by admin | mrt 5, 2021 | Sectoren
Een artikel van Dries Verhaeghe Bestuurder van Zita Cleaning, een dienstenchequebedrijf. Bron: De Standaard
Dat de vakbonden in het beheerscomité van de Hulpkas zitten, vormt een belangenconflict. Een hervorming is noodzakelijk, vindt Dries Verhaeghe.
De trage uitbetaling van uitkeringen duwt werklozen in de armoede (DS 10 februari). In mijn dienstenchequebedrijf stel ik vast dat dat ook voor werknemers geldt. Anderhalf jaar geleden wierf ik Gabriela aan. Ze was langdurig werkloos en had een Activakaart, een Brusselse tewerkstellingsmaatregel waarbij de RVA een deel van het loon betaalt. Sinds het begin van de coronacrisis doet ze ook occasioneel een beroep op coronawerkloosheid. De uitbetaling daarvan en van de activasteun loopt via de Hulpkas voor Werklozen of een vakbond.
In oktober vorig jaar werkte Gabriela 92 uur en stond ze, door de tweede golf, voor 40 uur op tijdelijke werkloosheid. Ze had recht op een nettoloon van 1.046,36 euro en op een uitkering van 354,84 euro voor coronawerkloosheid. Een kleine helft van haar nettoloon, 484,21 euro, wordt onder de vorm van activasteun uit?*betaald. Mijn bedrijf betaalde haar 562,15 euro, voor het restant van 839,05 euro moet Gabriela aankloppen bij de Hulpkas. Daar loopt het spaak. De coronawerkloosheid liet anderhalve maand op zich wachten, de activasteun drie maanden.
Voor de betaling van werkloosheidsuitkeringen en activasteun doet de RVA een beroep op uitbetalingsinstellingen: de Hulpkas en de drie erkende vakbonden (ABVV, ACV en ACLVB). Zij verstrekken inlichtingen en documenten, dienen aanvragen voor uitkeringen in en betalen werkloosheidsuitkeringen en andere vergoedingen.
Werklozen en werknemers hebben recht op een efficiënte overheid die maakt dat hun uitkeringen tijdig op hun rekening staat
De Hulpkas en de vakbonden zijn onderaannemers van de RVA en bieden precies dezelfde dienstverlening aan. Het zijn directe concurrenten, de vakbonden als private spelers en de Hulpkas als overheidsinstelling. Het beheerscomité van die Hulpkas is bovendien samengesteld uit acht vertegenwoordigers van de werknemersorganisaties en acht van de vakbonden. De voorzitter is Xavier Verboven, een voormalige topper van het ABVV.
God en de geldduivel
De hulpverlening van de Hulpkas draait al jaren vierkant, maar sinds de coronacrisis is ze een complete ramp. Aangezien de rechtstreekse concurrenten in het beheerscomité aan de knoppen zitten, hoeft dat niet te verbazen. De vakbonden hebben niet het minste belang bij een slagkrachtige Hulpkas. Het is alsof Telenet de helft van de zitjes van de raad van bestuur van Proximus zou bezetten en ceo John Porter de voorzitter is.
De evangelist Mattheus schreef: ‘Niemand kan twee heren dienen (…). Jullie kunnen niet God dienen én de mammon.’
De mammon staat voor geld en rijkdom, en wordt in de Willibrordvertaling omschreven als de geldduivel. De vakbonden dienen twee heren, hun eigenbelang en de Hulpkas – een dijk van een belangenconflict. In het nieuwe Wetboek voor Vennootschappen en Verenigingen (WVV) staat dat een bestuurder bij een belangenconflict aan geen enkele beraadslaging en stemming mag deelnemen, maar het WVV geldt niet voor het beheerscomité van de Hulpkas.
De vier uitbetalingsinstellingen worden door de RVA vergoed voor hun diensten. De drie vakbonden krijgen een administratievergoeding van 16,36 euro per dossier. Jaarlijks ontvangen ze tussen de 250 en 300 miljoen euro. Zoals de wet voorschrijft, zijn de beheerscomités van de Hulpkas en de RVA op dezelfde manier samengesteld. De vakbonden zijn bij de RVA vertegenwoordigd door dezelfde personen en Xavier Verboven is ook daar voorzitter. Mattheus zag het te rooskleurig in. De vakbonden dienen drie heren: de RVA, de Hulpkas en zichzelf.
De vakbonden stellen dat de administratievergoeding van de RVA nauwelijks de kosten dekt en dat ze niet voor de syndicale werking gebruikt kan worden. De lidgelden die de vakbond ontvangt van werklozen en werknemers die overstappen van de Hulpkas naar de vakbond, dienen daar uiteraard wel voor. De vakbond telt zijn winst, leden en invloed. Via de fiscale aftrek van de vakbondspremie draait de belastingbetaler daar finaal voor op.
Het paritaire beheer van de Hulpkas is een ingebakken belangenconflict. Werklozen en werknemers hebben recht op een efficiënte overheid die maakt dat hun uitkeringen tijdig op hun rekening staat. Een hervorming van het beheerscomité van de Hulpkas is noodzakelijk.
Working poor
Intussen heeft Gabriela de buik vol van de lamentabele dienstverlening bij de Hulpkas. Ze sloot zich aan bij de vakbond en betaalt 15 euro per maand voor haar lidmaatschap, geld dat ze eigenlijk niet heeft. De dienstverlening is niet beter en ze wordt niet sneller uitbetaald.
Ik krijg een loonbeslag op naam van Gabriela binnen. Ze slaagt er niet meer in de eindjes aan elkaar te knopen en ging bij een schimmige kredietmaatschappij een persoonlijke lening tegen wurgrente aan. Ze raakt in een neerwaartse spiraal en maakt binnenkort deel uit van de working poor, net die werknemers die de vakbonden beweren te verdedigen.
De klachten over de uitbetaling van de uitkeringen blijven binnenstromen.
Maar de grote vakbonden doen weinig moeite om de allerarmsten te helpen. Kasseren, dat doen ze graag, hun leden helpen gaat veel stroever.
Elke ochtend staan bij het Antwerpse ABVV-kantoor tientallen mensen uren aan te schuiven, hopend op een van de zeventig ticketjes om een werkloosheidsuitkering te kunnen aanvragen.
Het is iets voor halfnegen wanneer twee bewakingsagenten de deuren van het Antwerpse hoofdkwartier van het ABVV openen. Voor hen strekt zich een lange rij van gemondmaskerde wachtenden uit. 70 mensen worden geholpen, de rest moet morgen terugkomen.
by admin | mrt 5, 2021 | Sectoren
Werk zoeken als 50-plusser is niet gemakkelijk. Daarom richtten Nicolas Moerman en Mathieu Vandenhende het rekruteringskantoor Nestor op. Hun handelsmerk? Ze werken alleen samen met bedrijven waar oudere kandidaten welkom zijn. Nicolas vertelt: ‘Vijftigplussers zijn gedroomde werknemers.’
Heb je een pak ervaring maar geen werk? Ben je een dagje ouder en verlang je naar een rustiger werkritme? Of ben je met pensioen maar wil je actief blijven? Dan sta je voor een moeilijke zoektocht.
Loyaal en betrokken
Dat wisten ook dertigers Nicolas en Mathieu, en daarom richtten ze het uitzendkantoor Nestor op. Hun doel? Elke job die ze aanbieden, komt van een bedrijf dat graag 50-plussers of gepensioneerden in dienst neemt.
Bestaan zulke bedrijven wel? Nicolas: ‘Jazeker. Hoewel iedereen denkt dat bedrijven geen oudere werknemers willen aanwerven, geldt dit zeker niet voor alle bedrijven.
Dat ondervinden we bij Nestor elke dag: sommige werkgevers staan juist wel open voor 50-plussers. En die proberen wij te strikken.
‘Werkgevers die graag met vijftigplussers werken, erkennen de meerwaarde die oudere werknemers hebben voor hun organisatie,’ zegt Nicolas.
‘Ze zijn loyaal en betrokken, ze hebben dankzij hun ervaring een gezonde werkmentaliteit en ze kunnen zich flexibel opstellen. Die combinatie maakt van hen gedroomde werkkrachten.’
Rustiger tempo
Welk soort vacatures hebben die bedrijven in petto voor vijftigplussers en gepensioneerden? Nicolas: ‘Op onze webstek vind je voltijdse jobs met een vast contract, maar ook tijdelijk, deeltijds en flexibel werk zoals flexi-jobs.
Dat is ideaal voor 50-plussers en gepensioneerden die het professioneel rustiger aan willen doen.’
En wat met de loonkost? Vinden de werkgevers die ouderen niet te duur? ‘De idee dat werkgevers oudere werkkrachten te duur vinden, leeft inderdaad sterk.
Toch ondervinden wij daar geen problemen mee. De ervaring leert ons dat werkgevers en werkzoekenden een oplossing vinden.
Als ze rond de tafel gaan zitten om over loonvoorwaarden te praten, komt er een compromis uit de bus.’
Moeten werkzoekenden en gepensioneerden die aan de slag gaan niet opletten voor onaangename financiële gevolgen, zoals het verlies van hun uitkering of pensioen?
Nicolas: ‘Dat hangt af van hun persoonlijke situatie, en daar houden wij rekening mee.
We zijn op de hoogte van de regels, en zoeken samen met de kandidaat uit wat de beste regeling is. Zo kan hij met een gerust hart terug aan de slag.’
Online dienstverlening
Hoe kunnen kandidaten zich aanmelden? Nicolas: ‘Je kan je aanmelden door je online in te schrijven bij Nestor – uitzendkantoor voor 50-plussers en gepensioneerden. Tijdens je inschrijving beantwoord je enkele vragen, zodat wij een goed beeld krijgen van je competenties en interesses.
Na je inschrijving kom je terecht in je persoonlijke ruimte: Mijn Nestor. Daar ontdek je alle vacatures die matchen met jouw profiel, en ontvang je nieuwe aanbiedingen die bij je passen.
Zie je een leuke uitdaging? Klik dan op de button ‘ik heb interesse!’ ernaast. Zo weten onze hr-medewerkers dat je belangstelling hebt.
Als zij denken dat je een goede match bent voor de vacature, nodigen ze je uit voor een gesprek in een van onze kantoren. Als het gesprek succesvol verloopt, kan je aan de slag.’
Bron: VDAB
by admin | feb 3, 2021 | Economie
Er is alweer 500 miljoen euro extra tekort in de Vlaamse begroting. Daardoor zal de Vlaamse begroting in 2021, door de coronafactuur, nog groter worden tot een tekort van 3,3 miljard.
In 2019 stegen de misgelopen inkomsten voor Vlaanderen tot 591 miljoen euro. De Vlaamse regering heeft de hefbomen om de put te dempen, maar maakte daar geen gebruik van. Dat schrijft De Tijd.
De taxshift van de regering-Michel beoogde een verschuiving van de belastingen op arbeid naar belastingen op kapitaal en consumptie. Een verhoging van de belastingvrije som en een aanpassing van de belastingtarieven en -schijven in de personenbelasting moesten werken lonender maken en de koopkracht van de Belg aanzwengelen.
Vlaanderen en de andere gewesten heffen echter opcentiemen op de federale personenbelasting. Doordat de taxshift een knip zette in die belasting vallen de inkomsten uit de opcentiemen lager uit. In 2016 bleven die minderinkomsten voor Vlaanderen beperkt tot 69 miljoen euro, maar in 2018 liepen ze op tot 388 miljoen. In 2019 volgde voor Vlaanderen de zwaarste dobber met bijna 600 miljoen aan misgelopen belastinginkomsten. ‘Die minderinkomsten zullen volgens ramingen van de FOD Financiën stijgen tot ruim 800 miljoen euro per jaar’, zegt coauteur Koen Algoed, secretaris-generaal bij het departement Financiën en Begroting.
Nu de Vlaamse begroting in 2021 door de coronafactuur afdaalt naar een tekort van 3,3 miljard was ruim een half miljard euro aan extra inkomsten welkom geweest. ‘Vlaanderen kan de taxshift ook terugdraaien door de opcentiemen te verhogen. Niemand verhindert dat’, zegt professor Publieke Financiën André Decoster (KU Leuven). ‘De autonomie betekent net dat je de mogelijkheid hebt om niet akkoord te gaan met wat federaal besloten is, maar Vlaanderen maakte vooralsnog geen gebruik van die bevoegdheid’, zegt Decoster tegen De Tijd, die een studie van het Vlaamse departement Financiën en Begroting die de dynamische budgettaire gevolgen van de zesde staatshervorming in kaart brengt kon inzien. De Leuvense onderzoeksgroep Vives publiceert de studie donderdag.
Dat dat de begroting bezwaart, is een prijs die de N-VA en de Vlaamse regering – ook de huidige – willen betalen. ‘Ons land kent een hoge belastingdruk. Die verhogen lijkt me onverstandig’, zegt Vlaams minister van Financiën en Begroting Matthias Diependaele (N-VA).
Bron: Trends
by admin | feb 3, 2021 | Sectoren
In februari 2019 werd gestaakt tegen een voorstel van loonnorm van 0,8%. Vandaag zijn die kruimels nog eens gehalveerd…naar 0,4% opslag.
Na maanden waarin de werkenden duidelijk maakten wie alles doet draaien, worden ze beledigd wat hun loon betreft. Een marge van maximaal 0,4% is onaanvaardbaar.
De Centrale Raad voor het Bedrijfsleven geeft advies inzake de marge voor de loononderhandelingen op nationaal niveau. Deze onderhandelingen kaderen in het Interprofessioneel Akkoord (IPA) tussen vakbonden en bazen.
Het advies van de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven werd bijgesteld van 0,9% opslag tot maximaal 0,4%. De reden? De loonnormwet voorziet in een veiligheidsmarge van 0,5%. Voor alle duidelijkheid: de ‘veiligheid’ waarvoor marge wordt genomen, heeft geen betrekking op onze sociale veiligheid maar op de winsten van de bedrijven. Het toont aan hoe de bazen de wetgeving naar hun hand zetten. Dan doen ze ook door de berekening van de “loonkost” steeds abstracter te maken (onder meer door fiscale en andere cadeaus van de overheid niet in mindering te brengen). De bazen bepalen de regels, spelen samen met de overheid vals en vertellen achteraf dat dit nu eenmaal de regels zijn.
De diepe economische crisis, mee versneld en verdiept door de pandemie, maakte onder meer in Europa duidelijk dat een aantal van die ‘regels’ niet in steen gebeiteld zijn. Om het systeem overeind te houden, werden regels als de beperking van de staatsschuld en de vereiste van begrotingen in evenwicht zonder problemen overboord gegooid.
Voor de bazen is 0,4% nog te veel. Er is geen ruimte voor enige loonsverhoging, riepen ze de voorbije weken. VBO-topman Timmermans waarschuwde voor een “ontsporing” van de lonen en suggereerde dat zo’n ontsporing nadien moet ‘rechtgezet’ worden met maatregelen als een indexsprong. Kortom: we mogen al ‘blij’ zijn dat er niets afgenomen wordt. Aangezien 0,4% dicht genoeg bij nul ligt, hopen de werkgeversfederaties nu op “sereen overleg”.
Na jaren van ‘loonmatiging’, waarvoor de bazen bij alle traditionele partijen bereidwillige politici vonden, is het aandeel van onze lonen in de totaal geproduceerde waarde afgenomen. Onze levensstandaard heeft met andere woorden de vooruitgang niet gevolgd. De bazen willen dat het liefst zo houden en gebruiken opnieuw alle mogelijke argumenten.
Natuurlijk is er het argument dat ernstige loonopslag niet kan in een diepe crisis. Het is evenwel niet voor iedereen crisis en bovendien blijft de vraag wie zal opdraaien voor die crisis. De gewone werkenden of diegenen die de afgelopen jaren steeds rijker werden? De 2.153 miljardairs in deze wereld bezitten meer dan de 60% armsten. Bloomberg merkte op dat de 500 rijksten hun rijkdom in 2019 met maar liefst 25% zagen toenemen. In coronatijden ging Jeff Bezos van Amazon er met 67 miljard dollar op vooruit, dat is ruim 2000 dollar per seconde. Je zal maar in de zorg of de distributie werken en per maand nog niet verdienen wat Bezos per seconde binnenhaalt. Haal het geld bij de superrijken, niet in onze zakken! Voor alle duidelijkheid: als we het over ‘superrijken’ hebben, bedoelen we niet de werkenden die wat spaarcenten hebben. Er zijn in ons land 29 miljardairs. Of denk aan de CEO’s van beursgenoteerde bedrijven: zij waren in 2019 goed voor een gemiddeld jaarloon van 2,46 miljoen euro en gingen er op een jaar tijd met 30% op vooruit.
Breek de loonnorm, breek de loonwet
In het verleden was er een indicatieve loonnorm, waarbij op sector- en/of bedrijfsniveau kon beslist worden om meer opslag toe te kennen. Dit is gewijzigd in een dwingende loonnorm, met de mogelijkheid van sancties. In bedrijven waar het personeel sterker staat, wordt de loonnorm in de praktijk nog regelmatig overschreden. Dat gebeurt onder meer via extralegale voordelen. Het loonpakket wordt hierdoor steeds individueler ingevuld, wat de bazen meer ruimte biedt voor willekeur en verdeeldheid. Bovendien wordt op deze manier een stuk loon aan de sociale zekerheid onttrokken.
Twee jaar geleden werd de loonnorm van 0,8% opgetrokken tot 1,1% na een goed opgevolgde staking in februari 2019. Ook nu zal strijd nodig zijn om de loonnorm fors op te trekken. Bovendien moet deze strijd ook de loonwet op zich in het vizier nemen. Een terugkeer naar een indicatieve loonnorm zou het minimum moeten zijn. Het zou het mogelijk maken om bijvoorbeeld in de supermarktsector en het transport substantiële loonsverhogingen te realiseren. Of vinden de bazen en hun politici dat deze helden van de coronacrisis dat niet waard zijn? Daarnaast moet ook de eis van een hoger minimumloon, van minstens 14 euro per uur, in de strijd worden opgenomen.
Waarop wordt gewacht om een goed voorbereide campagne, met werkenden uit essentiële sectoren vooraan, op te zetten om de belangen van de werkende klasse te verdedigen? De vakbondsleiders klagen terecht aan dat 0,4% een belediging is. Wie beledigd wordt en daar niets tegen doet, wordt onder de voeten gelopen. Er is nood aan een offensieve strijd. De werkende klasse heeft potentieel een enorme kracht om te reageren, maar dat vereist organisatie en een strijdbaar programma.
Het is door strijd dat in 2019 de loonnorm van 0,8% naar 1,1% ging (zelfs indien er meer mogelijk was), het was eveneens door strijd dat het pensioen met punten is tegengehouden. De strijdbeweging waarmee we de bazen en de regering het meest in het defensief duwden was die van eind 2014, toen er een ernstig actieplan was met acties die telkens opbouwden naar een volgende stap. Corona mag geen excuus zijn om niet te reageren, de bazen en hun politici laten zich immers ook niet door Covid-19 hinderen om hun beleid op te leggen. Breek de loonnorm, breek de loonwet!
Bron: LSP
by admin | feb 3, 2021 | Economie
Toch groei voor Belgische economie.
KBC is redelijk optimistisch over de vooruitzichten voor de Belgische economie. De bank gaat nu uit van een groei met 2,2 procent over heel 2021. Eerder werd een groei voorspeld van amper 0,9 procent. Vooral in de tweede jaarhelft, als meer Belgen gevaccineerd zijn, zou de economie moeten aantrekken.
Voor 2020, dat volledig beheerst werd door de coronapandemie, verwacht KBC een krimp van de Belgische economie met 7,1 procent. Het vierde kwartaal was uiteindelijk iets beter dan verwacht.
Voor 2021 is de bank veel optimistischer geworden. Ze verwijst daarbij naar de jongste vertrouwensindicatoren van de Nationale Bank, ‘die verrasten in positieve zin’. Zo staat het ondernemersvertrouwen in de Belgische industrie weer op het niveau van voor de coronacrisis. En ook de Belgische consument toonde in december weer meer vertrouwen.
Ook de start van de vaccinaties biedt perspectief, al ziet KBC ook wel nog een aantal uitdagingen. Ze verwacht dat versoepelingen slechts zeer geleidelijk zullen kunnen gebeuren. Ook zijn er nog onzekerheden over de werkzaamheidsduur van het vaccin en de vaccinatiebereidheid bij de Belgen.
Daarnaast blijft ook de vrees om de volgende maanden werkloos te worden op een historisch hoog niveau. Gevreesd wordt dat de Belg hierdoor de vinger op de knip zal houden. Tot slot vormt ook de brexit een uitdaging voor de Belgische economie.
Als met dit alles rekening wordt gehouden, verwacht KBC een groei van het Belgische bruto binnenlands product (bbp) met 2,2 procent dit jaar. ‘We blijven ervan uitgaan dat het herstel van de Belgische economie tot de zomer traag zal verlopen. Vanaf midden 2021 zal de bbp-groei versnellen in lijn met het vervolledigen van de uitrol van het vaccin en het bereiken van voldoende immuniteit onder de bevolking’, klinkt het.
KBC blijft hiermee wel nog voorzichtiger dan sommige andere instellingen, waaronder de Nationale Bank. Die gaat uit van 3,5 procent groei in 2021. Voor volgend jaar verwacht KBC nog een versnelling, tot een toename van het bbp met 4,2 procent.
Bron: Trends