by admin | jan 8, 2026 | Economie
Het kernkabinet van premier Bart De Wever heeft een definitief akkoord bereikt over enkele “noodzakelijke financiële maatregelen”. Vooral naar de aanpassingen in de btw-tarieven werd reikhalzend uitgekeken. “Er wordt gestreefd naar een evenwicht tussen budgettaire verantwoordelijkheid, rechtszekerheid en economische realiteit”, aldus de minister van Financiën Jan Jambon (N-VA).
Concreet zullen de btw-tarieven voor sport, cultuur en vermaak vanaf 1 maart stijgen van zes naar twaalf procent. Ook wie een overnachting boekt in een hotel of op een camping zal daar vanaf maart meer voor moeten betalen.
Ook voor afhaalmaaltijden gaat de prijs omhoog. De regering heeft takeaway gedefinieerd als elke bereide maaltijd of drank met een maximale houdbaarheidsdatum van twee dagen, om zo bakkerijen en traiteurs te ontzien. Het btw-tarief voor non-alcoholische dranken in de horeca daalt dan weer van 21 naar 12 procent.
Tegelijkertijd vindt er een “fiscale heroriëntatie” plaats in de energiesector: deaccijnzen op aardgas en stookolie zullen stelselmatigverhoogd worden, terwijl de accijnzen op elektriciteit dalen. Vanaf 2027 zullen ook de accijnzen op benzine en diesel stijgen. Die laatste maatregel zou de regering 50 miljoen euro per jaar moeten opbrengen.
Verder gaan de banken-, effecten- en verzekeringstaksen in 2026 omhoog. Net als het zogenaamde ‘VVPR-bis’-dividend, voor kleine vennootschappen. Dat stijgt van 15 naar 18 procent.
Voor liquidatiereserves die vanaf 31 december 2025 worden gevormd, stijgt het tarief van de roerende voorheffing van 6,5 procent naar 9,8 procent. Tot slot wordt de specifieke forfaitaire aftrek van kosten voor auteursrechten vanaf 1 januari afgeschaft en wordt de verjaringstermijn (momenteel dertig jaar) voor slapende rekeningen gewijzigd.
Om haar begrotingstraject te respecteren, moet de regering deze legislatuur 9,2 miljard euro besparen. “De gemaakte keuzes zijn noodzakelijk om de rekeningen van het land op orde te brengen en om de geloofwaardigheid van ons begrotingsbeleid te vergroten. Dat is absoluut noodzakelijk in de woelige economisch-financiële en ook internationale context”, besluit Jambon.
Bron: HLN.be
by admin | jan 8, 2026 | Economie
De federale regering heeft ingestemd met een tijdelijk plafond van de indexering van lonen en uitkeringen. Dat heeft minister van Werk David Clarinval (MR) woensdag bekendgemaakt.
De “centenindex” is een veelbesproken beslissing van het meerjarig begrotingsakkoord dat eind november werd gesloten. De uitvoering ervan riep bij velen vragen op.
Zoals aangekondigd zal de indexering volledig worden toegepast voor lonen tot 4.000 euro bruto per maand en uitkeringen en pensioenen tot 2.000 euro bruto per maand. Verdien je meer, dan wordt je loon enkel geïndexeerd op het deel tot 4.000 euro bruto (of 2.000 euro bruto voor uitkeringen).
Het bedrag dat in aanmerking wordt genomen, is het basisloon of de basisschaal (en niet de voordelen) om een uniforme toepassing van de maatregel te garanderen. Er is een werkgeversbijdrage voorzien om de inspanning voor lonen van meer dan 4.000 euro te ondersteunen. De opbrengst zal worden gestort in het algemeen beheer van de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid (RSZ) om de financiering ervan te garanderen.
De maatregel zal tijdens de komende legislatuur slechts twee keer mogen worden toegepast en zal vanaf volgend jaar ingaan. Gezien de tijd die nodig is om de teksten in het parlement goed te keuren, zal de maatregel geen impact hebben op de indexeringen die in januari en maart worden verwacht.
Concreet betekent dit dat de maatregel pas vanaf 2027 algemeen van kracht zal zijn.
Bron: HLN.be
by admin | jan 7, 2026 | Onderwijs
Vlaams minister van Onderwijs Zuhal Demir (N-VA) heeft eind vorig jaar alsnog voor Thomas More gekozen als partner om de nieuwe minimumdoelen uit te rollen. Nochtans was die piste voordien op felle kritiek gebotst. Volgens de Inspectie van Financiën is het “geen goed beleid”, schrijft De Standaard.
De minister kende via een vertrouwelijke mededeling 8,25 miljoen euro toe aan het expertisecentrum Onderwijs en Leren, onder leiding van Tim Surma, van hogeschool Thomas More. Demir had voor de zomer al een overheidsopdracht uitgeschreven voor de oprichting van een nieuw expertisecentrum, maar nog voor de opdracht was toegekend, zette ze de procedure op pauze en finaal ook stop.
Demir had een voorkeur voor Surma, maar die had zelf niet ingetekend. Dat het geld nu via een omweg alsnog bij Thomas More belandt, komt voor velen in het hoger onderwijs hard binnen. Ook politiek komt er kritiek. “Dit dossier rammelt langs alle kanten”, zegt Groen-parlementslid Kim Buyst. “De ondoorzichtigheid en de zweem van vriendjespolitiek in dit dossier baart me enorme zorgen. De grootste slachtoffers zijn de scholen die op 1 september aan de slag moeten met de doelen.”
“Machtsmisbruik”
Forsere taal klinkt bij oppositiepartij Open VLD. “Belastinggeld is geld van de burger. Dat geef je niet zomaar aan wie jij leuk vindt. Als minister Demir wil dat leerlingen regels volgen, moet ze dat zelf ook doen. Als ze dat bewust niet gedaan heeft, bestaan daar woorden voor: machtsmisbruik, fraude of corruptie”, vindt Vlaams parlementslid Stephanie D’Hose op X. “8,2 miljoen euro subsidies toekennen aan 1 partij zonder marktraadpleging en de consultatie van meerdere spelers stopzetten omdat het niet leidt tot wat je wil. Daar zijn meerdere woorden voor, maar Inspectie Financiën vindt het alvast onbehoorlijk bestuur”, vult Egnert Lachaert aan.
“Favoritisme”
Ook coalitiepartners CD&V en Vooruit volgen het dossier knarsetandend. “De minimumdoelen zijn een grote uitdaging. Alle hens aan dek is nodig om de scholen mee te hebben. Favoritisme is daarbij echt niet op zijn plaats”, zegt Loes Vandromme (CD&V). Hannelore Goeman (Vooruit): “Thomas More krijgt nu heel veel geld om een vijftigtal zelfgekozen scholen intensief te begeleiden. Ik maak me serieuze zorgen over die andere 2.650 basisscholen. Die hebben óók recht op onderbouwde ondersteuning.”
Het kabinet-Demir benadrukt in een reactie dat de subsidie kadert binnen een totaalaanpak, waarbij scholen de keuze krijgen om met verschillende partners samen te werken. Ook Thomas More wijst erop dat ze één partner zijn, “naast begeleidingsdiensten, lerarenopleidingen, Leerpunt, de Taalunie en het Vlaams Talenplatform, Literatuur Vlaanderen, Odisee Hogeschool en wellicht nog anderen”.
Bron; HLN.be
by admin | jan 7, 2026 | Boeken
Met de boeken over wat vervreemding is, kan je de straten plaveien. Dit boek is anders. Het vertelt de verhalen over wat vervreemding met ons doet. Het is er voor iedereen die weer greep op het leven wil krijgen.
2025 – paperback / e-book, 192p.
Je staat op de dansvloer, gaat helemaal in het feestgedruis op, om dan, van het ene moment op het andere, te beseffen: eigenlijk valt er niets te vieren. Ken je dat?
Dit boek gaat over het gevoel dat steeds meer mensen ook buiten de dansvloer hebben: hier klopt iets niet. Daar is geen autisme, ADHD of burn-out voor nodig. Het gaat om het sluimerende onbehagen. Dat vormt de voedingsbodem waarop tal van complottheorieën wortel schieten en demagogen gretig inspelen. Maar een complot is het niet. In wezen is het niet eens zo moeilijk.
Ergens onderweg zijn we de connectie verloren: met onszelf, met de natuur en met elkaar.
Met de boeken over wat vervreemding is, kan je de straten plaveien. Waarom alles zo leeg voelt is anders. Het vertelt de verhalen over wat vervreemding met ons doet. Het is er voor iedereen die weer greep op het leven wil krijgen. Het stelt vragen over honden die Rilatine slikken, over tot slaaf van hun apparaten gemaakte mensen en schrijvende robots. Maar ook over onze verhouding tot de wereld, werk, bezit, liefde, tijd en geld.
Seppe De Meulder is filosoof. Hij werkt als journalist bij DeWereldMorgen.be.
‘Wat kan Seppe De Meulder schrijven! In het rijtje boeken geproduceerd door academici die diepgang verwarren met onleesbaarheid is dit werk een plezier om te lezen.’ – Paul Verhaeghe, psycholoog en auteur.
‘Een helder en overtuigend politiek pleidooi voor echte vrijheid!’ – Dominique Willaert, auteur en activist, over Waarom alles zo leeg voelt
Seppe De Meulder
€ 20,00
Te koop via EPO
by admin | jan 7, 2026 | Economie
Hoeveel miljoenen belastinggeld moeten we nog over de balk gooien vooraleer een IT-tsaar de verantwoordelijkheid krijgt om grote IT-projecten voor de overheid te doen lukken?
De wakkere burger vernam op tweede kerstdag dat het digitaliseringsproject van de politie is mislukt. Het kostte ons 75,8 miljoen euro en werd al betaald aan de Franse leverancier, zonder tastbare resultaten. Om dat belastinggeld op te hoesten, moesten Belgische bedrijven 303,2 miljoen euro winst maken of een omzet van 3 à 6 miljard euro draaien. Geen peulschil.
Mislukking is een weeskind, dus niemand is verantwoordelijk. Vier jaar eerder mislukte het project om justitie te digitaliseren, wat ons 28 miljoen euro kostte. Ook daarvoor was niemand verantwoordelijk. Je vraagt je misschien af: wie is de ezel die zich andermaal aan dezelfde steen stootte?
Dat in België niemand de verantwoordelijkheid neemt, of zelfs gevraagd wordt die te nemen, voor het verkwisten van meer dan 100 miljoen euro belastinggeld, is wraakroepend. Het betekent ook dat niemand zich verantwoordelijk voelt voor het succes van die grote IT-projecten. Een derde faalt doorgaans, een derde overschrijdt het budget of de tijdslijn en slechts een derde slaagt. Als niemand tot het uiterste gaat, mislukt het project gegarandeerd.
IT-projecten zijn staaltjes van ingewikkelde engineering. Wie zou aan een ingenieursbureau vragen om, van een wit blad papier, een auto te ontwerpen zonder bestaande componenten te kopen? Niemand. Je zou een autoconstructeur zelfs niet durven te vragen om het stuur van een bestaande auto in het midden in plaats van links vooraan te monteren. Toch is dat precies wat we van de meeste IT-projecten verwachten. Het project voor de politie moet leiden tot een uniform informatieplatform dat tachtig bestaande toepassingen en databanken zou vervangen. Daarvoor moeten ingenieurs iets totaal nieuws uitvinden, ontwerpen en bouwen.
Bovendien is de overheid verplicht openbare aanbestedingen te doen. Daarin is de prijs vaak doorslaggevend, met een gunningscriterium tot zelfs 60 procent. Een leverancier moet al bar slecht scoren op kwaliteit om met de laagste prijs niet te winnen. En zo gebeurt het dat reusachtige, buitenlandse, anonieme IT-dienstenbedrijven als wit product uit de overheidsselectie komen om moeilijke opdrachten uit te voeren. Daarvoor kiezen is meestal verliezen. Een IT-project is geen tastbaar product, zoals een vliegtuig of een tank, maar een zogenoemd ervaringsproduct. Je weet pas wat je gekocht hebt op het moment dat je door een ervaring met de leverancier bent gegaan.
Het doet me denken aan SAP-projecten, een notoire software die alle kernprocessen van een organisatie beheert. Weet je waarom SAP-projecten in Duitsland lukken en in Frankrijk mislukken? In Duitsland krijgen ingenieurs op de universiteit industriële bedrijfsmodellen als dogma gedoceerd. Net zoals een Duitse ingenieur een wiskundig axioma moet kennen, moet hij weten wat de processen van een autoconstructeur, een staal- of een chemisch bedrijf zijn. En SAP is de exacte automatisatie van die bedrijfsprocessen. Geen haar op het hoofd van een Duitse ingenieur dat eraan denkt SAP te veranderen. Maar Franse ingenieurs kennen geen dogmatische industriemodellen en leren de bedrijfswerkelijkheid zo goed mogelijk te modelleren. Als zij SAP moeten implementeren in een Frans bedrijf, zetten ze de software op zijn kop om die aan te passen aan hun manier van werken.
Hoeveel miljoenen belastinggeld moeten we nog over de balk gooien vooraleer een IT-tsaar de verantwoordelijkheid krijgt om grote IT-projecten voor de overheid te doen lukken? De schade van tientallen jaren stilstand bij de digitalisering van overheidsdiensten als justitie en politie is tenenkrommend.
Ooit woonde ik een presentatie bij van een collega met een bijzonder gevoel voor humor. Hij sprak over Bullsh-IT-projecten. Ik begreep aanvankelijk niet wat hij bedoelde, nu weet ik beter. Mijn wens voor België? Een laat kerstcadeau: IT-projecten die wél werken, met visie en verantwoordelijkheid.
Bron: trends.be
