by admin | dec 7, 2022 | Economie
‘Men palavert over cijfers na de komma, terwijl het echte schandaal de cijfers voor de komma zijn’, stelt Trends-redacteur Alain Mouton.
Premier Alexander De Croo (Open Vld) moest kiezen voor een zoveelste staaltje newspeak om een uitweg te vinden uit de vaudeville rond de begrotingscijfers. Dat de intussen afgeserveerde staatssecretaris voor Begroting Eva De Bleeker de budgettaire impact van de verlaging van de btw op gas en elektriciteit in de rekeningen had opgenomen, werd een “materiële fout” genoemd, want de inkomsten uit hogere accijnzen die dat moesten compenseren, stonden niet vast.
Nochtans was de lagere btw op energie nog voor het begrotingsconclaaf van oktober afgeklopt. De budgettaire kostprijs van de ingreep moest dus in de boeken staan. Voor De Croo ging het vooral om perceptie: een tekort van 35 miljard euro in plaats van 33,5 miljard is een tekort van 6,1 in plaats van 5,8 procent van het bbp. Voor het imago van de premier in Europa was 6 procent een rode lijn.
Niet hervormen is de materiële fout van Vivaldi.
Men palavert over cijfers na de komma, terwijl het echte schandaal de cijfers voor de komma zijn. Het Belgische begrotingstekort is het grootste van Europa. De uitgaven voor de covidcrisis aanhalen om de rode cijfers te verklaren is te gemakkelijk. Al voor de zomer waarschuwde het IMF dat het grote probleem zit bij de stijging van de structurele uitgaven.
De vergrijzingskosten leggen een steeds groter beslag op de staatsfinanciën. Tegen 2045 stijgt die factuur met 20 miljard euro. Dat kan enkel binnen de perken worden gehouden via hervormingen op de arbeidsmarkt en in de pensioenen. Maar daarin is deze regering zeer nalatig. Dát is de materiële fout van Vivaldi. Door het gebrek aan hervormingsbereidheid dreigt België 1 miljard euro Europees relancegeld mis te lopen. Maar hervormingen zullen pas met het mes op de keel worden doorgevoerd. Wanneer de rentevoeten op Belgisch staatspapier nog eens met paar procenten stijgen, bijvoorbeeld.
Bron: Trends
by admin | dec 7, 2022 | Varia
‘In de politiek zie ik vooral een gebrek aan ownership. Het zijn de centen van iedereen waarover beslist wordt, maar ook van niemand.’ Dat zegt Danielle Vanwesenbeeck, CEO van Mastermail en voorzitter van Voka Vlaams-Brabant.
Met veel verbazing volgde ik de vaudeville over de begroting in de pers. Ik vond het een schaamteloos theater. De politiek gaf zichzelf weer een serieuze knauw. Zijn er fouten gemaakt? Als burger is dat moeilijk in te schatten. Een begroting opmaken is voor een stuk ook een inschatting maken over de toekomst. Ze vertelt ook welke middelen de overheid wil besteden aan het beleid. Ze heeft dus een politieke en sociaal-economische draagwijdte. Als de uitvoerende macht de begroting ter goedkeuring voorlegt aan de wetgevende macht, het parlement, dan vraagt ze eigenlijk of die akkoord gaat met het voorgelegde beleid. Het parlement oordeelt over de middelen die nodig zijn om het beleid uit te voeren. Het is dus meer dan een financiële inschatting.
Een begroting opmaken in deze instabiele tijden is op zijn minst uitdagend te noemen. Ze wordt opgemaakt volgens de richtlijnen van een minister van Begroting, of in deze legislatuur een staatssecretaris. Een begroting die wordt afgeklopt in de kern en wordt goedgekeurd in de ministerraad, die wordt voorgedragen in een beleidsverklaring, daar wordt niet meer van afgeweken. Deze week gebeurde dat wel, met een politieke exit als gevolg. Voor de politiek is dat een drama, voor de burger nog meer. Het doet vragen rijzen over hoe wordt omgegaan met de overheidscijfers.
Wie onderneemt, weet dat zo’n aanpak als een boemerang terugkomt. Bepaalde kosten niet meenemen in een begroting, terwijl ze er wel zijn, dat is struisvogelpolitiek. Eerlijk duurt het langst. Een boodschap brengen dat het even moeilijk gaat zijn, maar dat met bepaalde ingrepen de begroting weer in evenwicht kan zijn, dát geeft perspectief en geloofwaardigheid.
De vaudeville over de begroting is schaamteloos theater.
Als ondernemer kijk is soms met verbazing naar dat politieke schouwspel. Politiek wordt door stemmen gedreven. Je moet de grootste groep overtuigen. Wie wordt verkozen, heeft een mandaat om een bepaald beleid te realiseren. Maar er moet altijd naar compromissen gezocht worden met andere partijen. Dat is niet eenvoudig, maar mijns inziens ook niet het grootste probleem. Het is wel een fundamenteel verschil met het bedrijfsleven. Sommige ondernemers werken met meerdere vennoten en moeten daar een evenwicht in vinden, maar ideologisch zitten die vennoten meestal wel op dezelfde lijn. Bovendien: allemaal hebben ze een financieel aandeel in het bedrijf. In de politiek is dat niet zo.
In de politiek zie ik vooral een gebrek aan ownership. Het zijn de centen van iedereen waarover beslist wordt, maar ook van niemand. Als we de parallel trekken met het bedrijfsleven, zijn er twee opties. Ofwel bestuurt de eigenaar van het bedrijf zelf: hij of zij beslist over zijn of haar centen en stippelt daar een strategie mee uit. Ofwel wordt er bestuurd met externen, een beetje zoals in de politiek. Zij beslissen dan over andermans centen. In het bedrijfsleven worden zulke externe bestuurders wel afgerekend op het resultaat. Doen ze het goed, dan ontvangen ze een bonus. Bij slecht beleid mogen ze meestal vertrekken.
Het zou niet slecht zijn ook in de politiek dat principe toe te passen. Een begroting opmaken is complex, maar men moet zich er ook aan houden. Als de begroting te veel afwijkt, zou er een malussysteem toegepast kunnen worden. Uiteraard met de nodige uitzonderingen: een coronacrisis had niemand zien aankomen, daar mogen budgettaire uitzonderingen voor gemaakt worden. Het verantwoordelijk stellen van onze ministers – positief of negatief – zou tot een andere dynamiek kunnen leiden. Het is belangrijk voor ons, maar evengoed voor onze kinderen en kleinkinderen die we niet willen opzadelen met een torenhoge schuldenlast.
Bron: Trends
by admin | dec 7, 2022 | Economie
De prijzen in de supermarkten zijn fors hoger in vergelijking met een jaar geleden. Als reactie daarop koopt de consument minder merkproducten en meer eersteprijs- en witte producten. Er komt nog een prijsstijging aan, maar supermarkten blijven tegelijk inzetten op scherpe promoties. ‘Retailers pakken uit met kortingen van gemiddeld bijna 30 procent. Dat is een lichte stijging van een al historisch hoog percentage’, zegt retailspecialist Dirk Vanderveken.
De consumentenorganisatie Test-Aankoop maakt vandaag bekend dat de prijzen in de supermarkten gemiddeld met 18 procent zijn gestegen in vergelijking met een jaar geleden, op basis van een analyse van 3.000 producten. Dinsdag rapporteerde het federale statistiekbureau Statbel een gemiddelde prijsstijging van 14,4 procent voor voeding (inclusief alcohol) in vergelijking met een jaar geleden.
Dat is geen verrassing, want in november 2021 was Vladimir Poetin Oekraïne nog niet binnengevallen. De energieprijzen waren nog niet fors gestegen en de inflatiesneeuwbal was nog niet gaan rollen. Er was toen ook al een hogere inflatie, maar de supermarkten hadden die nog niet echt doorgerekend. Dat gebeurde pas vanaf december 2021 en vooral vanaf januari 2022. Ook dit jaar zullen we in december en januari in de supermarkten nog prijsverhogingen zien.
“Traditioneel zijn er in het najaar onderhandelingen tussen de leveranciers en de supermarkten over de inkoopprijzen voor het volgende jaar’, zegt de retailspecialist Dirk Vanderveken (CEO Shopperware). ‘De leveranciers zitten met fors gestegen kosten en die zitten nog niet helemaal in de huidige prijzen. Er komt dus nog een inhaalbeweging, maar de gestegen kosten zullen niet volledig doorgerekend worden in de prijzen aan de kassa. De supermarkten voeren harde onderhandelingen. De fabrikant, de supermarkt en de consument zullen elk een stukje van de kosten dragen.”
Hogere kortingen
Vanderveken ziet nog altijd een zeer grote concurrentie tussen de supermarkten. Hij houdt al jaren de promodruk bij de Belgische supermarkten bij.
“Sinds september hebben de supermarkten de promoties duidelijk weer aangezwengeld. Er zijn iets minder promotieacties, daar kan je spreken van stabilisering. Maar retailers pakken nog altijd uit met kortingen van gemiddeld bijna 30 procent. Dat is een lichte stijging van een al historisch hoog percentage. Supermarkten hebben geen andere keuze dan bijzonder hard met promoties uit te pakken. Door de crisis gaan mensen minder vaak naar de supermarkt en ze geven er ook minder uit. Om voldoende mensen naar de winkel te lokken en de omzet hoog te houden, zijn promoties een beproefd middel. Vergeet ook niet dat er nog altijd supermarkten bij komen en spelers zoals Albert Heijn en Jumbo in België een veel agressievere prijspolitiek voeren dan in Nederland. Ze doen dat om Colruyt (dat een laagsteprijsgarantie heeft, nvdr) onder druk te zetten.”
Op dit moment zou de globale omzet van de voedingsretail licht negatief zijn. Volgens Vanderveken speelt de groeiende populariteit van de goedkopere huismerken een belangrijke rol. “Consumenten kopen minder merkproducten en in de plaats kopen ze de huismerkvarianten. Opvallend daarbij is dat veel consumenten direct de switch maken van een merkproduct naar de goedkoopste eersteprijsproducten. Ze slaan de lijn van de klassieke huismerken over. Wellicht is dat deels uit noodzaak.”
Bron: Trends
by admin | dec 7, 2022 | Antipestteam
Een kneep in je bil. Een kruis dat tegen je heup schuurt. Je borsten die in het voorbijgaan betast worden. Iemand weigert je met rust te laten voor je je nummer geeft. Dat hoort bij het uitgaan? ‘Nope, je bent geen opblaaspop!’, stelt vrouwenvereniging Rebelle vzw tijdens hun acties afgelopen maand tegen seksueel geweld.
Vrouwenvereniging Rebelle vzw zet zich elk jaar in tegen geweld op vrouwen* op 25 november, de Internationale dag tegen geweld op vrouwen. Dit jaar doen ze dat onder de slogan ‘Ik ben geen opblaaspop’. Hiermee willen ze sensibiliseren rond seksueel geweld tijdens het uitgaan. Want hoe vluchtig die aanrakingen ook kunnen zijn, als iemand je betast tegen je wil in dan is dat nooit oké. Dat is seksueel geweld.
Het geeft vrouwen het signaal dat hun lichaam hen niet toebehoort, dat ze er zelf geen grenzen op mogen stellen. In België maakt 81 procent van de vrouwen en 48 procent van de mannen een vorm van seksueel geweld mee in hun leven, blijkt uit een recent onderzoek van dr. prof. Ines Keygnaert. En iedere dag worden er gemiddeld tien verkrachtingen gemeld, op vijf jaar tijd zijn dat maar liefst 18.250 verkrachtingen.
In november voerde de vrouwenvereniging actie in verschillende Vlaamse steden. Ze gingen naar feestjes, vergezeld door een opblaaspop en spraken feestvierders aan en vroegen hen een sticker te plakken om de handtastelijkheden die ze te verduren kregen aan te geven. Tijdens de acties werden ze overrompeld door reacties. Vele vrouwen vroegen direct een stapeltje stickers om te plakken, omdat ongewilde aanrakingen hen zó vaak overkomen.
“We hebben de hele maand november actie gevoerd in uitgaansbuurten verspreid over heel Vlaanderen”, vertelt Isa Verlaenen, nationaal verantwoordelijke van vrouwenvereniging Rebelle vzw, als we haar opbellen. “Gisteren hebben we een actie gedaan in de studentenbuurten van Leuven en Antwerpen. Het is jammer om te moeten zeggen dat het een succesvolle actie was in de zin dat de mensen die we aanspraken het helaas wel. heel herkenbaar vonden allemaal. We hadden dus een opblaaspop mee en stickers in de vorm van een hand en voorbijgangers mochten handen kleven op de plaatsen waar zij ooit al ongewenst zijn betast. En helaas waren onze stickers heel snel uitgedeeld. Dus ja, het blijkt toch wel heel herkenbaar bij heel veel mensen.”
“De verhalen die er dan bijhoren gaan over heel ongewenst gedrag, waarbij ook aangegeven is om te stoppen maar diegene niet gehoord wordt. Ook is er vaak geen steun of erkenning van de omstaanders.”
Rebelle vzw heeft mensen opgeroepen om hun getuigenissen te delen, en deze brengt de vrouwenvereniging op 25 november via hun sociale media naar buiten. Hier alvast één ervaring:
“Op een lokale fuif met een wat ‘ouder’ publiek, dansten en lachten we met vriendinnen op de dansvloer. Dat was blijkbaar voldoende voor een kerel, om te denken dat dat een vrijgeleide was om aan onze heupen te zitten, terwijl het enige dat hij deed was op ons heupen werken. Aanvankelijk heb ik op een vriendelijke, doch duidelijke manier aangegeven dat we dit gedrag niet apprecieerden, doch drong dit blijkbaar niet geheel door, want hij bleef het doen. We hebben hem daarop een duw gegeven, want er zat werkelijk niets anders op, om het hem duidelijk te maken.”
Met deze actie wil Rebelle vzw aandacht vragen voor concrete maatregelen tegen seksueel geweld. Hun volledig standpunt leest u hier, maar samengevat pleiten ze voor toegankelijke zorg voor slachtoffers, het tegengaan van straffeloosheid, betere daderbegeleiding en bredere en betere sensibilisering.
“Om te beginnen moet het aantal centra voor slachtoffers van geweld in het land uitgebreid worden en meer bekend gemaakt worden”, legt Verlaenen uit. “Op dit moment zijn er in België slechts vijf centra, wat eigenlijk absurd weinig is als we weten dat er dagelijks zoveel geweldplegingen zijn die aangegeven worden. We moeten ons er ook van bewust worden dat dit de absolute minderheid is van het aantal gevallen dat in werkelijkheid gepleegd wordt. Wat betreft bekendheid, is het volgende een praktisch voorbeeld, namelijk dat wanneer je erover gaat googelen, deze centra een van de eerste resultaten moeten zijn die je tegenkomt. Internet is zo belangrijk in die eerste hulp-vragen.”
“Daarnaast pleiten we voor correctere straffen en een betere vervolging van geweldplegers”, gaat Verlaenen verder. “En dat ook de opvolging van geweldplegers achteraf verbeterd wordt om recidivisme te vermijden.”
“En als laatste een bredere sensibilisering naar het grote publiek toe over wat geweld en seksueel geweld is en hoe je daar als omstaander ook iets voor kan betekenen”, zegt Verlaenen. Als samenleving moeten we ons bewust worden van het ongeloof en de mythes die gepaard gaan met seksueel geweld, schrijft de vrouwenvereniging ook in hun opiniestuk, te lezen op hun website. Victim blaming staat het herstelproces in de weg en versterkt het gevoel van schuld en schaamte, benadrukken ze. Verlaenen: “Hoe kan je actie ondernemen en slachtoffers daarin ondersteunen?”
Het is daarom van groot belang dat er wordt ingezet op algemene en brede vorming over allerlei thema’s gerelateerd aan seksueel geweld, concludeert de vrouwenvereniging. Op deze manier wordt er gebouwd aan bewustzijn en gedeelde verantwoordelijkheid om bijvoorbeeld als omstaander in te grijpen bij een grensoverschrijdende situatie. Daarnaast blijft het beter in kaart brengen van de problematiek essentieel.
De actie werd ook gesteund door Lisa Gerlo (bekend van de Buurtpolitie) en DJ Wout (gekend van Sylver, Q-Party en Tomorrowland): “Als professionele DJ zie ik het helaas regelmatig voorbijkomen: meisjes die geconfronteerd worden met ongepaste aanrakingen op en rond de overvolle dansvloeren in Vlaanderen.”
“Hoopvol vonden we dat studenten die actief zijn in studentenbewegingen en studentenraden aangaven deze actie mee te willen nemen naar hun opleiding”, vertelt Verlaenen tot slot, “om die daar nog eens opnieuw te doen en zo seksueel grensoverschrijdend gedrag verder bespreekbaar te maken.”
Bron: dewereldmorgen.be
by admin | dec 7, 2022 | Onderwijs
“Lerarentekort treft scholen met kwetsbare kinderen het hardst”, kopten de Vlaamse kranten afgelopen week. Dit blijkt uit het analyserapport dat onderwijseconomen Kristof De Witte en Letizia Gambi (KU Leuven) maakten van de niet-ingevulde schoolopdrachten voor de 1.500 basisscholen van Katholiek Onderwijs Vlaanderen.
Het lerarentekort vormt zeker en vast een bedreiging voor het onderwijs van alle leerlingen. Maar het is echter nog een groter gevaar voor de onderwijskansen en toekomst van de meest kwetsbare leerlingen. Het gaat hier om kinderen met laaggeschoolde moeders of waarvan Nederlands niet de thuistaal is. In scholen met veel leerlingen uit deze doelgroep zijn leerkrachten het moeilijkst te rekruteren.
De onderwijskansen van deze kinderen staan al langer onder druk, los van het lerarentekort. De komst van de coronacrisis heeft bij elk kind, maar vooral bij de meest kwetsbare, een zware impact gehad. Eerder kwamen verontrustende cijfers bij bijna 2500 kinderen en jongeren in kwetsbare situaties in Brussel en Vlaanderen uit een grootschalig onderzoek van Uit de Marge (mei 2020).
Meer dan de helft van de kinderen en jongeren voelde zich niet goed in hun vel. Drie op vier heeft te weinig ruimte thuis. Vier op vijf kinderen en jongeren in maatschappelijk kwetsbare situaties had problemen met pre-teaching en huiswerk. Er werd bovendien amper of laat rekening gehouden met de thuissituatie van kwetsbare gezinnen, zoals bijvoorbeeld het gebrek aan internettoegang, geen beschikbare computer of beperkte IT-kennis.
Maar niet alleen het lerarentekort en de coronacrisis kunnen we als de schuldigen aanwijzen van de sterke ongelijkheid in ons onderwijs. Nog voor de coronacrisis uitbrak, toonde onderzoek al veelvuldig aan dat het Vlaamse onderwijssysteem hardnekkige ongelijkheden op basis van herkomst, en gerelateerd daaraan ook sociaaleconomische achtergrond, in stand houdt.
Zo tonen de internationaal vergelijkende PISA-onderzoeken aan dat in Vlaanderen de samenhang van de sociaaleconomische status, migratieachtergrond en thuistaal van leerlingen met minder goede schooluitkomsten beduidend groter is dan in andere OESO-landen. De prestatiekloof tussen kansarme en kansrijke leerlingen in Vlaanderen is daarmee de grootste van alle OESO-landen (Franck & Nicaise, 2019; Jacobs & Danhier, 2016).
Daarnaast toonde datzelfde onderzoek aan dat Vlaanderen het uitermate slecht doet als het gaat om de prestatieverschillen tussen leerlingen met en zonder migratieachtergrond in vergelijking met andere landen. We kunnen niet spreken van gelijke onderwijskansen, maar eerder van ongelijke onderwijskansen. Het onderwijs blijft ongelijkheid reproduceren en dit wordt nog eens pijnlijker met het groeiende lerarentekort.
LEVL en Netwerk Tegen Armoede pleiten daarom voor een beleid dat daadkrachtig en ambitieus wil inzetten op effectieve gelijke onderwijskansen, los van crisissen. Dit betekent niet dat ieder kind hetzelfde moet krijgen, maar dat voor ieder kind maximale ontwikkelingskansen nagestreefd worden en er oog is voor ieders noden. We moeten werken aan een onderwijsbeleid dat het heden en de toekomst van de meest kwetsbare kinderen niet hypothekeert, maar waar effectief talenten, competenties en vaardigheden ingezet worden. Het is aan het beleid om actief in te zetten op een hoge onderwijskwaliteit voor álle lagen van de samenleving.
Bron: dewereldmorgen