Wat verandert er in januari 2024?

Wat verandert er in januari 2024?

Een nieuwe maand, nieuwe maatregelen, wijzigingen van de wetgeving, enz.
Hierbij een kort overzicht.


• Registratiebelasting
Principe van meeneembaarheid afgeschaft
Op 1 januari 2024 komt er een definitief einde aan de meeneembaarheid van de registratiebelasting (verkooprecht). Deze meeneembaarheid betekende dat u de registratiebelasting die u op een vorige woning had betaald, kon aftrekken van de registratiebelasting die u op een volgende woning moest betalen. De meeneembaarheid doofde al uit sinds 1 januari 2022 en loopt vanaf 1 januari 2024 dus volledig af.
Voor meer info hierover kan u terecht op de pagina over de meeneembaarheid van het verkooprecht.


• Handhaving verkeersveiligheid
Controle op technische keuring personenwagens
Vanaf 1 januari 2024 kan VLABEL Controle een boetebedrag van 116 euro opleggen als een personenwagen zich zonder geldig keuringsbewijs op de openbare weg begeeft. Deze mogelijkheid tot onmiddellijke inning was er al voor bedrijfsvoertuigen, en wordt nu uitgebreid naar alle voertuigen. Ook gewone personenwagens vallen vanaf 1 januari 2024 dus onder deze regeling.
Voor meer info kan u terecht op de pagina over de technische eisen van voertuigen.


• Kilometerheffing
Tijdelijke vrijstelling voor emissievrij vrachtvervoer
Vanaf 1 januari 2024 moeten emissievrije voertuigen die maximaal 4,25 ton wegen tijdelijk geen kilometerheffing betalen. Een On Board Unit (OBU) blijft wel verplicht. Ook andere emissievrije voertuigen genieten van een gunstmaatregel, die met de jaren zal afnemen.
Voor meer info kan u terecht op de pagina over deze tijdelijke vrijstelling.
Uitbreiding wegennet
Het wegennet waarvoor eigenaars van vrachtwagens kilometerheffing betalen, zal vanaf 1 januari 2024 met 686 kilometer uitgebreid worden. Vanaf 1 januari 2024 is het totale wegennet waarvoor kilometerheffing betaald moet worden 3.124 kilometer lang.
Meer informatie over deze uitbreiding lees je op de website van Viapass(opent in nieuw venster).


• Loon van 1 miljoen bedienden stijgt met 1,5 procent
Zo’n half miljoen bedienden die werken onder paritair comité 200, zien hun loon op 1 januari met 1,48 procent stijgen. Het gaat over werknemers van onder meer uitzendkantoren, uitgevers, ICT-bedrijven en callcenters. Later in januari stijgen ook de lonen van het personeel in de horecasector, de voedingsindustrie, de transportsector en de logistiek. Daar gaat het om een stijging van 1,83 procent.
De loonstijging is het gevolg van de automatische loonindexering – die we enkel in België en Luxemburg kennen – en waarbij de lonen worden aangepast aan de levensduurte, zodat onze koopkracht gevrijwaard blijft. Wanneer de lonen precies stijgen en hoeveel die stijging exact bedraagt, verschilt per sector. Sommige sectoren indexeren op een vaste datum, sommige sectoren elke maand of elk kwartaal en weer anderen volgens de spilindex, zoals voor ambtenaren.


• Hogere (minimum)pensioenen en meer vakantiegeld gepensioneerden
Het minimumpensioen voor werknemers gaat op 1 januari met 2,08 procent omhoog. Concreet ontvangen werknemers met een loopbaan van 45 jaar in 2024 1.619 euro netto per maand. Voor een gezinspensioen gaat het om 2.172 euro. De werknemerspensioenen die hoger zijn dan de minima en die zijn ingegaan in 2019 stijgen met 2 procent. Daar gaat het om een automatische jaarlijkse welvaartsaanpassing van de pensioenen die 5 jaar geleden zijn ingegaan. Voor de overheidspensioenen verandert er op 1 januari niets.
Ook het vakantiegeld van gepensioneerden gaat met 2,55 procent omhoog in 2024. In combinatie met de verwachte indexering van 2 procent in april gaat het om een stijging van 29,14 euro bruto. Bij gezinspensioenen gaat het om 36,43 euro extra. Gepensioneerden zullen dat bedrag in mei op hun rekening zien verschijnen.


• 65.000 ambtenaren krijgen maaltijdcheques
Zo’n 65.000 federale ambtenaren krijgen vanaf 1 januari maaltijdcheques. Die beslissing nam de regering al in 2022, maar treedt vanaf 2024 effectief in werking. De waarde van de cheques werd vastgelegd op 6 euro.
De maaltijdcheques worden uiterlijk op de laatste werkdag van de maand die volgt op de kalendermaand waarvoor ze verschuldigd zijn ter beschikking gesteld. De eerste “betaling”moet dus eind februari 2024 gebeuren.


• Lagere uitkering voor tijdelijk werklozen, werkgever betaalt wel meer
Wie tijdelijk werkloos is, ontvangt vanaf 1 januari nog maar 60 in plaats van 65 procent van zijn loon. De besparing geldt voor alle stelsels van tijdelijke werkloosheid, behalve overmacht. De federale regering wil de 34 miljoen euro die zo zou vrijkomen, gebruiken om de begroting in evenwicht te krijgen. Werkgevers vangen een deel van die besparing op: zij moeten een vergoeding van vijf euro per dag betalen aan tijdelijk werkloze werknemers die minder dan 4.000 euro bruto per maand verdienen.


• Papieren ecocheques niet langer geldig
Papieren ecocheques zijn vanaf 1 januari 2024 niet meer geldig. De laatste papieren cheques werden uitgereikt in juni 2021. Sindsdien verstrekken werkgever enkel nog digitale ecocheques.
Ecocheques zijn cheques die werknemers kunnen ontvangen van hun werkgever om ecologisch verantwoorde producten en diensten te kopen, zoals een fiets, biologische voeding of energievriendelijke elektro. De ecocheques krijg je bovenop je loon en je moet hier geen belastingen of sociale lasten op betalen.


• Hoger loon en meer sectoren voor flexi-jobbers
Op zoek naar een bijverdienste? Dan heb je in het nieuwe jaar meer opties. Vanaf 1 januari kunnen gepensioneerden en werknemers die minsten vier vijfde werken bijverdienen in 12 extra sectoren, waaronder kinderopvang en onderwijs. Voorheen was flexwerk al mogelijk in 10 sectoren, waarvan horeca en supermarkten de populairste waren. Samen met de uitbreiding komt er een inkomstenplafond van 12.000 euro per jaar. Op die flex-inkomsten betaal je geen belastingen of sociale bijdragen.
Nog nieuw is dat voor flexi-jobbers hetzelfde barema zal gelden als voor gewone werknemers uit de sector. Tot vorig jaar lag het minimumloon voor alle flex-werkers vast op 11.81 euro per uur. Nu zal dat dus per sector verschillen. De horeca, waar momenteel de helft van alle flexi-jobbers aan de slag is, vormt een uitzondering op die regel. Daar blijft het uurloon van 11.81 euro wel behouden.
In 2023 waren er meer dan 120.000 flexi-jobbers aan de slag. Een jaar eerder waren er dat nog iets minder dan 100.000, blijkt uit cijfers van de RSZ.


• Fiscaal voordelige overuren: bruto = netto
Klop jij extra uren bovenop je gemiddelde arbeidsduur? Twee tijdelijke maatregelen maken het mogelijk om daar ook in 2024 meer loon aan over te houden.
o In principe worden de eerste 130 klassieke overuren die je als werknemer presteert minder belast. In 2021 werd dit aantal verhoogd tot 180. Initieel zou de maatregel van kracht blijven tot 2023, maar intussen werd de termijn opgetrokken tot midden 2025.
o Ook kan je meer vrijwillige overuren presteren. Bovenop de 100 vrijwillige overuren kan je nog eens 120 “relance-overuren” kloppen. Die uren zijn vrijgesteld van sociale bijdragen en belastingen. Dat betekent: bruto = netto. De maatregel werd ingevoerd tijdens de coronacrisis en blijft van kracht tot midden 2025.
Een volledig overzicht vindt u op: Hogere lonen, minder bushaltes en etensresten verplicht bij gft: dit verandert voor jou vanaf 1 januari 2024 | VRT NWS: nieuws

Nieuwjaarswensen

Nieuwjaarswensen

Beste leden,

In 2023 beheersten de oorlogen in Oekraïne en Israël ons dagelijkse leven.

Onze gesprekken en de wereldwijde nieuwsstroom werden gedomineerd door de doden,

de gewonden en de zinloze oorlogsvernielingen.

Het coronavirus  lijkt  in 2023 goed onder controle te zijn en minder ellende veroorzaakt te hebben.

De allerrijksten op de wereld zijn in 2023 nog een pak rijker geworden.

Zo verstevigde Elon Musk zijn positie als rijkste mens ter wereld en zag een Indonesische zakenman zijn fortuin maar liefst verzevenvoudigen.

Van de 50 allerrijksten ter wereld zagen er 38 hun fortuin het afgelopen jaar (fors) toenemen.

Zelfs de Russische oligarchen zijn, ondanks de oorlog, het afgelopen jaar veel rijker geworden.

De gewone mens wordt in verhouding armer door de hogere levensduurte.

Het aantal bedrijfsfaillissementen was hoog en ook dit jaar verwacht men nog

lange periodes van werkloosheid en van hogere armoedecijfers.
Sommige mensen verloren hun werk of hadden tegenslag door ziekte of ongeval en zitten in

een periode van onzekerheid.

Anderen verloren hun dierbare ouder, familieleden of vrienden.
Zij verdienen onze steun.

Wat zal het nieuwe jaar brengen?  We hopen met zijn allen dat 2024 beter wordt.
Zal de werkloosheid verminderen, vermindert de staatsschuld,

of gaan onze politici nog meer besparen, hoeveel wordt het leven duurder, …?

Tijdens de feestdagen wensen we elkaar het allerbeste en staan we even stil bij de armen,

de eenzamen, de zwakkeren en de zieken die het niet zo goed hebben.

Bij het begin van het nieuwe jaar maakt iedereen voor zichzelf wel eens de balans op.

Welke doelstellingen heb je gehaald en welke niet?

Wat ging er vorig jaar fout en wat wil je dit jaar beter doen?

Wat ga je in 2024 anders aanpakken?


Je kunt ook een aantal mooie momenten hebben meegemaakt. Een huwelijk of geboorte,

een nieuwe vriendschap of juist een nieuwe leuke baan, een nieuwe woonst of wagen.

Neutr-On bestaat dit jaar 19 jaar, wij gaan op ons elan verder.

Onze taak is duidelijk. Neutr-On moet, als neutrale en onafhankelijke vakbond, voor iedereen goede werkomstandigheden blijven eisen en al uw sociale rechten blijven verdedigen.
Onze basisdoelstellingen zijn concreter geworden: de rijkdom MOET beter verdeeld worden!

De kloof tussen de rijken en de armen MOET verkleinen en daarvoor moeten we naar een 30-urenweek, een eerlijke belasting voor bedrijven en een vermogensbelasting voor de allerrijksten!


Ondertussen zijn de feestdagen achter de rug en is het nieuwe jaar weer ingezet. Neutr-On wenst u een jaar vol rust,
een jaar zonder groot verdriet of tegenslag.
En moge dit jaar voor u gevuld zijn met vreugde en een lach.

Hierbij wensen wij al onze leden en sympathisanten,
een gelukkig en gezond 2024.

Actie 5 voor 12 tegen afschaffing 3.500 bushaltes De Lijn

Op zaterdag 6 januari voeren de Verenigde Supporters van het Openbaar Vervoer de protestactie 5 voor 12. De klimaatbeweging Climaxi en ACV-Openbare Diensten scharen zich achter de eisen van dit platform en nemen er aan deel. De actie 5 voor 12 gaat zaterdag door van 11 tot 12.30 uur aan de NMBS-stations van Brugge, Gent-Sint-Pieters, Antwerpen-Centraal, Leuven en Hasselt.

Op zaterdag 6 januari start De Lijn zijn geplande hervorming, de tweede fase van het plan Basisbereikbaarheid. Over die hervorming worden reeds talrijke zeer kritische bemerkingen geuit. Het is niet eens zeker of het uitvoerbaar is.

Bovendien is de informatie voor de gebruiker ondermaats. De eigen informatie op de website van De Lijn werd geschreven met een administratieve bril, waarbij noch gebruiksvriendelijkheid noch duidelijkheid een criterium van overweging was.

Dit hervormingsplan is niet anders dan een neoliberaal laklaagje over een afbraakoperatie van het openbaar vervoer (zie het artikel Neoliberaal laklaagje over afbraak openbaar vervoer: hervorming De Lijn dat een globale analyse geeft van de realiteit van deze hervorming)

5 voor 12

De Verenigde Supporters van het Openbaar Vervoer zullen op de eerste dag van de invoering van het nieuwe plan op zaterdag 6 januari de actie 5 voor 12 organiseren van 11 tot 12.30 uur in de provinciehoofdsteden aan de NMBS-stations van Brugge, Gent-Sint-Pieters, Antwerpen-Centraal, Leuven en Hasselt. Deze NMBS-stations zijn voor De Lijn immers zeer belangrijke knooppunten waar zij reizigers naar en van de trein vervoeren.

De organisatie is zeer kritisch voor deze hervorming: “Een recent VUB-onderzoek leert dat 90 procent van de gebruikers voor essentiële verplaatsingen naar werk, school of ziekenhuis is aangewezen op tram en bus. Voor velen dreigt vervoersarmoede.”

De schuld voor deze gang van zaken ligt echter niet alleen bij de Vlaamse regering, ook al is die verantwoordelijk voor de algemene lijn van de besparingen en voor de vastlegging van een ontoereikend budget. Ook de vervoersregioraden treffen schuld:

“Het nieuwe aanbod van De Lijn werd goedgekeurd door de vijftien vervoersregioraden waarin alle gemeenten vertegenwoordigd zijn. Het gejammer van veel burgemeesters over geschrapte haltes en ondermaatse dienstverlening is derhalve hypocriet. De gemeenten worden in de vervoersregioraden meestal vertegenwoordigd door politici die geen kennis hebben van het openbaar vervoer en evenmin gebruiker zijn.”

Het concept van “basisbereikbaarheid werd uitgerold met ontoereikende middelen zowel voor de exploitatie als voor investeringen in onder meer klantvriendelijke overstappunten en (elektrische) bussen. De Lijn moet van de Vlaamse regering méér doen met minder middelen. Dat leidt onvermijdelijk tot minder kwaliteit.”

“Alleen dure consultants hebben baat gehad bij de uitwerking van dit plan. De werkvloer en de reizigers – waar de echte kennis is – kregen daarbij geen inspraak.”

Vakbonden en klimaatactie, één strijd

Jo Van der Herten, woordvoerder van ACV-Openbare Diensten, daarover: “Wij waarschuwen al van bij de start van de plannen voor de chaotische en onduidelijke situatie waar we nu in zitten. Hoewel het mooi verpakt wordt als een verbetering, is het niet meer of minder dan een besparingsmaatregel met zware gevolgen voor heel veel mensen. Sinds 2010 worden honderden miljoenen bespaard. Dit plan zal enkel vervoersarmoede in de hand werken.”

“Over heel Vlaanderen verdwijnen netto 3.800 bushaltes. In 60 procent van de Vlaamse steden en gemeenten zullen er minder haltes zijn en vele gehuchten of wijken zullen niet langer bediend worden. Vooral voor ouderen en mindermobielen is dat absoluut geen vooruitgang. Dit ‘vervoer op maat’ is een grote besparingsoperatie die de kwaliteit van de dienstverlening zwaar onderuit haalt.”

ACV Openbare Diensten sluit zich dan ook aan bij de nationale protestactie ‘5 voor 12’ tegen het nieuwe vervoersplan van De Lijn. Ook de klimaatorganisatie Climaxi sluit zich bij de actie aan., net als de BTB (ABVV).

Stan Reusen drukte namens ACOD-De Lijn op 20 november zijn oordeel over het plan uit als volgt: “Dit is minder mensen en minder middelen om meer te doen. De rekker staat op springen.

Bron: De Wereld Morgen

Van Revolte tot Republiek

Van Revolte tot Republiek

Hij doet het weer. En hij zal het nog doen. Johan Op de Beeck, schrijver van een indrukwekkende reeks historiografische bestsellers zoals De Zonnekoning, vijf boeken over Napoléon, Léopold II, De Belaagde Vrijheid, Het Complot van Laken, De Staatsvijand, verwent ons nu weer met een kanjer van 543 bladzijden over de Franse en Belgische revoluties in de jaren 1789 tot 1793: De Franse revolutie.
Voor september 2022 belooft hij deel 2: Van Terreur tot Napoleon.

Alle kwaliteiten van een historiografische topper

De hoedanigheid van veelschrijver wordt gemakkelijk geassocieerd met wat mindere kwaliteit van het geleverde werk. Welnu, dat is voor dit boek absoluut niet het geval. Het combineert alle kwaliteiten van een historiografische topper. Alles in dit boek is historisch correct gedocumenteerd. Alle gebeurtenissen, uitspraken en geciteerde documenten zijn netjes gerefereerd in vijfhonderd voetnoten. Het verhaal is goed geperiodiseerd en ingedeeld in talrijke maar relatief korte hoofdstukken, wat de leesbaarheid sterk verhoogt. De politieke evolutie wordt levendig gemaakt met kleurrijk geborstelde historische anekdotes, die treffend de tijdsgeest oproepen.

Van Revolte tot republiek bestrijkt de politieke, sociale en culturele evolutie in Frankrijk en de Zuidelijke Nederlanden tussen 1789 en 1793. Nogal veel bladzijden voor zo weinig jaren, hoor ik u zeggen, ware het niet dat in die jaren zo ontzettend veel is gebeurd. Frankrijk kende een dolle politieke rit doorheen snel opeenvolgende wisselende regimes: het Ancien Régime met de Staten-Generaal, de machtsgreep van de Derde Stand, de constitutionele monarchie met de Assemblée Générale, de Jakobijnse machtsgreep en de invoering van de Republiek en de Convention Nationale, de coup van de Montagnards en de invoering van het totalitair regime van Robespierre en het Comité du Salut Public. Het verhaal stopt aan de vooravond van de gruwelijkste periode, die van La Grande Terreur. Dat is voor het volgende deel.

In de huid van een tijdgenoot en gedreven participant

Ook de Zuidelijke Nederlanden (de term België werd toen ook gebruikt), rolden van de ene in de andere politieke situatie. Eerst het progressieve betuttelingsregime van Jozef II, de dubbele oppositie ertegen vanwege enerzijds de klerikaal-reactionairen van Van der Noot en anderzijds vanwege de liberaal-progressieve Vonckisten, de Belgische revolutie van 1790 en de machtsgreep van Van der Noot, de terugkeer van de Oostenrijkers, de inval van de Fransen, de tweede terugkeer van de Oostenrijkers. Een nieuwe inval van de Fransen uitlopend op de definitieve inlijving als Franse departementen is wellicht voor het volgende deel. De evoluties in Frankrijk en de Zuidelijke Nederlanden worden dooreen geweven in afwisselende hoofdstukken. Uiteraard zijn er meer hoofdstukken gewijd aan de evolutie in Frankrijk dan in België.

Om de lezer zo sterk mogelijk binnen het verhaal te trekken, kruipt de auteur in de huid van een tijdgenoot en gedreven participant, de Luikse advocaat François Robert. Doorheen zijn ogen en oren ziet en hoort de lezer hoe het drama zich ontrolt. Robert fungeert zowat als de teletijdmachine van professor Barrabas, via dewelke we vanuit de 21ste eeuw op de straatstenen van het achttiende -eeuwse Parijs belanden. Robert was een bekend lid van de Jakobijnse club en overigens de eerste die publiek het idee lanceerde om de monarchie af te schaffen en van Frankrijk een republiek te maken. Hoewel een medestander van de radicaalste fractie in de revolutie, worden we, naargelang de revolutionaire praktijken brutaler worden, geconfronteerd met de groeiende twijfels en morele dilemma’s bij onze verteller. Mijn vermoeden is dat die in het tweede deel nog groter zullen worden.

‘Woke’ en politieke correctheid in het superkwadraat

Het boek is een historiografische parel, maar is ook meer dan dat. Wie in dit boek kennis maakt met de ideeën en praktijken van de revolutionaire leiders en hun aanhangers, maakt onvermijdelijk de vergelijking met de huidige rage van ‘woke’ en politieke correctheid. Jakobijnen zoals Robespierre, Marat, Saint-Just en Hébert streefden niet alleen naar een verandering van de politieke constitutie. Het hele raderwerk van de samenleving moest volgens hen onderste boven worden gekeerd. ‘Changer la vie’, ‘Un autre monde est possible’, slogans die nog steeds opgeld maken bij Frans links, geven aan dat de ambities van de Jakobijnen totalitair waren in de strikte zin van het woord. Zo moest de taal gezuiverd worden van aristocratische en inegalitaire woorden en uitdrukkingen. Iemand ‘vousvoyeren’ kon u de kop kosten, want dit was een teken van aristocratische ‘politesse’. Met opzichtige en dure kledij door de Parijse wijken wandelen was levensgevaarlijk, want een teken dat men zich beter achtte dan ‘le peuple’.

De gebouwen werden gezuiverd van alles wat nog herinnerde aan de prerevolutionaire geschiedenis. Duizenden standbeelden, kerken en abdijen gingen onder de slopershamer. Op het naleven van de revolutionaire sociale moraal werd toegekeken door de duizenden ogen van de ‘sansculotten’, gewapende straatbendes die een willekeurige revolutionaire justitie uitoefenden. Via korte schijnprocessen werden velen naar ‘la guillotine’ gestuurd. Veel burgers werden echter ook standrechtelijk vermoord op straat. En dan moet het ergste (‘la Grande Terreur’) nog komen. Dit alles is ‘woke’ en politieke correctheid in het superkwadraat. Het geeft wel aan waar we kunnen eindigen als we aan de beeldenstormers en taalzuiveraars van ‘woke’ en politieke correctheid geen paal en perk stellen.

Een eerste vingeroefening te zijn voor latere egalitaristische terreurregimes

In onze gestandaardiseerde geschiedenis-leerboeken wordt de Franse Revolutie bestempeld als een liberale revolutie, gebaseerd op mensenrechten en democratie. Vanaf 1792 is dit zeker niet meer het geval. De Jakobijnse dictatuur lijkt wel een eerste vingeroefening te zijn voor latere egalitaristische terreurregimes zoals die van Stalin, Mao en Pol Pot. Lenin liet zich trouwens sterk inspireren door de Jakobijnen bij de uitbouw van zijn bolsjewistische beweging. De antiliberale ideologische oorsprong van de revolutionaire terreurregimes moet ongetwijfeld gezocht worden bij de leer van de volkssoevereiniteit van Jean-Jacques Rousseau. De algemene wil kan niet dwalen en ‘le peuple’ heeft altijd gelijk. Wie zich dus als woordvoerder van de algemene wil en ‘le peuple’ kan doorzetten, is bijgevolg niet meer gebonden aan enige politieke, morele en juridische beperking.

De wil van het volk is het absolute goed en daarvoor moet alles wijken. Ondermeer via de werken van Annelien Dedijn en Marc Elchardus wordt de jakobijnse leer van de volkssoevereiniteit van onder het stof gehaald als remedie voor –‘whatever it means’- het ‘neoliberalisme’. De lectuur van dit boek leert ons dat de leer van de volkssoevereiniteit een ‘highway to hell’ kan zijn. De algemene wil en de ‘guillotine’ vormen een hecht koppel. Die ‘guillotine’ staat dan ook met recht en reden op de ‘cover’ van dit meesterwerk.

Boudewijn Bouckaert

Boudewijn Bouckaert (1947) is emeritus hoogleraar rechten en ‘law and economics’ aan de Ugent. Hij was Vlaams Parlementslid voor LDD en voorzitter van de klassiek-liberale club Nova Civitas en van het Overlegcentrum voor Vlaamse Verenigingen. Vandaag is hij voorzitter van de klassiek-liberale denktank Libera!

Bron: Doorbraak.be

Gemeengoed – Delen Brengt Welvaart

Gemeengoed – Delen Brengt Welvaart

Silke Helfrich e.a. Bureau de Helling & Oikos

—————————————————————-

Het is de grote onbekende. We leven er allemaal van en het is de fundering van onze maatschappij: gemeengoed. Lucht, water, kennis, software, de sociale sfeer en zo veel andere dingen die ons dagelijks leven mogelijk maken en de economie doen draaien. Veel gemeengoed loopt echter gevaar en wordt de collectiviteit ontnomen, gecommercialiseerd en op onomkeerbare wijze verwoest. Het zou moeten worden gekoesterd en ontwikkeld. We moeten ons opnieuw bewust worden van de waarde ervan. Zonder is er geen welzijn noch welvaart mogelijk.

Gemeengoed heeft mensen nodig die bereid zijn het te verdedigen en zich verantwoordelijk voelen. Vele problemen van onze huidige maatschappij kunnen worden opgelost als we onze energie en creativiteit toespitsen op wat onze rijkdom maakt, op wat functioneert en wat mannen en vrouwen helpt hun potentieel te ontwikkelen.

Naar aanleiding van het congres De commons: hoe beheren wat van iedereen is? op 9 maart 2012, vertaalde Oikos i.s.m. Bureau de Helling (NL) een publicatie van de Heinrich Böll Stiftung, waarin het concept van de commons (oftewel ‘gemeengoed’) wordt uitgelegd en concrete voorbeelden worden beschreven. De commons bieden het meest veelbelovende perspectief om uit de huidige crises te geraken. Het gaat over samenwerkingsverbanden tussen mensen, los van markt en staat. De commons hebben een rijke traditie en zijn tegelijk een bron van radicale innovatie: van open source software, verschillende vormen van delen en gezamenlijk consumeren, water beheerd door de gemeenschap tot transition towns. De ontwikkeling van nieuwe vormen van samenwerking, productie en bezit vormt de basis voor een toekomstgerichte, groene economie.

Bron: OIKOS