Dit zijn de standpunten van de partijen over koopkracht

Dit zijn de standpunten van de partijen over koopkracht

Hoge belastingen en duurdere winkelkar: hoe blijven we alles betalen?

Elke partij belooft de burgers extra koopkracht in haar programma. Gaan de belastingen omlaag? Moet het minimumloon omhoog? Lees hier wat de partijen zelf voorstellen. 

België kende de afgelopen jaren de hoogste inflatie sinds de jaren 70. Wat dat concreet wil zeggen? De energiefactuur verdubbelde voor sommigen en de gemiddelde winkelkar is vandaag meer dan een kwart duurder in vergelijking met 2 jaar geleden. Voor een brik melk van 1 liter betaalde je bijvoorbeeld 94 eurocent begin 2022, vandaag is dat 1,19 euro.  

Toch is onze koopkracht er niet op achteruit gegaan, integendeel. Door het systeem van de automatische indexering van de lonen en uitkeringen – dat bijna nergens anders ter wereld bestaat – volgt ons inkomen die inflatie. We kunnen gemiddeld niet minder, maar zelfs een beetje meer kopen met ons inkomen dan voor de crisis. 

Iedereen wil lagere belastingen

Maar dat gemiddelde zegt niet alles. In De Stemming gaf 37 procent van de ondervraagden aan dat ze er het afgelopen jaar financieel op achteruit zijn gegaan. Ook studies wijzen uit dat de 40 procent laagste inkomens wel degelijk koopkracht verloren hebben tijdens de afgelopen regeerperiode. 

Het hoeft niet te verbazen: alle partijen zeggen in hun programma dat de koopkracht van de Belgen omhoog moet. Allemaal willen ze de belastingen op ons inkomen verlagen. Bijna nergens in de wereld zijn belastingen op arbeid zo hoog. De vraag blijft: hoe compenseren de partijen dat verlies aan belastinginkomsten om te vermijden dat de begroting niet verder ontspoort?

De standpunten

Vlaams Belang wil een verlaging van de belastingen waardoor een werknemer gemiddeld enkele honderden euro’s per maand meer zou overhouden. Daarnaast moet ook het minimumloon omhoog. Dat plan kost wel miljarden aan de overheid. Volgens het Federaal Planbureau zou de begroting op die manier nog veel verder in het rood gaan. 

“De stijging van de koopkracht moet niet door de Vlamingen zelf betaald worden”, zei voorzitter Tom van Grieken tijdens de campagne. De partij kijkt daarvoor naar Franstaligen en nieuwkomers. Door de sociale zekerheid te splitsen en die pas toegankelijk te maken na 8 jaar voor niet-westerse migranten, hoopt de partij daar veel te besparen. 

De 3 belangrijkste standpunten

  • Het Vlaams Belang wil de koopkracht verhogen door de belastingen op het inkomen te verlagen, waardoor het netto-inkomen stijgt. Concreet willen wij de belastingvrije som optrekken naar 13.000 euro, de tarieven van 40 en 45 procent verlagen naar 30 en 40 procent en het toptarief van 50 procent toepassen vanaf 61.000 euro (nu 46.440 euro oftewel vanaf een modaal inkomen). Dat levert 239 tot 470 euro netto per maand op.
  • Het Vlaams Belang wil het minimumloon in Vlaanderen verhogen met 5 procent.
  • Sparen beschermen. Spaarders hebben het grootste koopkrachtverlies geleden, want spaargeld wordt niet geïndexeerd. Daarom pleit het Vlaams Belang voor een wettelijk minimumrente op spaarboekjes.

Voor Vooruit is koopkracht thema nummer 1. De belastingen op inkomen uit werk moeten omlaag en het minimumloon omhoog. Daarnaast pleit de partij ook voor lagere facturen voor onder meer energie en internet. 

Om te zorgen dat al die maatregelen niet voor een groter begrotingstekort zorgen, kijken de socialisten in de eerste plaats naar bedrijven en vermogende Belgen. Ze willen besparen op bedrijfsubsidies en mensen met groot vermogen meer belasten.

De 3 belangrijkste standpunten

  • Gegarandeerde indexering van uw loon. Als het leven duurder wordt, moet ook uw loon automatisch stijgen. De index zullen we behouden. In winstgevende sectoren en bedrijven moet opnieuw onderhandeld kunnen worden over loonsopslag. Boven op de index die de koopkracht stabiel houdt.
  • Hogere minimumlonen. Werken moet lonen, en wie werkt moet meer overhouden dan wie niet werkt.
  • Meer netto op de rekening. We verlagen de belastingen op werk. Dat kan door de belastingen op inkomen uit vermogen te verhogen. Zo zullen werkende mensen netto meer overhouden.

Minister van Financiën Vincent Van Peteghem (CD&V) legde een plan om de belastingen te hervormen op de regeringstafel vorig jaar. Maar de partijen raakten het niet eens. CD&V blijft achter dat plan – met minder belastingen op inkomen uit werk – staan. 

Om die lastenverlaging voor werknemers te compenseren, wil de partij winsten uit vermogen hoger belasten en pleit ze voor hogere belastingen voor multinationals.

De 3 belangrijkste standpunten

  • Wie werkt, moet netto meer overhouden door een grote fiscale hevorming. Met onze fiscale blauwdruk kan een jong werkend koppel tot 7.500 euro per jaar extra overhouden.
  • De automatische indexering van de lonen en pensioenen wordt behouden om de koopkracht van burgers te beschermen.
  • We zorgen voor betaalbare woningen door 500.000 extra woningen tegen 2035 te ontwikkelen, lenen aan 100 procent (aankoopbedrag) opnieuw mogelijk te maken en lagere registratiebelastingen.

Ook Groen wil de lasten op arbeid verlagen en de minimumlonen optrekken. De partij heeft zelfs een plan om het armoederisico helemaal tot 0 te herleiden. Met hun zogenoemde ‘welvaartsgarantie’ zouden alle inkomens – ook uitkeringen – opgetrokken worden tot boven de armoedegrens. 

Net als de andere linkse partijen kijkt Groen naar hogere belastingen op grote vermogens om hun plannen te betalen. 

De 3 belangrijkste standpunten

  • Werken doen lonen, met een fiscale hervorming die verzekert dat mensen meer overhouden van hun loon aan het einde van de maand, gemiddeld 322 euro netto erbij voor wie werkt.
  • De automatische index beschermen en verbeteren, zodat de lonen vanzelf omhoog gaan wanneer de prijzen stijgen.
  • De minimumlonen optrekken naar 15 euro per uur.

“Het verschil tussen werken en niet-werken moet altijd 500 euro zijn”. Het is dé verkiezingsslogan van de liberalen. Ze maken er zelfs een breekpunt van. Ze willen vooral de koopkracht van de mensen die werken en zelfstandigen verhogen. Dat moet via een heel pakket aan maatregelen. 

Wanneer je een leefloon krijgt, kan je aanspraak maken op bijvoorbeeld goedkoper internet en een lagere energiefactuur. De liberalen willen niet dat die voordelen nog langer verbonden zijn aan bepaald statuut, maar wel aan je inkomen. Of dat nu uit werk of een uitkering is.  

Volgens de Open VLD zal de overheid die maatregelen kunnen betalen omdat meer mensen aan de slag gaan – onder meer ook door de werkloosheidsuitkeringen na 2 jaar stop te zetten. Ze willen ook besparen op de gezondheidszorg.

De 3 belangrijkste standpunten

  • Het verschil tussen werken en niet-werken is minstens altijd 500 euro per maand. Zelfs al is het maar enkele uren als eerste stappen terug naar de arbeidsmarkt, het verschil tussen werken en niet-werken moet altijd voelbaar zijn. Om dit te bereiken zorgen we ervoor dat mensen die werken minder belast worden. We schaffen de 45%-schijf af en breiden de Vlaamse jobbonus uit tot mediaaninkomens en verhogen hem tot 1000 euro. Om de koopkracht van zelfstandigen te verhogen en ook daar te zorgen dat werken loont voeren we een zelfstandigenbonus in.
  • Sociale voordelen moeten toegekend worden op basis van inkomen, niet op basis van een statuut. Dit zorgt ervoor dat ook werkende mensen in aanmerking komen voor voordelen als hun loon aan de lage kant is, wat er dan op zijn beurt weer voor zorgt dat werken altijd meer loont dan niet-werken. Zo halen we mensen ook uit het sociaal isolement van bepaalde statuten.
  • Iedereen kan onbelast bijverdienen dankzij de flexi-jobs. Wie naast zijn job nog wil bijverdienen moet dat kunnen en mag daar fiscaal niet voor gestraft worden. Daarom breiden we de flexi-jobs uit naar alle sectoren en zorgen we ervoor dat je ook een flexi-job bij je eigen werkgever kan doen. Ook zelfstandigen in hoofdberoep kunnen, bijvoorbeeld als ze omwille van seizoensgebonden activiteiten of de economische conjunctuur daarvoor de tijd hebben, een flexi-job doen.

Om de toegenomen prijzen in de supermarkt aan te pakken, gaat de PVDA voor een drastische oplossing. De btw op voedsel en andere essentiële producten moet naar 0 procent. Om wonen betaalbaarder te maken wil de partij de huurprijs begrenzen. 

De PVDA rekent op zijn ondertussen bekende ‘miljonairstaks‘ om die maatregelen te bekostigen. 

De 3 belangrijkste standpunten

  • We verlagen de btw op de winkelkar naar 0 procent. Terwijl de prijzen van basisgoederen de pan uit swingen, is het onbegrijpelijk dat de overheid hier nog eens een taks op heft. Voor basisgoederen zoals voedsel, non-alcoholische dranken en schoonmaak- en hygiënische producten schaffen we de btw af.
  • We maken loonsverhogingen opnieuw mogelijk door de loonwet van 1996 aan te passen. Deze wet legt een loonnorm op aan het sociaal overleg die niet overschreden mag worden. Momenteel is de marge 0,0 procent: niemand mag opslag vragen, zelfs niet in zeer winstgevende bedrijven. Wij maken deze loonnorm indicatief in plaats van bindend.
  • Wonen neemt een te grote hap weg uit het budget van veel huishoudens. We streven ernaar dat niemand meer dan één derde van zijn inkomen aan wonen moet uitgeven. Daarvoor verhogen we het aanbod aan betaalbare woningen door opnieuw een sociale norm in te voeren: in elk groot nieuwbouwproject moet minstens één derde bestaan uit betaalbare koopwoningen en één derde uit sociale woningen. Op de private huurmarkt begrenzen we de huurprijzen op basis van objectieve criteria zoals oppervlakte, energiezuinigheid en comfort.

Net als de liberalen wil de N-VA vooral mensen die werken ondersteunen. Ook volgens hen moet het verschil tussen werken en niet werken minstens 500 euro zijn. Daarvoor is een fiscale hervorming nodig. Ook de belastingen op de aankoop van een woning en op erfenissen wil de N-VA verlagen. 

Langs de andere kant wil de partij de leeflonen en werkloosheidsuitkeringen niet indexeren de komende jaren. Wanneer het leven duurder wordt zal het bedrag dus niet meer mee stijgen. Op die manier willen ze mensen aanzetten om te gaan werken en de overheid moet minder uitgeven aan de uitkeringen. Ook in de gezondheidszorg zijn miljarden te halen om de lastenverlaging mee te bekostigen, denkt de partij. 

De 3 belangrijkste standpunten

  • We vergroten het verschil tussen werken en niet werken naar minstens 500 euro netto per maand, onder andere door het afschaffen van de bijzondere bijdrage sociale zekerheid.
  • We maken kinderopvang goedkoper door de fiscale aftrekbaarheid te verhogen naar 100 procent.
  • We koppelen sociale voordelen aan het inkomen en niet aan het statuut. Ze worden geplafonneerd en gradueel afgebouwd, zodat we geen negatieve effecten zien op mensen die (meer) gaan werken.

Bron: VRT.NWS

Directe democratie

Er is zelden zoveel ongenoegen geweest over onze politiekers. De resultaten van de Vivaldi-regering zijn zeer slecht. Er is meer en meer polarisatie bij het stemmen.

Moet het kiessysteem niet dringend veranderen? Meer zeggenschap voor de gewone burger.

Hoog tijd voor directe democratie. Laat in de eerste plaats burgers beslissen

Als burgers gemiddeld veel wenselijker presteren dan verkozen politici inzake empathie, machtswellust, ongebondenheid en onbevangen aandacht, waarom nemen zij dan niet zelf de belangrijke politieke beslissingen?

Doorsnee mensen gedragen zich opvallend minder zelfingenomen en tafelspringerig dan gemiddelde politici; zeker zijn ze ook minder op macht belust dan verkozenen;

en ongetwijfeld amper of niet verstrengeld met ongerechtvaardigde invloeden en belangen van bedrijven of andere lobby’s;

in geen geval moeten ze zich voor inkomen en aanzien focussen op het politieke machtsspel.

Heel veel sterkt zo de overtuiging dat gemiddelde burgers maatschappelijke uitdagingen meer ongebonden kunnen bekijken en er over nadenken dan verkozen vertegenwoordigers.

Daarenboven is het, anders dan met een beperkt aantal verkozenen, veel moeilijker om een hele bevolking te corrumperen en zo onterechte privé- of groepsbelangen politiek te forceren. (1)

Drie oppertroeven

Zovele plussen al van directe democratie en dan zijn drie oppertroeven nog onvermeld.

Want wat is er democratischer dan dat mensen zich rechtstreeks uitspreken over maatschappelijke kwesties en deze dus beslissend regelen?

Met als onmiddellijke aantrekkelijke keerzijde: er is veel minder draagvlak voor ontevredenheid, desinteresse of extremisme als de lakens niet worden uitgedeeld door ongrijpbare machtscenakels maar mensen zelf steeds opnieuw de keuzes maken over hoe ze het samenleven best inrichten.

Omdat referenda direct tot echte beslissingen leiden, brengen ze een derde oppertroef mee: publiek debat gaat eindelijk vooral over inhoud en veel minder of niet over politieke ‘kopjes’.

Onbegrijpelijk

Waarom dan nemen de burgers niet zelf de belangrijke politieke beslissingen in vrijwel alle democratieën?

Waarom leveren zij hun beslissingsrecht en daarmee alle reële zeggenschap in aan verkozenen en is de directe democratie quasi onbestaande of hoogstens zwaar onderontwikkeld, op een enkele uitzondering na?

Tijd om het pionierstijdperk achter te laten…

De vertegenwoordigende democratie kan zich maar slecht verdedigen. Haar palmares is dikwijls om te huilen. Decennialang blijven fundamentele maatschappelijke vraagstukken in al te veel democratieën archislecht of zelfs niet aangepakt.

Er is meestal gewoonweg geen overtuigend en tijdig beleid inzake klimaat, werkelijk duurzame landbouw en biodiversiteit, fiscaliteit en geld, veiligheid en migratie, sociaal en ecologisch verantwoorde economie en globalisering, publieke diensten, technologiesturing, internationale samenwerking, sociale zekerheid, rechtszekerheid…

Het is tijd om volop te erkennen dat de vertegenwoordigde democratie zelfs nog geen halve democratie is. Ze slaagt zwaar onvoldoende in haar centrale opdracht om de beste toekomst voor de samenleving en haar burgers voor te bereiden en mee gestalte te geven.

Erger nog, die permanente onmacht verkruimelt verder haar slinkende effectiviteit en ondergraaft haar geloofwaardigheid. Zo zetten politici zelf het voortbestaan van de democratie op de helling.

… en de democratie echt te ontwikkelen

Jammeren zal niet helpen. Wat wel kan én moet, is het eindelijk ontwikkelen van wat democratie meest van al moet zijn, namelijk dat mensen zelf rechtstreeks beslissen. Eeuwenlang is de directe democratie verwaarloosd terwijl die volop ontplooid moet geraken naast en zelfs boven de vertegenwoordigende democratie.

Het is tijd om de politiek lokaal, nationaal, regionaal en gaandeweg ook meer internationaal te verrijken met het unieke democratische instrument dat het referendum is.

Want in een democratie zijn de burgers soeverein, en beslissen zij welke macht ze al dan niet delegeren. Om de keuzes te maken over de richting die de samenleving uit wil en de spelregels van het samenleven vast te leggen zijn zij best gewapend, en is het referendum hun favoriete instrument. Misschien, maar zelfs niet zeker, zijn verkozen vertegenwoordigers nodig om daarvoor voorbereidend en faciliterend werk te leveren.

Verkozen politici zijn allicht meest nuttig op het niveau van de uitvoerende taken. Maar ook daar is er alle reden dat de rechtstreekse democratie de vertegenwoordigende kan corrigeren. Concreet moeten voldoende burgers steeds een referendum kunnen afdwingen als zij vinden dat er beleidsmatig bijsturing of grondige verandering aangewezen is. En als die uitvoerende politici fundamenteel wetgevend initiatief ontplooien, moeten de burgers die wetten goedkeuren of bekrachtigen.

Een goed begin: leren van succes

Voorspelbaar zullen vele verkozenen in vertegenwoordigende democratieën zich vooral inspannen in het uiten van meestal ongefundeerde en onjuiste bezwaren tegen rechtstreekse democratie en referenda. Dat komt ervan als samenlevingen zo lang verzuimen burgers ernstig te nemen. Dan kan politiek establishment exclusieve beslissingsmacht cultiveren die alle gewone burgers van hun zeggenschap en soevereiniteit berooft.

Het is een goed begin om kennis te nemen van wat een directe democratie zoal voor elkaar kan krijgen. Gelukkig is er alvast één samenleving die ruim ervaring heeft met zowel vertegenwoordigende als directe democratie. In een afzonderlijk artikel verzamelden we enkele van de vele beslissingen die de Zwitserse burgers hebben genomen in de voorbije decennia, van de keuze voor de uitbouw van een duurzaam energiesysteem tot het verhogen van de pensioenen… uiterst leerrijk voor iedere democraat. Oordelen baseren zich immers best op feiten.

Dirk Barrez

Hoofdredacteur Pala.be | auteur van 11 politieke dwaasheden en TRANSITIE. Onze welvaart van morgen (1) Geschreven in volle respect voor alle verkozenen die hun job echt ter harte nemen. Net deze politici weten best dat alle steun van burgers meer dan welkom is om politieke onmacht en antipolitiek te keren… Daarbij hoort ook de directe democratie.      Lees/deel dit artikel op Pala.be

Verkiezingen 2024

Van crèche tot rusthuis: met de stemtest ‘StemZorgvuldig’ ontdekt u welke partij zoals u denkt over de zorg Van de crisis in crèches en onbetaalbare rusthuizen, over verhitte debatten over euthanasie en abortus, tot de vraag of personeel dat ons doorheen de coronacrisis loodste geen beter statuut moet krijgen? Het maatschappelijke en politieke belang van de zorg valt nauwelijks te onderschatten. Maar welke partij past het best bij uw opvattingen als u straks moet gaan stemmen? Deze stemtest ‘StemZorgvuldig’ helpt u op weg.  
Een andere  stemtest kijkt naar wat partijen doen, niet naar wat ze beloven De verkiezingsbeloften vliegen weer in het rond. De stemtest van De Morgen kijkt als enige naar wat partijen doén, niet naar wat ze beloven. Met welke partij heeft u de meeste overeenkomsten? Vul de stellingen in en vergelijk uw politieke opvattingen met het stemgedrag van partijen in de Kamer en in het Vlaams en het Europees Parlement. Heeft u geen mening over een stelling? Sla die dan gerust over.   https://www.demorgen.be/specials/stemchecker/
Dit zijn de standpunten van de partijen over koopkracht

Twijfelt u aan uw stemtest? Knack lanceert de Stemtest-check

Vulde u een of verschillende stemtesten in, maar twijfelt u nog steeds over uw stemkeuze op 9 juni? Dan biedt Knack u nu de Stemtest-check aan. Zo kunt u checken of uw overtuigingen wel echt oversteenstemmen met die van de partij die als resultaat uit uw stemtest kwam.

Stemtesten zijn niet meer weg te denken uit de politieke campagne. De kans is groot dat u een of meerdere testen invulde. De kans is ook groot dat u nog niet overtuigd bent van het resultaat. Of dat u twee of meer verschillende stemtesten invulde en telkens uitkwam op een andere partij.

Daarom lanceert Knack de Stemtest-check. Daarmee kunt u het resultaat van de stemtest aftoetsen aan 10 minder evidente partijstandpunten.

Stel, een stemtest suggereert dat u het dichtst aanleunt bij de CD&V. Dan kunt u in de Stemtest-check van Knack CD&V aanklikken om te testen in welke mate uw overtuigingen stroken met die van de CD&V. Of stel dat één stemtest Groen bovenaan zette, en een tweede Vooruit. Dan kunt u in de Stemtest-check de partijstandpunten van beide partijen toetsen aan uw persoonlijke mening.

Nog steeds aan het twijfelen? Dan kunt u ook de stellingen van alle andere partijen beoordelen.

Let wel, de Stemtest-check van Knack geeft géén stemadvies. Onder het motto ‘Durf twijfelen’ tracht de test te toetsen in welke mate uw overtuigingen overeenkomen met de inhoudelijke programma’s van de partijen die op 9 juni om uw stem strijden.

Klik hier voor de Stemtest-check.

Lees hier de belangrijkste standpunten van de partijen:

– N-VA: Van volksberoep tot het Australische model: de belangrijkste punten uit het kiesprogramma van de N-VA

– Vlaams Belang: Het kiesprogramma van Vlaams Belang: een nieuwe catalogus ‘Eigen Volk Eerst – Eigen Volk Beter’

– CD&V: Hogere lonen, hogere pensioenen en meer kernenergie: dit is het kiesprogramma van CD&V

– Open VLD: Kerncentrales langer open en de afschaffing van de Senaat: dit is het kiesprogramma van Open VLD

– Vooruit: Energiezuinige woningen, pensioen na 42 jaar werken en schoolplicht vanaf 3 jaar: dit is het kiesprogramma van Vooruit

– Groen: 25 dagen wettelijk verlof en vanuit elke woning drie bomen kunnen zien: dit is het kiesprogramma van Groen

– PVDA: Een miljonairstaks, pensioen weer op 65 en weg met de loonwet: dit is het kiesprogramma van PVDA-PTB

Bron: Knack.be

Sofie Merckx wil geheime deals met farma-industrie afschaffen

Sofie Merckx wil geheime deals met farma-industrie afschaffen

Minister van Volksgezondheid Vandenbroucke (Vooruit) sloot tijdens zijn ministerschap al 120 geheime contracten af met de farma-industrie. Dat is een om de tien dagen. De Vooruit-minister overtreft daarmee zijn voorgangster De Block, die daarvoor destijds felle kritiek kreeg van… Vooruit.

De geheime contracten waren oorspronkelijk bedoeld als een uitzondering, maar onder Maggie De Block (Open Vld) werden ze schering en inslag. Vooruit had toen nog zware kritiek op de ‘maggiedeals’. In haar verkiezingsprogramma van 2019 schreef de partij (toen nog sp.a): “We maken komaf met geheime contracten”. 

Toen Frank Vandenbroucke minister werd, koesterden velen de hoop dat er eindelijk een kentering zou komen. Maar het tegenovergestelde gebeurde. 

Sofie Merckx, onze fractieleidster in de Kamer en zelf huisarts, stelde een parlementaire vraag over de geheime deals tussen de minister en de farmaceutische bedrijven. Wat blijkt? Nooit eerder werd zo uitgebreid gebruikgemaakt van geheime farmadeals. 

“Minister Vandenbroucke tekende zelf maar liefst 120 geheime contracten, wat neerkomt op een nieuw contract elke tien dagen”, stelt Sofie vast.

“Vanuit de oppositie schreeuwde Vooruit moord en brand over de geheime contracten van De Block. Maar eenmaal zelf aan de macht brachten ze hier helemaal geen verandering in. Integendeel, vergeleken met zijn voorganger tekende hij meer contracten gezien zijn kortere regeerperiode. We zien hier toch echt wel een kloof tussen woorden en daden. Het lijkt alsof minister Vandenbroucke geplooid is voor de farma-industrie”, reageert Sofie.

Geheime contracten vormen een groot probleem. “Minister Vandenbroucke beslist in onderonsjes met farmamultinationals over de terugbetaling van geneesmiddelen. Daardoor vloeien miljarden euro’s weg uit onze sociale zekerheid, zonder enige democratische controle”, aldus Sofie. 

Zo is er het mucoviscidosemiddel Kaftrio. In de prijsonderhandelingen in het Verenigd Koninkrijk vroeg de producent een prijs van 194.000 euro per patiënt per jaar, terwijl de werkelijke kost wordt geschat op 5.300 euro. Kaftrio wordt sinds 2022 terugbetaald. 

We vroegen onlangs in het parlement inzage in het geheime contract door het Rekenhof maar kreeg geen steun van de traditionele partijen. We weten dus nog steeds niet hoeveel we nu precies betalen. 

We willen het over een andere boeg gooien. “Wij willen het systeem van de geheime contracten afschaffen en voluit gaan voor transparante prijsonderhandelingen op basis van objectieve criteria, zoals ook ziekenfonds Solidaris vraagt”, stelt Sofie.

Het totaalbudget van die contracten liep in 2022 op tot maar liefst 2,8 miljard euro de helft van het geneesmiddelenbudget, dat is een absoluut record.

“Wat een 2 maten, 2 gewichten. Voor de uitgaven van de sociale zekerheid zijn velen streng. Veel mensen stellen zorg uit en het zorgpersoneel zit op zijn tandvlees, maar als geld naar de farma-industrie vloeit zonder enige controle horen we niemand”, besluit Sofie.

Bron: pvda.be

Woonzorgcentra steeds duurder: PVDA vraagt maximumfactuur

“Ouderenzorg zou nooit meer mogen kosten dan het maandelijks pensioen, maar toch zien we dat woonzorgcentra meer en meer een luxeproduct worden”, zegt Lise Vandecasteele, Vlaams volksvertegenwoordiger voor de PVDA, in reactie op de cijfers van ouderenvereniging OKRA.

Daaruit blijkt dat de gemiddelde prijs voor een verblijf in een woonzorgcentrum veel hoger ligt dan het gemiddelde pensioen. “Voor de PVDA is gezondheidszorg een basisrecht. Elke oudere heeft recht op kwaliteitsvolle zorg, ongeacht de dikte van hun portemonnee. Wij willen een maximumfactuur invoeren in de woonzorgcentra.”

Het leven in een woonzorgcentrum is vandaag peperduur. De gemiddelde maandprijs (2.182 euro) ligt vele honderden euro’s boven het gemiddelde pensioen. “Er zijn dringend maatregelen nodig om de factuur te doen dalen. De vraag over betaalbaarheid kan je niet los zien van de kwaliteit”, stelt Vandecasteele. “Wij willen voor alle ouderen die daar nood aan hebben een recht op toegang tot woonzorgcentra, onafhankelijk van de omvang van hun pensioen. Ook ouderen met een laag pensioen hebben recht op zorg.” Om de prijs onder controle te houden, vraagt de PVDA een maximumfactuur.

Daarnaast eist de PVDA de afbouw van de commercialisering in de ouderenzorg. “Commerciële woonzorgcentra zijn gemiddeld 300 euro per maand duurder dan de openbare woonzorgcentra. Hun marktaandeel is in twintig jaar tijd verdubbeld, wat de gemiddelde prijs natuurlijk opdrijft”, zegt Vandecasteele. “Tegelijk is de kwaliteit in commerciële woonzorgcentra niet beter. Ze zetten een vijfde minder personeel in. Bovendien wordt de meerderheid van de woonzorgcentra die onder verhoogd toezicht staan door aanhoudende kwaliteitsproblemen, commercieel uitgebaat.” Om de commercialisering van de sector een halt toe te roepen, stelt de PVDA voor om actief publieke en non-profit zorg uit te bouwen en het aantal commerciële woonzorgcentra te begrenzen. “Multinationals verdienen grof geld met het uitbaten van woonzorgcentra en via het beheren van zorgvastgoed. Die winsthonger op kap van ouderen moet stoppen.”

De PVDA vraagt de Vlaamse regering om nu in te grijpen. “De kloof tussen de factuur voor een woonzorgcentrum en de pensioenen blijft stijgen. Toch blijft het wachten op maatregelen van de Vlaamse regering om de factuur te verlagen”, besluit Vandecasteele.

Bron: pvda.be