by admin | nov 1, 2023 | Varia
Dag Melissa,
We wisten dat het slecht met u ging. We konden er niet naast zien. Maar dat ge zo rap zoudt sterven hadden we niet verwacht. Ze hadden u natuurlijk moeten opnemen in de psychiatrie, maar de wachtlijst was te lang…
‘De wachtlijsten voor sociale woningen zijn veel en veel langer dan de files aan de Kennedytunnel.’
Ge zat natuurlijk allang in de problemen omdat er voor de hulp en de begeleiding voor uw Rosie, die sukkelt met dingen waar we geen naam voor hebben, geen zorgbudget te krijgen is omdat de wachtlijst eerder groter dan kleiner wordt. Ge waart helemaal tilt geslagen toen veertien dagen geleden bleek dat uw Liam – omdat hij geen gemakkelijk manneke is – een van de vierhonderd Antwerpse kinderen is die op geen enkele school terecht kan omdat de wachtlijsten te lang zijn.
Ge waart natuurlijk razend geworden toen die aangetekende brief arriveerde waarin staat dat ge tegen Nieuwjaar met uw drie kinderen moet vertrekken uit de studio waar ge woonde en er geen vooruitzicht is op een sociale woning want de wachtlijsten voor sociale woningen zijn veel en veel langer dan de files aan de Kennedytunnel en de minister die daarvoor instaat is er bovendien nog fier op ook.
En daarom zijt ge, in een bui van razernij, iedereen op alle wachtlijsten voorbij gestoken door simpelweg dood te gaan. In café De Nieuwe Nachtegael hebben we de jukebox afgezet toen we het nieuws vernamen.
Grondwet
Er is gevloekt en geroepen, maar we gaan maatregelen treffen. Rappe Gène is met artikel 23 van de Belgische Grondwet afgekomen. Daarin staat dat IEDEREEN recht op wonen heeft, en dat IEDEREEN recht op gezondheidszorg heeft, en dat IEDEREEN recht op onderwijs heeft.
‘Onze ministers hebben, fier als een pauw, gezworen dat ze de grondwet zouden naleven. En vervolgens vegen ze er vierkant hun voeten aan.’
Al onze ministers hebben, fier als een pauw en voor het oog van televisiecamera’s, gezworen dat ze die grondwet zouden naleven. En vervolgens vegen ze er vierkant hun voeten aan.
Gij hebt mij altijd uitgelachen omdat ik brieven naar ministers schreef. Ge hadt gelijk, het haalde niks uit. Samen met Rappe Gène en Dieumerci Kanbinga ga ik andere acties ondernemen. We gaan de premier van België en de minister-president van Vlaanderen een proces voor meineed aandoen zodat ze verplicht worden om voor uw Rosie een zorgbudget te voorzien en voor uw Liam een schoolbank en voor uw moeder, die nu voor uw kinderen gaat zorgen, een sociaal appartement. Ge kunt dus, daar waar ge nu zijt, op uw twee oren slapen.
We zullen de jukebox in De Nieuwe Nachtegael pas terug aanzetten wanneer het proces tegen de ministers gewonnen is en dan spelen we ‘Diep in mijn hart’, uw lievelingslied.
Ik moest u groeten, namens velen,
Dikke Freddy
Bron: Sociaal.net
by admin | nov 1, 2023 | Varia
De PS stelt voor om een einde te maken aan het statuut van samenwonende. Dat is erg belangrijk voor mensen met een uitkering die benadeeld worden door dit statuut. Een beperking in het voorstel is dat wettelijk samenwonenden en gehuwde personen niet aan bod komen. Het voorstel geldt enkel voor wie in de praktijk samenwoont, bijvoorbeeld gedeelde huisvesting, intergenerationele huisvesting, niet aangegeven koppels …
door Maxime (Luik)
De PS lanceerde haar verkiezingscampagne met tromgeroffel aan het begin van het nieuwe werkingsjaar. “Niets staat ons nog in de weg om zo snel mogelijk een wetsvoorstel in te dienen om het statuut van samenwonende af te schaffen en dit op de agenda te plaatsen van de Commissie Sociale Zaken,” aldus Ahmed Laaouej in de Kamer op 12 september.
Noodzakelijke maatregel
Zeker op een ogenblik dat huisvesting zo onbetaalbaar is, worden mensen met weinig middelen gedwongen om samen te wonen. Het is echter niet omdat je samenwoont, dat je alle kosten deelt. Toch is feitelijk samenwonen een reden om sociale uitkeringen drastisch naar beneden te trekken. Het systeem gaat er immers van uit dat iedereen die onder hetzelfde dak woont, financieel samenwerkt. Zo bedraagt het leefloon voor een alleenstaande 1.238,4 euro per maand, tegenover 825,61 euro voor een samenwonende. Deze situatie benadeelt vooral vrouwen. Het afschaffen van het statuut van samenwonende zou goed nieuws zijn voor de 584.000 werklozen, zieken … die er vandaag onder vallen.
Het statuut van samenwonende is in 1981 ingevoerd om de uitkeringen te verlagen op een ogenblik dat veel vrouwen op de arbeidsmarkt kwamen. Lagere uitkeringen werden gerechtvaardigd met het argument van ‘solidariteit’ binnen het gezin. In de praktijk betekende het dat vrouwen financieel afhankelijk bleven van hun echtgenoot. Bij dergelijke afhankelijkheid is de stap groter om uit een situatie van huiselijk geweld of een toxische relatie te stappen.
Een belangrijke vraag is hoe de kostprijs van 1,84 miljard euro voor deze maatregel zal gefinancierd worden. Daarvoor moet het geld gezocht worden waar het zit. De PS deed stelselmatig het tegenovergestelde. Onder de regering-Di Rupo werd in 2012 de jacht op de werklozen geopend met een snellere degressiviteit van de uitkeringen en het ondermijnen van de wachtuitkering. Dat maakte jongeren in heel wat gevallen afhankelijk van hun partner.
Voor geïndividualiseerde rechten en degelijke uitkeringen
Elke uitkering moet boven de armoedegrens liggen en iedereen in staat stellen een vrije wil en zekerheid te hebben. Door rechten te individualiseren, kunnen we iedereen in staat stellen om financieel onafhankelijk te zijn en te ontsnappen aan rampzalige situaties.
Als de PS echt wil opkomen voor vrouwen, moet de partij de sociale zekerheid versterken, opkomen voor meer openbare diensten, degelijke jobs en hogere lonen die iedereen toelaten om een waardig professioneel en persoonlijk leven te leiden.
Bron: Socialisme.be
by admin | nov 1, 2023 | Sectoren
Maandag begonnen de twee ploegen in de Audi-fabriek in Vorst met een werkonderbreking. Om 9 uur ’s ochtends werd een vergadering van de ondernemingsraad gehouden. Het management kondigde aan dat de toekomst van de productie van de Q4 onzeker is. Voorlopig is er geen aankondiging over jobverlies, maar de werknemers maken zich terecht zorgen.
Door een correspondent
Vorig jaar werd aangekondigd dat de Brusselse fabriek op vier jaar 40.000 exemplaren van de Q4 zou bouwen. Dat zou gebeuren bovenop de Q8 die nu al geproduceerd wordt in Vorst. Nu komt de directie daarop terug. De verkoop van elektrische wagens is in Duitsland fors afgenomen. De voorziene productie van de Q4 in Vorst zou enkel dienen als extra bovenop de productie in het Duitse Zwickau. Nu zouden er slechts een honderdtal wagens van het Q4-model geproduceerd worden om te tonen dat de fabriek in Vorst klaar is als ‘reserve’.
Het management verdedigt zich door te verwijzen naar de internationale context, de Chinese concurrentie op de markt voor elektrische auto’s en de subsidies voor de industrie in de Verenigde Staten. De fabriek in Vorst is niet erg gediversifieerd en dient als back-up voor de Duitse fabriek in Zwickau, wat het erg onstabiel maakt. Dat is zeker het geval indien er geen opvolger komt voor de Q8.
Op dinsdag hervatte ploeg 1 laat in de ochtend het werk, terwijl ploeg 2 de werkonderbreking handhaafde. De arbeiders wachten tot het einde van de dag, wanneer het management naar verwachting terugkomt om een vooruitblik te geven op de fabriek en mogelijk de gevolgen voor de werkgelegenheid. Vandaag is normaal gewerkt en werd aangekondigd dat er een verzoeningsvergadering komt.
De arbeiders dreigen de prijs voor de zomer van wanorde te betalen. Haal de sleutelsectoren van de economie, waaronder de metaalsector, uit handen van het private winstbejag. Dan kunnen we de productie plannen en richten op sociale noden. Zo kunnen tegelijk degelijke jobs behouden of gecreëerd worden.
Bron: socialisme.be
by admin | nov 1, 2023 | Economie
Steeds minder producten in je winkelkar voor een hogere prijs? Werkende mensen zien hun koopkracht de laatste twee jaar smelten als sneeuw voor de zon. In maart bereikten de prijsstijgingen in de supermarkten op jaarbasis een record in België: 20,6%! In de Europese Unie lag de inflatie toen in 25 jaar niet zo hoog. Meer mensen dan ooit in België moeten hun toevlucht nemen tot voedselbanken en sociale restaurants.
We azen als werkende mensen op de goedkopere merken en kopen kleinere hoeveelheden. Sommigen doen boodschappen in een buurland om de dikwijls hogere prijzen op de Belgische markt te ontlopen. In Duitsland hebben de discounters onder de superma vrkten – zoals Aldi en Lidl – een groter marktaandeel en is de markt competitiever, met lagere voedingsprijzen tot gevolg. Maar in Duitsland en Nederland is er ook een grotere lageloonsector, zeker in de supermarkten. Hoe breken we collectief met de werkende klasse uit de neerwaartse spiraal van individuele oplossingen?
De oorzaken van de prijsstijgingen voor voedsel
De inflatie in het algemeen daalt, vooral door de gedaalde energieprijzen. Maar de prijsstijgingen voor voeding blijven tergend hoog. In mei nam de voedselinflatie meer dan de helft van de algemene inflatie voor haar rekening. Volgens een rapport van de bank ING betaalt de typische EU-consument bijna 30% meer voor boodschappen dan begin 2021! Zo sterk zijn onze lonen in die periode alvast niet meegegroeid.
Keukenrollen en toiletpapier werden de afgelopen twee jaar gemiddeld maar liefst 58% duurder volgens Testaankoop. De prijs van groenten steeg in augustus op jaarbasis met 31% – voor wortelen was dat 70%. Testaankoop stelt dat de prijs van plantaardige olie met 48% zakte op de internationale markten terwijl frituurolie nog steeds 36% duurder is dan in maart 2022. De prijs voor melk op de internationale markten daalde met 23%, maar de prijs van zo goed als alle soorten van halfvolle melk en jonge kaas daalde niet in de supermarkten. “Met zo’n cijfers kunnen we niet anders dan spreken van een voedingscrisis,” aldus Testaankoop. Wat zit er achter deze trend die onze winkelkar plundert?
De nieuwe periode van kapitalistische wanorde en multicrisissen mist zijn effect niet op de voedingsprijzen. Vandaag is er een bijna voortdurende impact van geopolitieke conflicten – zoals de oorlog in Oekraïne, groeiend protectionisme … – en klimaatverandering op de voedingsprijzen. Met de heropening van de economie na de pandemie speelden verstoorde aanvoerketens en in mindere mate de stimulansplannen van de regeringen nog een rol in oplopende voedingsprijzen.
Klimaatverandering die zorgt voor langere periodes van droogte heeft een invloed op de productie van rijst en van olijfolie. De afwisseling van meer extreme weerpatronen in Europa had een negatief effect op de aardappeloogst. We moeten er vanuit gaan dat de klimaatverandering bijna continu de prijs van bepaalde producten zal blijven beïnvloeden. Deze processen van destabilisering en crisis onderstrepen de nood aan strijd en socialistische planning.
Daarnaast is er de verdenking dat de multinationals de schok in de aanvoerketens misbruiken als dekmantel voor prijsverhogingen. Dit wordt ook wel ‘greedflation’ of ‘graaiflatie’ genoemd, naar de hebzucht van het kapitaal. Economen van de Duitse verzekeraar Allianz schatten dat 10 tot 20% van de prijsstijgingen voor voeding voortkomen uit monopolistische prijszetting. De multinational Nestlé mikt dit jaar op dezelfde riante winstmarge van 17% als vorig jaar, nadat het bedrijf begin dit jaar z’n prijzen optrok met bijna 10%.
PVDA: schaf de BTW op voeding af
De ondermijning van onze koopkracht maakt een strijd voor oplossingen meer dan noodzakelijk. De linkse PVDA – die klimt in de peilingen – pleit voor een daling van de BTW op voedingsproducten van 6% naar 0%. Het wil dit betalen met een belasting op meerwaarden uit de handel in aandelen. LSP steunt dit idee. Het zou goed zijn als deze eis gekoppeld wordt aan een brede campagne ter verdediging van onze koopkracht binnen de werkende klasse, op de werkplaatsen, in de wijken en in de scholen.
Daarnaast brengt de PVDA ook prijscontroles zoals in Frankrijk naar voren, waar de regering tijdelijke maximumprijzen oplegde voor een aantal basisproducten. Deze eis kunnen we best koppelen aan de nood van democratisch publiek bezit – onder controle van de werkenden – van sectoren die in essentiële producten of diensten voorzien, zodat de kapitalisten het aanbod niet kunnen manipuleren, ermee kunnen dreigen om hun productie uit het land weg te trekken, of proberen om de werkenden voor de gedaalde winsten te laten opdraaien.
Een brede campagne die syndicalisten, wijkbewoners en jongeren – met petities, pamfletten … – oproept voor lokale comités ter verdediging van onze koopkracht zou met een sociale beweging de steun voor extreemrechts en voor de traditionele partijen ondermijnen. Binnen zo’n beweging zouden we de nood aan een afschaffing van BTW op voeding kunnen koppelen aan een discussie over een breder programma om onze koopkracht na decennia van afbraak terug te herstellen.
Weg met asociale BTW op voeding en voor meer rechtvaardige belastingen, zoals een miljonairstaks, en het sluiten van de achterpoorten voor de multinationals. De grote bedrijven laten tientallen miljarden het land uitstromen naar hun hoofdzetels. Dit moet stoppen.
Voor 2 euro per uur meer voor elke werkende om de dalende koopkracht het hoofd te bieden. Handen af van de index, die de prijsstijgingen volledig dient te weerspiegelen. De loonwet moet afgeschaft worden om de neerwaartse spiraal van decennia van loonmatiging – dalende reële lonen in feite – te doorbreken. Voor een leefbaar wettelijk minimumloon en leefbare pensioenen.
Zo’n campagne zou het passieve ongenoegen in strijdbaar verzet omzetten en steunen op actieve betrokkenheid. Het zou de PVDA en iedereen die zich tegen het systeem wil verzetten, toelaten om een krachtsverhouding op te bouwen die onze klasse voorbereidt op de verdere strijd tegen het kapitalisme – haar uitbuiting, uitsluiting en onderdrukking.
Breng de voedingssector – inclusief handel en transport – en de sleutelsectoren van de economie onder democratische controle van de werkenden. We moeten niet enkel strijd voeren voor binnen het kapitalisme afdwingbare eisen, maar voor wat reëel nodig is voor de werkende klasse en jongeren. De strijd voor hervormingen zal duidelijk maken dat reële verandering een revolutionair socialistisch programma zal vereisen, met controle van de werkende klasse over de economie. Enkel op die manier zullen werkenden en jongeren de hefbomen in handen hebben om te produceren volgens hun behoeften en niet voor de winsten van een elite.
Bron: Socialisme.be
by admin | nov 1, 2023 | Sectoren
door Guy Van Sinoy
“Mijn naam is Laura en ik werk als kapster in een kapsalon in de buurt van Bergen. Ik kom uit een arbeidersgezin. Mijn grootvader kwam in de jaren 1950 uit Italië om in de steenkoolindustrie te werken. Hij werd ziek en stierf aan silicose.”
“Na de sluiting van de mijnen in de jaren 1960 was er niet veel industrieel werk meer te vinden in de Borinage, dus moesten de mensen naar Brussel pendelen om te werken. Mijn vader werkte in Brussel als arbeider bij Michelin en daarna bij Volkswagen.”
Vakschool
“Mijn vader en moeder waren erg trots dat ik een kappersopleiding volgde. Zo kon ik de fabriek ontvluchten en werk vinden in mijn regio. Toen ik in 1996 de vakschool verliet, was de pensioenleeftijd voor vrouwen nog 60 jaar. Ik ben geboren in 1978 en ging er dus van uit dat ik in 2038 op 60-jarige leeftijd op pensioen zou kunnen gaan.”
“Een jaar nadat ik afstudeerde werd de pensioenleeftijd voor vrouwen verhoogd naar 65, onder het mom van ‘gelijkheid’ met mannen. Deze gelijkheid had net zo goed bereikt kunnen worden door de pensioenleeftijd voor mannen te verlagen naar 60!”
Mijn eerste dagen als kapster
“Wat veel mensen niet beseffen is dat kappers hun eigen materiaal moeten kopen: borstels, kammen, tondeuses, scheermesjes en scharen. Een kappersschaar van goede kwaliteit kost tegenwoordig minstens €150. Ik moest dus beginnen met het kopen van mijn eerste gereedschap. Dankzij mijn diploma vond ik al snel een plek in een kapsalon.”
“Een kapster werkt altijd staand, met de armen altijd omhoog. Dit veroorzaakt spier- en bloedcirculatieproblemen. Na een bepaalde leeftijd is de rug beschadigd en zijn de spieren in de armen, schouders en polsen versleten maar wie te vaak ziek is, wordt in opzeg gezet. Zoals het de traditie is in mijn familie ben ik lid van een vakbond, maar de meeste van mijn collega’s durven niet eens te zeggen dat ze lid zijn van een vakbond.”
“De meeste producten die we dagelijks gebruiken zijn giftig of irriterend en kunnen soms allergieën veroorzaken. Oplosmiddelen, bleekmiddelen en haarlak irriteren de luchtwegen. Bovendien zien veel eigenaars van kapperszaken de leeftijd van hun personeel als een beperking. Heel wat oudere collega’s hebben het daarom moeilijk om weer aan de slag te gaan als het kapsalon waar ze werkten om de een of andere reden de deuren sloot.”
Werken tot 67?
“De regering heeft de pensioenleeftijd voor mannen en vrouwen recent verhoogd naar 67 jaar. Dus ik zou moeten werken tot… 2045! Ik zie mezelf of mijn collega’s echt niet tot 67 jaar werken. Alle kappersbazen weten dat. Blijkbaar zijn de politici die dit besloten hebben dommer dan de kappers…”
Bron: Socialisme.be