Het Sint-Niklase bouwmaterialenbedrijf SVK heeft aangekondigd dat het binnenkort zijn productie-activiteiten gaat stopzetten. 79 van de 117 werknemers verliezen daardoor hun job. In september vorig jaar werd SVK nog overgenomen door 2 Antwerpse zakenfamilies, maar nu blijkt de verkoop van vezelcement bouwmaterialen niet rendabel te zijn. De intentie om te moderniseren, bleek ook niet haalbaar. Het bedrijf was 120 jaar actief in Sint-Niklaas.
De producent van bouwmateriaal SVK wil de productie van vezelcement bouwmaterialen in Sint-Niklaas stopzetten. Dat heeft de CEO van het bedrijf Bruno Desmet aangekondigd. Het besluit komt er na een bijzondere ondernemingsraad dinsdagnamiddag. “De huidige productie en verkoop van vezelcementproducten was door de gevolgen van de coronacrisis en de oorlog in Oekraïne sterk verlieslatend geworden”, vertelt Desmet.
“Een hoogstnoodzakelijke modernisering van het zwaar verouderd machinepark op de huidige locatie werd overwogen, maar is niet rendabel. Daarenboven voldoet de infrastructuur niet aan de door de nieuwe aandeelhouders gestelde normen inzake veiligheid en milieu. Een eventuele totale verhuis werd eveneens als een te groot risico geëvalueerd.”
67 arbeiders en 12 bedienden verliezen job
Door de sluiting verliezen 79 werknemers hun job. “Het gaat om 67 arbeiders en 12 bedienden”, aldus de CEO. “We erkennen dat dit een moeilijke aankondiging is. Onze prioriteit is nu om ervoor te zorgen dat onze werknemers en hun gezinnen goed geïnformeerd en gesteund worden.”
SVK is sinds 1905 actief in Sint-Niklaas. Het begon als fabrikant van stenen, pannen, plaveien en buizen. In 1935 werd er gestart met de productie van vezelcement bouwmaterialen. In september 2024 werd het bedrijf overgenomen door de Antwerpse zakenfamilies Aertssen en Beerens. Nu moet het bedrijf sluiten. Het bedrijf op het Westerplein telde op zijn hoogtepunt meer dan 1.000 werknemers.
Niet onbesproken asbestverleden
Grote vraag is nu: wat zal er gebeuren met de terreinen van SVK? Want het bedrijf heeft een veelbesproken asbestverleden. Afvalstoffenmaatschappij OVAM liet in november nog weten dat er minstens 326 ton asbest in de gronden op de site van SVK zit. Tegen 1 augustus moet daarom een duidelijk saneringsplan voorliggen. “Ondertussen werden alle stappen doorlopen om te voldoen aan de saneringsverplichtingen op SVK”, laat Bruno Desmet daarop weten.
Het stadsbestuur van Sint-Niklaas reageert bezorgd over de sluiting en roept SVK en de werknemersorganisaties ook op aan om het belang van de werknemers voorop te stellen. “Het nieuwe stadsbestuur maakt een prioriteit van lokale tewerkstelling, waarbij de SVK-site in de toekomst opnieuw een belangrijke rol kan spelen, met positieve gevolgen voor onze stad en haar inwoners op het gebied van bedrijvenontwikkeling, tewerkstelling en jobcreatie”, zegt burgemeester Lieven Dehandschutter (N-VA).
“Verschillende plannen en een stadsbreed onderzoek tonen aan dat het gebied veel kansen biedt voor duurzame stadsuitbreiding. De stad is bereid om samen met de nieuwe eigenaar aan een toekomstvisie voor de site te werken. De sanering van de terreinen is hierin een cruciale voorwaarde om de huidige, desolate en grotendeels verharde site stap voor stap te ontwikkelen tot een groen en bruisend nieuw stadsdeel.”
De werknemers van de fabriek van Tupperware in Aalst hebben nog altijd geen duidelijkheid gekregen over hun ontslagvergoeding. Een overleg tussen de vakbonden en directie heeft niets opgeleverd. De fabriek gaat na vandaag dicht, maar het blijft onzeker of de vestiging al dan niet failliet zal gaan.
In Aalst zijn vandaag zo’n 30 mensen begonnen aan de allerlaatste ochtendshift in de fabriek van Tupperware. Vandaag valt het doek over de fabriek van de plastic potjes. Het Amerikaanse moederbedrijf is vorig jaar in de problemen gekomen door te veel schulden.
Dat betekent ook dat er nog niets geweten is over mogelijke ontslagvergoedingen. “Er is vooral veel onzekerheid en kwaadheid bij de mensen. Tupperware België heeft altijd heel goed werk geleverd en nieuwe producten werden altijd eerst in ons land gemaakt door onze kennis en expertise. Maar nu worden de werknemers bij het grof vuil gezet.”
“Als je zo lang op het einde wacht, is het beter dat het einde er komt. De werknemers hebben al heel lang een zekere vorm van tijdelijke werkloosheid en dat snijdt ook in hun inkomen. Er moet duidelijkheid komen over hoe het nu verder gaat”, aldus Holtyzer.
Deze voormiddag hebben de vakbonden samengezeten met de plaatselijke directie. Dat overleg heeft voorlopig niets opgeleverd.
“We hebben heel weinig nieuws gehoord. De Amerikaanse bestuurders hebben nog altijd niets van hun laten horen. Zij zijn bevoegd om een mogelijk faillissement aan te vragen, nadat de licentie is stopgezet”, zegt Johan Quintelier van de christelijke vakbond ACV.
“De lokale directie gaat er nu alles aan doen om met hun advocaten te bekijken welke stappen ze verder kunnen zetten en of ze zelf een faillissement kunnen aanvragen”, zegt Quintelier.
Vanaf morgen wordt er dus niet meer gewerkt. De werknemers blijven op tijdelijke werkloosheid staan, tot er duidelijkheid is over een mogelijk faillissement. In het geval van een faillissement zullen de werknemers veel lagere ontslagvergoedingen krijgen.
Lilo heeft iets ontdekt: rechtse partijen gebruiken vandaag nog een oorlogstactiek van de oude Romeinen: de verdeel-en-heerstactiek. Kemal Bilmez, jonge arbeider en PVDA-volksvertegenwoordiger, komt haar uitleggen hoe dat werkt.
Bouwen we in 2025 samen aan een herberg waar plaats is voor élk mens?
Het is weer de tijd van de goede voornemens. Brengt u samen de blijde boodschap aan de Koning op Driekoningen? Gezinnen en kinderen in armoede verwachten geen goud, wierook en mirre. Samen met hen vragen we niet veel. Wel hopen ze op een minimuminkomen boven de armoedegrens, een betaalbare woonst en werkbaar werk. Dat zijn de drie cruciale hefbomen om de armoedecirkel te doorbreken van 2 miljoen Belgen die 2025 starten in moeilijke, soms onmenselijke omstandigheden.
Laat u daarbij adviseren door mensen met armoede-ervaring. Zij vechten dagelijks om te overleven, op zoek naar beschutting, hopend op een plaats in de herberg, een menswaardig bestaan. Daarom weten zij het beste wat hen kan helpen om uit de armoede te geraken. Ook zij hebben veel wijsheid, maar ultiem heeft u de sleutels tot de herberg in handen. Luister in 2025 naar mensen in armoede. U zult merken dat het niet onwil of een gebrek aan individuele inspanningen is, die armoede in stand houden. Het is niet zomaar ‘eigen schuld, dikke bult’.
Waar je wieg staat
Net zoals Kindeke Jezus zelf zijn stal niet koos, kiezen kinderen er niet voor waar ze geboren worden. Gezinnen in armoede kiezen evenmin voor de tegenslagen of de beperkingen die ze ervaren. Een slechte en vaak te dure woning leidt tot een bittere cocktail van schulden en ziekte. Het zorgt voor constante stress.
Het kan bepalend zijn voor de rest van je leven en dat van je kinderen, van onderwijskansen tot een duurzame tewerkstelling, van de toegang tot gezondheidszorg tot sport- en cultuurbeleving. “Armoede is een kwestie van overleven, soms een leven lang”, zo verwoorden mensen in armoede het zelf.
Alle inkomens boven de armoedegrens
Er zijn vandaag 500.000 Vlamingen die een inkomen op of onder de armoedegrens hebben. Bepaalde groepen hebben een hoger risico op armoede: alleenstaanden en alleenstaande ouders, kortgeschoolde mensen, gepensioneerden, jongeren, mensen met een migratieachtergrond en huishoudens met een lage werkintensiteit.
In de Vlaamse Gezinsenquête geven 7 op 10 ouders met een maandelijks gezinsinkomen onder de 2.000 euro aan eerder moeilijk of zelfs heel moeilijk te kunnen rondkomen met het beschikbare inkomen. 1 op 5 ouders zegt ook dat ze het zich niet kunnen veroorloven om jaarlijks een week op vakantie te gaan of dat ze een onverwachte uitgave van 1.100 euro niet met eigen middelen kunnen betalen.
Maar ook gezinnen met een iets groter gezinsinkomen (tot 4.000 euro) hebben het vaak financieel moeilijk. Een groot deel heeft niet de financiële ruimte om op vakantie te gaan of onverwachte kosten te betalen. Zorg dus voor voldoende mechanismen om de sociale zekerheid in 2025 rechtvaardig te herverdelen en ze ook voor de meest kwetsbare gezinnen te vrijwaren. Er zit bij veel mensen geen vet op de soep, als er überhaupt soep is.
Een dak boven je hoofd is een recht, geen privilege
Een dak boven je hoofd zorgt voor veiligheid, zekerheid en mentale ruimte. Het is bewezen dat het housing first-principe loont. Investeren in middelen voor woningen én begeleiding helpt dak- en thuisloosheid tegengaan. In Vlaanderen waren er in 2023 naar schatting zo’n 20.000 mensen dak- en thuisloos, waarvan zo’n 6.000 kinderen, volgens het rapport van de Koning Boudewijnstichting.
Daarom is bijkomend investeren in de bouw van sociale woningen hoogstnoodzakelijk. De toegang tot en het behoud van een sociale woning voor kwetsbare doelgroepen wordt moeilijker of zelfs onmogelijk. Een goede woning is echter een recht, geen activeringsmaatregel.
Sociale huurders afstraffen omdat ze onvoldoende werkbereid zijn of kunnen zijn door gebrek aan scholing, kinderopvang, tijd omwille van mantelzorg … zorgt ervoor dat ze nog meer wegzakken in armoede. Woonzekerheid zorgt juist voor voldoende stabiliteit om een opleiding te starten of een (deeltijdse) job vol te houden of de combo gezin-werk mogelijk te maken.
Werk alleen is niet voldoende om uit armoede te geraken
Laat ons wel wezen. Werk is een heel belangrijke hefboom om uit armoede te geraken. Het zorgt niet alleen voor brood op de plank, maar geeft mensen eigenwaarde en haalt hen uit hun isolement. De voorwaarde is wel dat het werk is op maat van de mogelijkheden van de werkzoekende.
Wij pleiten voor het recht op werk voor iedereen: een job op maat met een verloning en arbeidsomstandigheden die een springplank uit armoede vormen. De grote nadruk op de activering naar werk, met een sterke focus op verplichte inschrijving bij VDAB, maakt mensen onzeker.
Er dreigt een verlies van uitkering. De zoektocht naar werk zou mensen vleugels moeten geven, niet hen nog meer de grond induwen. De financiële onzekerheid heeft een averechts effect. Het zorgt voor meer mentale druk en wantrouwen en vergroot de afstand tot de arbeidsmarkt.
Het is goed dat VDAB zich in Vlaanderen toelegt op de kerntaken, met aandacht voor niet-zelfredzame werkzoekenden. In combinatie met integrale trajectbegeleiding en randvoorwaarden, zoals kinderopvang en mobiliteit, vormt dat een sleutel tot succes.
Beste wijzen, mensen in armoede hebben geen behoefte aan luxeproducten zoals goud, wierook en mirre. Schenk hen, ons en uzelf een collectief rechtvaardige sociale zekerheid vanuit een visie op een menswaardig leven voor iedereen. Gebruik Artikel 23 van de Belgische Grondwet als leidende ster: wonen, werk en een inkomen voor iedereen. Zo bouwen wij samen in 2025 aan een herberg waar plaats is voor élke mens.
Uit cijfers van de FOD Mobiliteit blijkt dat in 2023 9 procent minder mensen hun rijbewijs haalden dan in 2000. De gemiddelde leeftijd waarop iemand zijn rijbewijs haalt steeg in die periode ook van 21 jaar en 11 maanden tot 22 jaar en 5 maanden. Zou het kunnen dat steeds meer jongeren en anderen zich bewust worden van de verschrikkelijke prijs die deze samenleving betaalt voor dat massale autoverkeer?
In 2023 werden in ons land 36.855 verkeersongevallen geregistreerd waarbij 501 mensen binnen de 30 dagen het leven lieten en 3.261 anderen zwaargewond geraakten. Uit de enquêtes van VIAS blijkt continu hoe lichtzinnig Belgen omspringen met de risico’s. Liefst 84 procent zei vorig jaar het verkeersreglement niet steeds na te leven.
Als gevolg van de luchtvervuiling stierven er volgens het Europees Milieuagentschap vorig jaar in ons land 6.180 mensen vroegtijdig. In Vlaanderen was het verkeer volgens de Vlaams Milieumaatschappij in 2020 verantwoordelijk voor 20 procent van het fijnstof PM2,5 en 54,27 procent van stikstofdioxide.
Het aandeel is veel groter bij drukker verkeer. Alle 24 meetpunten in Brussel overschrijden de nieuwe Europese grens van 20 µg/m3 stikstofdioxide.
In Europa sterven jaarlijks 12.000 mensen door lawaaioverlast. In Vlaanderen heeft 3 op 4 last van omgevingsgeluid. Ook hier is het aandeel van het verkeer erg groot.
Het aandeel van het binnenlands vervoer in de CO2-uitstoot wordt voor Vlaanderen geraamd op 23,8 procent, waarvan 96 procent afkomstig van het wegvervoer.
De files in Vlaanderen braken in 2023 alle records. Van november 2023 tot oktober 2024 was er elke werkdag in Vlaanderen gemiddeld 928 kilometer file gedurende één uur. De kostprijs hiervan voor de Belgische economie werd voor 2023 geraamd op 5 miljard.
Er zijn nog heel wat andere nefaste gevolgen van dat wegverkeer zoals de onveiligheidsgevoelens. Uit de stadsmonitor blijkt steevast dat onaangepaste snelheid in de buurt de grootste ergernis is van de Vlaming. Hoe hoger het aandeel gemotoriseerd verkeer in de straat, hoe meer negatieve gevoelens bewoners hebben over de leefbaarheid.
Er is voorts de immense inname van publieke ruimte voor het verkeer, de 10 miljoen dieren die jaarlijks in België het leven laten in het verkeer en de nefaste milieueffecten op de natuur door de uitstoot van stikstofoxides.
Last but not least vermelden we de enorme overheidsinvesteringen in verkeersinfrastructuur. Zo worden de kosten voor de Oosterweelverbinding momenteel al geraamd op 10 miljard.
Toen in 1906 de eerste auto’s in het straatbeeld opdoken schreef emeritus VUB-hoogleraar Prosper De Wilde: “Wanneer men ziet hoezeer de autoriteiten zich ingespannen hebben om de bevolking te beschermen tegen de oorzaken van wanhygiëne, ontberingen en gevaren van allerlei soorten, dan kan men enkel verbijsterd zijn over hun apathie en verzuim tegenover de wandaden van het automobilisme”.
Vraag is of er sindsdien veel veranderd is. In haar boek Het recht van de snelste schrijft Thalia Verkade. “Als de auto nu zou uitgevonden worden zou die nooit op de weg mogen: een machine die wereldwijd duizenden mensen doodt, die een belangrijke oorzaak is van long-, hart- en vaatziekten en bovendien meer dan de helft van de publieke ruimte in de stad nodig heeft”.
De enige mogelijkheid om deze problematiek fundamenteel aan te pakken is dat we met zijn allen minder auto rijden en ons door middel van alternatieve modi verplaatsen zoals openbaar vervoer.
Luc Vanheerentals is zelfstandig journalist en auteur van ‘Leven zonder auto’ (2014) en ‘Fifty Ways to Leave Your Car’ (2018).
Wij gebruiken cookies om de werking van onze website te verbeteren
Functional Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistics
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een website of over verschillende websites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
