September werd afgesloten met 1.030 faillissementen, bijna evenveel als in september 2022 (1.024). Met iets meer dan 200 vonnissen is Brussel sterk gestegen ten opzichte van dezelfde maand in 2022, maar dat is slechts een kleine inhaalbeweging ten opzichte van de achterstand dit jaar. Het is het enige gewest dat minder vonnissen noteert dan in 2022.
Dat blijkt uit cijfers van Trends Business Information.
Hét cijfer van de maand is eerder het aandeel van vonnissen gebaseerd op dagvaardingen. Doorgaans is dat 50 procent en dit jaar kwamen ze zelden boven 45 procent uit. Maar in september is dat cijfer gestegen tot 55,30 procent. Bedrijven die in gebreke zijn gebleven, zijn dus vaker op non-actief gesteld sinds het einde van de vakantie.
Hoewel er in de eerste maanden van 2023 bijna 600 faillissementen meer zijn dan in 2022, zijn we nog ver verwijderd van de cijfers van 2019. Toen waren er 8.854 over de eerste negen maanden, nu staan we op 7.840.
In de eerste negen maanden van het jaar zijn sommige sectoren bijzonder hard getroffen. Er waren 52 faillissementen in de ambachtelijke brood- en banketbakkerijsector (een stijging van 60%), 365 in de woningbouwsector (een stijging van 12,65%) en 123 autodealers (een stijging van 38,20%).
Maar de meest trieste insolventierecords zijn te vinden in de traditioneel kwetsbare restaurantsector: 460 (+36,90%) voor restauranthouders en zelfs 465 (+22,70%) voor snackbars.
Kappers breken het record van het hoogste aantal faillissementen. Hun 125 faillissementen vertegenwoordigen een stijging van 52,44 procent ten opzichte van 2022.
September werd afgesloten met 1.030 faillissementen, bijna evenveel als in september 2022 (1.024). Met iets meer dan 200 vonnissen is Brussel sterk gestegen ten opzichte van dezelfde maand in 2022, maar dat is slechts een kleine inhaalbeweging ten opzichte van de achterstand dit jaar. Het is het enige gewest dat minder vonnissen noteert dan in 2022. Dat blijkt uit cijfers van Trends Business Information. Hét cijfer van de maand is eerder het aandeel van vonnissen gebaseerd op dagvaardingen. Doorgaans is dat 50 procent en dit jaar kwamen ze zelden boven 45 procent uit. Maar in september is dat cijfer gestegen tot 55,30 procent. Bedrijven die in gebreke zijn gebleven, zijn dus vaker op non-actief gesteld sinds het einde van de vakantie. Hoewel er in de eerste maanden van 2023 bijna 600 faillissementen meer zijn dan in 2022, zijn we nog ver verwijderd van de cijfers van 2019. Toen waren er 8.854 over de eerste negen maanden, nu staan we op 7.840. In de eerste negen maanden van het jaar zijn sommige sectoren bijzonder hard getroffen. Er waren 52 faillissementen in de ambachtelijke brood- en banketbakkerijsector (een stijging van 60%), 365 in de woningbouwsector (een stijging van 12,65%) en 123 autodealers (een stijging van 38,20%). Maar de meest trieste insolventierecords zijn te vinden in de traditioneel kwetsbare restaurantsector: 460 (+36,90%) voor restauranthouders en zelfs 465 (+22,70%) voor snackbars. Kappers breken het record van het hoogste aantal faillissementen. Hun 125 faillissementen vertegenwoordigen een stijging van 52,44 procent ten opzichte van 2022. Vlaanderen
Op regionaal niveau noteert Vlaanderen een record, met bijna 4.400 faillissementen over de eerste drie kwartalen. Het vorige record voor 2019 was 3.884 faillissementen over dezelfde negen maanden. Maar het is ook in het Vlaams Gewest dat startende ondernemingen veruit het meest dynamisch zijn: meer dan 70.000 per jaar sinds 2019, en zelfs bijna 80.000 tegen 2021. Het Brussels Gewest stagneert op 14.000 en Wallonië heeft de 30.000 nooit bereikt. Het Vlaams Gewest telt 857.000 actieve bedrijven, ruim vóór Wallonië (385.000) en Brussel (181.000). De bedrijvenpopulatie blijft groeien, vooral in het Vlaams Gewest. Het is dan ook niet ongewoon dat de absolute cijfers voor bedrijfsfaillissementen dezelfde trend volgen. Bron: Trends
Staan er binnenkort leraren met masterdiploma voor de klas in het basisonderwijs? Als het van minister van Onderwijs Ben Weyts (N-VA) en de katholieke onderwijsinstellingen afhangt, wel. ‘De stiel leer je in de bachelor, nadien kan je je expertise verdiepen en verbreden in de master’, zegt topman Lieven Boeve.
De Vlaamse regering beloofde in de septemberverklaring 15 miljoen aan de lerarenopleidingen. Een aardig bedrag, maar opgelet: dat geld is niet vrij te spenderen. In een engagementsverklaring die Weyts aan de universiteiten en hogescholen voorlegde, en die De Morgen kon inkijken, somt de minister acht punten op waarvan hij wil dat de universiteiten en hogescholen werk maken. Het meest opvallende? De inrichting van een master basisonderwijs. Concreet vraagt Weyts aan de lerarenopleidingen om “tegen uiterlijk 1 januari 2024” een voorstel in te dienen van hoe zij die master zouden inrichten.
Voor de meeste universiteiten en hogescholen komt die deadline te vroeg, en waren de middelen die de overheid daar oorspronkelijk tegenover stelde – 4 miljoen euro voor de volledige verklaring – te schaars. Daarom stuurden zowel de koepelorganisatie voor de universiteiten (VLIR) als voor de hogescholen (VLHORA) de minister wandelen. Nu Weyts het bedrag optrok tot 15 miljoen euro, beraden beide organisaties zich opnieuw over wat mogelijk is.
Maar de katholieke onderwijsinstellingen hebben daar niet op gewacht. Samen met de KU Leuven en de katholieke hogescholen – die in de associatie van de KU Leuven, alsook de Gentse Arteveldehogeschool en Antwerpse Karel de Grotehogeschool – werkte Katholiek Onderwijs Vlaanderen het voorbije jaar in alle stilte aan een master basisonderwijs. Dat plan is nu klaar en ligt als voorstel bij de minister.
“De vraag om ook masters voor de klas te hebben, horen we al langer bij onze basisscholen”, zegt topman van Katholiek Onderwijs Vlaanderen Lieven Boeve. “Daarom hebben we alle katholieke onderwijsinstellingen rond de tafel gebracht om tot een akkoord te komen.” Dat is niet simpel, want hogescholen kunnen in zo’n academische master basisonderwijs een bedreiging zien. Universiteiten wagen zich daarmee immers op een onderwijsniveau waarop de hogescholen tot nu toe het monopolie hadden.
Dat ze toch tot een akkoord kwamen, komt deels omdat men zich baseert op het principe van de ‘leerladder’. Net zoals het mogelijk is om voor verpleegkunde zowel een graduaats-, bachelor- als masteropleiding te volgen, zijn die ‘opklimmogelijkheden’ nu een belangrijke voorwaarde van het katholieke onderwijsveld.
“De bedoeling is om de professionele bachelors te versterken en de onderwijskwaliteit te verbeteren”, zegt Boeve. “Enerzijds door te zorgen dat er graduaatsopleidingen komen voor onderwijsassistenten, zodat die ondersteunende taken kunnen opnemen en leraren meer tijd hebben om les te geven. Anderzijds door de bachelors de mogelijkheid te geven zich te ‘vermasteren’ en zo sterkere dynamieken van kwaliteitszorg en professionalisering in de school te brengen.”
De master zou alleen openstaan voor mensen die al een professionele bachelor basisonderwijs hebben behaald. “De stiel leer je tijdens de bachelor”, aldus Boeve. “In de master kun je je expertise verdiepen en verbreden.” Een werkgroep binnen het katholiek onderwijs werkt nu uit hoe ze het voor studenten aantrekkelijk kunnen maken om naar de master te schakelen. Studenten zouden bijvoorbeeld door keuzevakken in de bachelor al kunnen anticiperen op de master. Het is de bedoeling dat de universiteit het voortouw neemt voor de inrichting van de master, maar de hogescholen er wel bij betrekt. Omgekeerd behouden de hogescholen de regie over de bachelor.
De inhoud van de opleiding ligt nog niet vast, maar het is in ieder geval de bedoeling dat de studenten zich specialiseren in een domein. Dat kan bijvoorbeeld door zich te verdiepen in fijne motoriek van kleuters of wiskunde, maar ook door een bredere kennis rond klasmanagement of diversiteit te verwerven. Zij kunnen later hun school dan bijvoorbeeld helpen om een beleid rond die domeinen te ontwikkelen. Het blijft wel de bedoeling dat ook de leerkrachten met masterdiploma voor de klas staan, benadrukt Boeve. Tegenover die extra taken staat evenwel een hogere verloning.
Voor alle duidelijkheid: dit volledige ‘leerladder’-plan ligt nu bij Weyts en moet nog verder onderhandeld worden. “Met een master wil ik ook de maatschappelijke waardering opkrikken en de beste profielen laten instromen”, laat hij weten in een reactie. Maar dat er zulke concrete stappen worden ondernomen om een master in het basisonderwijs in te richten, noemt Charlotte Struyve (KU Leuven) een “kleine revolutie”. In 2018 werkte zij al mee aan een review over masters in het basisonderwijs op vraag van de overheid.
“Los van de meerwaarde van die extra expertise voor de onderwijskwaliteit maakt dit het lerarenberoep ook aantrekkelijker”, zegt Struyve. “Veel mensen die eigenlijk leerkracht willen worden, gaan pedagogische wetenschappen studeren omdat hun omgeving zegt ‘dat ze toch een master aankunnen’. Nu kunnen ze beide doen.” Bestaat het risico niet dat dit opnieuw voor gekibbel in de leraarskamer zorgt, net zoals bij het idee om leraar-specialisten in te voeren? Struyve denkt van niet: “Uiteraard zal er commentaar komen dat sommigen meer verdienen. Maar zolang die masters duidelijk een ander takenpakket hebben, dat ook te linken is aan hun diploma, zal dat wel meevallen. We moeten ons in het onderwijs over die discussie zetten, anders blijven we alleen maar ter plaatse trappelen.” Bron: De Morgen
“Als de prijzen zo blijven stijgen, trek ik het niet lang meer”, dat zeggen meerdere senioren.
De gemiddelde rusthuisfactuur in Vlaanderen is gestegen tot meer dan 2.100 euro, méér dan het gemiddelde pensioen. Drie naasten van bewoners getuigen over de zware financiële last op de schouders. “Van de verkoop van moeders huis rest nu nog een potje voor twee jaar.”
“Dit jaar alleen al is de prijs vier keer verhoogd”
Ludovic (75) heeft een hulpbehoevende vrouw – ook zeventigplus – die al bijna vijftien jaar in een woonzorgcentrum verblijft. “Dat kost nu net geen zeventig euro per dag,” klinkt het. Daarmee zitten Ludovic en zijn vrouw nog niet eens in de groep van rusthuizen met de hoogste maandprijzen. “Mijn vrouw heeft een aandoening in haar hoofd waarvoor ze, na invalide te zijn verklaard, zo’n 470 euro per maand van de ziekenkas krijgt. Daar hebben we lang voor moeten rondlopen, maar goed, het is nu zover. Daar komt nog eens 130 euro per maand ziekenzorgbudget bovenop. Haar pensioen bedraagt 1.200 euro; opgeteld kom je dan aan zo’n 1.800 euro.”
Daar tegenover staan de uitgaven voor het verblijf in het rusthuis. Die zijn in vijftien jaar tijd verdubbeld, zegt Ludovic. “Dit jaar alleen al is de prijs vier keer verhoogd. Elke keer is er ongeveer een maand op voorhand een brief met een aankondiging, maar geen verklaring voor de prijsstijging. Op zeker moment was er personeelstekort, misschien kost extra personeel daarom meer. Als ik het aan het rusthuis vraag, word ik doorverwezen naar het OCMW, want zij beheren het rusthuis. (zucht) De factuur voor het rusthuis bedraagt nu 2.100 per maand. Daar komen nog eens 300 euro apotheekkosten bij. Over de zorgen voor m’n vrouw heb ik niets te klagen, maar over de openheid over de factuur wel.”
Het gat van 600 euro dat maandelijks tussen inkomsten en uitgaven gaapt, vult Ludovic met een hap uit z’n pensioen… en de opbrengsten uit de verkoop van z’n huis. “Dat was noodgedwongen, ja. Vorig jaar gebeurd. Ik ben op een appartementje gaan wonen, om iets over te houden. Een zure appel waar ik door moest bijten. Mijn vrouw en ik hebben vijf kinderen, maar die hebben ook soms kinderen of een zaak te onderhouden. Ik wil het aan hen niet vragen om bij te springen, maar als het moet, zal ik niet anders kunnen. Ik kan niet zeggen hoelang ik het nu nog financieel trek, maar het is elke maand opletten en als de prijzen zo blijven stijgen, zal het niet lang meer zijn. Eén ding is zeker: als ik zelf in een rusthuis beland, met mijn pensioen van zo’n 1.200 euro, zullen m’n vrouw en ik het zelf niet meer kunnen betalen.”
Sinds 2016 is de moeder van Sylvie (56) beland in een woonzorgcentrum van Armonea – commerciële speler in de sector– in de Brusselse rand, waar de gemiddelde verblijfprijs al hoger ligt. 84,37 euro per dag in het geval van Sylvies moeder, wat voor een maandtotaal van zo’n 2.600 euro staat. “Daar komen dan nog de ‘losse’ kosten bij, zoals haar was die gedaan wordt, een maandelijkse knipbeurt, de apotheekkosten, enzovoort. Alles samen komt dat neer op 2.700 à 2.800 euro per maand voor haar rusthuisverblijf. In het begin, toen moeder na vaders dood nog vrij content was om in het woonzorgcentrum te belanden, bedroeg het verschil tussen haar pensioen en de rusthuisfactuur 500 euro. Toen rekende ik uit dat dit verschil overbrugbaar zou zijn tot haar 98ste levensjaar.”
Ondertussen is Sylvies moeder nog niet eens 90 en liep het verschil tussen wat betaald wordt (door de overheid) en wat betaald moet (aan het rusthuis) op tot 800 euro per maand – een hele boterham. Bovendien lijkt de kwaliteit van de woonzorg niet gelijk te lopen met die hoge prijs. “De netheid in de kamer van m’n moeder kan zeker beter”, klinkt het. “Dat heeft wellicht te maken met het personeelstekort waarmee het woonzorgcentrum al kampte. Ondertussen is mijn moeder ook niet altijd zo positief meer over haar verblijf, maar het is moeilijk om uit te maken wat er waar is over onvriendelijk personeel, en wat niet. Met de directeur ben ik al eens gaan spreken, hij zou zelf eens gaan praten met m’n moeder in haar kamer.”
Ondertussen heeft Sylvie als oké boerende zelfstandige een nieuwe rekensom in haar hoofd: als haar moeder aan dezelfde voorwaarden in het woonzorgcentrum blijft, resten er nog twee jaren waarin alles betaalbaar blijft. “Ik zou aan m’n partner kunnen vragen om extra bij te springen – nu al legt hij soms bij in het gezinsbudget als ik pakweg kleren voor moeder kocht – maar dat wil je niet. Het huisje waar moeder voorheen woonde, is ook al verkocht. Van de spaarpot die dat opleverde, blijft nu 25.000 euro over. Maar wat als iemand echt niet meer in staat blijkt te betalen? Ik weet het niet. Het ergste vind ik eigenlijk nog dat wanneer m’n moeder in het ziekenhuis opgenomen wordt, het rusthuis dan een korting van amper 6,98 euro per dag toekent voor haar leegstaande kamer. Terwijl ze daar dan toch niet eet of drinkt, niet gewassen moet worden… Ik had toch gehoopt op een korting van minstens 20 euro per dag. Dat wordt dus een dubbele factuur: van rusthuis én van ziekenhuis. Deze week mag moeder het ziekenhuis weer verlaten, maar ik kan niet voorspellen wanneer ze een volgende keer weer opgenomen moet.” (kbz)
“Maandelijks zo’n 1.000 euro bij te passen”
Alain, een schuilnaam omdat hij het woonzorgcentrum noch zijn protegee wil compromitteren, is een zestiger die van een kinderloze kennis een zorgvolmacht kreeg. Nadat de vrouw door een val in het ziekenhuis belandde, liet dat ziekenhuis weten dat de patiënte best in dat ene rusthuis geplaatst zou worden, zegt Alain.
“Dat kwam niet over alsof ik moest mee beslissen. In het begin bedroeg de rusthuisfactuur iets rond de 2.800 euro, best veel geld. Vrij snel werd duidelijk dat er iets zou moeten gebeuren om alle kosten te kunnen blijven betalen. De vrouw heeft er een heel mooie kamer, en er zijn de vaste kosten van manicure, pedicure, kappersbeurt, noem maar op. Anderhalf jaar geleden hebben we dan de keuze gemaakt om het huis van mevrouw te verkopen. Dat vond ze oké. Daardoor blijft de rusthuisfactuur nu betaalbaar. Ondertussen bedraagt de rekening 3.120 euro, en passen we maandelijks zo’n 1.000 euro bij omdat haar pensioen dus niet volstaat. Het is een privaat rusthuis, en bij m’n weten wordt ze er goed verzorgd. De vrouw is hoogbejaard, en heeft een flinke beperking. Van mij mag ze gerust honderd jaar worden. Maar als je me vraagt of ze er zelf graag is? Zeg mij eens, wie verblijft er écht graag in een woonzorgcentrum?” Bron: GVA Volgens Neutr-On moet de commercialisering van rusthuizen stoppen.
De grote vakbonden en de directie van luchtverkeersleider Skeyes hebben een akkoord bereikt. Dat meldt Skeyes aan VRT NWS. Ook de vakbonden ACV Transcom en ACOD Vliegwezen bevestigen het nieuws. Daarmee zijn acties van de grote vakbonden momenteel afgewend. Het akkoord wordt voorgelegd op het paritair comité ter goedkeuring.
Het sociaal overleg bij luchtverkeersleider Skeyes heeft dan toch een akkoord opgeleverd. “Passagiers kunnen gerust zijn, er worden geen acties ondernomen”, zegt een vakbondsafgevaardigde. Wat er in het akkoord staat is nog niet gecommuniceerd.
Vakbonden bij luchtverkeerleider Skeyes dreigden in oktober Belgisch luchtruim deels of volledig te sluiten met staking.
“Na zware besprekingen hebben we een duidelijke oplijsting van de problematieken en een aantal oplossingen”, zegt men op sociale media.” De complexiteit van het dossier planning is niet eenvoudig. Er is nog heel wat te bespreken en te onderhandelen om tot een degelijke oplossing te komen.”
Acties zijn voorlopig dus van de baan, tenzij onvoldoende vooruitgang wordt geboekt.
Morgen loopt een stakingsaanzegging van de drie vakbonden af, waardoor acties mogelijk waren als er geen akkoord uit de bus was gekomen. Zo werd gedreigd met een gedeeltelijk tot zelfs volledige sluiting van het luchtruim. Voorlopig komt het zover niet.
De drie vakbonden bij Skeyes hadden vorige maand de aanzegging ingediend wegens ongenoegen over het planningsmechanisme voor het personeel. De luchtverkeersleiders klagen al langer over hoge werkdruk en personeelstekort.
Elk kind krijgt een Groeipakket op maat. Het bedrag hangt af van je situatie. Kinderen geboren vanaf 1 januari 2019 krijgen de nieuwe bedragen van het Groeipakket. Voor kinderen geboren vóór 1 januari 2019 zijn er overgangsmaatregelen, met basisbedragen en leeftijdsbijslagen uit de oude kinderbijslagregeling. Ze kunnen daarnaast ook recht hebben op een of meer toeslagen uit het Groeipakket, zoals de kleuter- en kinderopvangtoeslag, de schooltoeslag, de sociale toeslag en de zorgtoeslag. In augustus ontvangt elk kind ook de schoolbonus.
De bedragen van het Groeipakket worden jaarlijks verhoogd op een vast moment.
Op 1 september: de gezinsbijslagen, de schooltoeslag, de kinderopvangtoeslag en de ondersteuningstoeslag
op 1 januari: de kleutertoeslag
Zopas werden in het Groeipakket de gezinsbijslagen voor september 2023 aan de gezinnen betaald. Je vindt de nieuwe bedragen via deze link: https://www.groeipakket.be/bedragen.
Wij gebruiken cookies om de werking van onze website te verbeteren
Functional Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistics
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een website of over verschillende websites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.