by admin | jun 6, 2026 | Economie
Het parlement heeft de centenindex van de regering-De Wever goedgekeurd. Hoe werkt die centenindex concreet? Wat is het effect op je loon, pensioen of uitkering? En hoeveel mensen worden getroffen?
Hoe werkt de centenindex?
Er komt geen indexsprong, maar wel een zogenoemde ‘centenindex’. Dat betekent dat de lonen nog wel meestijgen met de levensduurte, maar niet voor iedereen even hard. Er komt een plafond.
Dat plafond ligt op 4.000 euro voor het bruto maandloon en op 2.000 euro bruto voor halftijdse brutolonen en uitkeringen zoals pensioenen. Boven dat plafond komt er ook nog een indexering, maar pas na aftrek van 2 procentpunt.
Voor iemand met een brutoloon tot 4.000 euro verandert er dus niets. Maar stel nu dat je een brutoloon hebt van 5.000 euro. Dan krijg je tot 4.000 euro de volledige indexering. Alles daarboven wordt geïndexeerd na een aftrek van 2 procentpunt.
Concreet: is er een indexering van 2 procent, krijg je boven 4.000 euro niets. 80 euro dus. Is er een indexering van bijvoorbeeld 6 procent, dan krijg je 6 procent op 4.000 euro en 4 procent op 1.000 euro.
Belangrijk om te weten, is dat deze maatregel maximaal 2 keer kan worden ingeroepen tijdens deze regeerperiode: een keer nu in 2026 en een keer in 2028.
De maatregel zal al snel te merken zijn in een aantal sectoren. Zo zullen arbeiders in de cementfabrieken en petroleumnijverheid, net als arbeiders, uitkeringstrekkers en bedienden in gas- en energiebedrijven, als eersten de impact van de centenindex voelen.
Toch zal er voor pakweg de helft van de sectoren pas in 2027 iets veranderen. Heel wat sectoren werken immers met een jaarlijkse indexering in januari. En de overheid zelf werkt voor de lonen van het overheidspersoneel en uitkeringen met een spilindex. Die zou naar verwachting in juni opnieuw worden overschreden. Zij zullen 3 maanden later, in september dus, de index voelen.
Hoe groot is de impact op je portefeuille?
Ongeveer de helft van alle mensen die werken, zal dit voelen. Het mediaanloon in België bedroeg in 2022 (het meest recente cijfer van statistiekbureau Statbel) 3.728 euro bruto per maand. Dat betekent dat de helft van de werknemers toen minder dan 3.728 euro bruto per maand verdiende, de helft verdiende meer. Het gemiddelde maandloon bedroeg 4.078 euro bruto in 2022. Belangrijk: het mediaanloon ligt intussen – door verschillende indexeringen – hoger dan in 2022.
“Wie niet zo heel veel meer dan 4.000 euro verdient, zal die indexering in centen niet echt voelen. Het vaste bedrag zal dicht bij het bedrag liggen dat ze normaal zouden hebben gekregen”, zegt professor arbeidseconomie Stijn Baert (UGent). “Maar wie aan de lonen raakt, raakt natuurlijk ook de mensen.”
Pensioenen
“Als het gaat om de pensioenen, zullen vooral vastbenoemde ambtenaren deze maatregel voelen. In de privésector ligt het gemiddelde pensioen nog steeds onder de 2.000 euro bruto. De pensioenen van vastbenoemde ambtenaren liggen een stuk hoger, gemiddeld boven de 3.000 euro.”
Weinig impact op promoties
Volgens professor Baert zal de centenindex werknemers niet beletten om promotie te willen maken. “Er is nu al een zogenoemde promotieval in België, waardoor sommige mensen netto maar weinig overhouden van een loonsopslag van het brutoloon. Die is er nu vooral omdat de federale werkbonus en Vlaamse jobbonus wegvallen boven de 3.000 euro bruto, en je in hogere belastingschijven terechtkomt. Van het extra brutoloon van je baas blijft netto dan weinig over.”
“Wat besloten is, heeft daar niet zo heel veel mee te maken. Dat gaat immers om de automatische indexering van je huidige loon. Al kan het natuurlijk zo zijn dat bepaalde goedbetaalde jobs net iets minder aantrekkelijk zullen worden, omdat ze de komende jaren iets minder zullen toenemen qua brutoloon.”
Wat vinden de vakbonden en werkgevers?
De vakbonden gingen vanaf dag 1 niet akkoord met het idee van een centenindex. “Meer dan de helft van de werknemers zal door de indexhervorming 2 keer moeten inleveren”, zei Ann Vermorgen van het ACV. “Daarnaast wordt gas ook duurder, en het remgeld. Dus er wordt onevenwichtig in de richting van de werknemers gekeken.”
Het ABVV sloot zich daarbij aan: “Het begrotingsakkoord legt de rekening bij wie werkt en ziek is, terwijl grote vermogens zich er opnieuw makkelijk van afmaken.” De socialistische vakbond klaagde aan dat er voor het eerst aan het mechanisme van de automatische loonindexering wordt geraakt. “Zo zet de regering de deur op een kier voor verdere afbouw. De index is voor ons echt een rode lijn.”
De liberale vakbond ACLVB noemde de centenindex “onaanvaardbaar en ongezien”. “Dat de niet-indexering voor de helft terechtkomt in de zakken van ondernemingen, zogezegd om de competitiviteit te versterken, versterkt het gevoel dat werknemers opnieuw de rekening betalen.”
Bron: VRT.nws
by admin | jun 6, 2026 | Sectoren
“Ik zou als passagier ook ambetant zijn, maar geloof mij: we hadden geen andere keuze.” Zo klinkt het bij 3 luchtverkeersleiders van Skeyes na de staking van dinsdag. Ze wijzen daarbij op een onvrede die al jaren borrelt binnen het bedrijf. “Alles wat we hebben geprobeerd, werd genegeerd”, klinkt het. “En als de directie de komende weken opnieuw niet luistert, zijn verdere acties niet uitgesloten.”
Honderden geannuleerde vluchten, duizenden gestrande reizigers, urenlange chaos op meerdere luchthavens in België en een geraamde economische schade van 10 miljoen euro: de onverwachte staking bij luchtverkeersleider Skeyes legde het luchtruim dinsdag vrijwel volledig stil.
Voor de reizigers was de impact meteen voelbaar. “Tuurlijk raakt dat je”, zegt luchtverkeersleider Tom*. “Je kent altijd mensen die getroffen zijn. Maar het was nooit de bedoeling om passagiers te gijzelen. Integendeel: we wilden net zo min mogelijk hinder veroorzaken.”
Verschillende aanleidingen
Wat drijft hen er dan toe om toch zo grootschalig het land lam te leggen? Er is niet één enkele reden, klinkt het. “De acute aanleiding was de komst van een digitaal controlecentrum in Namen”, zegt luchtverkeersleider Nicolas*.
Dat centrum wordt volgend jaar operationeel en zal op afstand het opstijgende en landende verkeer en alle grondbewegingen op de luchthavens van Charleroi en Luik aansturen. Later wordt het systeem ook uitgerold naar luchthavens in Vlaanderen.
Op zich is niemand tegen dat centrum, benadrukt luchtverkeersleider Bart*. Volgens de directie van Skeyes gaat het om een belangrijke technologische stap vooruit. Maar het is onder andere het praktische en financiële compensatieplan dat niet bij iedereen in goede aarde viel. Zo zullen luchtverkeersleiders uit Charleroi en Luik voortaan naar Namen moeten pendelen.
Nog belangrijker is de bezorgdheid over de veiligheid van het nieuwe systeem, zeggen de 3 luchtverkeersleiders. Het draait volgens hen vooral om zicht en inschatting.
Veiligheid onder druk
“In een klassieke toren kijk je met één oogopslag 360 graden rond en zie je meteen hoe vliegtuigen zich tot elkaar verhouden”, legt Bart uit. “Je ogen liegen niet. In een digitale toren werk je daarentegen met schermen die maar een deel van dat zicht weergeven en het beeld licht vervormen. Daardoor wordt het moeilijker om afstanden en conflicten snel en precies in te schatten. Het is niet onmogelijk, maar je moet automatisch meer marge inbouwen.”
“Echte ongelukken verwacht ik niet, want we blijven professioneel werken en hebben altijd nog de radar. De kans dat toestellen elkaar dichter naderen dan veilig is, wordt wel groter. Terwijl veiligheid altijd voorop zou moeten staan.”
Daarbovenop heerst bij het personeel van Skeyes grote frustratie over de manier waarop het hele proces is verlopen. Maandag werd een voorakkoord gesloten tussen de directie en 1 vertegenwoordiger van de christelijke vakbond ACV, maar de achterban kreeg die tekst nooit te zien.
“Dat gebrek aan inspraak heeft de onrust alleen maar aangewakkerd”, zegt Tom. “Het akkoord werd niet gedragen door het personeel, en toch wilden ze het doorduwen.”
Onvrede broeit al jaren
Nu, als dat nieuwe controlecentrum voorlopig enkel werknemers in Charleroi en Luik treft, waarom staakten dan ook de werknemers in Brussel en Vlaanderen mee? Volgens de 3 luchtverkeersleiders is dat eenvoudig: omdat het probleem veel groter is dan Namen alleen.
Die onvrede borrelt al jaren, zeggen ze. Volgens hen sleept een reeks dossiers al jaren aan zonder dat er vooruitgang wordt geboekt. “Er is een compleet gebrek aan sociale dialoog”, zegt Nicolas. “Wij noemen het een sociale monoloog.”
Dat gevoel werd nog versterkt door het voorakkoord van maandag. Van de 17 pagina’s draaiden er 14 rond de digitale toren in Namen. “Er resteerden dan 3 pagina’s over alle andere dossiers waar wij al jaren op wachten”, zegt Nicolas.
“Zo kaarten we al lang werkschema’s aan waarbij niet genoeg echte rustdagen worden ingepland. Dat weegt op ons sociaal leven, maar door oververmoeidheid kunnen we ook minder alert worden. Wat bij onze job onverantwoord is.”
Volgens hem ligt een groot deel van het probleem bij de huidige CEO. “Hij heeft geen enkele behoefte aan een breed gedragen akkoord”, zegt hij. “Hij zoekt gewoon die ene stem die hij nodig heeft, zelfs als de rest van het personeel daar totaal niet achter staat. Als wij problemen aankaarten, glijdt dat gewoon van hem af.”
Ook Tom ziet dezelfde patronen terugkeren. Volgens hem gaat het al lang niet meer om 1 dossier, maar om een cultuur die het personeel murw maakt. “Akkoorden worden maar half uitgevoerd of we moeten twee jaar later opnieuw gaan bedelen voor iets dat al beslist was. Dat is heel frustrerend. Op een bepaald moment kookt dat gewoon over.”
Volgens hem hanteert de directie bovendien een strategie van “verdeel en heers”, waarbij verschillende werknemers andere uurroosters, vergoedingen of voordelen krijgen.
Volgens de 3 luchtverkeersleiders stoorde 1 element hen dan ook in de berichtgeving van de voorbije dagen: de focus op hun loon. “Er werd precies gedaan alsof dit om geld ging”, zegt Bart. “Dat is nooit het probleem geweest. Ja, we verdienen goed. Dat betekent toch niet dat je geen problemen meer mag aankaarten? Alsof een degelijk loon je het recht afpakt om te zeggen dat iets niet veilig is of dat een organisatie fout loopt.”
Begrip voor boosheid
Veel onvrede dus. Feit blijft dat de gevolgen van de actie aanzienlijk waren. Wanneer de mannen daarop worden aangesproken, benadrukken ze dat de actie initieel helemaal niet bedoeld was om het land plat te leggen, maar enkel om een signaal te geven aan de directie. “De eerste actie was daarom in de nacht van maandag op dinsdag begonnen in Luik en Charleroi”, zegt Nicolas. “Op een moment dat de hinder minimaal zou zijn.”
“De directie had er geen oren naar en trad uiteindelijk zelfs intimiderend op. Dan pas is de escalatie begonnen en volgden de andere luchthavens, met de gevolgen van dien. Het was trouwens niet alleen een actie van de luchtverkeersleiders, maar ook van de meteorologen en de technici. De ontevredenheid wordt breedgedragen.”
De 3 reageren begripvol op de boosheid die er was en nog steeds is. “Passagiers zijn er de dupe van”, zegt Bart. “Wij hebben het luchtverkeer afgesloten. Natuurlijk komt daar kritiek op. Dat was een drama. Wij vinden dat ook niet leuk om te doen. Dat gaat eigenlijk helemaal in tegen wie wij zijn. Er is niemand die daarvoor staat te springen.”
“Ik zou als passagier ook ambetant zijn”, zegt ook Nicolas. “Ik snap dat volledig. Maar geloof mij, we hebben alles geprobeerd. We hebben zelfs alle ministers die zijn gepasseerd al eens gecontacteerd om de problemen aan te kaarten”, zucht hij. “Alles wat we hebben voorspeld, is helaas ook uitgekomen.”
Vorige maand nog hebben 190 luchtverkeersleiders trouwens een brief gestuurd aan minister van Mobiliteit Jean-Luc Crucke (Les Engagés), maar ze hebben geen antwoord gekregen.
Wat nu?
Dinsdagavond bereikten directie en vakbonden uiteindelijk een akkoord om opnieuw rond de tafel te gaan. Dat leidt voorlopig tot wat rust op de werkvloer en in de lucht, maar de spanningen zijn daarmee allesbehalve verdwenen.
“Het bedaart de gemoederen even, ja”, zegt Nicolas. “Volgens hem staat of valt alles met de manier waarop de directie de komende weken naar het personeel luistert. “Het vertrouwen is laag. Dat moet eerst hersteld worden.”
Bart sluit zich daarbij aan. “We willen werken, hé. Dat is altijd zo geweest. Ik zie de komende weken dan ook geen acties ontaarden, maar dan moet er wel ook iets veranderen. Dat is gewoon de realiteit.”
Ook Tom ziet het akkoord vooral als een adempauze, geen oplossing. “Het is goed dat er weer gepraat wordt”, zegt hij. “Iedereen weet dat praten alleen niet genoeg is. Als niets verandert, dan kan niemand uitsluiten dat er opnieuw acties komen. Dat is niet wat we willen, maar je kunt mensen niet blijven negeren.”
Toch hopen ze dat het zover niet hoeft te komen. “We willen gewoon dat er geluisterd wordt”, besluit Nicolas. “Meer is dat eigenlijk niet.”
Bron: VRT.nws
by admin | jun 6, 2026 | Economie
Als je slachtoffer van phishing bent, is het essentieel dat je zo snel mogelijk contact opneemt met de fraudedienst van jouw bank. Het is ook belangrijk dat je aangifte doet bij de politie, zodat oplichters opgespoord en vervolgd kunnen worden. Ontdek hier een stappenplan van wat je als slachtoffer moet doen én hoe je kan proberen jouw bank alles te laten terugbetalen wanneer die dat onterecht weigert.
Banken moeten slachtoffers van phishing altijd meteen voorlopig terugbetalen, tenzij ze die betaling zelf hebben uitgevoerd of toegestaan. Dat heeft de kortgedingrechter in Antwerpen eerder deze week bevestigd in zijn uitspraak.
Alleen als een bank daarna kan bewijzen dat je als klant zelf grof nalatig bent geweest, mogen ze dat geld terugvragen. Intussen moeten ze dus wel eerst betalen, maar in de praktijk gebeurt dat zelden.
Wat moet je doen als je slachtoffer wordt van phishing? En hoe kan je je bank zover krijgen om toch terug te betalen? Hieronder vind je een stappenplan.
1. Contacteer je bank zo snel mogelijk
Het is erg belangrijk dat je je bank zo snel mogelijk contacteert wanneer je het slachtoffer bent geworden of dreigt te worden van oplichters. Snel reageren is essentieel en soms kunnen banken er nog in slagen om bepaalde betalingen tegen te houden. Elke bank heeft verplicht een eigen phishing-telefoonnummer waarop ze 24 uur op 24 en 7 dagen op 7 telefonisch bereikbaar moeten zijn.
Het is ook belangrijk dat je je bank zo snel mogelijk op de hoogte stelt zodat zij jouw bankapp of toegang tot jouw rekeningen kunnen blokkeren. Ook Card Stop kan je meteen helpen bij het blokkeren van jouw bankkaarten. Deze dienst kan je bereiken op 078 170 170. De bank moet ook een dossier opstellen over de phishing en proberen te achterhalen wat er is gebeurd.
Stel dat er na de melding aan de bank toch nog geld van je rekening verdwijnt, dan zal de bank die bedragen integraal moeten vergoeden. Daarbij speelt het dan geen rol meer of je grof nalatig bent geweest of niet.
Ben je toch grof nalatig geweest, maar verdwijnt er nog geld van je rekening nadat je hebt gemeld aan de bank dat je bent opgelicht: dan moet de bank dat bedrag toch aan je terugbetalen. Let op: wel enkel op voorwaarde dat het om een niet-toegestane betaling gaat. Time is dus soms letterlijk money.
2. Doe aangifte bij de politie
Het is belangrijk dat je altijd aangifte gaat doen bij de politie wanneer je bent opgelicht. Voor veel mensen is dat helaas een mentale drempel. Daardoor bestaat zoiets als een “dark number”. Dat betekent dat het aantal geregistreerde klachten wellicht een grove onderschatting is van het echte aantal mensen dat slachtoffer wordt van phishing.
Wanneer je klacht neerlegt bij de politie, wordt allereerst een proces-verbaal opgesteld door de agent die jou verder helpt. Daarin kan je je hele verhaal doen en kan je best meteen alle nuttige info delen die de politie kan helpen. Zoals screenshots, e-mails, gegevens, rekeningnummers etc.
Je klacht wordt daarna naar het parket verstuurd. Het is dan aan de procureur om te beslissen of er opsporingsonderzoek komt of niet. Jammer genoeg worden dossiers vaak geseponeerd. Dat wil zeggen dat het gerecht verder niets met je klacht zal doen.
Soms omdat er te weinig bewijsmateriaal is of omdat de daders ongrijpbaar zijn geworden omdat ze in het verre buitenland zitten. Misschien wel de pijnlijkste boodschap die je als slachtoffer kunt krijgen, is dat je dossier geseponeerd wordt omdat het bedrag dat werd gestolen te laag is om er verder iets mee te doen.
Er bestaat nog een andere manier om een gerechtelijk onderzoek af te dwingen. Als je bij de onderzoeksrechter een klacht indient met burgerlijkepartijstelling, dan is die verplicht om een onderzoek te voeren.
Helaas moet je als particulier wel een borgsom voor de gerechtskosten betalen. Dat kan een drempel zijn voor veel mensen. Die bedraagt 500 euro, maar kan je bij een veroordeling in jouw voordeel wel achteraf recupereren. Je hebt trouwens geen advocaat nodig (en maakt dus geen kosten bij een advocaat) wanneer je een klacht indient bij de onderzoeksrechter.
3. Dien klacht in bij Ombudsfin
Ombudsfin is de ombudsman voor financiële diensten in ons land. Bij deze dienst kan je om te beginnen terecht voor gratis advies en hulp wanneer je slachtoffer wordt van phishing.
Een andere belangrijke taak van de ombudsdienst is bemiddelen tussen banken en klanten wanneer ze onderling niet tot een oplossing komen voor een geschil. Het gebeurt vaak dat banken een onderzoek openen naar de phishing en dat je daar dan maandenlang niets over hoort. Of dat de bank je laat weten dat zij oordelen dat je grof nalatig bent geweest (soms zonder al te veel argumenten, laat staan bewijzen) en dat daarmee de kous af is. Als jouw bank onterecht weigert om jou het gestolen bedrag terug te betalen, dan kan je aan de ombudsman vragen om te bemiddelen.
Het oordeel van de ombudsdienst is niet bindend en ze kan niemand verplichten om mee te werken. In gemiddeld de helft van de bemiddeling slaagt Ombudsfin erin om tot een onderling akkoord te komen. Weet ook dat rechters vaak veel waarde hechten aan de inschatting van de ombudsman. Oordeelt die dat je wel degelijk recht hebt op een terugbetaling van de bank, dan bestaat de kans dat een rechter hem daar later in zal volgen.
4. Stel de bank in gebreke
Als je erover nadenkt om naar de rechter te stappen, dan kan je ervoor kiezen om de bank eerst nog eens de mogelijkheid te geven om je toch te betalen voor het zover moet komen.
Dan kan je ervoor kiezen om de bank in gebreke te stellen. Een ingebrekestelling is een juridische manier om bijvoorbeeld een bedrijf te laten weten dat het jou nog iets verschuldigd is. In dit geval de terugbetaling van jouw gestolen geld.
Soms kan dat voldoende zijn om toch tot een akkoord te komen, buiten de rechtbank om. Je hebt daar ook geen advocaat voor nodig, een ingebrekestelling kan je gewoon zelf versturen.
Er bestaat geen vaste manier waarop je iemand in gebreke moet stellen. Je mag dus helemaal zelf kiezen hoe je dat precies doet, maar je kiest best altijd voor een schriftelijke manier. Alleen zo kan je achteraf bewijzen dat de ingebrekestelling effectief is verstuurd en aangekomen. Een aangetekende zending (met ontvangstbewijs) is daarom de meest veilige optie.
Zodra je de bank een ingebrekestelling hebt gestuurd, beginnen ook intresten te lopen. Dat betekent dat er elke dag dat de bank niet betaalt extra geld bijkomt.
5. Vraag de vrederechter om hulp
Je kan aan de lokale vrederechter vragen om een verzoeningspoging te doen. Dat is geen echte rechtszaak, maar is in grote lijnen vergelijkbaar met een bemiddeling door een ombudsdienst. Je zou dus kunnen vragen aan de vrederechter om te bemiddelen tussen jou en de bank. Opgelet: dat kan enkel voor bedragen tot 5.000 euro.
De verzoening is gratis, maar blijft wel vrijwillig, dus de rechter kan de bank niet verplichten om mee te werken en zelfs niet eens om op te dagen. Als het tot een akkoord komt tussen jou en de bank, na bemiddeling van een vrederechter, dan is dat akkoord wel bindend, net zoals een vonnis.
Je kan een verzoening aanvragen door een eenvoudige brief te sturen naar het vredegerecht van jouw kanton. Vermeld daarin al jouw gegevens en die van je bank. Schrijf ook een samenvatting van het probleem en geef duidelijk aan welke concrete oplossing je graag wilt bekomen. Je kan ook langsgaan bij de griffie in het vredegerecht en daar mondeling een verzoening aanvragen.
6. Wanneer loont het de moeite om naar de rechtbank te stappen?
Een rechtszaak is soms de laatste strohalm voor een slachtoffer. Zeker als het om veel geld gaat. Niemand daagt zijn eigen bank graag voor de rechter en een rechtszaak kost je naast veel tijd en stress ook altijd geld, door gerechtskosten en de factuur van je advocaat. Zelfs al win je op het einde van de rit. Dan moet je koudweg de afweging maken: wanneer is het financieel gezien de moeite om de bank voor de rechter te dagen?
Uit navraag bij advocaten moet je al gauw op een paar duizend euro rekenen. De grootste kostenpost is het uurloon van je advocaat, maar je betaalt daarnaast nog extra kosten zoals bijvoorbeeld voor de dagvaarding. Als het gestolen bedrag lager ligt dan een paar duizend euro zal het dus vaak financieel niet zinvol zijn om naar de rechter te stappen. Tenzij je een rechtsbijstandsverzekering hebt die jouw gerechtskosten als slachtoffer van phishing dekt natuurlijk.
Bron: VRT.nws
by admin | jun 6, 2026 | Economie
De inflatie in de supermarkt is in mei gedaald naar 0,27 procent. Dat meldt consumentenorganisatie Testaankoop op basis van haar maandelijkse inflatiecijfers. Het inflatiecijfer duikt zo voor het eerst sinds december 2021 onder de 1 procent. “Dit is goed nieuws voor gezinnen”, zegt Laura Clays, woordvoerder van Testaankoop, “al vrezen we dat het lage inflatiecijfer van korte duur zal zijn.”
Hoewel de prijzen de afgelopen maanden volop zijn gestegen door de oorlog in het Midden-Oosten, is ons inflatiecijfer in de supermarkten opnieuw wat gedaald.
Volgens consumentenorganisatie Testaankoop bedroeg de inflatie in mei 2026 slechts 0,27 procent. Dat wil zeggen dat jouw boodschappen 0,27 procent duurder waren dan een jaar geleden. Het betekent niet dat de prijzen dalen, wel dat ze minder snel stijgen.
“Het inflatiecijfer ligt echt zeer laag”, zegt Laura Clays, woordvoerder van Testaankoop, in een reportage van De Markt. “Voor het eerst sinds december 2021, toen de prijzen sterk zijn beginnen te stijgen, ligt het inflatiecijfer weer onder de 1 procent.”
Hoe berekent Testaankoop het inflatiecijfer?
Sinds eind 2021 vergelijkt consumentenorganisatie Testaankoop elke maand een verzameling van bijna 3.000 verschillende producten bij 6 winkelketens: Colruyt, Albert Heijn, Delhaize, Lidl, Aldi en Carrefour.
Op basis van de prijsevolutie van die producten berekent Testaankoop het inflatiecijfer, dat weergeeft hoeveel de prijzen zijn gestegen.
Duur vlees, goedkope aardappelen
Het product dat het sterkste in prijs is gestegen, blijft vlees. Voor een biefstuk betaal je nu 8 procent meer dan een jaar geleden, voor lamsvlees is dat zelfs 18 procent. Ook americain natuur is een sterke stijger met 7 procent.
En koffieliefhebbers zullen al eens hebben gevloekt in de supermarkt. Zowel koffiepads als gemalen koffie zijn een stuk duurder geworden, met respectievelijk 11 en 7 procent.
Ook kabeljauw en blauwe bessen (+10 procent), chocolade (+5 procent) en bier (+4 procent) blijven duurder worden.
Groenten zijn dan weer een stuk goedkoper geworden. Over het algemeen is hun kostprijs dankzij goede oogsten met 5 procent gedaald. Wortelen zijn zelfs 10 procent goedkoper, ijsbergsla 6 procent. Ook voor uien betaal je 3 procent minder.
Al zijn vooral aardappelen een heel stuk goedkoper geworden. Een kilo kost gemiddeld opnieuw minder dan 2 euro.
“Veel mensen zijn blij met die prijsdaling, maar als je de prijs van een kilo aardappelen vergelijkt met die van januari 2022, dan zie je dat een kilo aardappelen liefst 37 procent duurder is geworden”, legt Clays uit.
Twee oorlogen als boosdoener
Reden voor die enorme prijsstijging sinds eind 2021 is de oorlog in Oekraïne. “De energieprijzen zijn toen enorm gestegen en ook transport is toen veel duurder geworden. Heel wat oogsten uit Oekraïne, zoals tarwe en granen, zijn ook niet kunnen doorkomen naar Europa en de rest van de wereld.”
Daardoor zijn eerst heel wat basisproducten duurder geworden, waarna de bewerkte producten ook in prijs gestegen zijn, stelt Clays.
Voor de daling nu ziet Clays niet meteen een duidelijke aanleiding. “De prijzen waren de afgelopen jaren gewoon al erg duur. Nu zien we dat die prijsstijgingen en dus ook het inflatiecijfer eindelijk wat aan het plafonneren zijn, we bereiken een plateau”, legt ze uit. “Dat is goed nieuws voor gezinnen.”
Bron: VRT.nws
by admin | jun 6, 2026 | Economie
Sociale huurders en kandidaat-huurders die kunnen werken, maar dat niet doen, moeten zich vanaf 2028 laten begeleiden door de VDAB richting werk. Wie dat weigert, moet meer huur betalen. Bovendien zullen huurders ook een betere kennis van het Nederlands moeten kunnen aantonen. Het Vlaams Huurdersplatform reageert kritisch. “Dit lijkt op de omgekeerde wereld.”
Momenteel moeten sociale huurders enkel ingeschreven zijn bij de VDAB. Vanaf 2028 zullen ze ook actief moeten deelnemen aan een begeleidingstraject naar werk. De maatregel wordt vanaf dan ook uitgebreid naar kandidaat-huurders.
“We zijn ervan overtuigd dat als we als samenleving miljarden investeren in sociale woningen, er ook inspanningen nodig zijn om mensen aan het werk te krijgen en Nederlands te laten spreken, zodat sociale wijken leefbaar blijven”, kondigt Vlaams minister van Wonen Hans Bonte (Vooruit) aan.
Wie weigert, moet meer huur betalen
De regering voorziet ook een stok achter de deur. Wie na verschillende aanmaningen weigert deel te nemen aan het begeleidingstraject, riskeert een hogere huurprijs.
Het gaat om een bedrag tussen 50 en 150 euro per maand extra, afhankelijk van het inkomen. Dat is niet definitief: wie zich later inschrijft en 6 maanden het traject volgt, moet opnieuw minder huur betalen.
Ook kunnen huurders vanaf 2028 voorrang krijgen bij sociale woningen in de gemeente waar ze werken. Volgens de regering moet dat de afstand tussen woon- en werkplaats verkleinen en de combinatie van werk en privéleven vergemakkelijken.
De nieuwe maatregel geldt vanaf 1 januari 2028 voor sociale huurders en mensen op de wachtlijst voor een sociale woning.
Wie een werkloosheidsuitkering of leefloon ontvangt, volgt doorgaans al een traject naar werk en valt daarom niet onder de nieuwe verplichting. Ook gepensioneerden, mensen met een invaliditeitsuitkering en mensen die minstens halftijds werken zijn vrijgesteld.
Hoger niveau Nederlands vereist
Daarnaast moeten sociale huurders in de toekomst een betere kennis van het Nederlands aantonen. Het vereiste taalniveau stijgt van A2 naar B1 voor mondelinge vaardigheden. Dat betekent dat huurders zich vlotter mondeling moeten kunnen uitdrukken in het Nederlands.
Daarvoor worden “betaalbare lessen” voorzien, benadrukt Bonte. “Kennis van het Nederlands is bijzonder belangrijk. Om met je buren een praatje te slaan, vlotte communicatie te hebben met de woonmaatschappij en actief deel te nemen.”
Huurders die het vereiste niveau niet halen, riskeren net als vandaag een eenmalige boete. Over het exacte bedrag is nog geen beslissing genomen. Momenteel bedraagt zo’n boete standaard 100 euro, wat verlaagd kan worden naar 50 euro.
Wanneer de nieuwe taalvereisten ingaan, is nog niet duidelijk. Ook is nog niet beslist tegen wanneer huurders het niveau B1 moeten halen.
“Omgekeerde wereld”, reageert Huurdersplatform
Het Vlaams Huurdersplatform reageert kritisch op de nieuwe maatregelen. “Het is een beetje de omgekeerde wereld”, stelt coördinator Joy Verstichele. “We zien vaak dat mensen eerst nood hebben aan rust en stabiliteit, vooraleer ze kunnen beginnen met werk te zoeken of een taal te leren.”
Volgens Verstichele zou de minister beter eerst inzetten op een stabiele woonoplossing, om daarna mensen te ondersteunen bij het leren van Nederlands en de zoektocht naar werk. “Op het moment dat mensen zich inschrijven voor een sociale woning, bevinden ze zich net in een onzekere woonsituatie. Dan is er vaak weinig ruimte om met andere zaken bezig te zijn.”
Ook de uitbreiding naar kandidaat-huurders roept vragen op bij het Vlaams Huurdersplatform. “We zien dat mensen vaak jarenlang op een wachtlijst staan en uiteindelijk nooit in een sociale woning gaan wonen.”
“Het duurt namelijk heel lang voor je een woning krijgt, waardoor je noden en situatie soms veranderd zijn. We zien dus dat er heel veel verwachtingen bij hen worden gelegd, voordat er iets in ruil komt”, aldus Verstichele.
Bron: VRT.nws
