by admin | nov 4, 2024 | Sectoren
Bij gebrek aan antwoord op het toenemend aantal mensen dat uitvalt wegens ziekte, is de jacht op de zieken geopend. Die jacht wordt uitgebreid tot al wie verdacht wordt van medeplichtigheid, van dokters tot ziekenfondsen. De nota van De Wever voorzag in een heel arsenaal aan maatregelen daartoe.
Niet beperkt tot langdurig zieken, iedereen wordt geraakt
De aanvallen zouden zo goed als iedereen treffen. Zo wil De Wever de carensdag terug invoeren. Die maatregel houdt in dat een eerste dag ziekte bij een korte arbeidsongeschiktheid niet uitbetaald wordt. Tien jaar na de afschaffing ervan – in het kader van de eenmaking van het statuut van arbeiders en bedienden – wil de N-VA het voor iedereen terug invoeren. De nota van De Wever stelt dat dit nodig is om “oneigenlijk gebruik van korte periodes van arbeidsongeschiktheid zonder medisch attest tegen te gaan.” Tegelijk wordt korte afwezigheid zonder doktersbriefje (wat mogelijk is in grote bedrijven) op de helling gezet: werkgevers kunnen van deze maatregel afwijken “voor het geheel of een deel van de werknemers.” De onderliggende boodschap is duidelijk: wie ziek thuis zit, is een profiteur en “oneigenlijk” afwezig.
Net zoals er na de afschaffing van de carensdag op 1 januari 2014 geen toename was van het aantal ziektedagen, was dit ook na de afschaffing van de verplichting van een doktersbriefje niet het geval. De werkgevers klaagden dat meer werknemers zich één dag ziek melden. Bij de federale ambtenaren werd eveneens vastgesteld dat meer ambtenaren zich voor één dag ziek melden, maar tegelijk komen die sneller opnieuw werken en is het totaal aantal dagen ziekte van korte duur licht gedaald. Hetzelfde blijkt in de privé: volgens onderzoek van Attentia nam het kort ziekteverzuim in 2023 af tegenover 2022. Ook Acerta kwam tot de vaststelling dat het kort ziekteverzuim niet stijgt als gevolg van de afschaffing van het ziektebriefje voor 1 dag. (zie: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2024/01/05/ziekteverzuim-klimt-naar-recordhoogtes-werknemers-10-procent-va/)
Anders geformuleerd: als de nota De Wever het geeft over oneigenlijk gebruik van korte periodes van arbeidsongeschiktheid zonder medisch attest, is dat niets anders dan stemmingmakerij en het verdacht maken van wie een dag ziek thuis blijft.
Geen diagnose van waarom er toename is van aantal langdurig zieken
De strafste aanval in de nota van De Wever is die op de langdurig zieken. Zij moeten zo snel mogelijk terug aan het werk. Ongetwijfeld zijn er veel langdurig zieken die niet liever zouden willen dan een mogelijkheid om aan de samenleving bij te dragen. Het probleem zit echter meestal bij de kwestie van aangepast en haalbaar werk. Als werkenden uitvallen, komt dit doorgaans ofwel door fysieke gezondheidsproblemen ofwel door mentale overbelasting. Hierover zegt de nota van De Wever echter niets.
Van de bazen vraagt hij enkel in bijzonder vage termen dat ze een “werkomgeving” creëren “waar langdurig ziekteverzuim zo veel als mogelijk wordt vermeden.” Het blijft bij vriendelijk vragen en een tijdelijke niet nader bepaalde bijdrage aan het bedrag van de ziekte-uitkering die na de maand gewaarborgd loon wordt betaald. Die algemene regel zou meteen de sanctie vervangen die recent ingevoerd werd voor bedrijven met een groot aantal langdurig zieken. De verantwoordelijkheid van de bazen wordt dus veralgemeend en afgebouwd.
Wel dreigt een sanctie voor werkgevers die niet snel genoeg een re-integratietraject opstarten om hun zieke personeel “met een arbeidspotentieel” terug aan de slag te krijgen. Niet dat de bazen zich daar echt zorgen over hoeven te maken: er wordt voorzien in een grotere rol voor de regionale bemiddelingsdiensten en er kan voor tewerkstelling naar andere bedrijven gekeken worden. Oh ja, de baas kan vanaf de eerste dag ziekte een re-integratietraject opstarten.
Zieken die onvoldoende meewerken aan dit traject kunnen meteen gedurende zes maanden een deel van hun uitkering verliezen en nadien een nog groter deel indien geoordeeld wordt dat ze onvoldoende actief zijn inzake hun terugkeer naar de werkvloer. Kortom, als ze niet aan de slag gaan, komt dat omdat ze niet genoeg hun best doen. Zou de stress die dit alles met zich meebrengt een positief of een negatief medisch effect hebben op mensen met een burn-out of psychische problemen?
Financiering van dokters en ziekenfondsen afhankelijk van hoeveel zieken ze arbeidsgeschikt verklaren
Om de druk nog verder op te voeren, komen de dokters in het vizier. Een ziekte-attest moet volgens De Wever vervangen worden door een “geschiktheidsattest” waarin een dokter aangeeft waartoe de patiënt wel geschikt is. Wat dit concreet inhoudt, is onduidelijk. Moet een behandelde arts een overzicht geven van mogelijke jobs of handelingen die iemand wel kan uitvoeren? Om te vermijden dat artsen niet meestappen in dit beleid, voorziet de nota van De Wever in de mogelijkheid om wie “significant meer en/of langere periodes van arbeidsongeschiktheid voorschrijft” aan te spreken en “financieel te responsabiliseren” (lees: te sanctioneren). De gegevens daartoe moeten op basis van datamining verzameld worden. Bescherming van privacy en van de relatie tussen dokter en patiënt? Daar doen we niet aan mee onder N-VA-bewind!
Behalve de artsen worden ook de ziekenfondsen aangepakt. De Wever ziet een belangenconflict omdat adviserende geneesheren van de ziekenfondsen oordelen over de arbeidsongeschiktheid van leden van diezelfde ziekenfondsen. Het wil daarom de verantwoordelijkheid overdragen naar een nog nader te bepalen overheidsinstantie. In afwachting daarvan zou de financiering van de werkingskosten van de ziekenfondsen “meer afhankelijk” worden “van de mate waarin zij er effectief in slagen om langdurige zieken te re-integreren op de arbeidsmarkt.” Hiermee worden de adviserend artsen een kanjer van een belangenconflict opgelegd: de financiering van hun werking wordt afhankelijk van het aantal beslissingen die langdurig zieken arbeidsgeschikt verklaren. Een langdurig zieke arbeidsongeschikt verklaren, betekent snijden in de eigen werkingsmiddelen. Over de redenen waarom iemand arbeidsongeschikt is, wordt ondertussen uiteraard niet gesproken.
De ziekenfondsen hebben vandaag nog een zekere onafhankelijke positie tegenover de overheid. Dat is verdacht en onaanvaardbaar voor de N-VA. Niet dat er cijfers kunnen voorgelegd worden van vermeende laksheid bij adviezen over arbeidsongeschiktheid. Het is het principe dat telt: de controle moet gebeuren door een instantie die veel directer de bevelen van de overheden, in het bijzonder van de N-VA, uitvoert. In dat kader moet de “focus verschuiven van een grotendeels medische benadering naar een multidisciplinaire en meer arbeidsmarktgerichte benadering.” Mensen die ziek zijn medisch benaderen, getuigt voor de N-VA van een verkeerde focus. Het gaat niet om het wegnemen van redenen waarom mensen ziek worden of om een genezingsproces. Neen, zieken zo snel mogelijk terug aan het werk krijgen is de enige doelstelling. Ook de financiering van de bemiddelingsdiensten zou daarop afgestemd worden: de nota heeft het over samenwerkingsakkoorden met een “ambitieuze doelstelling en groeipad” in het “actieve bereik van re-integratie naar werk” waarbij er ook sprake is van “resultaatgerichte financiering.”
Waarom stijgt het aantal langdurig zieken?
Volgens een studie van de Nationale Bank van België is de demografische evolutie van de werkenden een belangrijke factor. In 1999 was een kwart van de werkenden ouder dan 45 jaar, in 2019 ging het om 42%. (https://www.nbb.be/doc/ts/publications/economicreview/2024/ecorevi2024_h03.pdf)
Hoe ouder de werkenden, hoe meer risico op uitval wegens ziekte. Meer dan driekwart van de langdurig zieken is 45 jaar of ouder. De sterkste toename van het aantal langdurig zieken is onder werkenden van 55 jaar en ouder. De belangrijkste redenen zijn psychische stoornissen (37,54%) en ziekten van het bewegingsapparaat en bindweefsel (31,88%). (https://www.vbo-feb.be/nl/nieuws/meer-dan-500-000-langdurig-zieken/)
Het pensioenbeleid van de opeenvolgende regeringen doet ons steeds langer werken. Dit leidt onvermijdelijk tot meer uitval wegens ziekte. Het komt er eigenlijk op neer dat ze ons doen werken tot we letterlijk niet meer kunnen. Om vervolgens wie uitvalt af te doen als luie profiteurs…
De steeds verder opgedreven productiviteit verhoogt de werkdruk, wat leidt tot meer burn-outs en depressies. Bijna een kwart van wie langdurig arbeidsongeschikt is, kampt met een burn-out of depressie. Tussen 2016 en 2021 was er een toename met 46% van de langdurige burn-outs en depressies. (https://www.riziv.fgov.be/nl/statistieken/statistieken-uitkeringen/langdurige-arbeidsongeschiktheid-hoeveel-langdurige-burn-outs-en-depressies-hoeveel-kost-dat-aan-uitkeringen)
Hierover zwijgt de rechterzijde in alle talen. Het lot van wie ziek is, interesseert hen immers niet. De medische focus moet weg, de enige vraag is hoe die zieken terug aan de slag kunnen. Het probleem is overigens nog groter. Verschillende Arizona-voorstellen zullen het aantal burn-outs verder opdrijven. Op de gezondheidszorg wil De Wever bijvoorbeeld 300 miljoen euro besparen. Hoeveel extra zorgwerkers willen ze in een burn-out storten door onvoldoende middelen uit te trekken voor een degelijke zorgsector?
Geen individuele kwestie, maar een maatschappelijk probleem
De bedrijven willen zo productief mogelijk personeel. Langdurig zieken horen daar niet bij, er is immers het risico op herval en mogelijk is er nood aan een overgangsperiode waarin de werknemer minder productief is. Het is ook die drang naar steeds meer productiviteit die de werkdruk verhoogt en aanleiding geeft tot een toename van het aantal burn-outs en andere mentale problemen.
Dat de bazen niet staan te springen om zieken in dienst te nemen, blijkt onder meer uit het gebrek aan succes voor de maatregel van Vandenbroucke om hen een premie van 1000 euro te geven. Na zes maanden werden slechts 408 premies aangevraagd. (https://www.tijd.be/politiek-economie/belgie/algemeen/werkhervattingspremie-langdurig-zieken-werkt-niet/10555929.html)
De nota De Wever speelt in op en versterkt onbegrip over langdurig zieken. Van verwijten dat het ‘hun eigen schuld’ is tot beschuldigingen van luiheid. Dit onbegrip wordt in stand gehouden door de dominante visie die burn-out beperkt tot een louter individueel probleem. Voor de bazen en politieke verantwoordelijken is dat een interessante visie, zo blijft hun verantwoordelijkheid buiten schot. Het antwoord kan eveneens beperkt worden tot het individuele terrein, inclusief een steeds grotere nadruk op sancties. Op die manier wordt sociale bescherming omgevormd van iets algemeen geldend tot een individueel ‘privilege’.
Klinisch psycholoog Paul Verhaeghe merkte jaren geleden al op: “De stoflong en de loodvergiftiging hebben plaats gemaakt voor stress gerelateerde aandoeningen die zowel het gezond zijn als het welzijn betreffen.” (https://m.standaard.be/cnt/dmf20131220_00897586) Daarmee legt hij terecht het verband tussen ziektes en de sociaaleconomische omgeving waarin ze voorkomen. Een dergelijk verband is voor De Wever en co taboe. Het resultaat is dat er geen correcte diagnose kan gesteld worden van het probleem en dat bijgevolg ook het antwoord niet kan werken.
Een antwoord door de arbeidersbeweging
Het kapitalistische systeem maakt ons letterlijk ziek. De druk van de winstmachines levert hen fenomenale winsten op, voor ons houdt het werkomstandigheden in die niet vol te houden zijn. De Arizona-onderhandelaars leggen de verantwoordelijkheid bij wie uit de boot valt omdat zelfs over het zieke systeem spreken taboe is.
Bescherming van de gezondheid van werkenden is steeds een belangrijk strijdpunt van de arbeidersbeweging geweest. Opkomen voor een gezonde werk- en leefomgeving en voor degelijke lonen, lag zelfs aan de basis van de organisatie van de werkende klasse.
Vandaag is er nood aan offensieve eisen voor betere arbeidsomstandigheden (zoals arbeidsduurvermindering zonder loonverlies en met bijkomende aanwervingen), toegang tot rustmomenten, verlaging van de werkdruk en strikte medische opvolging van problematische werksituaties. Daarnaast is er nood aan voldoende personeel en middelen in sectoren die vandaag een grote uitval kennen, zoals zorg, onderwijs en de welzijnssector. Een collectieve kwestie zoals de toename van het aantal burn-outs en langdurig zieken vraagt collectieve antwoorden waarvoor de arbeidersbeweging moet strijden.
Bron: socialisme.be
by admin | nov 4, 2024 | Sectoren
Het is onmogelijk om in de 600 woorden die ik heb voor dit artikel alle maatregelen uit de nota van De Wever op te sommen. Ik nodig iedereen uit om de analyses van de vakbonden, het dossier in deze krant of de nota zelf te lezen, want de uitdaging van de komende weken zal zijn om de ongekende omvang van de aanvallen die worden voorbereid te bespreken en onder de aandacht te brengen. We nemen best de tijd om met onze collega’s de voorstellen te ontleden en uit te leggen wat er gepland wordt. Dat is een eerste stap om hen bij de strijd te betrekken.
De toekomstige regering hoopt ongetwijfeld verdeeldheid te zaaien door elk van haar doelwitten gefaseerd aan te vallen. Het voordeel van dit lek is dat hun plan om iedereen aan te vallen nu duidelijk is. Op het menu van de aanvallen: besparingen op de budgetten van de openbare diensten (al in een erbarmelijke staat), nieuwe aanvallen op de pensioenen (het opleggen van de verhoging van de pensioenleeftijd tot 67 jaar is dus niet genoeg), leraren, werklozen (ga maar eens uitleggen aan de vele slachtoffers van collectieve afdankingen zoals bij Audi dat ze binnen twee jaar naar het OCMW moeten), het zorgpersoneel (hoe snel zijn de beloften na de Covid-crisis vergeten?!). Kortom, iedereen zal getroffen worden.
De kapitalistische maatschappij plaatst alle werkenden voor de noodzaak van een verenigd front. Tegenover deze aanval van historische proporties moeten we actief nadenken over de opbouw van een verenigd front van strijd door onze klasse. Als we onze levensomstandigheden willen beschermen, is er geen andere optie dan de weg van de strijd op te gaan.
De vele bedrijfssluitingen dragen bij aan dit sombere beeld en vragen om een dringende discussie in alle organisaties van de sociale beweging over een strategie van massale strijd tegen de toekomstige regering en voor het behoud van onze sociale verworvenheden. We zijn nogal sceptisch over de huidige strategie van de vakbondsstrijd bij Audi, we vrezen dat de strijd zal begraven worden voor hij echt begonnen is.
Er is echter potentieel. Op maandag 16 september kwamen we met duizenden op straat om onze woede en actiebereidheid te laten zien. Personeel van de onderaannemers van Audi liepen vooraan. De toespraken van de vakbondsleiders leken moedeloos, ze gaven geen uitdrukking aan de actiebereidheid op de betoging. Er kwamen geen vooruitzichten, geen eisen die ons toelaten om een bredere eenheid in strijd op te bouwen waarmee we ons ook kunnen verzetten tegen de toekomstige Arizona-aanvallen.
Kameraden, we staan tegenover een heersende klasse die haar belangen hardhandig zal verdedigen met een beleid dat een mix is van het slechtste van Thatcher en Trump. Kameraden, we moeten aan de slag. Discussiëren, druk zetten op onze vakbondsleiders, desnoods zonder hen acties op gang trekken. We kunnen het ons niet veroorloven om te verliezen. Samen kunnen we de aanvallen stoppen.
Iemand wiens naam ik me niet herinner, schreef lang geleden dat “bedeesdheid bij de slaven leidt tot stoutmoedigheid bij de tirannen.” Laten we niet bedeesd zijn, maar de strijd aangaan!
Bron: socialisme.be
by admin | okt 7, 2024 | Varia
Een nieuwe maand, nieuwe maatregelen, wijzigingen van de wetgeving, enz.
Hierbij een kort overzicht.
- Strengere controles op drugs in het verkeer
Politieagenten gebruiken een checklist om te beslissen of ze een speekseltest moeten afnemen. Die checklist met symptomen (zoals verward overkomen, verwijde pupillen of een droge mond) wordt nu fors uitgebreid.
Voordien mocht een agent een speekseltest pas uitvoeren als hij 3 symptomen opmerkte. Doordat agenten nu op een groter aantal symptomen kunnen controleren, kunnen zij sneller overgaan tot een drugstest. Daarnaast kan het nu ook meteen als er bijvoorbeeld drugs in de auto worden gevonden.
Er komt ook een nieuwe rubriek in de checklist waar agenten andere tekenen van dronkenschap of drugs- en geneesmiddelengebruik kunnen beschrijven. Dat gebeurt bij een vermoeden van gebruik van drugs die niet via een speekseltest kunnen worden opgespoord. Bestuurders kunnen worden vervolgd op basis van die beschrijving.
Rijden onder invloed is een van de belangrijkste oorzaken van dodelijke verkeersongevallen. Gemiddeld worden in België zo’n 33 bestuurders per dag betrapt op drugsgebruik achter het stuur.
- NMBS verkoopt geen internationale treintickets meer in 9 stations
De NMBS stopt met de fysieke verkoop van internationale treintickets in de stations van Aarlen, Eupen, Ottignies, Brussel-Luxemburg, Antwerpen-Berchem, Kortrijk, Hasselt, Mechelen en Oostende.
Voor die specifieke fysieke tickets kan je voortaan terecht in de zogenoemde ’travel stores’. Dat zijn verkooppunten die gespecialiseerd zijn in internationale treinreizen. Je vindt deze in de stations van Antwerpen-Centraal, Brugge, Brussels Airport-Zaventem, Brussel-Centraal, Brussel-Zuid, Brussel-Noord, Charleroi-Centraal, Gent-Sint-Pieters, Luik-Guillemins, Leuven, Bergen en Namen.
- Aanvragen loopbaanonderbreking in onderwijs verplicht online
Wie loopbaanonderbreking wil aanvragen in het onderwijs, zal dat vanaf 1 oktober verplicht online moeten doen. Er geldt nog een overgangsperiode tot eind december, om onderwijzers vertrouwd te maken met de procedure. Sinds juli is de online aanvraag al verplicht voor andere sectoren.
De papieren aanvragen die de RVA nog ontvangt, zullen teruggestuurd worden naar de afzender met begeleidende informatie over de online aanvraag.
- GAS-boete voor laten leeglopen van autobanden in Antwerpen
Wie autobanden laat leeglopen in Antwerpen, zal vanaf nu een GAS-boete krijgen. Zo wil de stad komaf maken met de discussie of die actie al dan niet strafbaar is.
De voorbije maanden werden SUV’s in Antwerpen regelmatig het doel van protestacties, omdat die auto’s veel meer verbruiken en uitstoten dan een gemiddelde personenwagen. De politie startte steeds een onderzoek, maar botste telkens op de vraag of de daad als vandalisme kon aanzien worden, aangezien er niet echt schade werd toegebracht.
Vanaf nu is de actie dus verboden en administratief strafbaar.
- Digitale melding van bpost vervangt papieren afwezigheidsbriefje in brievenbus
Als je niet thuis bent als de postbode een pakket aflevert, zal je niet langer een papieren afwezigheidsbriefje in je brievenbus vinden. Voortaan stuurt bpost een mail of melding in je My Bpost app. Bpost bespaart daarmee zo’n 394 ton CO2 en 302 ton papier per jaar.
De actie kadert binnen de digitalisering van de dienstverlening waarin de My Bpost app een centrale rol speelt. De app is het verzamelpunt van informatie over je pakketjes, aangetekende zendingen en andere postproducten. Je kan er de status van je zending nakijken en je levervoorkeuren aanpassen. 4,3 miljoen Belgen gebruiken de app al.
- Basistarief van 125 euro voor gerechtsdeurwaarder bij consumentenschulden
Na bijna 50 jaar wijzigen de tarieven van gerechtsdeurwaarders. Voortaan betaal je voor een dagvaarding voor consumentenschulden, zoals achterstallige ziekenhuis-, school- en energiefacturen, een basistarief van 125 euro.
Een deurwaarder wordt ingeschakeld als consumenten of bedrijven hun facturen niet betalen. Bovenop het verschuldigde bedrag van de factuur, rekent de deurwaarder ook een stuk eigen kosten aan. Soms ligt dat bedrag hoger dan de oorspronkelijke factuur.
De nieuwe tarieven moeten voor meer transparantie en vereenvoudiging zorgen.
- Automatische tegemoetkoming voor alleenstaande werklozen of invaliden
Alleenstaanden met een beperkt inkomen die 3 maanden werkloos of arbeidsongeschikt zijn, of erkend zijn als invalide, krijgen vanaf 1 oktober automatisch het recht op een verhoogde tegemoetkoming toegekend.
De alleenstaande moet daarvoor 3 maanden na elkaar een werkloosheids-, arbeidsongeschiktheids- of invaliditeitsuitkering gekregen hebben, en aan bepaalde inkomensvoorwaarden voldoen. Dat laatste wordt gecontroleerd door het ziekenfonds, op basis van gegevens waarover het beschikt. De betrokkene moet dus geen verklaring op erewoord ondertekenen.
Wie recht heeft op een verhoogde tegemoetkoming, betaalt minder voor gezondheidszorg (raadplegingen, geneesmiddelen, hospitalisatie, …) en kan een aantal andere financiële voordelen krijgen, zoals goedkoper openbaar vervoer.
- Wisselen van verzekeraar wordt makkelijker
Het opzeggen van verzekeringscontracten voor particulieren wordt vanaf 1 oktober eenvoudiger. Zo zullen verzekerden vanaf het tweede contractjaar hun verzekering op elk moment kunnen opzeggen, mits een opzegtermijn van 2 maanden.
Het opzeggen hoeft ook niet langer via een aangetekende brief, maar kan ook met een elektronische handtekening (via bijvoorbeeld itsme). De nieuwe verzekeraar moet ervoor zorgen dat de verzekerde gedekt blijft tijdens de overstap.
De nieuwe regels hebben betrekking op onder meer woningverzekeringen, autoverzekeringen en familiale verzekeringen. Ook bestaande contracten vallen onder de nieuwe regels.
Vanaf 1 oktober 2024 moeten verzekeraars zich ook aan een termijn van 3 maanden houden om te reageren op schadeclaims. Anders krijgen ze een boete van 300 euro.
- Sociale tarieven voor elektriciteit en aardgas stijgen
De sociale tarieven voor elektriciteit en aardgas stijgen met respectievelijk 10 procent en 15 procent ten aanzien van het derde kwartaal. De tarieven gelden voor alle energieleveranciers. Elk kwartaal berekent de federale energieregulator CREG de sociale tarieven voor elektriciteit en aardgas.
- Aanpassing kilometervergoeding vanaf 1 oktober 2024
Werknemers die beroepsverplaatsingen maken met hun eigen wagen kunnen van hun werkgever een terugbetaling krijgen van de gemaakte kosten.
Het is niet nodig om het juiste bedrag van deze kosten te bewijzen, aangezien de overheid een maximum forfaitair bedrag per kilometer heeft vastgelegd dat aanvaard wordt als kost eigen aan de werkgever (“kilometervergoeding”). Deze kilometervergoeding is vrijgesteld van sociale zekerheidsbijdragen en belastingen indien het maximumbedrag per kilometer niet wordt overschreden.
Het nieuwe bedrag dat van toepassing is vanaf 1 oktober 2024 tot en met 31 december 2024 bedraagt 0,4293 EUR per kilometer.
Ter herinnering: het bedrag dat van toepassing was van 1 juli 2024 tot en met 30 september 2024 bedroeg 0,4297 EUR per kilometer. Er is dus sprake van een lichte daling tegenover het vorige bedrag.
Het is alternatief mogelijk om te kiezen voor de jaarlijkse indexering van de kilometervergoeding. Een werkgever kan dus kiezen tussen de driemaandelijkse geïndexeerde bedragen of het jaarlijks geïndexeerd bedrag, dat 0,4415 EUR bedraagt voor de periode van 1 juli 2024 tot 30 juni 2025. In het laatste geval moet de werkgever dus hetzelfde bedrag behouden gedurende de hele periode.
Een bijkomende voorwaarde is dat het aantal afgelegde kilometers per jaar niet abnormaal hoog mag zijn (maximum 24.000 km per jaar). Als het aantal kilometers hoger ligt, moet hiervan bewijs geleverd worden. Deze driemaandelijkse en jaarlijkse geïndexeerde bedragen zijn maximumbedragen. Werkgevers kunnen zonder problemen een lagere vergoeding per kilometer toepassen. Een hogere vergoeding per kilometer is ook mogelijk, maar dan ligt de bewijslast bij de werkgever en de werknemer. Zij moeten bewijzen dat de betaalde vergoeding overeenkomt met de reële kostprijs.
by admin | okt 7, 2024 | Verkiezingen 2024
- Vooral in Antwerpen is het bijzonder spannend over wie burgemeester zal worden.
De hamvraag in Antwerpen is: wie wordt burgemeester? Volgens een peiling van Gazet Van Antwerpen is Bart De Wever met een kwart van de stemmen de populairste kandidaat. Maar als De Wever naar Brussel verkast, gaat de burgemeesterssjerp mogelijk naar de Antwerpse N-VA-kopstukken Koen Kennis of Els van Doesburg.
“Op dit moment ben ik kandidaat-burgemeester in Antwerpen”, aldus De Wever. “Het is niet mijn grote droom om premier te worden. De kans dat ik dat word, is fiftyfifty. Het zal een goede regering moeten zijn, anders zal ik die niet leiden. Ik ben niet Alexander De Croo.”
“Ik ben burgemeester van Antwerpen en ik zal mij ook nu helemaal inzetten op de stad. Ik zal Antwerpen nooit loslaten. Mocht ik toch premier worden zou het kunnen dat Els van Doesburg burgemeester wordt.
Bart De Wever over Zuhal Demir: “Ik heb haar misschien te veel gepusht om minister te worden”
“Ik voel mij een beetje verantwoordelijk, want ik heb haar enorm gepusht om minister te worden.” Dat zegt N-VA-voorzitter Bart De Wever in De Zevende Dag over zijn partijgenote Zuhal Demir, die eerder deze week aankondigde dat ze uit de Vlaamse regering stapt als ze burgemeester van Genk kan worden.
De uitspraak van Demir veroorzaakte heel wat ophef, want ze is nog geen week in functie. “Ze gaat dat echt doen”, is de inschatting van De Wever. “Het wrong vanaf 9 juni al. We hebben daar veel gesprekken over gehad. Ik vond het een heel goed idee om onderwijs te doen, maar ik voelde altijd die twijfel rond Genk.”
De Wever spreekt tegen dat het gaat om “postjespakkerij”, maar hij erkent wel dat “de timing ongelukkig is”.
Komende zondag wordt het uitkijken naar de verkiezingsresultaten in de stad Antwerpen. Bij de regionale verkiezingen in juni werd de N-VA daar de grootste partij, op niet al te grote afstand gevolgd door PVDA. Lijsttrekker Jos D’Haese profileert zich als kandidaat-burgemeester tegenover huidig N-VA-burgemeester Bart De Wever. Hoe positioneert Groen zich daarin?
“Iedereen weet dat de kloof met de PVDA groot is, maar dat is de kloof met de N-VA ook”, zegt Jeremie Van Eeckhout, co-voorzitter van Groen, in ‘Het ontbijt’ op Radio 1. “Als we kijken hoe de stad de laatste 12 jaar bestuurd is, de laatste 6 jaar met de socialisten erbij, dan moet er een fundamentele switch komen in het beleid wat betreft diversiteit en inclusie, maar ook naar leefbaarheid.”
Een coalitie met de N-VA aan de rechterzijde of de PVDA aan de linkerzijde? “Voor ons gaat het fundamenteel over onze inhoudelijke lat. Wij kijken met de partijen die op dat moment een mandaat van de kiezer hebben gekregen, waar we kunnen landen. We hebben al duidelijk gezegd dat we op voorhand niks uitsluiten wat betreft de N-VA en de PVDA.”
Antwerps Groen-Lijsttrekker Bogdan Vanden Berghe gaf aan met PVDA te willen praten. “Dat betekent niet dat het evident is om samen te werken”, zegt Van Eeckhout. “We zien dat PVDA in Brussel bijvoorbeeld oppositie voert tegen onze plannen voor een leefbare stad. Er worden zelfs bedreigingen geuit. Als ze op dezelfde manier in Antwerpen in de politiek gaan staan, wordt het moeilijk.”
Wat zijn mogelijke scenario’s na de verkiezingen in Antwerpen?
De PVDA werd bij de verkiezingen in juni de 2e grootste partij in Antwerpen, na de N-VA. En ook Vlaams Belang lijkt volgens recente peilingen weer wat stemmen weg te snoepen van de partij van burgemeester Bart De Wever. Welke opties heeft die nog om een meerderheid te vormen als de uiterst linkse en rechtse partijen het zo goed doen? En wat als hij zelf naar Brussel moet verkassen om premier te worden?
Volgens Gaby Colebunders (PVDA), die het in Genk opneemt tegen Demir “gelooft niemand in Genk” dat zij voor het burgemeesterschap zal kiezen. Volgens Colenbunders is het een manier om nu nog extra kiezers te overtuigen, maar zal ze die belofte niet nakomen na 13 oktober. “Samen met Groen en met Vooruit hadden we met de PVDA in Antwerpen bij de vorige verkiezingen 46 procent. Dat is nog net geen meerderheid, maar wel dichtbij: de laatste peiling bevestigt dat. Dat betekent dat we in die laatste anderhalve week die we nu nog hebben op zoek moeten gaan naar ongeveer 10.000 stemmen om die progressieve meerderheid mogelijk te maken.”
Kiezers zijn bij de lokale en provinciale verkiezingen van 13 oktober 2024 niet meer verplicht om te gaan stemmen. De oproepingsbrief wordt dus een uitnodigingsbrief: je wordt niet meer verplicht, maar uitgenodigd om te gaan stemmen. Kiezers worden uitgenodigd met een papieren uitnodigingsbrief. Sommige gemeenten verzenden daarnaast digitale uitnodigingsbrieven.
Neutr-On moedigt iedereen aan om toch te gaan stemmen en van uw stemrecht gebruik te maken om de beste politieke partij uw stem te geven.
by admin | okt 7, 2024 | Onderwijs
Het einde van de smartphones, invulboeken, pedagogische studiedagen en vlakke loopbaan: wat gaat er de komende vijf jaar in het onderwijs veranderen?
Ben je leerling, ouder, leerkracht of directeur? Dan gaat er de komende jaren heel wat veranderen. We lijsten voor je op wat de plannen zijn van de nieuwe Vlaamse regering voor het onderwijs.
In de 18 bladzijden over onderwijs komt het woord ‘Nederlands’ dubbel zo vaak in de teksten terug. Zo komen er voor het eerst in het kleuteronderwijs minimumdoelen voor Nederlands. In het basisonderwijs moet minstens de helft van de lestijd naar Nederlands en wiskunde gaan.
Anderstalige leerlingen die in de lagere school binnenkomen, moeten eerst een taaltest afleggen en dan zal de optie bestaan dat ze eerst les volgen in een aparte taalbadklas. Leerlingen die aan het einde van het basisonderwijs de minimumdoelen Nederlands niet behalen, mogen wel overgaan naar het secundair onderwijs. Maar daar kunnen ze verplicht worden om 3 lesuren Nederlands bij te volgen, bovenop hun gewone lessen.
Het regeerakkoord bevestigt ook nog eens expliciet dat elke leerkracht punten mag aftrekken voor taalfouten bij elke taak of toets. En als je punten invoert, verkiest deze regering klassieke punten en klasgemiddeldes boven “smileys, duimpjes en ellenlange teksten”. Elke leerkracht moet in het 1e jaar van de lerarenopleiding ook een extra opleidingsonderdeel ‘Nederlands’ volgen.
Ouders die geen Nederlands kunnen spreken en geen cursus Nederlands willen volgen, kunnen de schoolbonus verliezen. Koen Pelleriaux, topman van het gemeenschapsonderwijs, reageerde al dat het om een symbolisch belangrijk maatregel gaat. Het gaat om een bedrag tussen 22 en 40 euro voor kinderen in het basisonderwijs.
Daarnaast verhoogt de nieuwe regering de verwachtingen voor nieuwkomers die een cursus Nederlands volgen: mondeling zullen ze een hoger niveau (B1) moeten behalen.
In het hoger onderwijs moeten dan weer alle anderstalige opleidingen een Nederlandstalige variant hebben. Daar kon tot nu toe een uitzondering op worden aangevraagd, maar die mogelijkheid valt weg.
Minder dure schoolfacturen, beperkte gratis maaltijden en ouderlijke verantwoordelijkheid
Een breekpunt van Vooruit tijdens de campagne waren gezonde, gratis maaltijden voor alle kinderen in het basisonderwijs. Die komen er niet. Wel kunnen scholen geld krijgen van Vlaanderen voor die maaltijden als ook het lokale beleid de maaltijden financieel mee ondersteunt.
Ook een maximumfactuur in het secundair onderwijs komt er niet. Wel gaat er extra geld naar het beroeps-, technisch en kunstonderwijs om de schoolkosten van die vaak dure studierichtingen onder controle te houden.
Een stokpaardje van de N-VA is dan weer om te wijzen op de ouderlijke verantwoordelijkheid. Als het ouders niet lukt om bijvoorbeeld schoolboeken te kopen of een gevulde brooddoos mee te geven, dan kunnen scholen via het CLB dat discreet melden aan het lokaal sociaal beleid om hen te ondersteunen. Als ouders hun verantwoordelijkheid niet willen opnemen, kan de schoolbonus en schooltoeslag rechtstreeks naar de school in plaats van de ouders gaan. De schooltoeslag zal ook sneller worden afgenomen wanneer leerlingen te vaak onwettig afwezig zijn.
Dat ligt erg gevoelig. Het Stedelijk en Gemeentelijk Onderwijs (OVSG) vreest dat CLB’s zowel rechter als partij gaan worden. Stefan Grielens, directeur van het Vrij CLB Netwerk reageert dan weer op X dat deze maatregelen hem hoofdpijn bezorgen.
Verdwijnen uit de klas: invulboeken, smartphones en aparte godsdienstlessen in het officieel onderwijs
Bidden voor godsdienstleerkracht in tijden van lerarentekort? “Schrap lessen godsdienst, dat is niet meer van deze tijd”
In het stedelijk, gemeentelijk, provinciaal en gemeenschapsonderwijs zal je niet langer kunnen kiezen voor lessen in een levensbeschouwing naar keuze. In de plaats komen er twee uren interlevensbeschouwelijke dialoog. Dat was een voorstel van Vooruit.
Smartphones zullen niet meer welkom zijn op de basisschool, voor het secundair onderwijs komt er eerst een onderzoek. Al krijgen ze daar wel het advies om er een strikt beleid over te voeren.
Ook invulboeken zien de politici liever verdwijnen: “Als dat niet kan door een overeenkomst tussen alle betrokken partijen, nemen we dat op in de regelgeving.” Voor andere leermiddelen komt er dan weer een onafhankelijk keurmerk. De Vlaamse educatieve uitgevers (GEWU) reageren verbaasd en vragen eerst een gedegen wetenschappelijk onderzoek voordat invulboeken worden afgeschaft.
Nieuwe laptops komen er dan weer wel: er was al 100 miljoen opzijgezet, daar komt nog een bedrag van 400 miljoen euro bij voor een tweede digisprong.
In het basisonderwijs wordt er al ruime tijd onderhandeld over nieuwe minimumdoelen. Wiskunde en Nederlands staan daarbij voorop, maar er komt ook aandacht voor STEM (wetenschap en techniek) en de aanbevelingen uit de parlementaire commissie over grensoverschrijdend gedrag.
In het secundair onderwijs zal elke school dan weer vrijer kunnen invullen hoe breed ze hun eerste graad maken. Zo kunnen ze de uren die nu voorzien zijn voor differentiatie invullen met praktijk- en technische vakken om al vanaf het eerste middelbaar in te spelen op leerlingen met die interesses.
Buitengewoon onderwijs: inclusieve pioniersscholen en minder lang op de bus
De 3 partijen vroegen in hun verkiezingsprogramma om leerlingen van het buitengewoon onderwijs minder lang op de bus te laten zitten. Als oplossing gaan ze het absolute ‘recht op leerlingenvervoer’ hervormen en vertrekken van wat de mogelijkheden zijn voor leerlingen en hun ouders. Zo wordt er ook gekeken naar voor- en naschoolse kinderopvang in het buitengewoon onderwijs om het voor ouders haalbaarder te maken om hun kind zelf te vervoeren.
De nieuwe regering wil ook meer samenwerking zien tussen scholen voor gewoon en buitengewoon onderwijs: scholen die één inclusieve school willen zijn, krijgen de rol van pioniersschool. Dat was voor zowel CD&V als Vooruit belangrijk.
De regering wil voor nieuwe infrastructuur extra inzetten op scholen die hun aanbod buitengewoon onderwijs versterken, en op scholen die de B-stroom inrichten. Leerlingen staan voor die richtingen nu vaak op een wachtlijst. Wie netoverschrijdend samenwerkt, krijgt extra capaciteitsmiddelen.
Flexibelere loopbaan voor leerkrachten en minder lestijd voor starters
Meerdere Vlaamse ministers van Onderwijs beten zich al stuk op de ambitie om een lerarenloopbaanpact uit te werken. Dat woord is dan ook afwezig in het nieuwe regeerakkoord. Wel staan er enkele maatregelen in om het lerarentekort aan te pakken en het beroep aantrekkelijker te maken.
Zo wil de nieuwe regering na sociaal overleg “de vaste benoeming verfijnen om maximaal beginnende leraren in het onderwijs te houden”. Startende leerkrachten zullen het eerste jaar ook maar 80 procent van hun opdracht moeten lesgeven voor een voltijds loon, 20 procent gaat naar aanvangsbegeleiding.
Ervaren leerkrachten moeten dan weer een flexibelere loopbaan krijgen. Vastbenoemde leerkrachten zullen hun benoeming en dienstanciënniteit makkelijker kunnen meenemen naar een school van een ander net.
Een gevoelige maatregel is de intentie om te snoeien in het aantal verlofstelsels en detacheringen te reduceren: na een detachering van 5 jaar moet je kiezen of je al dan niet in het onderwijs wil blijven.
De vakbonden krijgen steeds meer meldingen van conflicten tussen leerkrachten en directie.
Wanneer de leerkracht niet meer door dezelfde klasdeur als de directeur kan: aantal conflicten neemt toe
Leerkrachten moeten zich blijven bijscholen, maar dat zal niet meer gebeuren op de klassieke pedagogische studiedag: die wordt afgeschaft in het secundair onderwijs en in het basisonderwijs beperkt tot 3 halve dagen, met daarbij dan een pedagogisch alternatief voor de leerlingen.
Een idee dat nog onderzocht wordt, is om de professionalisering van leerkrachten te koppelen aan de toekenning van anciënniteit. Je loon stijgt dan pas als je voldoende blijft bijleren.
Ook voor directeurs verandert er wat: in een groot directieteam hoeft niet elke directeur een pedagogisch diploma te hebben. En belangrijk: de directeurs krijgen meer vrijheid in hoe ze hun middelen willen besteden. Er komt ook een Vlaanderenbrede basisopleiding voor directeurs. Op dit moment staan de koepels zelf in voor de opleiding van hun directie.
De strijd om de vrijheid van onderwijs
Voor CD&V blijft de vrijheid van onderwijs heilig, terwijl N-VA en Vooruit daar verregaande veranderingen in wilden doorvoeren. Die zijn er niet gekomen. Wel komen er extra capaciteitsmiddelen voor scholen die netoverschrijdend samenwerken.
En er is de ambitie om CLB’s van de verschillende koepels meer te laten samenwerken “met als finaal doel te komen tot een overkoepelende territoriaal gebonden werking”. Koen Pelleriaux van het GO! vindt dat geen goed idee, volgens hem is dat in strijd met de grondwet.
Eén oudervereniging per koepel zal wel verdwijnen: er komt slechts één gefinancierd aanspreekpunt voor de Vlaamse overheid.
Hoger onderwijs: een starttoets voor elke bacheloropleiding
Studenten die een bacheloropleiding willen beginnen, zullen op termijn voor elke opleiding een starttoets moeten afleggen. Al je niet slaagt, moet je verplicht een traject volgen om je bij te spijkeren als je de richting toch wil volgen.
Zo’n starttoets bestaat al voor de lerarenopleiding. Nieuw is dat deze studenten binnen het jaar zullen moeten slagen voor de volledige starttoets. Er zal ook meer kwaliteitscontrole komen op de lerarenopleiding.
Voor heel het hoger onderwijs wordt het financieringsmodel hervormd. Zo wordt er ook meer rekening gehouden met de graduaatsopleidingen, nu is het financieel erg moeilijk voor hogescholen om die te organiseren. Er komen ook extra middelen om de gebouwen technologisch en duurzaam te maken.
Er wordt in het Vlaams regeerakkoord ook meer verantwoordelijkheid gelegd bij de ouders. Die kunnen hun schoolbonus verliezen als ze geen Nederlands kunnen spreken en het niet willen leren. Koen Pelleriaux, topman van het gemeenschapsonderwijs, reageerde al dat het om een symbolisch belangrijk maatregel gaat.
Ook als ouders hun plichten niet nakomen, zoals schoolboeken kopen of een gevulde brooddoos meegeven, kunnen ze hun schoolbonus en schooltoelage verliezen. Die gaat dan rechtstreeks naar de school in plaats van de ouders.
“Dat bestraffende naar ouders toe vind ik wel een minpunt”, zegt Van Damme. “Het geeft scholen en CLB’s een verklikkende rol, terwijl ze net vertrouwen moeten kunnen opbouwen met ouders.”
Lerarentekort
Een 2e groot luik gaat over het lerarentekort. Maar onderwijsexperten vinden dat het regeerakkoord daar tekortschiet. “Het is eigenlijk triest om te zien hoe weinig daar wordt aan gedaan”, zegt Valcke.
Dirk Van Damme werd eind 2022 door toenmalige minister van Onderwijs Ben Weyts aangesteld als voorzitter van de Commissie van Wijzen: een groep van experts en leraren die aanbevelingen hebben opgesteld om het lerarentekort aan te pakken.
“Ik ben blij dat er maatregelen uit ons rapport zijn overgenomen, maar er is geen totaalvisie en weinig ambitie”, zegt Van Damme. “Het gaat om geïsoleerde maatregelen, zoals meer ondersteuning voor startende leerkrachten, maar er is geen samenhang.”
“Een van de punten was het schrappen van de pedagogische studiedagen in het secundair onderwijs. We weten dat die niet echt helpen om leerkrachten bij te scholen. Maar er is in het regeerakkoord geen sprake van een alternatief. Hoe gaan leerkrachten zich wel kunnen bijscholen en wanneer? Is dat na de uren? Op dat vlak blijft het regeerakkoord te vaag.”
De socialistische onderwijsvakbond reageert teleurgesteld. “Wij hadden concrete maatregelen voor het lerarentekort verwacht”, zegt algemeen secretaris Nancy Libert van het ACOD. “Je kan wel inzetten op Nederlands en wiskunde, en dat is belangrijk, maar zonder leerkracht voor de klas zal dat moeilijk zijn. Als daar geen oplossing voor komt, dan zijn al de andere maatregelen gemorrel in de marge.”
“Het is goed om beginnende leerkrachten maar 80 procent voor de klas te zetten en 20 procent voorbereidingstijd te geven. Maar dat kan natuurlijk alleen als het lerarentekort is opgelost. Anders ga je de andere leerkrachten nog meer belasten”, zegt Libert.
Het ACOD is tegen het plan van de regering om te snoeien in het aantal verlofstelsels in het onderwijs. “Als dat de dingen zijn die je doet om het beroep aantrekkelijker te maken… Als men denkt dat het mensen zal aanzetten om weer voltijds te gaan werken, dan heeft men zich misrekend, denk ik.” De christelijke onderwijsvakbonden wilde voorlopig niet reageren.
Onderwijs en werk bij dezelfde minister
Minister Demir zal onderwijs combineren met werk en justitie, een zware portefeuille. Toch zijn Van Damme en Martin Valcke absoluut voorstander om onderwijs en werk bij elkaar te houden. “Een heel sterke keuze om dat bij 1 minister te leggen”, zegt Valcke. “Het gaat er automatisch voor zorgen dat het beroeps- en technisch onderwijs meer aan bod gaan komen, wat de vorige legislatuur niet het geval was.”
“Opvallend is wel dat er over het TSO en BSO weinig concreets in het regeerakkoord staat. We weten voorlopig niet in welke richting dat zal gaan”, zegt Van Damme. “En ook over het hoger onderwijs wordt bijna niet gesproken.”
“Dat er meer kwaliteitscontrole komt op de lerarenopleiding is wel een goede zaak. Niet uit wantrouwen, maar om de kwaliteit ervan op een constructieve manier te verbeteren. De lerarenopleiding is een van de belangrijke sleutels om de problemen in het onderwijs op te lossen.”
Ook voor geschorste leerlingen worden de gevolgen uitgebreid. “Voorheen werd je gewoon geacht niet op school te verschijnen en kon je gewoon thuis gaan zitten. Nu moeten die leerlingen naar school komen en krijgen ze extra les over de gevolgen van hun gedrag.”
Aan een schorsing van 2 of meer dagen wordt nu zelfs een ‘werkstraf’ gekoppeld. “Dan moeten ze ergens werken, zoals bijvoorbeeld in een ziekenhuis of bejaardentehuis, om daar na te denken over hun gedrag en hun gevoel voor verantwoordelijkheid ten opzichte van de maatschappij.”
Meer respect, minder geweld
In Italië gaat men naar strenger onderwijs. Wil men in Vlaanderen dezelfde richting uit?
In Italië krijgen middelbare scholieren voortaan een cijfer voor hun gedrag. Zo wil de regering het respect voor leerkrachten opkrikken en gewelddadig gedrag een halt toeroepen. “Het gaat behoorlijk ver”, zegt correspondent Pauline Valkenet. “Haal je een onvoldoende, dan mag je niet naar het volgende jaar.”
Een cijfer voor wiskunde, Italiaans en… gedrag. Dat is wat er op het rapport van scholieren in Italiaanse middelbare scholen in de loop van dit schooljaar te zien zal zijn.
Die maatregel werd afgelopen woensdag goedgekeurd door het parlement en zal gelden voor leerlingen in het middelbare onderwijs, tussen de 11 en 18. Door dat cijfer aan bepaalde sancties te koppelen, hoopt de regering gewelddadig gedrag tegen te gaan.
“Volgens de huidige regering van Giorgia Meloni is er te weinig respect voor leerkrachten. Dat willen ze weer versterken”, zegt correspondent Pauline Valkenet in ‘Nieuwe feiten’ op Radio 1. “Het gaat er vooral om dat scholieren die zich slecht gedragen, ervoor gestraft worden. Dat ze verantwoording moeten afleggen en voelen dat ze iets mis hebben gedaan.”
Die verantwoording zal zich in de praktijk laten voelen. “Het cijfer telt erg zwaar mee”, weet Valkenet. “Al heb je voor je andere vakken voldoendes, als je een onvoldoende hebt voor gedrag dan moet je blijven zitten. Dat is een 5 of minder op 10.”
“Als je een 6 haalt, net een voldoende, moet je na de zomer een extra toets doen over goed burgerschap en de grondwet, en dus over het besef van hoe je je in onze maatschappij hoort te gedragen.”
De minister van onderwijs, Giuseppe Valditara, vindt die maatregel nodig. “Volgens hem is in het vorige schooljaar de agressie naar leerkrachten toe met 110 procent toegenomen. Dan gaat het om uitschelden, maar ook om klappen uitdelen, duwen en stompen. Dat doen leerlingen met elkaar onderling, maar dus ook met leerkrachten.” Leerlingen willen nog wel eens scholen bezetten om hun punt te maken, maar vrezen dat ze daardoor nu ook een slecht cijfer kunnen krijgen
“De minister heeft ook gezegd dat leerkrachten agressief benaderd kunnen worden door de ouders. Die komen naar school toe om te klagen over bijvoorbeeld slechte cijfers. Die gaan kennelijk ook over de schreef en delen klappen uit. Voor hen kan er nu ook boete komen kijken.”
Gemengde reacties
“Minister Valditara beweert dat 80 procent van de Italianen het hiermee eens is”, zegt Valkenet. Ook volgens premier Meloni zat de Italiaanse maatschappij al een lange tijd op die maatregel te wachten.
“Ik zie ook reacties van psychologen of opiniemakers in de pers die het eigenlijk wel een goede maatregel vinden. Ze vinden het goed dat de rol tussen leerkrachten en leerlingen duidelijk is.” Toch is er vanuit linkse hoek kritiek te horen, zeker van vakbonden en leerlingenorganisaties. “Die laatste zijn vooral bang dat ‘slecht gedrag’ ook ‘politiek actief’ betekent, bijvoorbeeld als je demonstraties op poten zet. Ze willen nog wel eens scholen bezetten om hun punt te maken, maar ze zijn bang dat ze daardoor ook een slecht cijfer kunnen krijgen en dat repressie toeneemt.”
Bron: HLN
