by admin | jan 10, 2022 | Varia
Een recordaantal mensen wendde zich in 2020 tot de voedselbanken. (© Nicolas Maeterlinck (Belga))
In het Vlaamse Gewest leeft 9% van de bevolking in een huishouden met een inkomen onder de armoededrempel. In die situatie bevinden zich 610.000 personen. Dat blijkt uit nieuw gepubliceerde cijfers van Statistiek Vlaanderen, gebaseerd op een Europese enquête over het jaar 2019. Er zijn sterke indicaties dat de coronacrisis het aantal Vlamingen onder de armoedegrens verder de hoogte injaagt. Dat blijkt onder meer uit de stormloop op voedselbanken.
De cijfers die Statistiek Vlaanderen, een website van de Vlaamse overheid, dinsdag (3/8) bekendmaakte, zijn afkomstig van het EU-SILC. Dat staat voor statistics on income and living conditions. Die statistiek van inkomens en levensomstandigheden is de referentiebron voor inkomensverdeling en maatschappelijke integratie in de Europese Unie. De enquête dateert uit 2020. De cijfers werden berekend op basis van de huishoudinkomens in 2019.
In Vlaanderen bleef het aandeel van personen onder de armoededrempel de voorbije jaren vrij stabiel: sinds 2003 schommelt het cijfer tussen 9 en 11% van de bevolking.
Bijna een op de tien inwoners van het Vlaamse Gewest leefde in dat jaar in een huishouden met een inkomen onder de Belgische armoededrempel. Voor 610.000 personen kwam dat neer op een verhoogd risico op armoede. Het beschikbare inkomen omvat alle inkomsten van de leden van een huishouden uit economische activiteit, vermogen, eigendom en sociale transfers zoals uitkeringen voor sociale zekerheid en bijstand.
De armoededrempel ligt op 60% van het nationale mediaan beschikbare huishoudinkomen na sociale transfers, aangepast aan de samenstelling en grootte van het huishouden. Voor een alleenstaande lag de armoededrempel in 2019 op 1.284 euro per maand. Voor een gezin met twee volwassenen en evenveel kinderen bedroeg dat maandelijks 2.696 euro.
In Vlaanderen bleef het aandeel van personen onder de armoededrempel de voorbije jaren vrij stabiel. Sinds 2003 schommelt het cijfer tussen 9 en 11% van de bevolking. Lichte dalingen werden genoteerd in 2007, 2010 en 2016. Kleine stijgingen deden zich voor in 2005, 2011 en 2013.
Werklozen meest getroffen
Het armoederisico werd voor 2019 ook berekend naar achtergrondkenmerken. Er waren geen verschillen tussen mannen en vrouwen. Wel naar leeftijd: het risico lag hoger bij ouderen. Van de mensen in armoede was 16% ouder dan 65 jaar. Bij de opdeling naar huishoudtype werden vooral eenoudergezinnen (21%) bedreigd. Ook bij eenpersoonshuishoudens (18%) en oudere koppels (15%) werden armoedecijfers boven het gemiddelde geregistreerd.
De socio-economische positie bleek een doorslaggevende factor, met werklozen (37%) en niet-actieven (19%) als meest getroffen subgroepen
De socio-economische positie bleek een doorslaggevende factor, met werklozen (37%) en niet-actieven (19%) als meest getroffen subgroepen. Bij gepensioneerden lag het cijfer op 14%. Het armoederisico lag in 2019 opvallend hoger bij huurders (22%) dan bij eigenaars (6%) van een woning.
Een steeds terugkerende vaststelling is dat het risico daalt in verhouding tot het opleidingsniveau. In 2019 bedroeg dat 20% bij laaggeschoolden, tegenover slechts 4% bij hooggeschoolden en 9% in de categorie daartussen.
Het geboorteland blijkt ook een rol te spelen. Voor personen geboren in België bedroeg het risico 7%, tegenover 33% voor mensen geboren buiten de 27 EU-lidstaten. Voor personen geboren binnen de EU maar buiten België bedroeg het cijfer 20%.
Slechter in Wallonië en Brussel
Tussen de vijf Vlaamse provincies bestonden behoorlijk wat verschillen. Het aandeel van personen onder de armoededrempel lag het hoogst in Antwerpen (12%) en het laagst in Vlaams-Brabant (7%). Limburg zat op het Vlaamse gemiddelde van 9%, Oost- en West-Vlaanderen daar net onder met 8%.
Het eigenlijke armoederisico lag in 2019 in het Vlaamse Gewest op 10%. Dat is lager dan in de andere Belgische gewesten en het EU-gemiddelde. In het Waalse Gewest bedroeg het risico 18% en in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest zelfs 31%. Dat brengt het Belgische cijfer op 15%.
Het aandeel van personen onder de armoededrempel lag in de EU-lidstaten op 17% van de bevolking. Als natie had Tsjechië het laagste cijfer (10%). De tweede beste score met 12% kwam naast Finland van Slovakije, Slovenië en Hongarije. Dat mag een verrassing genoemd worden, gelet op de lagere levensstandaard in die drie Oost-Europese landen. Het slechtste cijfer werd genoteerd in Roemenië (24%), gevolgd door Letland en Bulgarije (23%), Estland (22%) en Spanje en Litouwen (21%).
Rush op voedselbanken
Dat de coronacrisis een negatieve impact heeft op de armoedecijfers in België, lijdt geen twijfel. Een van de indicaties, en misschien wel de grootste, is het toenemend aantal mensen dat in 2020 de toevlucht nam tot voedselbanken. Die verdeelden vorig jaar 24% meer levensmiddelen dan in 2019. Daarmee is 2020 het recordjaar sinds het ontstaan van het initiatief in ons land in 1984.
Een recordaantal mensen wendde zich in 2020 tot de voedselbanken
In het eerste coronajaar werd 22.013 ton voedsel ingezameld in de negen regionale afdelingen van de Belgische Federatie van Voedselbanken (BFVB). “Een indrukwekkend cijfer en goed voor 42 miljoen maaltijden”, stelt de BFVB in het jaarverslag.
“De situatie was zo ernstig dat we, voor het eerst en tegen onze normale werking in, grote hoeveelheden voedsel moesten aankopen om tekorten te voorkomen”, zegt gedelegeerd bestuurder Jef Mottar. Het totaal van de eigen aankopen bedroeg 792 ton.
Een recordaantal mensen wendde zich in 2020 tot de voedselbanken. Gemiddeld werden per maand 175.402 personen geholpen via het netwerk van 631 aangesloten lokale organisaties, een stijging met 6% ten opzichte van 2019. Daarnaast werden, vooral in de zomerperiode, ook heel wat niet aangesloten OCMW’s bevoorraad. Hierdoor werden in de zomermaanden extreme pieken bereikt. Geschat wordt dat toen 195.000 personen per maand geholpen werden, een toename met 15% tegenover 2019. De grootste stijging deed zich voor in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest (16,5%).
“Deze ongeziene cijfers weerspiegelen de economische impact van de gezondheidscrisis op een deel van de Belgische bevolking”, stelt Mottar. “We zagen nieuwe profielen van begunstigden opduiken, die niet konden genieten van de steunmaatregelen van de overheid. Zoals laaggeschoolden met een precair arbeidsstatuut en jobstudenten.”
Toegang tot hulpverlening
Armoedecijfers vergelijken is een moeilijke opdracht. Dat zegt Henk Van Hootegem, coördinator van het Steunpunt tot bestrijding van armoede, bestaansonzekerheid en sociale uitsluiting. “De aanpak van de coronacrisis heeft de dataverzameling in 2020 bemoeilijkt. Een interfederale nota uit april 2021 is gebaseerd op signalen van organisaties die op het terrein werken en onderzoek dat voornamelijk verricht werd aan de Universiteit Antwerpen en de KU Leuven.”
Henk Van Hootegem (Steunpunt armoedebestrijding): ‘Ondanks een pakket aan goede maatregelen van de overheid heeft Covid-19 een enorme impact op armoede. Helaas meestal in negatieve zin’
“Daaruit blijkt dat corona een belangrijke impact had op het inkomen van de mensen. De overheid nam maatregelen om dat op te vangen, onder meer met het systeem van tijdelijke werkloosheid. Maar dat gaf geen dekking aan alle groepen. Denk aan personen met precaire jobs in tijdelijke stelsels, genre Deliveroo.”
De rush op de voedselbanken is lang niet de enige indicatie dat de coronacrisis de armoede nog heeft doen toenemen. “De digitalisering is sterk toegenomen. Op het werk, in het onderwijs en in de hulpverlening. In de dienstverlening werd overgeschakeld op digitaal en volgens afspraak. Wij vrezen dat die beperkingen gaan blijven, althans voor een deel.”
“Ondanks een pakket aan goede maatregelen van de overheid heeft Covid-19 een enorme impact op armoede. Helaas meestal in negatieve zin. Corona heeft de ongelijkheden in onze samenleving versterkt. Groepen die al moeilijk toegang hadden tot hulp en dienstverlening krijgen het nu nog zwaarder.”
Federaal armoedeplan
Voedselbanken blijven ook dit jaar een wapen in de strijd tegen armoede. Maar de financiering baart kopzorgen. Het Fonds voor Europese hulp aan de meest behoeftigen (FEAD, Fund for European Aid to the Most Deprived) is aan hervorming toe. Daardoor krijgen de voedselbanken minder budget voor de aankoop van levensmiddelen, met negatieve gevolgen voor kwantiteit en kwaliteit. Vorig jaar ontving de Belgische federatie via FEAD nog 2.125 ton voedsel.
Federaal minister van Maatschappelijke Integratie en Armoedebestrijding Karine Lalieux (PS) kondigde in februari een plan aan met concrete maatregelen. De voorbije weken bezocht ze enkele steden om inspiratie op te doen voor het armoedeplan. Zo ging ze een kijkje nemen in Turnhout, waar het OCMW met verschillende actoren gegevens uitwisselt om zelf armoede op te sporen.
Lalieux wil haar plan lanceren in het voorjaar van 2022. Ze rekent op samenwerking tussen het lokale en het federale niveau. Voor investeringen in armoedebestrijding moet ze wel nog haar collega’s in de federale regering overtuigen. Tegen de achtergrond van het huidige begrotingstekort zal dat niet evident zijn.
Op lokaal niveau regent het klachten over administratieve overlast die gepaard gaat met federale steunmaatregelen in de nasleep van de coronacrisis. Lalieux heeft alvast een werkgroep opgericht om de administratieve last en de procedures te vereenvoudigen. Bron: Apache
by admin | jan 10, 2022 | Economie
De lage spaarrente en de hoge inflatie knibbelen aan onze koopkracht. Gelukkig gaat de lage spaarrente ook gepaard met een opvallend voordeel: je moet over een klein fortuin beschikken alvorens je ook maar één cent belastingen moet betalen op je spaardeposito’s.
In ons land zijn de gereglementeerde spaarboekjes vrijgesteld van belastingen zolang je niet meer dan 980 euro aan interesten opstrijkt. Zodra je meer verdient aan je spaarinspanningen moet je een roerende voorheffing van 15 procent betalen op de spaaropbrengsten boven dat plafond. De vrijstelling geldt per persoon. Staat de rekening op naam van twee gehuwden of wettelijk samenwonenden, dan is er een vrijstelling tot 1.960 euro per jaar.
Cijfers van De Tijd leren dat we door de hoge inflatie en lage spaarrente vorig jaar maar liefst 22 miljard euro aan koopkracht hebben moeten inboeten. Bij heel wat banken moet je immers tevreden zijn met een spaarrente van 0,11 procent, het absolute minimum in ons land. In sommige gevallen krijg je zelfs geen spaarrente meer. De banken kunnen de minimumspaarrente namelijk omzeilen door niet-gereglementeerde spaarboekjes aan te bieden.
Geen belastingen op de eerste 980 euro aan interesten
Ondanks de lage spaarrente blijven we met z’n allen massaal geld op ons spaarboekje parkeren. De spaarrekening is immers een flexibel bankproduct. We kunnen de deposito’s namelijk op eender welk moment opvragen. Daarenboven moet je geen belastingen op de interesten betalen, althans zolang je niet meer dan 980 euro aan interesten opstrijkt.
Zelfs wanneer de spaaropbrengsten dat plafond overstijgen, geniet je van een gunsttarief. Bij heel wat spaar- en beleggingsproducten ben je een roerende voorheffing van 30 procent verschuldigd. Bij het gereglementeerde spaarboekje bedraagt dat tarief slechts 15 procent.
De financiële wereld is constant in beweging en dat kan vergaande gevolgen hebben voor jouw persoonlijke financiën. Het is nu misschien wel belangrijker dan ooit om op de hoogte te blijven van wat er zich allemaal afspeelt in de wereld van personal finance, gaande van de evolutie van de spaarrentes tot hoeveel geld je kan besparen door van energieleverancier te veranderen. Niels Saelens volgt dit alles voor jou wekelijks op!
Dankzij de lage spaarrente moet je over een stevig spaarpotje beschikken alvorens je ook maar één cent moet betalen aan de fiscus. Bij een rente van 0,11 procent moet er al 890.910 euro op je spaarboekje staan alvorens je meer dan 980 euro aan interesten krijgt. Hou er rekening mee dat de fiscale vrijstelling per persoon geldt. Indien je samen met een partner een rekening opent, moeten jullie samen al 1,78 miljoen euro bijeengespaard hebben.
Conclusie: Door de vrijstelling blijft het spaarboekje op fiscaal vlak een aantrekkelijk spaarproduct, ook al moeten we aan koopkracht inboeten. Bij heel wat andere lucratievere beleggingsproducten, zoals een beleggingsfonds, moet je veel meer belastingen betalen. Denk bijvoorbeeld aan de beurstaks en de roerende voorheffing van 30 procent.
by admin | jan 10, 2022 | Economie
De autosector heeft het al twee jaar erg zwaar. Er was de coronacrisis en de lockdowns die de verkoop verhinderden en dan meteen daarna het tekort aan cruciale elektronische chips dat de productielijnen al enkele maanden stillegt. Daarnaast blijft de markt ook veel tekenen van onzekerheid vertonen door de veranderende wetgeving en de gedwongen overgang naar de elektrische auto. Verward en vaak verkeerd geïnformeerd, geeft de consument er daarom de voorkeur aan om zijn aankoop uit te stellen.
De automarkt stortte in 2020 en 2021 volledig in. Op twee jaar tijd is ze inderdaad met 30% gekrompen door de coronacrisis, maar ook door de tekorten aan chips en andere grondstoffen. Wordt 2022 een beter jaar?
De prijzen van de tweedehandswagens daarentegen stijgen sterk in België
FEBIAC heeft zopas de verkoopcijfers van nieuwe wagens in 2021 bekendgemaakt. En het is een koude douche: de inschrijvingen daalden in België met 11,21% in 2021, met een spectaculaire daling in december (-32,25%). De merken blijven echter hoopvol dat de verkoop die in 2021 niet werd gerealiseerd, wordt uitgesteld naar 2022. Afwachten maar…
In een persbericht geeft FEBIAC aan dat “de inschrijvingen die de leveringen van voertuigen weerspiegelen, een vertraging hebben in vergelijking met de vraag” en dat “de invoerders goed gevulde orderboeken melden”. We hopen het voor hen, aangezien we ver verwijderd zijn van de gebruikelijke cijfers, want de voorbije jaren vloog de markt van record naar record. In 2019 telde de markt voor nieuwe auto’s nog 550.000 auto’s, een niveau dat inmiddels is gedaald naar… 383.000 stuks. Dat is dus een daling van 30% in slechts twee jaar.
In deze context zijn het de algemene constructeurs die het meest te lijden hebben, omdat juist zij de grote verkoopvolumes nodig hebben om winstgevendheid te zijn. Renault zag zijn verkoop bijvoorbeeld meer dan gehalveerd: van 48.500 auto’s in 2019 is de Franse fabrikant gedaald naar slechts 20.000 dit jaar.
Deze situatie bewijst in ieder geval één ding: de noodzaak voor deze constructeurs om meer te vertrouwen op een waardering in plaats van op Quicks Win op basis van een kortetermijnvisie zoals deals met verhuurbedrijven, enz., legde de Renault-woordvoerder uit aan de economische krant L’Écho. En de andere fabrikanten verkeren in dezelfde situatie: -13,8% voor VW, -15,13% voor Peugeot of -30,2% voor Fiat. Zoals wel vaker doen premiummerken het beter en hebben ze duidelijk minder last van de sterke schommelingen in de markt.
Wat zijn de vooruitzichten voor 2022?
Toch bevestigen fabrikanten dat de orderboeken vol zijn en dat de klanten, zelfs particulieren, bereid zijn om te wachten. Dit bewijst dat de mobiliteitsbehoeften er zijn. De schommelingen zijn op dit moment abrupt, maar niets wijst erop dat ze zullen aanhouden. Het zou volstaan om alles weer vlot te laten lopen (op vlak van de aanvoer van onderdelen) om de cijfers weer in het groen te krijgen. Of toch bijna.
In deze context hadden constructeurs ook graag een normaal autosalon gezien, maar een nieuwe opstoot van de pandemie heeft daar anders over beslist. Hopen maar dat 2022 een beter jaar wordt. Ondertussen floreert de tweedehandsmarkt wel volop.
by admin | dec 6, 2021 | Varia
Het systeem van invordering, kwijtingsrechten en rentes moet eenvoudiger, dat zegt Marijn Sillis in Sociaal.net.
Het schuldenprobleem in ons land is gigantisch. Heel wat OCMW’s zoeken dan ook naar nieuwe manieren om mensen met schulden te helpen. Vijf jaar geleden ging de dienst schuldbemiddeling van de Stad Antwerpen samenwerken met de gerechtsdeurwaarders van Modero. Het kwam de sociaal werkers op kritiek te staan, maar coördinator Kay Remon en maatschappelijk werker Charis Van Gysel zijn overtuigd van het potentieel. Een gesprek.
De andere kant van armoede
Meer dan 56.000 Vlaamse gezinnen waren in 2019 bij OCMW’s en Centra Algemeen Welzijnswerk (CAW) in begeleiding voor schuld- en budgethulpverlening. In 2020 werden in ons land 315.165 mensen met afbetalingsproblemen geregistreerd.
In 2019 waren er 12.399 nieuwe aanvragen bij rechtbanken voor een ‘procedure collectieve schuldenregeling’. Slechts in een derde van die juridische schuldenregeling ging het over kredietproblemen. Veel vaker gaat het om schulden voor energie- en telefoonfacturen, huurgelden of gezondheidskosten.
Het schuldenprobleem is gigantisch, het helemaal in kaart brengen moeilijk. Dat het de andere kant van de armoedemedaille is, is duidelijk. En wat sociaal werkers ook goed weten: dat er een heuse schuldenindustrie bestaat. Wie eenmaal gevangen zit in het schuldenweb, betaalt op een bepaald moment vooral invorderingsrechten, boetes en interesten.
Gerechtsdeurwaarders
De voorbije jaren werkte de dienst schuldbemiddeling van Stad Antwerpen aan een betere samenwerking met gerechtsdeurwaarders. Het kwam de sociaal werkers op kritiek te staan – heulen ze niet met de vijand? – maar vandaag zijn ze overtuigd van het potentieel.
Het model dat uitgewerkt werd met Modero Gerechtsdeurwaarders wordt op dit moment opgeschaald door de Nationale kamer van Gerechtsdeurwaarders. Op het CommunicatiePlatform (CPC) kunnen nieuwe gerechtsdeurwaarders en andere OCMW’s nu intekenen.
Sociaal.Net sprak met deskundige schuldhulpverlening en projectverantwoordelijke Kay Remon en Charis Van Gysel, dossierbegeleidster en al meer dan twaalf jaar actief op de Antwerpse dienst schuldhulpverlening.
Eerst dit: welke mensen kloppen bij jullie aan?
Van Gysel: “Iedereen. Mensen die door een uitkering niet meer in hun basisbehoeften kunnen voorzien. Waarbij de vaste kosten hoger zijn dan de inkomsten. En dan gaat het niet over luxeproducten, maar bijvoorbeeld energiekosten.”
‘Er zijn mensen die door medische zorgen in de problemen komen.’
“Er zijn mensen die door medische zorgen in de problemen komen, of door gezondheidsissues… lees verder via: Schulden in Vlaanderen — Achtergrond — Sociaal.Net
by admin | dec 6, 2021 | Sectoren
Wat als je op het einde van het jaar niet alle vakantiedagen hebt opgenomen? Kun je die zomaar overdragen naar volgend jaar of zijn er nog andere opties?
Recht op vakantie
Als werknemer heb je recht op een aantal betaalde vakantiedagen. Het aantal verlofdagen waar je wettelijk recht op hebt, vind je terug in de collectieve arbeidsovereenkomst van je werkgever en wordt bepaald in functie van het aantal gepresteerde arbeidsdagen en gelijkgestelde inactiviteitsdagen zoals feestdagen.
Ontdek: Op hoeveel vakantiedagen heb ik recht?
Basisprincipe en opties
Als basisprincipe geldt dat je als werknemer verplicht bent om al je wettelijke vakantiedagen op te nemen vóór 31 december van het lopende jaar. Toch zijn er situaties (bv. ziekte, ongeval, moederschapsrust) die ervoor zorgen dat je onmogelijk al je vakantiedagen kunt opnemen. In dit geval verlies je het recht op die vakantiedagen maar wordt het vakantiegeld wél uitbetaald voor de dagen die je niet kon opnemen.
Heb je gewoon geen zin om je verlofdagen op te nemen en wil je liever blijven werken? Slecht nieuws: het opnemen van je wettelijke vakantiedagen is een verplichting en je werkgever is verplicht om je daarop te wijzen. Wil je wat dagen opsparen om volgend jaar extra lang op vakantie te gaan? Dat kan, op voorwaarde dat het om een beperkt aantal dagen gaat en dat je werkgever akkoord is.
Extra: Bereken je vakantiegeld
Feestdagen, ADV-dagen en extralegale vakantie
Naast wettelijke vakantiedagen heb je ook nog betaalde feestdagen, ADV-dagen (arbeidsduurvermindering) en andere extralegale vakantiedagen.
- Valt een feestdag op een zaterdag of zondag? Dan wordt deze vervangen door een vervangingsdag die samenvalt met een werkdag. Deze vervangingsdagen worden eveneens op ondernemingsniveau vastgelegd voor het volledige personeel (of in bepaalde gevallen voor elke werknemer afzonderlijk).
- Werk je meer dan 38 uur per week? Dan heb je recht op inhaalrustdagen (de zogenaamde ADV-dagen). Bv. wanneer je een 40 uren contract hebt, werk je dus 8 uur per maand méér en heb je bijgevolg recht op 12 betaalde ADV-dagen per jaar. Deze dagen moeten voor het einde van het jaar opgenomen worden en kunnen onmogelijk overgezet worden naar het nieuwe jaar.
- Extralegale vakantiedagen zoals anciënniteitsdagen, graadsdagen en politiek verlof worden in principe opgenomen in samenspraak met de werkgever. Of die specifieke dagen wel of niet kunnen overgedragen worden naar volgend jaar, hangt af van wat er in de collectieve arbeidsovereenkomst vermeld staat.
Bron: Jobat Lees ook: Al je vakantierechten en -plichten op een rijtje