by admin | dec 6, 2021 | Sectoren
Tijdelijke werkloosheid door corona mogelijk voor ouders in week van 20 december.
Ouders die moeilijkheden ondervinden om hun kinderen op te vangen tijdens de week van 20 december – de extra week kerstvakantie voor het basisonderwijs waartoe het Overlegcomité besliste – zullen bij de RVA een aanvraag kunnen indienen voor tijdelijke werkloosheid wegens overmacht door corona.
Dat heeft het kabinet van minister van Werk Pierre-Yves Dermagne bevestigd.
Het Overlegcomité besliste dat de basisscholen een week voor de kerstvakantie al zullen sluiten, om de verspreiding van het coronavirus af te remmen.
Werknemers die een beroep doen op tijdelijke werkloosheid door corona, zullen een uitkering ontvangen die overeenkomt met 70 procent van het gemiddeld loon (begrensd op 2.840,84 euro) en een supplement van 5,74 euro per dag.
by admin | dec 6, 2021 | Onderwijs
Extra maatregelen in onderwijs
Het Overlegcomité kwam opnieuw vervroegd samen en besliste verschillende nieuwe maatregelen om de huidige zware coronagolf het hoofd te bieden. Tijdens het overleg met de onderwijsminister en de onderwijspartners werd gekeken wat de impact van deze beslissingen op onderwijs was. Een overzicht van de reeds bestaande maatregelen vind je hier. Hieronder geven we een overzicht van de bijkomende maatregelen die vandaag beslist werden en ingaan vanaf 8 december.
Leraren, directies, ondersteunend personeel en CLB-medewerkers doen in ongeziene omstandigheden alles om er het beste van te maken voor de leerlingen en dit wordt enorm gewaardeerd. Bedankt voor jullie volgehouden inzet tijdens de afgelopen periode en de extra inspanningen in de komende weken.
Coronamaatregelen schooljaar 2021-2022 | Vlaams Ministerie van Onderwijs en Vorming (vlaanderen.be)
Hou de FAQ de komende dagen in het oog, ze worden zo snel mogelijk bijgewerkt. Nog vragen? Je kan elke weekdag tussen 8 en 17 uur terecht bij het callcenter corona van AGODI op het nummer 02 553 27 46.
Corona 2021 – 2022: veel gestelde vragen en antwoorden | Vlaams Ministerie van Onderwijs en Vorming (vlaanderen.be)
by admin | dec 6, 2021 | Varia
Peter Mertens stopt eind dit jaar als voorzitter van de uiterst linkse PVDA. Dat heeft hij binnen de partij aangekondigd. Eind dit jaar loopt Mertens’ mandaat af. De verwachting was dat hij zich kandidaat zou stellen voor een nieuwe termijn, maar dat doet hij dus niet. “Het is nu tijd voor een andere kapitein op het schip”, zegt hij.
Peter Mertens is sinds 2008 voorzitter van de PVDA. Onder zijn voorzitterschap groeide de PVDA uit tot een partij met 400 afdelingen en 24.000 leden. Momenteel heeft de partij 43 parlementsleden in de verschillende parlementen van ons land. “Het parcours is mooi geweest”, zegt Mertens.
Hij blijft wel actief in de partij en blijft ook Kamerlid voor PVDA. “Het is tijd dat een andere kapitein het stuur neemt”, zegt hij. “Maar ik ga door met mijn engagement.”
En in het geval van Mertens betekent dat zeker ook: boeken schrijven. Hij schreef er al enkele, en met succes. “Hoe durven ze” uit 2011 stond een jaar lang in de top tien van non-fictieboeken. “Ik ben er best wel fier op dat dat boek onze partij mee op de kaart heeft gezet.
Mertens gaf de partij een vriendelijk gezicht en een modernere ideologische ondergrond met bestsellers als ‘Hoe durven ze’. Maar hij miste in 2014 de afspraak met de geschiedenis door in Vlaanderen nergens de kiesdrempel te halen. Met Hedebouw stond wel een nieuwe tweetalige ster op in de Kamer, met dank aan het centrumrechtse beleid van de regering-Michel. In 2019 volgde de grote doorbraak: 12 verkozenen in de Kamer, 11 in het Brussels Parlement, 10 in Wallonië en 4 in het Vlaams Parlement, onder wie het jonge talent Jos D’Haese. Het maakt de PVDA tot een aanvalsmachine met impact, zeker nu het overheidsgeld voor in boosheid gedrenkte Facebook-campagnes binnenstroomt.
Op 5 december, tijdens de slotzitting van het vijfjaarlijkse statutaire congres, zal de PVDA een nieuwe voorzitter kiezen. Er is maar één kandidatuur: Hedebouw.
Met de Vlaamse Waal Raoul Hedebouw als voorzitter trekt de PVDA resoluut de unitair-Belgische kaart met het oog op de verkiezingen van 2024. Maar zelfs als de marxisten zich afzetten tegen de N-VA en het Vlaams Belang, doen ze dat om de socialisten te treffen. ‘De PS vervangen is hun doel.’
Raoul Hedebouw (44) is een bioloog. Hij groeide op in een arbeiderswijk in Herstal als kind van uitgeweken Vlamingen.
Zijn vader was betrokken bij de oprichting van de PVDA.
Sinds 2014 is Hedebouw Kamerlid en vanaf zondag voorzitter van de PVDA.
De voorzitter in spe verwijst zelf graag naar de succesvolle strijd tegen de Turteltaks, het pleidooi voor een minimumpensioen van 1.500 euro en de goedkeuring van een noodfonds voor de zorgsector als belangrijkste overwinningen. Maar hoe zwaar de PVDA weegt, is voortdurend vast te stellen in de Vivaldi-coalitie, waar de ooit zo stabiele PS zich met de dag meer gedraagt als een kalkoen voor Kerstmis. Als voorzitter Paul Magnette de regering terugfluit over de verplichte vaccinatie in de zorgsector of de activering van langdurig zieken, weet je dat de PVDA in dat potje heeft zitten te roeren. ‘Ik sta er zelf soms van te kijken’, geeft Hedebouw toe. ‘Het lijkt soms alsof de socialisten hun voelsprieten op de werkvloer kwijt zijn.’
Vooral sinds de PVDA deze zomer 2.000 vrijwilligers naar het rampgebied van de overstromingen in Wallonië stuurde en daar rondstrooide dat de PS de regio in de steek had gelaten, is het oorlog met de PS die maar kiezers blijft verliezen aan de PTB/PVBA.
Dat de PVDA de unitair-Belgische kaart trekt, is niet zo idealistisch als het lijkt. Het is weer een manier om de PS te treffen, die in 2019 met de N-VA onderhandelde over een verdere regionalisering en dus ‘bezoedeld’ is. ‘Ook Conner Rousseau (Vooruit) blijf ik aanspreken over zijn geflirt met de N-VA. Hij negeert ons, maar kan dat niet volhouden. De Vooruit-militanten die komen aankloppen omdat ze zich niet meer kunnen vinden in zijn koers zijn met veel.’
Dat de revival van Vooruit na een snel Conner-effect wat is stilgevallen in de peilingen, schrijft Hedebouw toe aan de PVDA. Toch blijft Vlaanderen achteroplopen bij Wallonië en Brussel, waar de PVDA de PS op de hielen zit. Het maakt dat de partij voorzichtig blijft over de ambities in 2024. ‘We hebben 24.000 leden, maar in de feiten zijn wij nog altijd een kleine partij’, zegt Hedebouw.
‘De komende jaren willen we ons versterken. Dat wil zeggen: lokale verankering, de studiedienst uitbouwen en meer arbeiders en meer diversiteit in de top van de partij. Dat we in Vlaanderen minder hoog scoren komt omdat de politieke partijen in Vlaanderen rechtser zijn, waardoor wij harder tegen de stroom in moeten zwemmen. Bovendien capteert het Vlaams Belang al 30 jaar de proteststem. Organisatorisch staan we heel sterk in Vlaanderen, maar we moeten meer in de politieke match komen. Dat wordt mijn taak.’ Met het Belang wil de PVDA niet in een zak gestoken worden. ‘Wij zijn voor wetenschap en voor feiten.’
‘Lokaal zie ik ons na 2024 op meerdere plaatsen in het college komen. De ervaringen in Borgerhout en Zelzate zijn positief.
Volgens een vakbondsbron hindert de PVDA vaak het syndicale werk in de bedrijven. ‘Elke keer als ergens een piket wordt opgesteld, kapen ze onze actie en bemoeilijken ze onze onderhandelingspositie. Veel werkgevers willen niks met hen te maken hebben.’
Hedebouw zelf spreekt over een complottheorie. ‘Uiteraard is er een discussie tussen onze politieke strijd en een radicalisering bij de werkende klasse. Maar in de structuren van het ABVV vind je nog altijd meer mensen van PS-signatuur. Mijn roots liggen trouwens niet in de socialistische maar in de christelijke vakbond. Mijn ouders zijn ACV’ers uit Ruddervoorde en Hasselt, die naar Luik verhuisden om in het staal en de chemie te werken. In 1992 is mijn moeder ontslagen wegens haar vakbondswerk. Toen is bij mij het besef gegroeid dat mensenrechten gelimiteerd zijn op de werkvloer.’
by admin | dec 6, 2021 | Economie
De Vlaamse schuld blijft de komende jaren stijgen, maar de regering slaagt er wel in die onder de 100 procent van de ontvangsten te houden. ‘Onrustwekkend is dat de schuld voor het eerst groter is dan de waarde van de Vlaamse activa.’
Terwijl het tekort op de Vlaamse begroting de komende jaren zakt, blijft de schuld stijgen. In 2026, een jaar voor de begroting in evenwicht komt, stijgt de schuld naar 53 miljard. Dat blijkt uit de jongste meerjarenraming van het departement Financiën en Begroting.
De schuld stemt zo overeen met 94 procent van de ontvangsten in 2026. Dat is aanzienlijk meer dan de schuldgraad van 70 procent in 2021. Voor de coronacrisis bedroeg die amper 43,6 procent. ‘De schuldratio stijgt de komende jaren, maar minder hard dan wat verwacht werd bij constant beleid. We blijven onder 100 procent van onze ontvangsten’, zegt minister van Financiën en Begroting Matthias Diependaele (N-VA). Ter vergelijking: in Brussel en Wallonië zit de schuldgraad al een tijdje ruim boven 100 procent van de ontvangsten.
Bij het recente begrotingsconclaaf deed de Vlaamse regering besparingen om het tekort te beperken. Dat zal daardoor in 2024 bijna 900 miljoen euro lichter uitvallen. Die inspanningen helpen de schuld te temperen. In de vorige meerjarenraming ging het departement voor 2025 nog uit van een historische schuld van 55 miljard. Dat is bijgesteld naar 51 miljard.
Diependaele wijst erop dat een deel van de schuldopbouw gebeurt door investeringen in Oosterweel, sociale huisvesting en schoolinfrastructuur, innovatie en het relanceplan. ‘Een hogere schuldpositie is niet per definitie slecht. Het is momenteel belangrijker te investeren om de economie op peil te houden, dan onze schuld te laten krimpen. Het is dus een bewuste keuze’, zegt hij.
Open VLD-parlementslid Maurits Vande Reyde ziet echter een verontrustende trend. De nettoactiefpositie van de Vlaamse overheid is in 2020 voor het eerst negatief en zal dat volgens de prognoses de komende jaren ook blijven. ‘Dat betekent dat de waarde van de bezittingen van Vlaanderen – gebouwen, scholen, leningen – voor het eerst kleiner is dan de schuld. Met andere woorden: de schuld wordt voor een groot stuk gedreven door de opeenvolgende begrotingstekorten’, zegt Vande Reyde. Pas in 2027 zal de Vlaamse begroting weer in evenwicht zijn.
Bovendien gaat tegen 2026 bijna 740 miljoen euro naar rente-uitgaven, wat de beleidsruimte verkleint. ‘Het afremmen van de schuldgroei is absoluut noodzakelijk. We moeten de uitgaven richten op de kerntaken en de subsidies aanpakken. De Vlaamse Brede Heroverweging van Diependaele is daarvoor al een belangrijke stap.’
Volgens het ratingbureau Moody’s verdient Vlaanderen niet langer een hogere rating dan België, gelet op de begrotingsvooruitzichten.
Eén jaar nadat Moody’s waarschuwde voor een slechtere score is die een feit: de kredietscore voor Vlaanderen gaat van Aa2 naar Aa3.
Voor alle duidelijkheid: dat is een score die nog altijd consistent is met het label ’topdebiteur’, zodat Vlaanderen – ook gelet op het ultrasoepele beleid van de Europese Centrale Bank – niet meteen voor een hogere rente op verse schuldemissies moet vrezen. ‘De toegang van Vlaanderen tot de kredietmarkten is onbetwistbaar, zoals de recorduitgiftes van respectievelijk 7,5 en 4 miljard in 2020 en 2021 illustreren’, stelt Moody’s-analist Matthieu Collette in een mededeling.
De verlaging weerspiegelt de langdurige impact die de coronacrisis op de Vlaamse financiën zal hebben, waardoor die niet langer een hogere rating dan de bovenliggende soevereine staat rechtvaardigen.
Maar de knip is toch symbolisch belangrijk: voor het eerst in jaren heeft Vlaanderen niet langer een betere kredietscore dan de bovenliggende ‘soevereine staat’, België dus.
Na een bloedrood 2021 – met een begrotingstekort dat volgens de ramingen van het ratingbureau 19 procent van de inkomsten zal belopen – zal Vlaanderen naar verwachting ook de komende jaren tegen een tekort van 5 à 10 procent van de inkomsten aankijken. Gevolg: een schuldenberg die tegen 2024 zo’n 85 procent van de inkomsten beloopt, nagenoeg een verdubbeling tegenover de 43 procent eind 2019.
De reden? De Vlaamse overheid leeft nu op grotere voet met structureel hogere uitgaven, terwijl de inkomsten gekoppeld zijn aan een in de komende jaren in het beste geval gezapige groei. Moody’s: ‘De economie en dus de inkomsten zullen terugkeren naar het lagere groeipotentieel, terwijl de uitgaven door hogere publieke investeringen hoger liggen.’
Wallonië
Eén relatieve troost is er nog: Vlaanderen doet beter dan Franstalig België. Moody’s verlaagt ook de rating van Wallonië en de Franstalige Gemeenschap, tot respectievelijk A3 en A2. De kredietscore van Wallonië blijft zo een stevige drie trapjes onder die van Vlaanderen.
De inschatting van de Waalse financiën is droog maar scherp: ‘Moody’s verwacht dat de Waalse schuld eind 2021 tot een ongeziene 236 procent van de inkomsten zal gestegen zijn, van 176 procent eind 2019.’
by admin | dec 6, 2021 | Economie
‘Hoe de taxshift kan gebeuren, is al volledig becijferd door de Hoge Raad van Financiën. Het volstaat dat de politiek een keuze maakt uit een menu aan kant-en-klaar uitgewerkte hervormingsscenario’s.’ Dat zegt Anton Van Zantbeek, advocaat bij Rivus en gastdocent aan de Fiscale Hogeschool in een artikel in Trends.
De Belgische personenbelasting hangt met spuug en paktouw aaneen. Het is een echte koterij. Ooit was het nochtans een coherente belasting. Maar decennialang visieloos politiek gerommel en lobbyfiscaliteit hebben hun tol geëist. De zesde staatshervorming was de doodsteek. Sedertdien vindt geen kat er haar jongen in terug. Ook spant België mondiaal de kroon met de belastingdruk op arbeid. De belastingdruk op werkenden is degoutant hoog. Dat vindt eigenlijk iedereen. Iedereen schuift als oplossing een taxshift naar voren. Door voordeelregimes af te schaffen wordt budgettaire ruimte gecreëerd om de belasting op arbeid algemeen te verlagen.
De taxshift veronderstelt dus een grondige snoeibeurt in vrijstellingen en belastingverminderingen. Dat is het perfecte moment om de personenbelasting weer te kalibreren. Maar talloze heilige huisjes moeten sneuvelen. Denk aan de belasting op reële huurinkomsten, het fiscale regime voor het spaarboekje of een meerwaardebelasting. Voordeelregimes afschaffen raakt kiezers. Die gedachte werkt verlammend op onze beroepspolitici. Geld uitgeven is gemakkelijk. Voordelen afnemen blijkt bijna onmogelijk te zijn.
Hoe de taxshift kan gebeuren, is al volledig becijferd door de Hoge Raad van Financiën. Het volstaat dat de politiek een keuze maakt uit een menu aan kant-en-klaar uitgewerkte hervormingsscenario’s. Op een aantal congressen liet minister van Financiën Vincent Van Peteghem (CD&V) daarover onlangs in zijn kaarten kijken. Veel blijk van ambitie geeft hij niet. Pas volgend jaar zou hij met een blauwdruk van een fiscale hervorming komen. Die zou de nieuwe fiscaliteit tegen 2030 definitief moeten regelen. Met dat ambitieloze tijdpad gooit de minister impliciet de handdoek in de ring. De blauwdrukken zijn al sinds begin 2020 klaar. Waarop wachten we? Met verkiezingen in 2024 in het achterhoofd is een loutere blauwdruk in 2022 gewoon veel te laat.
Op een betekenisvolle verlaging van de belastingdruk op arbeid hoeven we voorlopig dus niet te hopen. Intussen kunnen we ons verwachten aan een veelheid van pogingen om extra belastingen te innen. Of die pogingen succesvol zijn, hangt af van hoe het politiek wordt gespind. Het klimaat, de fiscale rechtvaardigheid en de bestrijding van misbruiken zijn veelgebruikte argumenten om belastingen te verhogen. Maar daaraan wordt geen daling van de belasting op arbeid gekoppeld. De algemene belastingdruk verhoogt gewoon. Van een taxshift is geen sprake.
Recente voorbeelden zijn legio. In november suggereerde Van Peteghem nog dat een hogere belasting op inkomsten uit de verhuur van onroerend goed geen taboe mag zijn. In oktober deed zijn partijgenoot Steven Matheï zijn duit in het zakje. Voor hem moet de anomalie van het voordeel van alle aard op tweede verblijven in vennootschappen worden aangepakt. In september vond men bij CD&V, geflankeerd door Groen en Vooruit, dat het belastingvoordeel op tweede verblijven op de schop moest. In de grote vakantie tackelde de minister in zijn actieplan tegen fraude het gebruik van auteursrechten. Intussen zal de onlangs aangenomen grote hervorming van de autofiscaliteit ongetwijfeld het klimaat ten goede komen, maar zeker ook de Belgische schatkist.
En zo doet deze regering wat alle voorgaande hebben gedaan: pappen en nathouden. De algemene belastingdruk en het overheidsbeslag sluipen daardoor langzaam maar zeker omhoog. Die perfide evolutie zal duren tot er een regering komt die vijf minuten politieke moed heeft. In Brussel, Halle en Vilvoorde weten ze dat vijf minuten heel lang kunnen duren. Bron: Moneytalk/Trends
