Indexdiefstal: waarom het plan van de regering discriminerend en onwettig is

Indexdiefstal: waarom het plan van de regering discriminerend en onwettig is

In haar begrotingsakkoord wil de regering-De Wever–Rousseau vanaf 2026 de automatische indexering van de lonen plafonneren op 4.000 euro bruto per maand. Voor onze volksvertegenwoordiger Peter Mertens is deze maatregel niet alleen een indexdiefstal, ze creëert ook een directe discriminatie tussen werknemers… en schendt de Grondwet.

Tijdens de begrotingsdebatten in de Kamer legde Peter Mertens bloot hoe het indexplafond dat de regering wil invoeren, leidt tot discriminatie tussen werknemers. Door dit plafond zullen mensen die hetzelfde werk doen niet langer hetzelfde uurloon ontvangen. Volgens Peter Mertens is die discriminatie in strijd met artikelen 10 en 11 van de Grondwet. Tot nu toe kon niemand in de meerderheid daar een sluitend antwoord op geven.

Peter Mertens illustreerde dat vanmiddag in de Kamer met een concreet voorbeeld:

  • Daniel werkt voltijds en verdient 4.500 euro bruto. De 500 euro boven 4.000 euro bruto worden niet geïndexeerd.
  • Philippe doet hetzelfde werk als Daniel, maar werkt deeltijds en verdient 3.700 euro bruto.

Optie 1: als Philippe volledig geïndexeerd wordt en Daniel niet, dan krijgt Philippe uiteindelijk een hoger uurtarief voor exact hetzelfde werk. Dat is discriminatie. De regering creëert zo een juridisch probleem dat moeilijk stand kan houden.

Optie 2: om die discriminatie te vermijden, zou het plafond voor deeltijds werkenden pro rata toegepast moeten worden, op basis van hun hypothetisch voltijds loon. Daarmee vermijd je misschien één ongelijkheid, maar je introduceert een nieuwe. Dan krijg je situaties waarin twee werknemers die allebei minder dan 4.000 euro verdienen toch verschillend behandeld worden: de ene wordt in zijn indexering geplafonneerd, de andere niet.

Geen antwoord van de regering

Tijdens de debatten moesten de meerderheidspartijen het antwoord hierop voorlopig schuldig blijven. Axel Ronse, fractievoorzitter van N-VA, zei vaag dat hij ertegen was om ook de indexering te blokkeren voor mensen onder de 4.000 euro (Philippe in ons voorbeeld) – maar vooral werd duidelijk dat hij niet echt kon antwoorden of de vraag niet goed begrepen had. Het debat is dus verre van gesloten.

Peter Mertens stelde de hele ingreep op de loon-index scherp aan de kaak: “Ze beloofden om niet aan de index te raken. Ze doen het toch en vinden hiervoor een heel nieuwe maatregel uit: een indexdiefstal voor mensen die 4.000 euro bruto verdienen. Dat durven ze dan ‘de sterkste schouders’ noemen. Het gaat om de ruggengraat van onze industrie: zij die in ploegen werken, wat anciënniteit of wat premies hebben. En ze doen het dus met een maatregel die erg problematisch is op juridisch vlak. Wij zullen dit aankaarten en druk blijven zetten zodat de index volledig gevrijwaard blijft.”

Bron: pvda.be

Het nieuwe begrotingsakkoord: bovenop de pensioendiefstal, nu een index-diefstal en hogere accijnzen op energie

Met de blokkering van de index en een resem nieuwe taksen laat deze regering werkende mensen opnieuw betalen, terwijl miljonairs buiten schot blijven. “Met dit begrotingsakkoord valt de regering de koopkracht van zij die het land doen draaien frontaal aan. Ze beloofden werken te doen lonen en de koopkracht te beschermen, maar doen exact het omgekeerde”, zegt onze voorzitter Raoul Hedebouw.

“Bovenop de pensioendiefstal en de aanval op langdurige ziekten komt nu een indexdiefstal en asociale taksen. Stuk voor stuk maatregelen waar niemand voor gestemd heeft. De sociale beweging heeft gelijk dat ze massaal in actie komt om deze regering alsnog te doen terugkrabbelen”, stelt Raoul.

Wat nu op tafel ligt, betekent dat lonen boven 4.000 euro bruto niet langer volledig geïndexeerd worden, en voor uitkeringen trekken ze de grens op 2.000 euro. “Over wie gaat dit? 4.000 euro bruto ligt onder het gemiddelde loon, 2.000 euro is het gemiddelde pensioen. Maar dat is blijkbaar wel wat De Wever en Rousseau ‘de breedste schouders’ noemen. Aan het einde van de rit verliezen heel veel werkende mensen met deze indexdiefstal duizenden euro’s”, zegt Raoul. “Ze hadden beloofd niet aan de index te raken, maar dat was blijkbaar een leugen. Ongelooflijk hoe Vooruit-voorzitter Conner Rousseau de mensen bedriegt.”

Daarbovenop verhoogt de regering de btw, accijnzen en andere taksen op essentiële producten zoals aardgas, stookolie en brandstof. Ze beloofden de koopkracht te beschermen, maar maken het leven duurder op alle fronten. Dit zijn taksen die keihard binnenkomen bij wie elke maand moet krabben om rond te komen. Opnieuw dezelfde mensen die de rekening moeten betalen. Onrechtvaardig en onaanvaardbaar.

De regering wil dit akkoord in allerijl doorduwen, maar zal botsen op stevige sociale weerstand. “Geen van de partijen had dit in hun programma staan, ze hebben er geen enkel mandaat voor. En dat weten ze. De drie stakingsdagen deze week zijn een duidelijk signaal om hen alsnog te doen terugkrabbelen. Wat vandaag voorligt is geen noodlot: samen kunnen we ze doen terugkrabbelen en rechtvaardige alternatieven afdwingen”, zegt Raoul.

Wij wijzen drie manieren aan om het geld te halen waar het zit: “Pak de cadeaus aan bedrijven aan, doorbreek het taboe op een vermogensbelasting en sluit fiscale achterpoortjes voor multinationals, en schroef een reeks militaire uitgaven terug om te investeren in pensioenen”, besluit Raoul.

Bron: pvda.be

“Pure kafka” of “goed om discussies te vermijden”? Bedrijven moeten vanaf 2027 werkuren registreren

“Pure kafka” of “goed om discussies te vermijden”? Bedrijven moeten vanaf 2027 werkuren registreren

Een algemene verplichting tot tijdsregistratie kan het onderlinge vertrouwen in bedrijven aan het wankelen brengen. Dat zegt arbeidsrechtspecialist Elisabeth Matthys, nu de regering in de marge van de begrotingsgesprekken heeft beslist dat bedrijven vanaf 1 januari 2027 een systeem moeten opzetten waarmee werknemers hun gewerkte uren kunnen registreren. “Al hoeft dat niet de klassieke prikklok te zijn.”

De beslissing komt er tegen de achtergrond van een Europese richtlijn over arbeidstijden, die al jaren tot getouwtrek leidt.

In 2019 velde het Europees Hof van Justitie een arrest in een Spaanse zaak, waarbij gesteld werd dat de Europese regels over arbeidstijd alleen maar afdwingbaar zijn als de arbeidstijd wordt gemeten. Een nieuw arrest verhoogde dit jaar de druk: een rechter bepaalde (opnieuw in Spanje) dat het registratiesysteem niet alleen voor grote en middelgrote bedrijven moet gelden, maar zelfs voor huispersoneel.

Zo soepel mogelijk invullen

Door dat arrest voerden de meeste Europese landen een wettelijke verplichting op arbeidstijdregistratie in, België deed dat nog niet. In de vorige legislatuur vroeg minister van Werk Pierre-Yves Dermagne (PS) daarover advies aan de Nationale Arbeidsraad, maar de werkgevers en de vak­bonden slaagden er niet in tot een akkoord te komen. 

In het huidige federaal regeerakkoord staat de kwestie niet vermeld, maar in de begrotingsdebatten van de voorbije maanden is ze samen met de losse eindjes van het zomerakkoord wel besproken. Het lijkt nu de ambitie van de regering de Europese regels zo soepel mogelijk in te vullen. 

“Extra administratieve last”

Vanuit de ondernemerswereld komt kritiek. Unizo noemt de maatregel “alweer een extra bron van administratieve last in een land dat een bijzonder strikt arbeidsduurregime heeft”. De prikklok is “onredelijk, onwerkbaar en onnodig”, oordeelt de zelfstandigenorganisatie. 

Voka spreekt over “pure kafka” en een onbegrijpelijke bijkomende administratieve last voor de bedrijven. Volgens de werkgeversorganisatie legt Europa geen verplichting op om tijdsregistratie in te voeren.

Uit een analyse van hr-dienstengroep Liantis blijkt dat een tijdsregistratie nu vooral door grote bedrijven wordt toegepast. Bij werkgevers met meer dan 100 medewerkers maakt driekwart (76,99 procent) gebruik van tijdsregistratie. Bij werkgevers tussen 50 en 99 medewerkers is dat nog altijd meer dan de helft (54,26 procent). Bij kleine ondernemingen, van minder dan 10 werknemers bijvoorbeeld, doet ruim 90 procent het nog niet.  

Vertrouwen in 2 richtingen

Elisabeth Matthys, advocaat gespecialiseerd in arbeidrecht, benadrukt in Laat dat tijdsregistratie niet noodzakelijk een klassieke prikklok betekent. “Voor het Hof moet het registratiesysteem objectief, betrouwbaar en toegankelijk zijn. Tijdsregistratie kan dus bijvoorbeeld een app zijn, of een timesheet. Je zou ook kunnen inloggen in pakweg Microsoft Teams op de computer.”

Volgens haar is de felle reactie van werkgeversorganisaties vooral ingegeven door de vrees voor wantrouwen in bedrijven. “Het zijn vooral de kmo’s – en we blijven een kmo-land – waar tijdsregistratie nog niet bestaat en waar veel in vertrouwen gebeurt. Dat vertrouwen werkt in 2 richtingen: een werknemer die een halfuur de kinderen gaat halen, een werkgever die flexibiliteit verwacht. Zo’n algemene verplichting trekt dat in twijfel.”

Volgens werknemersorganisaties kan tijdsregistratie dan weer discussies over overuren vermijden. Matthys erkent dat, maar waarschuwt voor overregulering. “Het is niet omdat er ergens een probleem is dat je meteen een algemene regel moet maken. In bedrijven waar iedereen van 9 tot 5 werkt met vaste uurroosters is zo’n systeem misschien niet nodig. Maar bij meer flexibele uurstelsels ligt dat anders: daar spreekt het voor zich dat je moet kunnen controleren.”

De verplichting zal volgens haar in principe voor alle werknemers gelden vanaf 2027, al zouden uitzonderingen mogelijk blijven. De Europese regels laten ruimte voor vrijstellingen voor bijvoorbeeld handelsvertegenwoordigers of leidinggevenden. “De vraag is alleen of men daar politiek een compromis over vindt.”

Bron: vrt.nws

Bpost maakt postzegels en pakjes duurder

Bpost maakt postzegels en pakjes duurder

Bpost maakt postzegels en pakjes volgend jaar duurder. De prijsverhogingen vallen een stuk hoger uit dan de inflatie, zo blijkt uit de tarieven die op de website van het postbedrijf zijn gepubliceerd. Gewone postzegels worden tot 10 cent duurder, de prijs voor pakketjes stijgt met maximaal 16 procent.

Gewone postzegels kosten voor particulieren volgend jaar 1,63 euro per stuk of 1,58 per stuk bij aankoop van een vel van tien en 1,68 euro per stuk voor thematische zegels. Daarmee zijn ze 9 of 10 cent duurder dan in 2025, wat neerkomt op prijsstijgingen van 5,7 tot 6,5 procent.

Priorzegels zullen 2,52 euro per stuk kosten, of 2,47 euro per stuk op een vel van 5, terwijl thematische priorzegels volgend jaar voor 2,57 euro per stuk over de toonbank gaan. Daarbij gaat het om prijsstijgingen met 14 of 15 cent, of 5,8 tot 6,3 procent.

Aangetekende zendingen beginnen vanaf 9,85 euro per brief, 58 cent of 6,3 procent meer. Internationale zegels, zowel voor binnen als buiten Europa, worden allemaal 17 cent duurder. Daarbij gaat het om toenames met 5,4 tot 6,1 procent.

Ook pakketjes worden duurder

Ook pakjes verzenden via bpost zal in 2026 meer kosten. Voor particuliere verzendingen naar een adres waarbij het verzendabel online wordt aangemaakt, gaat het om prijzen vanaf 7,1 tot 18,55 euro, afhankelijk van het gewicht en het al dan niet nemen van een garantie. De tarieven liggen daarbij 3,3 tot 16,3 procent boven die van 2025. 

Voor wie een verzendlabel aankoopt in een postkantoor, beginnen de prijzen bij 8,6 euro, 3 procent duurder. Voor internationale verzendingen van pakjes blijven de tarieven ongewijzigd.

22 nieuwe postzegelcollecties

Tot slot maakte bpost vrijdag ook 22 thematische postzegelcollecties voor 2026 bekend. Komend jaar zet het postbedrijf onder andere popart, farmacoloog Paul Janssen, spechten, voetbal, kunst op skateboards, 100 jaar NMBS, reuma, zeewier en de 25e verjaardag van prinses Elisabeth in de kijker.

Bron: vrt.nws

Op tickets, eten en overnachtingen: sommige pretparken 3 keer getroffen door btw-verhoging

Op tickets, eten en overnachtingen: sommige pretparken 3 keer getroffen door btw-verhoging

De pret- en themaparken zijn kwaad nu de federale regering de btw in de sector wil verdubbelen van 6 naar 12 procent. Sommige parken worden door de maatregel zelfs drie keer geraakt: zo komt er een hogere toeslag op tickets, op eten én op overnachtingsplekken. 

In een gezamenlijke mededeling zeggen Belgoparks, Attractions & Tourisme en de Koepel van Attracties & Musea dat de geplande btw-verhoging een schepje boven op “een opeenstapeling van uitzonderlijke lasten” betekent. Ze wijzen naar opeenvolgende loonindexeringen, algemene inflatie, stijgende energiekosten, de coronacrisis en strengere eisen op het gebied van veiligheid en onderhoud.

Door de nieuwe regel zouden vooral pretparken die een hotel of huisjes aanbieden veel meer toeslagen moeten betalen – denk aan Plopsaland of Pairi Daiza. Want niet alleen het toegangsticket wordt zwaarder belast, ook de hotdog of het pakje friet dat je in een kraampje koopt en de overnachting. Ook spelers als Technopolis of Sea Life worden getroffen.

“De belastingverhoging gebeurt bovendien in een Europese context, waarin de meeste buurlanden verlaagde tarieven hanteren”, zeggen ze. Ze vrezen dat minder buitenlandse toeristen voor een van de 600 toeristische attracties in België zullen kiezen en dat meer Belgen in grensregio’s voor de buurlanden zullen kiezen.

Uitstel tot 2027

In de eerste plaats vraagt de sector uitstel tot minstens 1 januari 2027. “De tarieven voor 2026 zijn al vastgelegd en bekendgemaakt. Er zijn contracten gesloten met Belgische en buitenlandse scholen, groepen, bedrijven en touroperators, en er zijn al veel tickets verkocht”, klinkt het. 

De 3 koepelorganisaties vragen ook enkele flankerende maatregelen zoals “een blokkering op het verhogen en invoeren van verblijfs- en andere belastingen voor attracties en musea op gemeentelijk, stedelijk, provinciaal en regionaal niveau”. 

Bron: vrt.nws