Werkloosheid en bijberoep

Kun je een werkloosheidsuitkering combineren met een bijberoep?
Dat kan, onder volgende voorwaarden:

  1. Je oefende je bijberoep al uit tijdens je tewerkstelling als werknemer en dit minstens gedurende drie maanden voor je uitkeringsaanvraag.
  2. Als je een uitkering aanvraagt, vermeld je dat je een bijberoep uitoefent
  3. De activiteiten van het bijberoep worden hoofdzakelijk uitgeoefend tussen 18u en 7u. Niet ‘overdag’ dus, op het moment dat je normaal met je hoofdberoep moet bezig zijn.
  4. Je bijberoep mag geen van de volgende activiteiten betreffen: een beroep dat alleen na 18 u wordt uitgeoefend, horeca of vermaakondernemingen, leurder, reiziger, verzekeringsagent of –makelaar.

Maximumbedrag
De combinatie wordt wel beperkt door een wettelijk opgelegd cumulatieplafond. Het dagbedrag van de werkloosheidsuitkering wordt verminderd met dat deel van het dagbedrag van het inkomen uit je bijberoep dat meer bedraagt dan 12,41 euro (geïndexeerd bedrag/2009) per dag. Het dagbedrag uit je bijberoep wordt berekend door de totale jaarlijkse netto-inkomsten uit de activiteiten te delen door 312. Bovendien is het zo dat in principe voor elke zaterdag of zondag waarop de activiteit wordt uitgeoefend, er een daguitkering verloren gaat (ook al werkt u na 18u en/of vóór 7u).

Werkloosheidsuitkering niet gegarandeerd
Pas op! Het is niet omdat de bovenstaande vier voorwaarden vervuld zijn en dat je onder het cumulatieplafond blijft, dat alles in orde is. De directeur van het werkloosheidsbureau (RVA) kan steeds oordelen dat je activiteit geen ‘bijkomstig’ karakter meer heeft, als je bijvoorbeeld te veel uren bezig bent met je activiteit of je inkomsten ‘te hoog’ zijn. Dan kan je werkloosheidsuitkering alsnog ontzegd worden.
Wat nu precies te veel uren en te hoge inkomens zijn is wettelijk niet bepaald en is een autonome beslissing van het werkloosheidsbureau. Het wordt beslist op basis van verschillende criteria zoals de aard van de activiteit, de belangrijkheid van de investeringen, de omvang van het zakencijfer …
De interpretatie en toepassing van de wet gebeurt vaak verschillend door de verschillende RVA-afdelingen. Neem daarom best op voorhand contact op met je lokale RVA-afdeling!

Groot IMF-steunpakket voor coronacrisis

Groot IMF-steunpakket voor coronacrisis

Het Internationaal Monetair Fonds (IMF) investeert 650 miljard dollar (omgerekend ruim 547 miljard euro) om landen te helpen de coronacrisis te doorstaan. Het gaat om het grootste steunpakket sinds de oprichting van het IMF. Het geld heeft als doel landen te helpen met oplopende schulden en de financiële gevolgen van de coronapandemie.
Het is voor het eerst sinds de wereldwijde economische crisis in 2009 dat de organisatie van de Verenigde Naties een groot steunbedrag met dit doel vrijmaakt. Destijds ging het om 250 miljard dollar (ruim 210 miljard euro).
IMF-topvrouw Kristalina Georgieva omschrijft het noodpakket als ‘een prik in de arm voor de wereld’ die zal helpen de wereldwijde economische stabiliteit te bevorderen.
“Dit is een historische beslissing” zegt ze. “Het geld zal alle leden ten goede komen, tegemoet komend aan de wereldwijde behoefte aan reserves op lange termijn, vertrouwen opbouwen en de veerkracht en stabiliteit van de wereldeconomie bevorderen”, aldus Georgieva.
“Het zal ook de meest kwetsbare landen helpen die worstelen met de gevolgen van de COVID-19-crisis.”
Dat het IMF met geld over de brug zou komen, werd al verwacht, alleen de hoogte was ongekend. Het IMF sprak in februari al de verwachting uit dat door de coronacrisis de kloof tussen rijke en arme landen alleen maar groter zou worden. Dat komt vooral doordat geavanceerde economieën betere toegang hebben tot coronavaccins. Volgens Georgieva moest juist worden voorkomen dat de ongelijkheid tussen landen toeneemt.
Volgens Georgieva moeten internationale samenwerkingen nieuw leven worden ingeblazen, zo zei ze toen al. Als rijke landen daarbij niet meer middelen beschikbaar stellen aan landen met een laag inkomen, dan is er grote kans op sociale onrust en komt daarmee de stabiliteit in gevaar.

Corona slaat veel harder toe in de arme landen maar ook in de rijke landen  bij mensen met een lagere socio-economische status dan bij de rest van de bevolking. We moeten die mensen extra beschermen tegen de negatieve gevolgen van de pandemie.

Dat zij het zwaarst getroffen worden, heeft verschillende verklaringen. Zij wonen vaak in slechtere leefomstandigheden, met meer mensen dicht op elkaar.  Ze leven ook vaker geïsoleerd, en vingen misschien minder informatie op over covid en hoe ermee om te gaan.

Daarnaast hebben mensen uit lagere klasse doorgaans een slechtere gezondheid. Omdat ze gemiddeld minder naar de dokter gaan dan meervermogenden, kampen ze ook vaker met aandoeningen waarvan ze niet eens afweten – maar die wel het risico op complicaties bij Covid-19 verhogen.

Mensen onderaan de sociale ladder lopen een hogere kans om zwaar in de klappen te delen. Zo werken ze vaker in sectoren waar thuiswerk niet mogelijk is en afstand houden op het werk evenmin vanzelfsprekend is. Toen het coronavirus afgelopen zomer aan terrein won, bleek ook dat de grootste besmettingshaarden te vinden waren in dichtbevolkte stadswijken met een lage socio-economische status.

Economische achteruitgang in Eurozone

De Eurozone gaat met twee opeenvolgende kwartalen van economische achteruitgang in recessie. Dat bevestigt een cijferupdate van het Europese statistiekbureau Eurostat voor het eerste kwartaal van dit jaar. De terugval is volgens economen te wijten aan de vele coronamaatregelen die wegen op de economische activiteit.

In de periode januari-maart kromp de economie van de landen van de eenheidsmunt met 0,6 procent ten opzichte van het slotkwartaal van 2020. In dat vierde kwartaal was er al sprake van 0,7 procent krimp. Omdat er twee kwartalen op rij sprake is van een economische krimp, kan gesproken worden van een recessie.

Ook de volledige Europese Unie ontsnapt er niet aan. In het openingskwartaal van 2021 is er een minus van 0,4 procent, terwijl in het vierde kwartaal van 2020 de economie al met 0,5 procent afgenomen was ten opzichte van het voorgaande kwartaal. Dat België tegen de stroom in zwemt was reeds bekend.

In het eerste kwartaal was er 0,6 procent groei. Ook Frankrijk tekent net als België groei op (+0,4 pct) na een daling in het slotkwartaal. In de andere buurlanden is er wel een daling. De Duitse economie kromp met 1,7 procent en in Nederland is er zelfs sprake van een recessie na een krimp met 0,5 procent in het eerste kwartaal.

Ook Italië is in recessie gegaan. Eurostat gooit er dinsdag ook tewerkstellingscijfers tegenaan. De tewerkstelling daalde in het eerste kwartaal met 0,3 procent, zowel in de eurozone als in de hele EU, ten opzichte van het voorgaande kwartaal. Bron: BAM

Bedrijven moeten eerlijke belastingen betalen

Met de lancering van het Europese Belastingobservatorium en een voorlopig akkoord over een transparantiewet voor multinationals zet de Europese Unie cruciale stappen in de strijd tegen belastingontduiking door multinationals. De inzet: vele miljarden euro’s en de politieke toekomst van de EU.

De Europese Commissie lanceerde het Europese Belastingobservatorium, een onafhankelijke onderzoeksinstelling die belastingontduiking en agressieve belastingplanning in de EU in kaart moet brengen. Het observatorium zet de toon met een eerste studie, waaruit blijkt dat een minimumbelasting van 25 procent voor multinationals de EU 170 miljard euro kan opleveren. Het voorstel dat Joe Biden dit weekend tijdens de G7 op tafel legt, een wereldwijde belasting van 15 procent voor grote bedrijven, stelt 15 miljard in het verschiet. Geld dat geïnvesteerd kan worden in beter onderwijs, gezondheidszorg, groen publiek vervoer, enzovoort.

Volgens het observatorium is ongeveer 80 procent van de belastingontduiking toe te schrijven aan geldstromen tussen Europese rekeningen. Minstens even significant is daarom het voorlopig akkoord over country-by-country reporting. Deze transparantiewet verplicht multinationals met een omzet boven 750 miljoen euro tot het openbaar maken van hun winsten en belastingbijdragen in alle Europese lidstaten.

Dat maakt een eind aan de geheime afspraken die sommige lidstaten sluiten met grote bedrijven, waarbij aantrekkelijke belastingtarieven aangeboden worden in ruil voor de vestiging van een brievenbus of spookhoofdzetel. Rijke kenniseconomieën als Nederland en Ierland steken de kruimels van multinationals gretig in hun zakken, terwijl landen waar lonen, grondstoffen en productiekosten lager liggen, opdraaien voor de échte kosten van grootschalige bedrijvigheid. Op die rekening staan onder meer de ecologische schade, het intensief gebruik van publieke infrastructuur en de maatschappelijke kosten van precair werk.

Er is weinig nieuw aan de vaststelling dat de grote winnaars van globalisering de kosten van het proces dat hen groot maakt dumpen bij de samenleving. En bij de overheid, die met steeds beperktere middelen de crises en het ongenoegen die zij veroorzaken te lijf moet gaan. Al decennia ziet links miljarden aan potentiële publieke inkomsten verdampen, en kijkt rechts weg van oneerlijke concurrentie en monopolievorming.

Toch leek er tot voor kort weinig ruimte voor actie. Het feit dat de Europese Commissie en het Europees Parlement nu wél aan de zaak trekken, is niet enkel een kwestie van rijpende geesten. Het begint hen te dagen dat grootschalige belastingontduiking een verlammende weerslag heeft op de Europese besluitvorming en het integratieproces.

De dynamiek schemert door in de strijd over begrotingsstriktheid en zuinigheid versus economische solidariteit. Met wat ze een ‘positief vestigingsklimaat’ noemen, brengen Europese belastingparadijzen hun inkomsten en uitgaven in balans. Zwaaiend met een keurige begroting wijzen ze vervolgens iedere vorm van Europese solidariteit af als liefdadigheidstransfers.

Er is ook een verband met de tweede grote Europese splijtzwam, tussen liberale democratieën en semi-autoritaire regeringen in Centraal- en Oost-Europa. Geheimhouding rond belastingdeals en geldstromen tussen bedrijven en overheden faciliteerde de Hongaarse Victor Orbán en de Poolse Mateusz Morawiecki in het uitbouwen van een kleptocratisch netwerk, waarbij grote bedrijven vervlochten raakten met de besturende macht.

Ten slotte zijn belastingen en rechtvaardige herverdeling kernvraagstukken van de politiek, en beslissend voor de manier waarop burgers de voor- en nadelen van Europese integratie ervaren. Het zijn bij uitstek thema’s voor de democratie, niet voor een wedloop van bodemdeals achter gesloten deuren. Het openbreken van dit debat op Europees niveau biedt een kans om het nut van Europese samenwerking aan burgers te openbaren. Om hun belangen en toekomstperspectief op een positieve manier aan elkaar te verbinden. Als waakhonden voor multinationals zijn het observatorium en de transparantiewet slechts eerste stappen richting een effectief Europees belastingbeleid tegenover multinationals. Het groeiend bewustzijn over de onmisbaarheid daarvan is hoopgevend. Bron: Deze bijdrage verscheen op 5 juni in De Morgen.

Hoge schuldgraad binnen EU

De hoge schuldgraad in de meeste Europese landen kan leiden tot een afzwakking van het relancebeleid. Dat wil ECB-voorzitter Christine Lagarde vermijden.

Blijft de ECB massaal obligaties kopen?
Het maandelijkse banenrapport in de Verenigde Staten viel opnieuw tegen. Het deed de beurskoersen alleen maar stijgen, want tegenvallend economisch nieuws is een meevaller voor Wall Street. Het verhindert dat de Amerikaanse centrale bank sneller dan verwacht het opkoopprogramma van obligaties, de zogenaamde tapering, zou afbouwen, is de redenering van strategen en beleggers.

Deze week staat de Europese Centrale Bank (ECB) voor dezelfde kwestie. Enkele maanden geleden, toen de lange rente in Europa in het zog van de Amerikaanse hoger ging, verhoogde de ECB haar opkoopprogramma van obligaties om de opmars van de rente tegen te houden. Want dat was slecht nieuws voor het Europese relancebeleid. De schuldgraad (overheidsschuld/bruto binnenlands product) is in de meeste Europese landen zo fors opgelopen door de coronacrisis dat een stijgende rente hen snel zou verplichten het relancebeleid af te zwakken. Dat wil ECB-voorzitter Christine Lagarde vermijden. Intussen tekenen ook de Europese economieën sterke groeicijfers op en lijkt de lange rente onder controle. Redenen om het opkoopprogramma af te bouwen? Dat weten we donderdag. De meeste waarnemers gaan ervan uit dat de centrale bankiers in Europa het bedrag van opgekochte obligaties deze keer nog niet zullen verminderen.

Het tegenvallende Amerikaanse banenrapport heeft de vrees voor een fors oplopende inflatie weer wat getemperd. Blijft dat deze week zo? Ook op donderdag publiceert het ministerie van Arbeid het inflatiecijfer voor mei. Economen gaan ervan uit dat het met een 4 zal beginnen. Dat zou het hoogste inflatiecijfer in meer dan een decennium zijn. Dat heeft te maken met het forse economische herstel, waar we niet op voorbereid waren. Heel wat producten zijn recent een pak duurder geworden. Benieuwd of de financiële markten daar rustig onder zullen blijven.

Meer jonge beleggers
Het was verrassend en verheugend nieuws dat tijdens de coronacrisis veel nieuwe en vooral jonge beleggers hun eerste stappen op de beursvloer hebben gezet. Welkom in de club. De voorbije jaren hadden we te weinig nieuwkomers op de beursvloer gezien. Hopelijk werden ze niet enkel aangetrokken door beursplatformen als Robinhood en Bux.

Het kan niet genoeg worden beklemtoond hoe belangrijk het is zo vroeg mogelijk met beleggen te beginnen. Aandelen brengen gemiddeld meer op dan obligaties en liquiditeiten: 8 à 9 procent gemiddeld de voorbije eeuw, tegenover 5 à 6 procent voor obligaties en 2 à 3 procent voor liquiditeiten. In één jaar is dat verschil niet zo indrukwekkend, maar dat wordt het wel over een periode van dertig of veertig jaar. Bovendien is dat superieure rendement enkel gegarandeerd op de lange termijn. Van jaar tot jaar kunnen de beurzen alle kanten uitgaan. Kijk maar naar het afgelopen beursjaar: in het voorjaar van 2020 donderden de koersen naar beneden door de covid-19-pandemie, maar daarna kwam een spectaculair herstel op gang, zodat we vandaag al een stuk hoger noteren dan in het voorjaar van vorig jaar.

Kennis is winst
Maar zomaar beginnen met beleggen verhoogt de kans op serieuze beginnersfouten. Terwijl het de ambitie van elke beginnende belegger moet zijn er een winstgevende hobby van te maken. Maar dat gaat natuurlijk niet zomaar. De omgevingsfactoren zijn momenteel bijzonder gunstig, en zelfs haast ideaal voor aandelen, maar dat blijft niet zo. Koester dus niet de illusie al een volleerde belegger te zijn omdat u vandaag winst boekt op uw aandelenposities.

Niemand wordt geboren als succesvolle belegger, dat moet je worden. De basis is zich informeren, lessen volgen en er op vaste tijdstippen mee bezig zijn. Elke hobby vergt geld en tijd. Wie wil golfen, moet ook jaarlijks lidgeld betalen aan een club, een uitrusting kopen, lessen volgen. Om die hobby uit te oefenen bent u ook al snel enkele duizenden euro’s kwijt. Dat is geen probleem voor wie zich daarmee regelmatig kan amuseren. Om een leuke vrijetijdsbesteding te hebben, vinden de meeste mensen het wel fijn een zeker niveau te halen en daarin te groeien. Dezelfde aanpak is nodig voor wie een succesvolle aandelenbelegger wil zijn. Anders dan andere hobby’s kan beleggen bovendien uitgroeien tot een vrijetijdsbesteding die geld opbrengt in plaats van geld kost.

Maar dan zult u aan de slag moeten. Bij de basiskennis hoort een gedegen kennis over hoe u aandelen kunt waarderen. Om u daarbij te hulp te schieten, starten we in Trends van 10 juni met een reeks over de ratio achter de ratio’s. We belichten de belangrijkste aspecten van de fundamentele beursanalyse, telkens met concrete voorbeelden. We beginnen met de bekendste waarderingsmethode: de koers-winstverhouding. Populair, maar niet zonder valkuilen. Bron: knack