De mensen met te weinig geld om gezond te eten, om naar de dokter te gaan, om een deftige woning te huren, om de brooddoos te vullen, om maandverband te kopen, om op vakantie te gaan… Allemaal dingen die we weten, al decennia lang. En we hebben armoedeverenigingen waar die mensen het woord krijgen en nog zo veel meer. En in de regeringsverklaring staat dat ‘op het vlak van armoede, zal de strijd tegen sociale uitsluiting nieuwe middelen krijgen waarbij de sociale minima tijdens deze legislatuur worden opgetrokken’. Goed, zeer goed. We moeten erop vertrouwen dat het gebeurt en dat er geen mensen meer zullen zijn die met een inkomen onder de armoedegrens moeten leven. Ook niet de gepensioneerden. Is enige achterdocht verantwoord? Natuurlijk wel, want er waren al meer regeringen die dit beloofden. België is overigens geen uitzondering. Wereldwijd gaat de armoede weer pijlsnel de hoogte in. Er waren al eerder ernstige twijfels over de juistheid van de Wereldbankstatistieken, maar het klopt wel degelijk dat de extreme armoede de afgelopen decennia was gedaald. En nu weer snel gaat stijgen. In het Midden-Oosten en Noord-Afrika is de extreme armoede de afgelopen jaren nagenoeg verdubbeld. De invloed van COVID-19 zal ‘snel en substantieel’ zijn, zegt de Bank. Jawel, maar de cijfers zijn al jaren aan het stagneren. COVID, conflicten, klimaatverandering … waar zou de verbetering vandaan komen? Politieke wil? Op 17 oktober is het de gewoonte dat wereldwijd politici en andere mensen met maatschappelijke verantwoordelijkheid voor een of andere gedenksteen een plechtige verklaring afleggen, ze zullen een traan wegpinken en wellicht het woord laten aan een ‘echte’ arme. Mooi. En dan? Daar wringt het schoentje. Er is in België en er is in de wereld zo ontzettend veel rijkdom dat er geen enkel probleem kan zijn om iedereen, echt iedereen een volwaardig inkomen te bezorgen, een goede gezondheidszorg, goed en degelijk onderwijs mét een schoolmaaltijd, graag, een ruim dak boven het hoofd, openbaar vervoer, internet… Er zijn in de wereld, volgens UBS 2189 miljardairs. Ze bezitten samen 10,2 triljoen USDollar, dat schrijf je zo: 10.000.000.000.000. Het zijn allemaal nullen, maar dat bedriegt. Het is hééééél veel geld. En dat zijn allemaal mensen die werken aan nieuwe technologieën en … in de gezondheidssector. En wat doen die mensen met hun geld? Neen, geen belastingen betalen. Wel geven ze kruimeltjes aan filantropische projecten. Tweehonderd miljardairs besteedden vorig jaar meer dan 7 miljard US$ aan ‘goede doelen’. En ja, dat trekken ze af van hun inkomsten natuurlijk. In België, bezitten de 1% rijksten 24 % van alle rijkdom. Mochten we, zoals Paul De Grauwe voorstelt, deze mensen een eenmalige coronaheffing opleggen, dan is de coronafactuur al voor de helft betaald. Kom, zeggen dat er geen geld is? Zeggen dat we enkel ‘in de richting’ van een behoorlijk pensioen kunnen gaan? Zeggen dat armoede een moeilijk te vatten probleem is? Men wil niet Wanneer zullen we eens gewoon durven zeggen dat er nagenoeg niemand de armoede echt de wereld uit wil? Dat er voortdurend wordt gezocht, binnen – en buitenlands, naar theorieën en excuses om vooral niets te moeten doen. We zitten dan in ‘trilemma’s’, omdat we de minimumlonen niet durven optrekken. We streven dan naar ‘groei’, alsof die groei ook bij arme mensen terecht komt. We werken met definities over multi-dimensionele armoede die ons vrijpleit van elke concrete oplossing. De armoedeverenigingen doen wat ze kunnen, ze helpen de arme mensen, maar ze kunnen zonder geld de armoede niet bestrijden. Dat weten ze zelf maar al te goed. En zo sukkelen we verder, van energie- en ‘menstruatiearmoede’ op Belgisch vlak, naar ‘cognitieve taks’ bij de Wereldbank. In elke markteconomie is armoede een inkomenstekort. Daarom moeten we ophouden met de wereld op zijn kop te zetten. We moeten niet op zoek naar de armsten onder de armen, de vrouwen, de kinderen, de vluchtelingen. Dat zijn mensen die hulp nodig hebben, jazeker. Maar de oplossingen liggen aan de andere kant: bij zij die het goed hebben. Voortdurend op zoek gaan naar de ‘meest kwetsbaren’ zorgt ervoor dat we zelfs de gewoon arme mensen vergeten, want er is altijd wel iemand die nog armer is dan die kwetsbare. Alle ‘kwetsbaren’ staan aan de verliezende kant, waarom een selectie maken bij hen? Straks komt de ‘warmste week’ op ons af. Ik stel voor dat we die echt warm maken, met een vermogenskadaster en een algemene staking in het voordeel van de armen. De oplossing voor armoede ligt niet bij de armen, maar bij de rijken. Amoede moet niet worden bestreden, maar worden voorkomen, met een degelijke sociale bescherming. En armoede moet illegaal verklaard worden, ze heeft geen enkele bestaansreden. We hebben mensen nodig die echt vechten voor een vermogensbelasting. Voor een strijd tegen fiscale paradijzen. Voor een strijd tegen onwettige kapitaalvlucht uit het zuiden. Tegen corruptie. Bron: Uitpers