De verdeling van het vermogen in België is heel ongelijk, meldt de vzw Financité. Wat zijn de conclusies voor de vastgoedmarkt? Het Rapport over Financiële Inclusie 2025 geeft verschillende cijfers over de verdeling van het vermogen van huishoudens in België. Een sterk geconcentreerde vermogensverdeling Volgens het rapport bleek in het 4de kwartaal van 2024 dat: De 50% minst welgestelde huishoudens bezit slechts 8,3% van het totale nettovermogen, een lichte stijging tegenover 2014 (8%). De 10% meest vermogenden beschikt over 55% van het totale nettovermogen. Diezelfde 10% bezit: 29% van het residentieel vastgoed (cijfers 2023), 80% van de beursgenoteerde aandelen (2024), 76% van de beleggingsfondsen (2024). Wie zijn de mensen met het laagste vermogen? Volgens het rapport behoren tot de 50% minst welgestelden onder meer: Jongeren Laaggeschoolden alleenstaande moeders zij die alleen wonen werknemers met laaggekwalificeerde jobs Deze groepen beschikken over een beperkter vermogen, wat hun capaciteit beïnvloedt om te sparen, een onverwachte kost te dragen of de aankoop van een woning te overwegen.
Wat de spaartegoeden betreft Het rapport herinnert eraan dat: Het bedrag op spaarrekeningen eind oktober 2025 opliep tot € 301,87 miljard. Het theoretisch gemiddelde spaargeld per inwoner € 25.527 bedraagt, maar de mediaan slechts op € 5.360 ligt (2023). 21,6% van de Belgische huishoudens een onverwachte uitgave van € 1.400 niet aankan. De bruto-spaarquote in België (12,9%) onder het Europese gemiddelde blijft. En hier wringt het schoentje: banken vragen vandaag een grote eigen inbreng om in aanmerking te komen voor een hypothecair krediet… wat substantiële spaarreserves veronderstelt!
Belangrijke kanttekening Één van de vaststellingen van het rapport betreft het gebrek aan gedetailleerde gegevens over het spaargeld en vermogen van huishoudens. Daardoor is het moeilijk om precieze conclusies te trekken. En dat betreurt Financité: “Zonder te kunnen terugvallen op gedetailleerde en jaarlijkse analyses van het reële spaargeld van Belgische huishoudens, lijkt het onmogelijk om onderbouwde politieke beslissingen te nemen.”
De federale regering zal nog eens 3 tot 4 miljard euro extra structureel moeten saneren. Dat zegt premier Bart De Wever (N-VA) in een interview met VRT NWS. Daarin blikt hij ook terug op zijn eerste jaar als premier. De Wever looft de “indrukwekkende” koning Filip, maar blijft erbij dat het federale België onwerkbaar is.
De federale regering moet de komende jaren nog extra saneren om de begroting onder controle te krijgen. Dat was al even duidelijk. Nu plakt premier De Wever er voor het eerst zelf een bedrag op. “Ik schat dat we toch structureel nog een bedrag tussen de 3 en de 4 miljard per jaar gaan moeten wegsnijden”, aldus de eerste minister. Het exacte bedrag zal de regering eind dit jaar bepalen.
In november geraakte de regering het eens over de maatregelen die zorgen voor een sanering van 8,1 miljard euro per jaar. “Maar dat is helaas niet voldoende”, zegt De Wever. De regering moet de komende jaren dus nog werk maken van een oefening die ongeveer half zo groot is. De Wever geeft toe dat er nog pijnlijke maatregelen zullen volgen. “Iemand die het tegendeel zegt, die liegt. De belastingen zijn al zeer hoog en de investeringen zijn laag, dus er zijn geen pijnloze manieren om dit land uit de problemen te helpen. En toch zal het moeten. ” De extra besparingen zijn nodig om de zogenoemde Europese uitgavennorm te halen. Een volgende stap is om het begrotingstekort te verkleinen naar 3 procent van het bruto binnenlands product (bbp), de norm die Europa eigenlijk oplegt. “Dat zal voor de volgende legislatuur zijn”, erkent De Wever. “Dan kom je er stilaan door.”
Premier Bart De Wever (N-VA) blikte ook terug op het voorbije jaar als premier. “Mijn basisidee over België is niet veranderd, ik ben een confederalist.” Dat het nu lukt om met de Franstalige partijen te besturen, is volgens De Wever te danken aan de verkiezingsoverwinning van MR en Les Engagés. “Maar je kan toch niet van toeval afhankelijk zijn? Een land moet structureel bestuurbaar zijn, dus mijn basisovertuiging blijft dat we daar stappen zullen moeten zetten.” Al sluit De Wever niet uit dat hij zijn communautaire plannen nog langer aan de kant schuift: “Als men in Wallonië verstandig blijft kiezen voor MR en Les Engagés, dan sluit ik niet uit dat wij het huidige herstelbeleid tien jaar voeren.”
Paard wordt kameel De Wever zet Arizona in de markt als een sanerings- en hervormingsregering. “Dat is iets wat ik in België deze eeuw nooit op die manier heb gezien. Nu heb je voor de eerste keer de mogelijkheid, dankzij de moedige stem in het zuiden van het land. Men heeft daar tegen de PS gekozen.” De uitwerking van dat “herstelbeleid” verloopt moeilijk: het begrotingstekort blijft enorm en belastinghervormingen zoals de meerwaardetaks en de nieuwe btw-tarieven maken ons land fiscaal nog ingewikkelder. Ook dat is volgens De Wever te wijten aan hoe België in elkaar zit. “Je hebt 5 partijen in de coalitie. Uit twee taalgemeenschappen met hun eigen publieke opinie. Dat wil zeggen: heel veel onderhandelen en heel veel nachtjes door. Om dan tot resultaten te komen die er wel toe doen, maar die niet altijd mooi zijn om naar te kijken”, aldus De Wever. “Je ziet altijd hetzelfde gebeuren. Het paard dat je in gedachten had bij het binnengaan is veranderd in een kameel.”
Klik met de koning Dat De Wever nu al een jaar een land leidt dat hij liever ontmanteld ziet, schrijft de premier toe aan zijn pragmatisme. “Ik verander eigenlijk nooit van overtuiging, maar ik verander in mijn leven soms wel van functie. Ik speel volgens de regels die er zijn.” Het verklaart ook zijn goede band met koning Filip. “Het klikt persoonlijk tussen ons”, geeft De Wever toe. “We hebben op dit moment een goede koning die zeer toegewijd is aan zijn taak. Ik moet zeggen, dat is indrukwekkend. Hij is uitstekend voorbereid, stelt de juiste vragen en wil altijd helpen. Dat vind ik bijzonder en waardeer ik enorm aan hem”, spreekt de premier vol lof.
Zou De Wever een royalist aan het worden zijn? Komen er geen staatshervormingen meer? En wat deed de koning bij president Trump? Zijn kapitaal verdedigen? Staatshervorming | Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA)
Ondertussen lijkt de regering toch te beseffen dat de nieuwe btw-regeling absurd en kafkaiaans is. De btw-verhoging op takeaway en cultuurtickets zal daarom worden uitgesteld. De btw-verhoging van 6 naar 12 procent voor cultuur, sport, ontspanning en takeaway wordt uitgesteld. Dat is bevestigd aan onze politieke redactie. Een week geleden maakte de Raad van State brandhout van een deel van de geplande btw-hervorming. “Een onderscheid dat zeer onduidelijk en niet altijd objectief is”, oordeelden de juristen. Zo zou klassieke muziek aan 6 procent belast worden en een popconcert aan 12 procent, een verschil dat volgens de Raad van State niet te verantwoorden was. Ook de btw-regeling voor meeneemmaaltijden bleek juridisch wankel. De regering slaagde er niet in om dat onderscheid op korte termijn juridisch waterdicht te maken. Daarom wordt dat deel van de hervorming nu uitgesteld. Andere geplande btw-verhogingen gaan wel in op 1 maart. Het gaat dan onder meer om logies zoals overnachtingen in hotels en op campings (van 6 naar 12 procent) en pesticiden (van 12 naar 21 procent).
Absurditeiten eruit “Alle absurditeiten die in het voorstel zaten zijn eruit”, reageerde minister van Begroting Vincent Van Peteghem (CD&V) na afloop van de kern. Wat hem betreft, moet het uitgangsprincipe bij het zoeken naar compenserende maatregelen zijn om alles “eenvoudig en simpel” te houden. In de weken na de krokusvakantie zal gekeken worden hoe het gat in de begrotingstabellen, zowat 400 miljoen euro volgens minister van Werk David Clarinval (MR), gedicht moet worden. Clarinval zei alvast dat het wegvallen van de inkomsten gecompenseerd zal worden door andere consumptiemaatregelen. Waar het tekort dan vandaan moet komen blijft nog een vraagteken. Het voorstel van Neutr-On is: vermogensbelasting voor grote vermogens, ook koninklijke!
Bijna 8 op 10 inwoners steunen lidmaatschap Europese Unie
Net als in de voorgaande jaren kon de Europese Unie (EU) ook in de herfst van 2023 op heel wat steun rekenen van de bevolking: 78% van de inwoners van het Vlaamse Gewest vond het een goede zaak dat België deel uitmaakt van de Europese Unie. Dat aandeel lag in 2023 op hetzelfde niveau als in 2021 en is het 2de hoogste aandeel sinds 2005.
16% van de bevolking had in 2023 geen uitgesproken mening over het EU-lidmaatschap. 5% vond het EU-lidmaatschap een slechte zaak. Dat laatste aandeel schommelt sinds 2005 tussen 4% en 10%.
Steun voor EU-lidmaatschap hoger in Vlaams Gewest dan EU-gemiddelde
De steun voor het EU-lidmaatschap lag in de herfst van 2023 hoger in het Vlaamse dan in het Waalse Gewest: in het Vlaamse Gewest vond 78% van de inwoners het lidmaatschap van de Europese Unie een goede zaak, in het Waalse Gewest 56%.
De steun voor het EU-lidmaatschap lag in het Vlaamse Gewest ook hoger dan in de meeste EU-landen. Algemeen genomen beschouwde 61% van inwoners van de 27 EU-landen het lidmaatschap als een goede zaak. Tussen de lidstaten onderling bestaan er grote verschillen. In Luxemburg waren in 2023 bijna 9 op de 10 inwoners voorstander van lidmaatschap. In Oostenrijk lag het aandeel voorstanders het laagst: daar ging het om ongeveer 4 op de 10 personen.
In het Vlaamse Gewest vond in 2023 5% van de bevolking het EU-lidmaatschap een slechte zaak. Dat waren er minder dan in het Waalse Gewest (12%). In de EU27-landen zag gemiddeld 10% van de bevolking het lidmaatschap van de EU als een slechte zaak. In Litouwen lag dat aandeel het laagst (2%), in Oostenrijk het hoogst (22%).
Meer dan 200 bedrijven in het Verenigd Koninkrijk hebben een permanente vierdaagse werkweek ingevoerd.
De verschuiving heeft gevolgen voor meer dan 5.000 werknemers in verschillende sectoren.
Voorstanders geloven dat een vierdaagse werkweek het welzijn van werknemers verbetert en leidt tot meer tevredenheid en voldoening.
Meer dan 200 Britse bedrijven hebben een permanente vierdaagse werkweek ingevoerd, een belangrijke verschuiving in de Britse werkcultuur. Deze stap, die wordt gesteund door de 4 Day Week Foundation, heeft gevolgen voor meer dan 5.000 werknemers in verschillende sectoren, waaronder liefdadigheidsinstellingen, marketing- en technologiebedrijven. Joe Ryle, campagneleider van de stichting, stelt dat de traditionele vijfdaagse werkweek verouderd is en niet meer past bij de moderne behoeften.
Het momentum achter deze verandering is duidelijk, met grote belangstelling van marketingbureaus, non-profits en technologiebedrijven. Londen loopt voorop met 59 van de 200 bedrijven die dit nieuwe model omarmen, wat de progressieve houding van de stad ten opzichte van de balans tussen werk en privé weerspiegelt. Voorstanders geloven dat een vierdaagse werkweek het welzijn van werknemers verbetert door 50 procent meer vrije tijd te bieden, wat leidt tot meer tevredenheid en voldoening. Ryle benadrukt dat deze extra tijd mensen in staat stelt een gelukkiger en zinvoller leven te leiden.
Positieve resultaten
Het bewijs van pilotprogramma’s suggereert positieve resultaten, zoals een beter behoud van werknemers en een hogere productiviteit, wat het pleidooi voor een vierdaagse werkweek verder ondersteunt. Deze verschuiving komt overeen met bredere culturele veranderingen, vooral onder jongere generaties. Uit onderzoek van Spark Market Research blijkt dat 78 procent van de 18- tot 34-jarigen verwacht dat dit nieuwe werkpatroon de norm zal worden. Ook geeft 65 procent aan niet terug te willen naar een fulltime kantooromgeving.
Lynsey Carolan, managing director van Spark Market Research, benadrukt dat jongere professionals prioriteit geven aan mentale gezondheid en welzijn, waardoor een vierdaagse werkweek voor hen een zeer wenselijk voordeel is. Ondanks deze vooruitgang stuit de verandering op weerstand. Bepaalde politici, vooral van de Conservatieve Partij, maken zich zorgen over mogelijke economische gevolgen, met het argument dat een wijdverspreide invoering van werktijdverkorting de bedrijfskosten zou kunnen verhogen en de economische groei zou kunnen belemmeren.
Hybride werkmodellen
Intussen worden hybride werkmodellen na de pandemie steeds populairder, waarbij organisaties meer flexibele opties onderzoeken. Grote bedrijven als JPMorgan Chase en Amazon hanteren strikte aanwezigheidsregels op kantoor, waardoor een tweedeling ontstaat tussen de traditionele en progressieve benadering van werk. Ontslagen bij bedrijven als Starling Bank wijzen op een groeiende ontevredenheid onder werknemers over de terugkeer naar kantoor-mandaten, waardoor de vraag naar flexibele regelingen verder toeneemt.
Voorstanders blijven optimistisch dat de vierdaagse werkweek in de toekomst de standaard zal worden, onder verwijzing naar de aanhoudende positieve testresultaten, waaronder een hoger moreel en een lager verloop. De proefprogramma’s van de 4 Day Week Foundation laten tastbare voordelen zien zoals verhoogde productiviteit, verbeterde werving en verminderde burn-out onder de deelnemers. South Cambridgeshire District Council heeft dit systeem geïmplementeerd voor meer dan 600 werknemers, wat de levensvatbaarheid ervan in diverse organisaties aantoont.
Toekomst werkstructuren?
De publieke opinie verschuift ten gunste van de vierdaagse werkweek: uit een enquête blijkt dat 58 procent denkt dat dit in 2030 gemeengoed zal zijn. De 4 Day Week Foundation is van plan om in 2025 nog meer proefprogramma’s te lanceren, om zo hun betrokkenheid bij het bevorderen van het welzijn en de productiviteit van werknemers te benadrukken.
Naarmate meer bedrijven in het Verenigd Koninkrijk dit model invoeren, roept dit vragen op over de toekomst van werkstructuren. Dit project weerspiegelt niet alleen de verwachtingen van de samenleving over de balans tussen werk en privé, maar ook veranderingen in bedrijfsbeleid met betrekking tot het welzijn van werknemers. Met de groeiende steun van sleutelfiguren en het publieke enthousiasme kan de traditionele vijfdaagse werkweek binnenkort worden vervangen door een nieuwe norm.
Volgens berekeningen van consultant SD Worx verdienen Belgen die met de fiets naar het werk gaan bijna 500 euro per jaar. Dat is een mooi bedrag in een moeilijk economisch klimaat.
Steeds meer werknemers kiezen ervoor om met de fiets naar het werk te komen. Dan moet je natuurlijk wel in de buurt van je werkplek wonen. Als je vijftig kilometer moet pendelen, wordt het ingewikkelder. Volgens SD Worx verdienen Belgen die voor dit vervoermiddel kiezen gemiddeld 460 euro per jaar, wat neerkomt op 38 euro netto per maand. Dit is te danken aan de fietsvergoeding die in 2024 verhoogd werd tot 35 eurocent/km.
Niet alle werknemers verdienen hetzelfde. SD Worx wijst erop dat de helft van de werknemers die met de fiets naar het werk komen tot 250 euro per jaar verdienen. Maar heel wat werknemers verdienen veel meer, vooral wie lange afstanden fietst (tussen 21 en 30 km van het werk). Die krijgen een vergoeding van 810 euro per jaar. Daarvoor moet ze veel trappen, want deze groep legt gemiddeld 220 km per maand af. Dit betekent dat ze gemiddeld één keer per week fietsen. De studie geeft niet aan of de andere verplaatsingen met de auto gebeuren of dat deze mensen telewerken.
Seizoensgebonden
De gegevens van SD Worx zijn nauwkeurig. En ze tonen aan dat fietsen naar het werk evolueert doorheen het jaar. Logischerwijs zijn er meer aanvragen voor fietsvergoedingen in de zomermaanden dan in de winter.
Ter herinnering: er bestaan twee soorten vergoedingen voor woon-werkverkeer met de fiets. Aan de ene kant is er de veralgemeende fietsvergoeding (sinds 2023), die geldt voor alle sectoren en 28 eurocent/km oplevert voor maximaal 20 km (heenreis, de terugreis niet meegerekend). Aan de andere kant is er de facultatieve fietsvergoeding, die in 2024 werd afgetopt op 35 eurocent/km.
Vlaanderen, Brussel en Wallonië
Volgens SD Worx gebruikte één op de zes Belgische werknemers (15%) de fiets voor woon-werkverplaatsingen in 2024, waardoor ze recht hadden op een fietsvergoeding. Maar het gebruik en de gewoonten lijken sterk te verschillen naargelang de regio. Vreemd genoeg fietsen de Brusselaars niet vaak naar het werk (ook al is het over het algemeen dichterbij). Slechts 7% doet dat. Wallonië scoort logischerwijs nog minder goed, met 2% van de werknemer. In Vlaanderen wordt het meest gefietst: 20% van de werknemers gaat met zijn tweewieler naar het werk.
Wij gebruiken cookies om de werking van onze website te verbeteren
Functional Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistics
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een website of over verschillende websites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
