by admin | okt 9, 2026 | Verkiezingen 2024
Terwijl het klimaat ontspoort en de schuldencrisis dreigt, kiest de regering voor militarisering en besparingen. Maar het geld zit waar het niet belast wordt. Verzet is meer dan ooit noodzakelijk.
Een begroting is veel meer dan een droge optelsom van inkomsten en uitgaven. Ze is een van de belangrijkste instrumenten waarmee een regering haar sociaaleconomische koers vastlegt. In de begroting wordt duidelijk welke maatschappelijke keuzes financieel mogelijk worden gemaakt en welke niet.
In essentie gaat het over de vraag hoe lasten en welvaart over de samenleving worden verdeeld. Via belastingen op arbeid, consumptie, vermogen en bedrijven bepaalt een regering wie de rekening betaalt. Via uitgaven voor sociale zekerheid, gezondheidszorg, onderwijs, defensie, veiligheid of klimaatbeleid beslist ze welke groepen en sectoren steun krijgen.
Daarmee stuurt een begroting ook de mate waarin ongelijkheid wordt gecorrigeerd of net verdiept. Investeren in infrastructuur, huisvesting, onderzoek en energietransitie leidt tot een andere samenleving dan wanneer middelen vooral naar veiligheid en bewapening gaan. Een begroting zegt dus niet alleen iets over de financiële toestand van een land, maar ook over de toekomst die een regering voor ogen heeft.
Welfare or warfare?
Om de Belgische begroting opnieuw op het Europese spoor te krijgen en de hoge schuldenlast te verlagen zoekt de Arizona-regering 10 miljard euro. Verschillende pistes komen daarbij in aanmerking: besparen in de gezondheidszorg, hervormen van pensioenen en arbeidsmarkt, snoeien in overheidsuitgaven of nieuwe inkomsten zoeken via verhoogde btw of andere belastingen.
Daarover bekvechten de verschillende coalitiepartners met elkaar en dat wordt breed uitgesmeerd in de pers. Die aspecten zijn zeker niet onbelangrijk, maar door daarop te focussen houdt men meer fundamentele zaken uit het gezichtsveld.
Waar nauwelijks discussie over is, is de geplande verhoging van defensie-uitgaven. Heel vreemd, want het gaat hier over astronomische bedragen. Als we tegemoet komen aan de vraag van Trump om 5 procent van ons bruto nationaal product te besteden aan bewapening, dan zouden we jaarlijks maar liefst 24 miljard extra daaraan moeten uitgeven.[1]
Zelfs als we daar maar gedeeltelijk aan tegemoet zullen komen, zal het jaarlijks gaan over ettelijke miljarden bovenop de inspanningen die we vandaag zouden moeten doen. Dat zal niet kunnen worden opgevangen met enkele besparingen in de marge. Het zal de regering in de toekomst dwingen tot harde begrotingskeuzes: snijden in sociale zekerheid en gezondheidszorg, de druk op de arbeidsmarkt verhogen en steeds meer publieke middelen richting kapitaal en defensie-industrie verschuiven.
In die context zullen tegenmachten zoals vakbonden, ziekenfondsen, verenigingen en sociale bewegingen steeds meer worden gezien als hinderpalen en obstakels die omzeild moeten worden, ingeperkt of verzwakt. Dat ziekenfondsen in het vizier liggen onder het mom van efficiëntie en neutraliteit is geen toeval, idem voor de vakbonden als het gaat over de uitbetaling van werkloosheidsuitkeringen. De piste van Jan Jambon om vakbonden en ziekenfondsen te belasten zoals vennootschappen past daar perfect in.
Samengevat, om de militaristische logica door te drukken, zal er zwaar ingehakt moeten worden op de sociale welvaart en dat kan alleen maar door de sociale bewegingen die daarmee verbonden zijn, te verzwakken.
Geen geld?
Net als de vorige regering hanteert de regering de Wever een doemdenken. We leven boven onze stand, er is te weinig geld en de schuldenlast is onhoudbaar geworden. Daarom moeten we dringend inleveren. Dit refrein wordt herhaald en versterkt door de Nationale Bank en de internationale markten.
België torst inderdaad met een torenhoge overheidsschuld die druk zet op de begroting, maar wat zij er niet bij zeggen, is dat er in België massa’s geld is. Sterker, heel wat bedrijven en superrijken weten gewoon met hun kapitaal geen blijf. Jaarlijks verkassen Belgische bedrijven voor meer dan 400 miljard euro naar belastingparadijzen.[2] Het jaarlijks verlies aan belastinginkomsten voor België door belastingontduiking en -ontwijking wordt geschat op 30 miljard euro, denk daarbij onder andere aan de wildgroei van managementvennootschappen.
Jaarlijks krijgen bedrijven bovendien miljarden cadeau van de overheid in de vorm van loonsubsidies en kortingen op werkgeversbijdragen, zonder dat daar daadwerkelijke tegenprestaties tegenover staan op het gebied van werkgelegenheid, lonen of investeringen. In 2025 bedroeg die gulle steun bijna 24 miljard euro.
Geld zat. Als we nog maar een klein deel van deze bedragen belasten of aanspreken, dan is een begrotingsoverschot zelfs vlot mogelijk. Het straffe is dat voor ‘het geld halen waar het zit’ een groot politiek draagvlak bestaat. Een recente peiling geeft aan dat 80 procent van de bevolking voorstander is van een extra belasting op grote vermogens.
Dat overweldigend hoge percentage is doorheen de jaren vrij constant gebleven, maar heeft zich nog nooit vertaald in daadwerkelijke actie. Je kan niet anders dan vaststellen dat de kloof tussen de politieke klasse en de gewone bevolking bijzonder groot is.
Klimaat, hoezo?
Een andere olifant in de kamer van de huidige begrotingsgesprekken is het klimaat. Volgens het Belgische Centrum voor Risicoanalyse van Klimaatverandering CERAC, kostten de hittegolven van de voorbije zomer de Belgische economie ongeveer 6 miljard euro. Dat is meer dan de helft van wat De Wever probeert te besparen.
Je zou dan verwachten dat deze begroting wordt aangewend om serieuze investeringen te plannen, zowel om klimaatverandering tegen te gaan als om zich eraan aan te passen. Daarvan is geen sprake, men steekt de kop in het zand en het is wachten op nieuwe regenrampen, droogtes of hittegolven.
Verzet meer dan ooit noodzakelijk
Het belang van deze begroting kan niet overschat worden. Achter de cijfers schuilt een fundamentele politieke strijd over welke samenleving we willen en wie de rekening daarvan gepresenteerd krijgt. Kiezen we voor welfare of warfare? Kiezen we voor het beschermen van de sociale zekerheid, voor werkbaar werk, goede gezondheidszorg en onderwijs, en een stevig klimaatplan, of gaan we voor militarisering en de afbraak van de welvaartsstaat?
Maar er is meer aan de hand. Deze begroting kadert in een poging om de krachtsverhoudingen te wijzigen ten nadele van de sociale bewegingen en de wereld van de arbeid, ten voordele van het bedrijfsleven. Ons toekomstig maatschappijmodel staat op het spel.
Daarom is verzet meer dan ooit noodzakelijk. Het afgelopen jaar was het aantal stakingsdagen uitzonderlijk hoog. Opvallend is dat de steun voor protestacties en stakingen niet afneemt, maar juist groeit. In Vlaanderen steeg deze steun het afgelopen jaar van 59 naar 67 procent, in Wallonië van 78 naar 82 procent en in Brussel van 77 naar 81 procent.
Krachtig verzet zal nodig zijn om de begroting in de juiste richting te krijgen. De grote betoging van 9 oktober komt alvast juist op tijd.
Lees ook het uitstekend themanummer van Lava over het verzet tegen Arizona.
Notes:
[1] In 2024 gaven we 1,3 procent uit aan defensie, daar moet dus 3,7 procent bovenop. Met een bnp van 642 miljard euro in 2025 komt dat neer op 23,8 miljard euro.
[2] In 2023 (meest recente cijfer) ging het om 465 miljard euro, in 2022 om 457 miljard euro.
Bron: DeWereldMorgen.be
by admin | okt 8, 2026 | Sectoren
VRT gaat maandag op zwart: radio-en tv-aanbod sterk beperkt, ‘Blokken’ en ‘Thuis’ krijgen later dubbele aflevering
Op vrijdag 9 oktober en maandag 12 oktober organiseren de vakbonden twee nationale stakingsdagen. Volg alle ontwikkelingen over de nationale stakingsdagen in onze liveblog.
De VRT beperkt maandag zowel zijn radio- als televisieaanbod. Dat bevestigt woordvoerder Yasmine Van der Borght. Vakbond ACOD waarschuwt dat de impact groot zal zijn. “Slechts enkele nieuwsprogramma’s zullen met een minimumbezetting kunnen doorgaan”, klinkt het in een persbericht.
Radioluisteraars zullen op de VRT-zenders vooral muziek horen, telkens aangepast aan de stijl van het specifieke net. Op Radio 1 gaat het duidingsprogramma ‘De Ochtend’ verkort door van 7 tot 9 uur. Elk uur is er wel een nieuwsuitzending, maar er zal geen regionaal nieuws te horen zijn.
Wie naar VRT 1 of VRT Canvas kijkt, krijgt archiefprogramma’s, ingekorte journaals en ’s avonds het duidingsprogramma ‘Terzake’ te zien. Ook Ketnet zendt vooraf ingestelde programma’s uit.
Dat betekent dat heel wat vertrouwde uitzendingen maandag geschrapt worden. ‘Dagelijkse Kost’, ‘Blokken’ en ‘Thuis’ schuiven door en krijgen later een dubbele aflevering. ‘Switch’ wordt zondag al uitgezonden na ‘De Twaalf’. ‘Dwars door de Pyreneeën’, ‘F*ck You, Flik’ en ‘De Poorten van Europa’ schuiven een week door. De uitzending van ‘De Ideale Wereld’ valt volledig weg.
Doorheen de dag zendt de publieke omroep ook audioboodschappen, visuele pancartes en digitale banners uit om de stakingsactie toe te lichten.
akbonden gaan niet in op vraag van Bouchez om acties uit te stellen
ACV en ABVV gaan niet in op de oproep van MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez om de geplande acties van vrijdag uit te stellen wegens het recente geweld.
Bouchez roept de bonden op de manifestatie enkele dagen uit te stellen gezien het geweld in de marge van het studentenprotest in Franstalig België. Hij stelt voor in de plaats vrijdag rond de tafel te zitten met al de vakbonden voor een constructieve dialoog over de begroting.
Het ABVV, dat vrijdag een nationale betoging in Brussel organiseert, gaat niet in op die oproep. Voorzitter Bert Engelaar stelt dat niet kan worden geraakt aan het recht om vreedzaam te betogen. “Morgen betogen we in Brussel. Vreedzaam, vastberaden en met één duidelijke boodschap: haal het geld waar het zit en stop met de rekening telkens opnieuw naar de gewone mensen door te schuiven”, zegt hij op sociale media.
ACV, dat vrijdag niet meestapt in de betoging maar langsgaat bij de hoofdkantoren van de federale regeringspartijen, vindt de oproep van Bouchez “raar”, net omdat de vakbond tijdens zijn actie een onderhoud vraagt aan de regeringspartijen. “Het doel van ons bezoek morgen is net om in gesprek te gaan en beluisterd te worden”, aldus de vakbond.
Het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO) stelt dat de ondernemers de opeenvolging van stakingen en blokkades beu zijn. Er wordt kostbare tijd en energie verspild aan het tegenhouden van noodzakelijke hervormingen, klinkt het. “Het VBO is bij uitstek de partner die rond deze problematiek met de vakbonden in dialoog wil gaan: niet via de straat, maar wel aan de onderhandelingstafel”, zo zegt CEO Pieter Timmermans.
Hinder door nationale actiedag op 9 oktober: dit zijn je rechten en plichten op het werk
De nationale staking van vrijdag 9 oktober belooft opnieuw voor flink wat hinder te zorgen. Heb je recht op een vergoeding als je door de acties niet op je werk geraakt? Maar wat als je zelf meestaakt? Krijg je dan nog loon?
Wij hebben de belangrijkste antwoorden op een rij gezet. Lees hier meer daarover.
Ongeveer 40 procent van bussen en trams van De Lijn rijdt vrijdag niet door nationale betoging
Door de vakbondsacties is er bij De Lijn een alternatieve dienstverlening. “Over heel Vlaanderen zal gemiddeld 60 procent van alle bussen en trams rijden”, zegt de openbaarvervoermaatschappij.
In de stad Antwerpen zal minder dan de helft van de bussen en trams rijden (46 procent). Per provincie wordt de meeste hinder verwacht in Vlaams-Brabant, met 54 procent van de nromale dienstregeling. Dan volgen Antwerpen (58 procent), Limburg (61 procent), West-Vlaanderen (65 procent) en Oost-Vlaanderen (71 procent). En ongeveer twee op de drie kusttrams zullen rijden.
De reisplanner van De Lijn is aangepast. Alleen de bussen en trams die zullen rijden, staan erin. Al kan het zijn dat er hier en daar nog een rit uitvalt, bijvoorbeeld omdat een chauffeur ziek valt.
Bron: HLN.be
by admin | okt 8, 2026 | Economie
Fernand Huts, de eigenaar van Katoen Natie, is lang niet de enige rijke die het Verenigd Koninkrijk de rug heeft toegekeerd sinds de Labour-regering de belastingen voor de rijkste inwoners heeft verhoogd. In de voorbije twee jaar alleen al vertrokken miljardairs met een gezamenlijk vermogen van naar schatting 160 miljard dollar uit het land.
Er is een grote uittocht van rijken uit het Verenigd Koninkrijk aan de gang: het totale vermogen van mensen uit de Bloomberg Billionaires Index die de voorbije twee jaar zijn vertrokken of de banden losser hebben gemaakt, bedraagt 160 miljard dollar (143 miljard euro). De uitstroom heeft grote gevolgen. De hoogste 1 procent van de Britse verdieners is volgens overheidscijfers goed voor ongeveer 27 procent van alle inkomstenbelasting.
De 160 miljard dollar die het Amerikaanse persbureau Bloomberg op de uitstroom plakt, slaat op de waarde van de vermogens van de betrokken personen en families. Dat bedrag is groter dan het totale vermogen van de miljardairs die volgens de index nog wél in het Verenigd Koninkrijk zijn gevestigd.
Wie zijn de belangrijkste vertrekkers?
Lakshmi Mittal, eigenaar van het grootste staalconcern ter wereld Mittal Steel, is met een fortuin van meer dan 40 miljard dollar de belangrijkste miljardair die de voorbije twee jaar het Verenigd Koninkrijk heeft verlaten. Hij verdeelt zijn tijd nu tussen Zwitserland en Dubai.
Een ander voorbeeld is Chris Rokos, de oprichter van hefboomfonds Rokos Capital Management. Zijn vermogen wordt op 4 miljard dollar geraamd. Vorig jaar stond hij op de derde plaats in de jaarlijkse ranglijst van de grootste belastingbetalers in het Verenigd Koninkrijk van The Sunday Times. Volgens schattingen betaalde hij dat jaar 330 miljoen pond (zo’n 380 miljoen euro) aan belastingen. Hij verhuisde zijn fiscale residentie naar Griekenland.
Er zijn daarnaast nog tientallen rijke individuen of families, met samen een vermogen van tientallen miljarden dollar, die het land verlieten. Onder hen ook twee Belgen. Fernand Huts, eigenaar van Katoen Natie met een geschat vermogen van rond de 5 miljard dollar, trok van Kent naar Italië, meer bepaald naar Tonco in Piemonte, in de buurt van Asti.
De Belgische miljardair Frédéric de Mévius, telg uit een van de drie families die aan de oorsprong van AB InBev liggen, verliet Londen en zou zich terug in Belgïe hebben gevestigd.
Waarom verhuisden ze?
Frédéric de Mévius is in de lijst een uitzonderlijk geval, aangezien hij terugkeerde naar België, dat niet meteen bekendstaat als een belastingparadijs. Zijn verhuizing zal dus wellicht andere dan fiscale motieven hebben. Dat kan natuurlijk ook gelden voor de andere miljardairs die Verenigd Koninkrijk hebben verlaten.
Maar volgens Bloomberg heeft de vlucht van gefortuneerden uit het Verenigd Koninkrijk veel zoniet alles te maken met het feit dat het land de rijken zwaarder is gaan belasten. Zo werd bijvoorbeeld het zogenaamde non-domiciled-regime afgeschaft. Dat regime maakte het voor bepaalde rijke buitenlandse inwoners mogelijk hun buitenlandse inkomsten en vermogen fiscaal anders te behandelen dan die van gewone Britse inwoners.
Maar niet alleen bestaande belastingen speelden mee. Bloomberg en andere media wijzen ook op de onzekerheid rond mogelijke toekomstige fiscale verhogingen, bijvoorbeeld van vermogenswinst- en erfbelasting waaraan wordt gedacht. Sommige rijken hebben niet gewacht op een beslissing en zijn alvast verhuisd.
Naar welke landen trekken ze?
Zo goed als alle rijken verhuisden naar fiscale paradijzen of naar landen die gefortuneerden lokken met aantrekkelijke belastingtarieven. Zo biedt Italië, waar Huts naar verkaste, aan zeer vermogende particulieren de zogenaamde lump sum tax of forfaitaire belasting aan: wie minstens negen van de laatste tien jaar geen fiscaal resident was in Italië, kan een vast bedrag betalen aan de Italiaanse fiscus, op alle buitenlandse inkomsten, hoe hoog die ook zijn.
Die vorm van vlaktaks werd in 2017 door de centrumlinkse regering van premier Matteo Renzi ingevoerd om vermogende buitenlanders aan te trekken. Met de lump sum tax betaalt u vandaag in Italië op buitenlandse inkomsten nooit meer dan 300.000 euro aan belastingen. Het systeem geldt voor maximaal 15 jaar. Bovendien kan de regeling worden uitgebreid naar gezinsleden, die op hun buitenlandse inkomsten dan maar een vervangende belasting betalen van 25.000 euro per gezinslid.
Volgens het Italiaanse ministerie van Financiën hebben van 2017 tot eind 2022 2730 mensen zich gemeld om het fiscale gunstregime te kunnen genieten. In 2023 zouden daar naar schatting nog eens bijna 1500 gefortuneerden bijgekomen zijn. Recentere cijfers en schattingen zijn er niet, maar tussen de lancering van de vlaktaks en de verdubbeling in 2024 gaat het dus al zeker om 4000 mensen.
Naast Italië trokken de rijken vanuit het Verenigd Koninkrijk vooral naar Monaco, Zwitserland, de Verenigde Arabische Emiraten en ook Griekenland.
Bron: knack.be
by admin | okt 8, 2026 | Economie
De regering zoekt 10 miljard euro en Vooruit wijst naar een ogenschijnlijk gemakkelijk doelwit: de managementvennootschap. Die zou de schatkist jaarlijks 4,2 tot 4,7 miljard euro kosten. Het probleem? Niemand weet precies wat een managementvennootschap is, hoeveel er zijn en hoeveel belastinginkomsten de overheid er werkelijk door misloopt.
De druk om tijdens de begrotingsbesprekingen de managementvennootschappen aan te pakken neemt toe. Zeker nadat vicepremier Frank Vandenbroucke een nieuwe studie presenteerde waarin de Vlaamse socialisten berekenden dat managementvennootschappen ervoor zorgen dat de staat 4,2 tot 4,7 miljard euro inkomsten misloopt. In de zoektocht naar 10 miljard ligt het dan voor de hand: dicht het gat dat managementvennootschappen slaan in de overheidsfinanciën en je komt al een heel eind. Is het echt zo simpel?
Om te beginnen, er bestaan geen managementvennootschappen. Het begrip bestaat niet, noch in het recht, noch in de fiscaliteit. Bij gebrek aan definitie kan ook niet worden gezegd hoeveel er in ons land zouden zijn, laat staan wat de budgettaire impact ervan is. Er bestaat dan ook geen onbetwist cijferwerk over. De Nationale Bank is momenteel wel met een interne studie bezig, maar die resultaten zijn (nog) niet publiek.
Het woord ‘managementvennootschappen’ is een containerbegrip. Er worden heel veel verschillende zaken ingestopt. Zo hebben Vandenbroucke en zijn partij Vooruit het over 55.000 vennootschappen van kaderleden en bestuursleden die aan hun bedrijf factureren, 2500 consultancyvennootschappen van adviseurs die factureren aan één opdrachtgever en 88.000 vennootschappen van vrije beroepen, zoals artsen, advocaten en architecten, die geen personeel hebben. Samen geeft dat zo’n 145.000 vennootschappen die volgens de Vlaamse socialisten fiscaal gemotiveerd zijn en ‘die minder belastingen en sociale bijdragen betalen. Dat kost onze welvaartsstaat jaarlijks tussen 4,2 en 4,7 miljard’.
Misbruik
Over al die cijfers valt te discussiëren. Soms lees je dat er in 2024 meer dan 53.000 managementvennootschappen waren. Anderen spreken op basis van cijfers van Statbel en de Kruispuntenbank van Ondernemingen van 80.000, een cijfer dat ook door de christelijke vakbond ACV wordt overgenomen. Dat is dus bijna de helft van het aantal dat Vooruit noemt.
En dan rijst de volgende vraag: maken al die ‘managementvennootschappen’ misbruik van het systeem? Betalen ze allemaal onterecht minder sociale bijdragen en belastingen, zoals Vandenbroucke stelt? Daar is professor emeritus fiscaal recht Luc De Broe (KULeuven) het alvast niet mee eens: ‘Beweren dat vrije beroepen met een eenmansvennootschap misbruik maken van het systeem is niet aanvaardbaar. Als je die uit de studie haalt, is het lek 2,8 miljard.’
‘Er wordt misbruik gemaakt van vennootschappen,’ zeggen Hendrik Putman en Nele Steurbaut van consultancybureau KPMG, ‘maar het gaat dan in de eerste plaats over een beperkte categorie van schijnzelfstandigen. Op papier werken zij als zelfstandige en factureren ze via hun vennootschap, in de praktijk werken ze onder gezag van een werkgever alsof ze in loondienst zijn.’
Schijnzelfstandigheid wordt in principe gecontroleerd door de sociale inspectiediensten, maar dat vergt heel veel werk voor slechts een kleine opbrengst. Want elke onderneming zou dan onder de loep genomen moeten worden om te kijken of er werknemers als schijnzelfstandigen werken. In de praktijk zijn er dan ook nauwelijks controles op schijnzelfstandigheid, aldus Dries Torreele, fiscaal jurist bij Vandelanotte.
Hoeveel schijnzelfstandigen er in ons land zijn is onduidelijk. De Hoge Raad voor de Werkgelegenheid verwees ooit naar een Eurostat-enquête, waaruit bleek dat in 2017 1,5 procent van de Belgische zelfstandigen als schijnzelfstandigen konden worden gezien. Dat zou betekenen dat er in ons land 20.000 schijnzelfstandigen zouden zijn, een zeer grove schatting.
‘In elk geval vormen de gevallen van misbruik en schijnzelfstandigheid slechts een klein deel van wat vandaag allemaal als managementvennootschap wordt bestempeld’, zegt Putman. ‘En om die schijnzelfstandigen aan te pakken, waarvoor vandaag al een juridisch kader bestaat, lanceren partijen als Vooruit nu voorstellen die álle mensen zullen treffen die met een vennootschap werken.’
Appels en peren
Het aantal vennootschappen neemt toe, er is sprake van ‘vervennootschappelijking’, zo zegt de Hoge Raad van Financiën: activiteiten die voorheen als werknemer of als zelfstandige werden uitgevoerd, worden steeds vaker ondergebracht in een vennootschap. Daarvoor worden vooral besloten vennootschappen (bv’s) opgericht, soms een commanditaire vennootschap (CommV) of een vennootschap onder firma (vof).
Ongetwijfeld richten velen om fiscale redenen een vennootschap op. Dat komt onder meer omdat in ons land de jaarinkomsten boven 51.070 euro in de personenbelasting aan een tarief van 50 procent worden belast. Dat doet mensen zoeken naar mogelijkheden om aan dit hoge tarief te ontsnappen.
Maar de Hoge Raad voor Financiën wees er al op dat er ook andere motieven zijn om een vennootschap op te richten, zoals ‘juridisch (reglementair), economisch (beperken van aansprakelijkheid, faciliteren van eigendomsoverdracht), financieel (toegang tot de kapitaalmarkten), (para)fiscaal…’ Een vennootschap kan een uitstekende manier zijn om de samenwerking met anderen te organiseren, zoals bijvoorbeeld een associatie van notarissen of artsen.
Een vennootschap kan ook dienen om financiële risico’s te beperken en het privévermogen te beschermen. Als het misgaat met de onderneming, blijft het privévermogen, bijvoorbeeld de eigen woning, in principe buiten schot.
Hoe zit het nu met de fiscale en parafiscale aantrekkelijkheid van die vennootschappen? Dat is niet zo eenvoudig na te gaan, omdat onze fiscaliteit heel ingewikkeld in elkaar zit en je altijd moet opletten om geen appels met peren te vergelijken.
Volgens de Hoge Raad van Financiën is er een opvallend verschil in belastingdruk tussen werknemers, zelfstandigen en zij die via een vennootschap werken. De gemiddelde fiscale en parafiscale druk (dus met sociale bijdragen) bij hogere inkomens kan oplopen tot zo’n 60 procent voor een werknemer en 50 procent voor een zelfstandige. Wie via een vennootschap werkt, kan afhankelijk van de manier waarop hij zich bezoldigt en winst uitkeert, rond 37 procent uitkomen.
Maar zijn die situaties vergelijkbaar? De Hoge Raad voor Financiën waarschuwt voor een snelle vergelijking want ‘de verschillen in de uitgangspositie kunnen verschillen in (para)fiscale behandeling verantwoorden’. Zo neemt een bedrijfsleider meer risico op vermogensverlies. Anderzijds maakt hij meer kans op meerwaarden dan een werknemer. Bedrijfsleiders kunnen dan weer in mindere mate aanspraak maken op vervangingsinkomens.
Belastingdeskundigen Mark Delanote (UGent en KPMG Law) en Hendrik Putman vinden dat je de fiscale druk van een ‘managementvennootschap’ niet mag vergelijken met de belastingen en sociale bijdragen die een werknemer betaalt: ‘Je kunt alleen vergelijken met een zelfstandige zonder vennootschap. Want in tegenstelling tot werknemers bouwen mensen met een vennootschap zelf hun sociale bescherming op, kennen ze een hogere aansprakelijkheid, hebben ze geen ontslagbescherming en financieren ze zelf hun verzekeringen.’ Torreele: ‘En ze moeten zelf sparen voor hun pensioen.’
De discussie over ‘managementvennootschappen’ verdient hoe dan ook meer nuance dan de miljardenrekening doet vermoeden. Iedereen is het erover eens dat misbruik moet worden aangepakt, maar daarvoor is het nodig om eerst het onderscheid te maken tussen schijnzelfstandigheid en echte fraude en een vennootschapsvorm die om economische of juridische redenen wordt gebruikt. De Nationale Bank komt woensdagavond om 19 uur nog eens langs bij het kernkabinet. Wellicht zullen zij voor de nodige nuance zorgen.
Bron: Knack.be
by admin | okt 8, 2026 | Sectoren
Ongeveer 40 procent van bussen en trams van De Lijn zal vrijdag niet rijden. Dat heeft de Vlaamse openbaarvervoermaatschappij vandaag aangekondigd.
Vakbond ABVV organiseert op vrijdag 9 oktober een nationale betoging in Brussel, ACV trekt op die dag naar de partijhoofdkwartieren van de federale regeringspartijen. “Gemiddeld genomen rijdt in heel Vlaanderen 60 procent van de bussen en trams”, aldus De Lijn.
Antwerpen wordt het zwaarst getroffen: daar rijdt minder dan de helft (46 procent) van de voertuigen. Op provinciaal niveau worden de grootste verstoringen verwacht in Vlaams-Brabant, waar 54 procent van de dienstregeling behouden blijft. Daarna volgen Antwerpen (58 procent), Limburg (61 procent), West-Vlaanderen (65 procent) en Oost-Vlaanderen (71 procent). Aan de kust rijden ongeveer twee op de drie trams.
Ook op 12 oktober organiseert het ABVV een stakingsdag in de openbare diensten en wordt er dus een verstoorde dienstregeling verwacht. De app van De Lijn is bijgewerkt zodat alleen de ritten worden getoond die daadwerkelijk rijden.
Bron: demorgen.be